Την Πέμπτη 12-12-2019, οι μαθητές της Ε΄τάξης παρακολούθησαν παράσταση Καραγκιόζη…..
19 ΜΑΙΟΥ -ΗΜΕΡΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
Εκατό χρόνια έχουν περάσει από τη 19η Μαΐου 1919.
Την ημέρα δηλαδή, που τέθηκε σε εφαρμογή το σχέδιο για την τελειωτική εξόντωση των Eλλήνων σε όλο τον Πόντο, σε μια ατέλειωτη πορεία θανάτου, ένα «Άσβουιτς εν ροή», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο καθηγητής Πολυχρόνης Ενεπεκίδης.
Μέχρι το 1924 η γη του Πόντου είχε γίνει θέατρο μιας θηριωδίας: 815 χωριά ανασκάφηκαν, 1.134 εκκλησίες καταστράφηκαν, 960 σχολεία γκρεμίστηκαν, 353.000 Πόντιοι εξολοθρεύτηκαν, ενώ περισσότεροι από 400.000 ξεριζωμένοι έφθασαν στην Ελλάδα, αφήνοντας πίσω τους έναν πολιτισμό 3 χιλιετιών, προγονικά εδάφη, εκκλησίες, τάφους και σχολεία, με μοναδικές αποσκευές τις μνήμες και τον πόνο της καρδιάς τους: «Επήεν να δεαβαίν’ ο νους ιμ’. Εκλίστα κά’ κι εφίλεσα τό χώμαν καί τα χορτάρεα. Εσ’κώθα έφυγα και οπίσ’ άλλο ‘κι ετέρεσα. Τά δάκρεα μ’ ετσουρώθαν και η καρδία μ’ πολλά αιματώθεν.» (Το μυαλό μου πήγε να φύγει. Έσκυψα κάτω και φίλησα το χώμα και τα χορτάρια. Σηκώθηκα έφυγα και πίσω δεν ξανακοίταξα. Τα δάκρυά μου στέρεψαν και η καρδιά μου μάτωσε πολύ.) (πρόσφυγας του Πόντου)
«Την πατρίδα μ’ έχασα, έκλαψα και πόνεσα. Λύουμαι κι αροθυμώ, ν’ ανασπάλω κι επορώ». (Την πατρίδα μου έχασα, έκλαψα και πόνεσα. Κλαίω και νοσταλγώ, να ξεχάσω δεν μπορώ.)
Η άφιξη των Ποντίων στις Νέες Πατρίδες ήταν η απαρχή μιας δύσκολης, αλλά δημιουργικής πορείας για τον ποντιακό ελληνισμό. Εγκαταστάθηκαν κυρίως στους νομούς Δράμας, Κιλκίς, Καβάλας, Ξάνθης, Κοζάνης, Πρέβεζας και στα αστικά κέντρα Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη, όπου άρχισαν έναν αγώνα επιβίωσης, προσπαθώντας παράλληλα να διατηρήσουν τον ποντιακό πολιτισμό, την μουσική, τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμά τους.
Τα πρώτα χρόνια της ζωής στη νέα πατρίδα δεν ήταν σίγουρα και τα πιο ευχάριστα. Η μαζική άφιξη χιλιάδων προσφύγων προκάλεσε ισχυρό σοκ με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζονται αρχικά με δυσπιστία. Αμφισβητείται η ίδια η ελληνικότητά τους και οι Πόντιοι με πίκρα λένε:
«Πατρίδα μ αραεύω σε αμόν καταραμένος. Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος». (Πατρίδα μου σε ψάχνω σαν καταραμένος. Στα ξένα μέρη είμαι Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος).
Παρά τις μεγάλες δυσκολίες, οι Πόντιοι με την εργατικότητα, τη θέληση και τη δύναμη της ψυχής τους κατάφεραν με το χρόνο να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία και να συμβάλουν τα μέγιστα στην ανάπτυξη και την πρόοδο της Ελλάδας σε οικονομικό, πολιτιστικό και κοινωνικό επίπεδο.
Στα τέλη του 1922 η οικονομία της χώρας είχε σχεδόν αποσυντεθεί και η παραγωγή είχε πέσει πολύ χαμηλά. Με την εισαγωγή νέων καλλιεργειών και την εφαρμογή νέων τεχνικών, η κατάσταση ανατράπηκε πλήρως: 10 χρόνια μετά, η καλλιεργήσιμη γη είχε αυξηθεί κατά 55% και το αγροτικό εισόδημα είχε διπλασιασθεί. Και στον τομέα της βιοτεχνίας και της βιομηχανίας η προσφορά των προσφύγων ήταν ευεργετική. Αναπτύχθηκαν νέοι κλάδοι (π.χ. μεταξουργία, κεραμική, χαλκουργία, ταπητουργία, αργυροχοΐα και βυρσοδεψία), ενώ στο διάστημα 1923-1930 ιδρύθηκαν και πολλές νέες βιομηχανίες. Επίσης, στο ίδιο διάστημα, οι εμπορικές συναλλαγές της χώρας με το εξωτερικό σχεδόν διπλασιάσθηκαν. Τεράστια υπήρξε η συμβολή των προσφύγων και στον πνευματικό τομέα. Επιστήμονες, διανοούμενοι και πνευματικοί άνθρωποι από τον Πόντο λάμπρυναν τον χώρο των ελληνικών γραμμάτων.
«Κοιτάς μπροστά, όταν δεν ξεχνάς από πού έρχεσαι. Σύμφωνα με τις νέες ορολογίες, … συντελέστηκε εκείνα τα χρόνια γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και προηγουμένως των Αρμενίων και σε άλλους τόπους των Ασσυρίων. Πρόκειται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και πρέπει να καταγραφούν ως ιστορική αλήθεια.
Θα μου επιτρέψετε να κλείσω, δανειζόμενη ένα διάλογο από το βιβλίο του Γ. Καλπούζου «Σέρρα-Η ψυχή του Πόντου»:
* ….. , διαλέγω τους ανθρώπους ανεξαρτήτως φυλής».
*«Άμα βάνει κανείς πάνω απ΄ όλα αυτόν τον τρόπο σκέψης, … δεν επιβάλλεται και να μην ξύνει πληγές με όσα στραβά συνέβησαν; Να θωρεί μπροστά;»
*«Κοιτάς μπροστά, όταν δεν ξεχνάς από πού έρχεσαι. Σύμφωνα με τις νέες ορολογίες, … συντελέστηκε εκείνα τα χρόνια γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και προηγουμένως των Αρμενίων και σε άλλους τόπους των Ασσυρίων. Πρόκειται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και πρέπει να καταγραφούν ως ιστορική αλήθεια.
Εάν τ’ αναμοχλεύεις τούτα σκοπεύοντας να υψώσεις το μίσος, καλύτερα να μην ακουστεί η φωνή σου. Να της βάλεις φίμωτρο.
Απεναντίας, δεν πρέπει να σιωπάς, εάν πασχίζεις να φανούν τα κακά για να μην ξαναγίνουν. …»
12 πράγματα που το παιδί σου πρέπει να σε βλέπει να κάνεις!
Μια από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που λένε οι γονείς στα παιδιά είναι «Κάνε αυτό που σου λέω!», ενώ ξέρουμε πολύ καλά ότι τα παιδιά μαθαίνουν βλέποντας και παρατηρώντας πώς φέρονται οι γονείς τους. Ποια είναι τα πιο βασικά πράγματα που πρέπει να κάνει ένας γονιός για να τον δει το παιδί του και να μάθει κάτι χρήσιμο και σωστό, που θα το ακολουθεί σε όλη του τη ζωή;
1. Διάβασμα
Αγαπώ πολύ το διάβασμα! Τα παιδιά μου με βλέπουν να διαβάζω βιβλία αλλά και ηλεκτρονικά ή από το kindle. Το κάθε παιδί πρέπει να έχει την εμπειρία του να βλέπει τους γονείς του να διαβάζουν και να το απολαμβάνουν. Έτσι το παιδί μαθαίνει να αγαπάει το βιβλίο και δε χρειάζεται να του το θυμίσουμε καν!
3 Δεκεμβρίου-ημέρα ατόμων με αναπηρία
3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ-ΗΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
- Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (3 Δεκεμβρίου) θεσπίστηκε και τηρείται παγκόσμια από τα Ηνωμένα Έθνη το 1992,επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ.Εορτάζεται σε όλον τον Πλανήτη προωθώντας την κατανόηση σε θέματα αναπηρίας και την κινητοποίηση υπέρ των δικαιωμάτων αξιοπρέπειας και ευημερίας των ατόμων με αναπηρία.
- Επιδιώκει την αύξηση του βαθμού ένταξης των ατόμων με αναπηρία σε κάθε πτυχή της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής. Η αρχική της ονομασία ήταν «Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες» “.Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία. 7-10% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από μια αναπηρία, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι από 500 εκατομμύρια άνθρωποι με ειδικές ανάγκες. Το 80% κατ’ εκτίμηση ζει σε αναπτυσσόμενες χώρες
Κάθε χρόνο εστιάζει σε διαφορετικό θέμα.
Tη μέρα αυτή ,είδαμε βίντεο,συζητήσαμε,προβληματιστήκαμε ζωγραφίσαμε,δημιουργήσαμε…
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ-ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!
Ο Δεκέμβριος είναι ο δωδέκατος μήνας και τελευταίος του Γρηγοριανού Ημερολογίου, με διάρκεια 31 ημερών. Η ονομασία του ετυμολογείται από τη λατινική λέξη December, η οποία προέρχεται από το αριθμητικό decem (δέκα), επειδή στο αρχαίο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο ο Δεκέμβριος ήταν ο δέκατος κατά σειρά μήνας.
Στη συνέχεια, με την προσθήκη του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου, το ρωμαϊκό ημερολόγιο έγινε δωδεκάμηνο. Ο Δεκέμβριος μετακινήθηκε στη δωδέκατη θέση, αλλά διατήρησε την παλιά του ονομασία, παρότι τον 2ο αιώνα μ.Χ. ο ρωμαίος αυτοκράτορας Κόμμοδος θέλησε να τη μετονομάσει σε Αμαζόνιο, προς τιμήν της σύζυγό του Βρουτίας, που ήταν όμορφη σαν Αμαζόνα.
Στην αρχαία Αθήνα ο Δεκέμβριος ισοδυναμούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Μαιμακτηριώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Ποσειδεώνα, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον θεό Ποσειδώνα. Οι κυρίαρχες γιορτές ήταν τα Πομπαία και τα Βραυρώνια.
Στο λαϊκό καλεντάρι ο Δεκέμβριος ονομάζεται Ασπρομηνάς και Χιονιάς για το πυκνό του χιόνι.
Οι Ρωμαίοι είχαν δύο σημαντικές γιορτές τον Δεκέμβριο:
- Τα «Σατουρνάλια», προς τιμή του θεού Σατούρνους (ο Κρόνος των Ελλήνων), ήταν γιορτή χαράς και ξενιασιάς, όπου εκτός από τις καθιερωμένες θυσίες, κυρίαρχη θέση είχαν η ανταλλαγή δώρων και τα τυχερά παιγνίδια. Διαρκούσαν από τις 17 έως τις 23 Δεκεμβρίου.
- Ακολουθούσαν στις 25 Δεκεμβρίου τα Βρουμάλια, γιορτή του χειμερινού ηλιοστασίου, όπου τιμούσαν τον Ήλιο, που ως θεότητα του φωτός ταυτιζόταν με τον Μίθρα των Περσών. Και στις δύο γιορτές θυσίαζαν χοίρους, τους οποίους στη συνέχεια κατανάλωναν.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ-ΟΔΥΣΣΕΙΑ
Την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου, οι μαθητές της Γ΄τάξης, παρακολούθησαν το θεατρικό έργο ΟΔΥΣΣΕΙΑ, από το θεσσαλικό θέατρο.
Από ποια οπτική γωνία να εισάγει το θέατρο τους μικρούς θεατές στον κόσμο της Οδύσσειας; Ο βραβευμένος και πολυμεταφρασμένος συγγραφέας Αντρέας Φλουράκης επιλέγει το χιούμορ και την μεταφορά του φαγητού. Είναι μια ευφυής επιλογή. ‘Αλλωστε οι μισές περιπέτειες των συντρόφων προκαλούνται απ΄ την πείνα ή τη λαιμαργία τους… στη χώρα των Λωτοφάγων, στη χώρα των ιερών μοσχαριών του Ήλιου, στο νησί του Κύκλωπα. Έτσι ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του αποκτούν οικείες και ανθρώπινες διαστάσεις με τις οποίες μπορούν να σχετιστούν τα παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι που βλέπουν τους πεινασμένους στρατιώτες του πολέμου.
Μια μεταγραφή της Οδύσσειας που βάζει στοίχημα για το κέφι και την ψυχαγωγία των παιδιών.
Το έργο είναι γραμμένο με γρήγορο ρυθμό και παιγνιώδη διάθεση. Έχει δε, συνεχείς εναλλαγές εικόνων και μια δομή εντελώς κινηματογραφική. Οπότε και το ανέβασμα της παράστασης ακολούθησε αυτή τη λογική.
Επτά ηθοποιοί παίζουν πάνω από τριάντα χαρακτήρες, μεταμορφώνονται συνέχεια και μεταμορφώνουν τον πλούσιο σκηνικό χώρο, χρησιμοποιώντας τα σώματα τους και τη φαντασία τους. Έτσι, βοηθούν τους μικρούς αλλά και τους μεγάλους θεατές να αναπτύξουν τη δική τους φαντασία και με οδηγό το χιούμορ και την παρωδία να παρακολουθήσουν την υπέροχη αρχετυπική ιστορία της Οδύσσειας.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ -Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ
Την Τετάρτη 27 Νοεμβρίου, οι τάξεις Α΄,Β΄και Δ΄παρακολούθησαν την παράσταση Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ στο 6ο Λύκειο Λάρισας.
Υπόθεση
Ο Μικρός Πρίγκιπας, το γελαστό αγόρι με τα χρυσαφένια μαλλιά ζει σε έναν μικρούτσικο πλανήτη με μόνη του διασκέδαση τα υπέροχα χρώματα του ήλιου όταν δύει. Ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο θα ταράξει ξαφνικά την μοναξιά του, θα τον μαγέψει και θα τον προβληματίσει! Είναι τόσο μα τόσο «διαφορετικό»…
Και τότε το ταξίδι ξεκινά! Ο Μικρός Πρίγκιπας ταξιδεύει από πλανήτη σε πλανήτη και συμπαρασύρει τα παιδιά σε έναν εκπληκτικό κόσμο όπου όλα είναι πιθανά! Θα συναντήσουν τον πιλότο, το λουλούδι, τον βασιλιά, την αλεπού και με άξονα πάντα το θεατρικό παιχνίδι θα ανακαλύψουν -αποκαλύψουν- παρέα, το βαθύτερο νόημα της ιστορίας. Τόσο απλά, μια και «Μόνο με τη καρδιά βλέπεις καλά, τα μάτια δεν βλέπουν την ουσία».
Τα παιδιά μέσω του παιχνιδιού και του θεάτρου έρχονται σε επαφή με το αγαπημένο κείμενο και καλούνται να απαντήσουν στο ερώτημα: «Τι απέγινε τελικά ο Μικρός Πρίγκιπας»;
20 Νοεμβρίου -Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού
Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού εορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου, με αφορμή την επέτειο υιοθέτησης από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, το 1989, της Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού αποτελεί το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως. Την έχουν επικυρώσει όλα τα κράτη του κόσμου, εκτός των ΗΠΑ και της Σομαλίας (η Ελλάδα την επικύρωσε στις 2 Δεκεμβρίου 1992 με τον νόμο 2101), και τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών που χωρίζονται σε 4 τομείς: Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και Δικαιώματα Συμμετοχής.
https://www.youtube.com/watch?v=lWOwXtYzYDo
Παρά τα διεθνή κείμενα προστασίας των παιδιών, που σε πολλές χώρες αποτελούν κενό γράμμα, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια και να στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες συρράξεων και οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και πολλά ακόμη ορφανεύουν ή και σκοτώνονται από τον ιό του AIDS και από άλλες ασθένειες. Τα στοιχεία και οι αριθμοί είναι καταπέλτης στο εφησυχασμό της συνείδησης.
Η επικεφαλής της UNICEF Χενριέτα Φορ υπογραμμίζει σε σχετική ανακοίνωσή της ότι «έχουν σημειωθεί εντυπωσιακές πρόοδοι για τα παιδιά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες», ωστόσο «εξακολουθούν να συσσωρεύονται οι ανισότητες σε βάρος των πιο φτωχών και πιο ευάλωτων» από αυτά.
20 Νοεμβρίου,παγκόσμια ημέρα παιδιού
Η παγκόσμια κοινότητα δεσμεύτηκε να προστατεύει τα δικαιώματα των παιδιών με την υιοθέτηση της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού στις 20 Νοεμβρίου του 1989.
Από τότε, η ημέρα αυτή έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού.
Σήμερα ζούμε σε έναν κόσμο, όπου σχεδόν όλοι συμφωνούν πως οποιοσδήποτε κάτω των 18 ετών είναι παιδί και έχει δικαίωμα σε ειδική φροντίδα και προστασία.
Όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε και στο παρελθόν.
Μόνο μετά την 20η Νοεμβρίου του 1989, όταν η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, άρχισε η ανθρωπότητα να επωφελείται από μια δέσμη δικαιωμάτων για όλα τα παιδιά και τους νέους.
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι ο πρώτος παγκόσμιος νομικά δεσμευτικός κώδικας για τα δικαιώματα που όλα τα παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν.
Θέτει στοιχειώδεις αρχές για την ευημερία των παιδιών στα διάφορα στάδια εξέλιξής τους και αποτελείται από 54 άρθρα.
Η Σύμβαση ξεκίνησε με πρωτοβουλία της Πολωνικής κυβέρνησης και της UNICEF, υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμβρίου 1989 και τέθηκε σε ισχύ το 1990.
Μέχρι σήμερα έχει επικυρωθεί σχεδόν από όλες τις χώρες του κόσμου, ενώ στην Ελλάδα επικυρώθηκε το 1992 (ΦΕΚ 192/2.12.92).
