Περιοδολόγηση, οικισμοί και πηγές της Ιστορίας της Αιανής

Kalliani-02.12.13

 

 

Αριστερά ο ομιλών, δεξιά ο Διευθυντής του Σχολείου. Αιανή 02.12.2013

 

Κατόπιν προσκλήσεως μεσημέρι της 2ης Δεκεμβρίου 2013 συνομίλησα με τους μαθητές των Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεων του Δημοτικού Σχολείου Αιανής για την περιοδολόγηση, τους οικισμούς και τις πηγές της τοπικής Ιστορίας κι ακόμη για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄. Αρχικά, ενδιαμέσως και τελικά παρών όπως πάντα ο διάλογος.

Έπειτα από ευμενή εισαγωγή του Διευθυντή του Σχολείου ειπώθηκαν στην τοπική ιδιόλεκτο από το γράφοντα ελάχιστα για τον ίδιο (σπουδές κι ενδιαφέροντα) κι ορισμένα για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ (τρόπος γραφής, δομή κττ).

Ακολούθως σκιαγραφήθηκε η Προϊστορική Περίοδος, η οποία ανακλάται στους παραποτάμιους οικισμούς όπως ο γνωστός της θέσης Πουλιμίστρα –η ονομασία (Πολεμίστρα στη νόρμα) τεκμηριώνει γλωσσικά τη συνέχεια του ελληνισμού. Με την περίοδο ασχολήθηκε η Δρ. Αρχαιολογίας Αρετή Χονδρογιάννη.

Την Αρχαία Εποχή εκφράζουν οι θέσεις Λιβάδγια, Ούτσινου, Ράχ(η) Τσέικα και Ράχ(η) Μιγάλ(η), ευρήματα των οποίων στεγάζονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής. Φωτογραφίες, περιγραφές και σχολιασμοί των ευρίσκονται σε εκδόσεις της Δρ. Αρχαιολογίας Γεωργίας Καραμήτρου.

Το Βυζάντιο παρουσιάζεται στη σκηνή αδρώς με τη θέση Σιλιό (πρώιμη σλαβική εγκατάσταση) και τους τάφους στη θέση Ραχουπούλα. Κυρίως όμως με το ναό της Κοιμίσεως της Θεοτόκου και με τους άλλους, δύο σχεδόν δεκάδες, ναούς που περιτριγυρίζουν το χωριό –για τους τελευταίους χρειάζεται να αποδεχτούμε πως τα βυζαντινά χρόνια εκτείνονται ως τον 17ο αιώνα κι όχι ως το 1454 που αλώθηκε από τους Οθωμανούς η Κωνσταντινούπολη, αφού σημαντικές πνευματικές και οικονομικές τομές (για την περιοχή τουλάχιστον) λαμβάνουν χώραν αρκετά αργότερα από την κατάκτηση της πρωτεύουσας.

Περνώντας στη Νεότερη και Σύγχρονη Εποχή πληθαίνουν οι έγγραφες μαρτυρίες, με τις οποίες συναντιέται κανείς με ευκολία όταν έχει διάθεση, φαντασία και τόλμη. Ρωμαλεότερες όλων πηγές θεωρούνται τα έργα του δασκάλου Κωνσταντίνου Σιαμπανοπούλου.

Καθώς όμως οι ειρημένες εκδόσεις κρίνονται μάλλον δύσκολες για τους μαθητές προτάθηκε –εκτός άλλων για τη γεφύρωση της τυπικής εκπαίδευσης με την άτυπη παιδεία– η αρωγή γονιών, ηλικιωμένων ή υπόλοιπων κατοίκων. Ιδιαίτερα για τη σύγχρονη Ιστορία πλούσια πηγή αποτελούν οι προφορικές μαρτυρίες.

Η εκδήλωση έκλεισε με την ευχή οι μαθητές να επεξεργαστούν μαζί με τους δασκάλους τους όψεις ιστορίας του τόπου με τριμερή μέθοδο: θεωρητική μελέτη, συνεντεύξεις κι έρευνα πεδίου.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΜΙΛΙΕΣ. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση