fb.jpgΑν εσείς που διαβάζετε τώρα τούτες τις γραμμές είστε χρήστης του Ιnternet αλλά δεν έχετε τη δική σας προσωπική σελίδα στο Facebook ή σε κάποιον άλλον τόπο κοινωνικής δικτύωσης, πρέπει να γνωρίζετε ότι ανήκετε πλέον σε μια μειονότητα!

Ναι, γιατί στην Ελλάδα του 2009 έξι στους δέκα χρήστες του Διαδικτύου βρίσκονται στο ρεύμα της νέας εποχής και χρησιμοποιούν υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης με ένταση που φέρνει τη χώρα μας στις πρώτες θέσεις στην Ευρώπη! Και μάλιστα στην τρίτη θέση μετά τη Δανία και τη Νορβηγία. Τα ευρήματα της πρόσφατης έρευνας του ΙΑΒ Εurope είναι κάτι περισσότερο από εντυπωσιακά: το 63% των ελλήνων χρηστών διατηρεί προφίλ σε υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος δεν ξεπερνά το 45%. Η πρωτοπορία μας δεν περιορίζεται στους αριθμούς, αλλά ενισχύεται και στα ποιοτικά χαρακτηριστικά της έρευνας που παρουσιάζει τους Ελληνες ως ιδιαίτερα ενεργούς, κοινωνικούς και ευαισθητοποιημένους χρήστες. Και αυτό δεν αφορά μόνο ούτε κυρίως τις πιο νεαρές ηλικίες, αλλά ένα ευρύ φάσμα του πληθυσμού από τα 15 ως τα 55 χρόνια.

Στον κυβερνοχώρο των Ελλήνων οι κοινότητες φτιάχνουν νέο γαλαξία και οι παρέες ανακαλύπτουν νέα στέκια που τους φέρνουν κοντά, τους διατηρούν σε επαφή και δίνουν ευκαιρίες για νέες ενδιαφέρουσες γνωριμίες.

Ταυτόχρονα γίνεται τόπος συνάντησης ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα στα χόμπι, στη μουσική, στον πολιτισμό, αλλά και χώρος ανάπτυξης νέων επιχειρηματικών ιδεών που υλοποιούνται σε υπηρεσίες και εφαρμογές προς τους άλλους χρήστες του Facebook.

Πώς όμως μπήκε τόσο γρήγορα στη ζωή μας το ενδιαφέρον για την κοινωνική δικτύωση; Η απάντηση είναι απλή: ήταν πάντα εδώ. Απλά στο Διαδίκτυο βρήκε έναν εξαιρετικό τρόπο για να απλωθεί ξεπερνώντας τα όρια του χώρου και του χρόνου. Οσοι χρησιμοποιούν το Facebook αντιλαμβάνονται την ουσία της γνωστής έκφρασης «πόσο μικρός είναι ο κόσμος», αφού αναπάντεχα συναντούν παλιούς γνωστούς και αποκτούν νέους φίλους σε κάθε άκρη της Γης.

Σε μιαν άλλη πρώιμη έξαρση των παγκόσμιων επικοινωνιών στις αρχές του 20ού αιώνα, το «πόσο μικρός είναι ο κόσμος» οδήγησε τον ούγγρο στοχαστή Καρίνθι Φρίγες να διατυπώσει την υπόθεση ότι «δεν χρειάζονται περισσότεροι από πέντε ενδιάμεσοι για να επικοινωνήσω με οποιονδήποτε κάτοικο αυτού του πλανήτη». Η υπόθεσή του επιβεβαιώθηκε μισόν αιώνα αργότερα, όταν ο αμερικανός ψυχολόγος Στάνλεϊ Μίλγκραμ πραγματοποίησε μια σειρά πειραμάτων σε παγκόσμια κλίμακα που έδειξαν ότι κάθε άνθρωπος συνδέεται με οποιονδήποτε άλλον με μια ανθρώπινη αλυσίδα που αποτελείται κατά μέσον όρο από έξι «κρίκους».

Αυτή η διαπίστωση έχει τεράστια σημασία, καθώς από αυτά τα κοινωνικά δίκτυα που μορφώνονται στο Ιnternet εξελίσσονται από χώρους χαλαρής κοινωνικής συνεύρεσης σε τόπους κοινωνικού προβληματισμού, πολιτικής επικοινωνίας και διαδικτυακού ακτιβισμού. Πόσω μάλλον όταν σε αυτόν τον χώρο κινείται πλέον η πλειονότητα του διαδικτυακού πληθυσμού της χώρας.

Αρθρο του Ι. Γιανναράκη στο Βήμα

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων