Dini bir uğruna giden yavrular (για την πατρίδα πέσατε αγαπημένοι)

Αντάρτες Πόντου (http://www.pontos-news.gr/files/antartes_669837690.jpg)

Αντάρτες Πόντου (http://www.pontos-news.gr/files/antartes_669837690.jpg)

Ζαμπακτάμ κακτούμ, τσεντεμέ μπακτούμ. Αγλουγιά σουγλουγιά ποΐνουμα τακτουμ. Ανάγι πάπαγι γιολντά μπουράκτουμ.

Τινί μπιν ογρουνά κιντέν γιαβρουλάρ, τινί μπιν ογρουνά κιντέν καρντασλάρ. (επωδός)

Ζαμπακτάμ κακτούμ, καπού καπάλου. Μπίμπασι γκελίορ ελί σοπάλου, σουουινέ κατμούς κιόρου τοπάλου.

Ζαμπακτάμ κακτούμ, γκιουνές τερλίγιορ, Οτουρμούς τσετελέρ, μαρτίν γιαγλίγιορ. Ουρούμ, Ερμένισι, γιαμάν αγλίορ.

Τσιαντουρούμνι τσιντέ γιαραλού τσιόκτουρ, Γκέλμε ντόκτορ γκέλμε τσιαρέσι γιόκτουρ, πιρ αλακτάμ μπάσκα πιρ κιμ σεμίζ γιόκτουρ.

Τσιμπούς ταγλαρουντά νενελέρ πίτερ νένελερ πίτερ. Ανανούν κοκοσούν τιούνγια για γέτε. Πουμέν φιλίκ πιζέ ολίμ ντεμ πέτερ.

 

Το πρωί σηκώθηκα, κοίταξα την τσάντα. Κλαίγοντας και θρηνώντας την κρέμασα στο λαιμό μου. Πατέρα και μάνα άφησα στο δρόμο.

Για την πατρίδα πέσατε αγαπημένοι, για την πατρίδα πέσατε αδέλφια.

Το πρωί σηκώθηκα, η πόρτα κλειστή. Ο χιλίαρχος έρχεται με το ξύλο βάζοντας μπροστά του κουτούς και τυφλούς.

Το πρωί σηκώθηκα, ανατέλλει ο ήλιος. Οι αντάρτες έκατσαν, καθάριζαν τα όπλα. Έλληνες, Αρμένιοι, θρηνούν και κλαίνε.

Μέσα στη σκηνή βρίσκονται πολλοί τραυματίες, μην έρχεσαι, γιατρέ, δεν έχουν σωτηρία, μόνο στο θεό έχουμε ελπίδα να μας σώσει.

Στο βουνό Τσιμπούς φυτρώνει ένα μυρωδάτο χόρτο. Η μυρωδιά την μάνας φτάνει για όλο τον κόσμο.

Η εξορία για μας είναι χειρότερη από το θάνατο.

 

Αντάρτικο άσμα (τσετέ τιουρκουσιού) του Δυτικού Πόντου. Μεταγραφή Θανάσης Καλλιανιώτης, ιστορικός, Δρ. Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας ΑΠΘ.

Τραγούδι και μετάφραση Ευθυμίου Αβραμίδη. Γεννήθηκε σε τουρκόφωνο χωριό της Γάβζας Δυτικού Πόντου το 1915. Μετοίκησε το 1923 στην Ποντινή. Αγρότης και μουσικός (βιολί). Έλαβε μέρος στο Φαρδύκαμπο με τις δεκαρχίες του ΕΛΑΣ κι έπειτα χρημάτισε λαϊκός επίτροπος του ΕΑΜ του οικισμού. Το καλοκαίρι του 1944 κατέφυγε ως ανταρτόπληκτος στο Βαθύλακκο Κοζάνης, αλλά επέστρεψε στο χωριό του πριν από τις ομαδικές εκτελέσεις εθνικιστών από τον ΕΛΑΣ. Επί Εαμοκρατίας εξορίστηκε ως «αντιδραστικός» στην Αγάπη Βεντζίων. Στον κυρίως Εμφύλιο Πόλεμο χρημάτισε ηγέτης των Μονάδων Αυτασφαλείας Υπαίθρου (ΜΑΥ) Ποντινής. 

Δημοσιεύθηκε στην ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση