Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα κοντινό σπίτι, ζούσε ο Άγγελος Τομ, ένα παιδί που μισούσε τα βιβλία. Τα μισούσε τόσο πολύ!
Όταν του πήραν μάλιστα για δώρο ένα STORY BOOK, αυτός το πέταξε στο τζάκι. Τότε δέθηκε άθελά του κόμπο, το βιβλίο γύρισε, από μέσα του βγήκε ένα τζίνι-ιππότης και η φωτιά ζωντάνεψε και τον πλησίασε.
-Είμαι το Τζίνι του βιβλίου!
-Είμαι ο απόγονος του θείου μου του Τζακ που τον έσβησε ο παππούς σου! Είπε η φωτιά
-Θα ονειρεύομαι! Είπε το παιδί!
-Πώς σε λένε ; Χς ! Είπε η φλόγα.
-Τ…….Τ…….Τ……..Τομ! ψέλλισε το παιδί.
-Τομ ε; Ή Τ…Τ…Τομ;
-Τομ! Είπε η φλόγα που ήξερε από φόβο.
-Ωραία! Τι θα έλεγες να γίνεις Τομ Σόγιερ; Ρώτησε το Τζίνι και τότε ένας ατμός κάλυψε τον Τομ.
Ο Τομ βρέθηκε σ’ ένα λιμάνι και είδε την φωτιά και το Τζίνι σε μορφή κλεφτών να πλησιάζουν άγρια!
Ο Τομ έτρεξε και βρέθηκε σε μια ζούγκλα. Κοιτάχθηκε στον καθρέφτη στην τσέπη του και είχε μεταμορφωθεί σε ένα σύνθετο….ζώο. Γύρω του γιγάντιοι σκίουροι έτρωγαν πεντάποδους σκύλους.
Ένας άνοιξε το στόμα, έτοιμος να τον αρπάξει, ενώ οι πέντε γλώσσες φιδιού που είχε τον άρπαξαν απ’ τα μαλλιά. Έτρεξε και όταν πήδηξε στη θάλασσα ξεπρόβαλε ένα ζευγάρι πτερυγίων στην πλάτη του.
Καθώς κολυμπούσε μια μπλε λάμψη τον άλειψε ενώ άρχισε να πηγαίνει όλο και πιο ψηλά. Τότε κατάλαβε πως η λάμψη έβγαινε από ένα σιδερένιο κουνούπι.
Όταν μπήκε μέσα αντίκρισε κεφάλες σαρωτές γυναίκες, αυγά με πόδια, μπλε τσιτάχ, ρομπέτ, εξωγήινους ανάμεσα σε παπαγάλο φώκια και λιοντάρι σ’ έναν μαυροντυμένο βιβλιοθηκάριο που κρατούσε μια σιδερένια σφαίρα απ’ την οποία έβγαινε λέιζερ και ετοιμάστηκε να του ρίξει με το λέιζερ όταν ένα γιγάντιο, διάφανο και όμορφο χέρι τον σκούντηξε.
Ήταν η μαμά του. Κοιμόταν δηλαδή! Κι από τότε, κι από τότε: Κι από τότε αγαπά τα βιβλία.
Γιώργος Μ.
