boks.jpgΗ Μαριάννα Τζιαντζή από τη στήλη της στην Καθημερινή αναφέρεται σε μία ενδιαφέρουσα συζήτηση για το βιβλίο που παρακολούθησε στο ραδιόφωνο:

Η δημοσιογράφος Κατερίνα Σχινά μίλησε για τις ευκαιρίες «διασταύρωσης» με βιβλία που προσφέρει το Διαδίκτυο (το αν θα τα διαβάσουμε είναι άλλη υπόθεση). Εύστοχα, ο συγγραφέας Βαγγέλης Ραπτόπουλος παρατήρησε ότι τα σπίτια στα σίριαλ δεν έχουν βιβλιοθήκες (συχνά όμως έχουν πισίνα, γκαζόν και γκαράζ για δύο τρία αυτοκίνητα). Ομως και αν είχαν, θα διαβάζαμε περισσότερα βιβλία; Και αν ναι, τι είδους βιβλία; Η ανάγνωση είναι «γυμναστική του μυαλού», όπως είπε ο κ. Φυντανίδης, όμως μπορεί να είναι και τσίχλα του μυαλού, όπως συμβαίνει με τη λογοτεχνία φυγής.

Υπάρχει, λοιπόν, η φυλή των συστηματικών αναγνωστών, όμως οι έρευνες δείχνουν ότι αυξάνεται το ποσοστό εκείνων που μετά βίας διαβάζουν ένα βιβλίο τον χρόνο. Σε μια χώρα που παράγονται όλο και περισσότερα πτυχία, που πληθαίνουν τα πανεπιστήμια και τα κόλετζ, που ανθούν τα μεταπτυχιακά, που όλο και περισσότεροι μαθαίνουν ξένες γλώσσες, που ακόμα και στο περίπτερο μπορεί κανείς να βρει φτηνό και καλό βιβλίο, η ανάγνωση της τυπωμένης σελίδας γίνεται δραστηριότητα πολυτελείας.

Ανθρωποι, που ως μαθητές ήταν σπασίκλες, μετά τα 25 ή τα 30 δεν ανοίγουν ούτε βιβλίο ούτε εφημερίδα, μόνο σερφάρουν στο Ιντερνετ για επαγγελματικούς ή ψυχαγωγικούς λόγους. Ανθρωποι μορφωμένοι, συχνά με υψηλή ειδίκευση, που ασκούν μοντέρνα, δυναμικά επαγγέλματα, δεν μπορούν να διαβάσουν στο χαρτί. Γονείς βιβλιοφάγοι αναστενάζουν επειδή τα παιδιά τους «δεν». Μπορεί οι στατιστικές να είναι απογοητευτικές, όμως μερικές φορές η ζωή μάς ξαφνιάζει ευχάριστα. Ενας φίλος, ταξιδεύοντας με τρένο, γνώρισε έναν σιδηροδρομικό υπάλληλο γύρω στα 50, που είχε στον σάκο του μια μελέτη για τον Παρμενίδη, ένα βιβλίο γεμάτο υπογραμμίσεις και σημειώσεις. Ο σιδηροδρομικός μιλούσε με ηρεμία και αυτοπεποίθηση, αλλά και με ενθουσιασμό μικρού παιδιού για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων και τους προσωκρατικούς φιλοσόφους.

«Είσαι τυχερός», είπα στον φίλο μου, «που γνώρισες έναν τέτοιο άνθρωπο».

«Δεν ξέρω… φοβάμαι πως και αυτοί οι άνθρωποι τελειώνουν σαν τα τρένα».

Αφήστε μια απάντηση

Top
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων