ΑΕΠΠ Ημερήσιων ΓΕΛ Ιουνίου 2018

Τα θέματα, πολύ καλύτερα από προηγούμενες χρονιές.

Δυο σχόλια:

  1. Μάστορα, βάλε στο Α4 κι ένα άθροισμα με εναλλαγή προσήμου στους όρους…
  2. «Εμφανίζω αλφαβητικά» ≠ «εμφανίζω σε αλφαβητική σειρά»

Μια πρόβλεψη:
40% κάτω από 10
25% στο 10-15
25% στο 15,1-18
10% στο 18,1-20.

Και τα αποτελέσματα (προσθήκη 3/7):

50,46% κάτω από 10
23,95% στο 10-14,9
15,70% στο 15-17,9
9,87% από 18 και πάνω.

Να θυμηθώ του χρόνου να χρησιμοποιήσω τα ίδια διαστήματα στις προβλέψεις μου.

Με τι κανόνες να βαθμολογήσω;

Αξιότιμε Υπουργέ της Παιδείας,

σε μια βδομάδα λήγει το 1ο Τετράμηνο στο Λύκειο, και πρέπει να παραδώσω τη βαθμολογία μου.

Στην Γ΄ Τάξη το μάθημά μου, μαζί με άλλων 10-12 συναδέλφων, παύει να εξετάζεται τον Ιούνιο.

Απόψε, για μια ακόμη φορά, μεσούσης της χρονιάς, κι όχι από το καλοκαίρι, όπως θα περίμενε κανείς σε μια ευνομούμενη δημοκρατία, διαβεβαίωσες σε συνέντευξή σου στη δημόσια τηλεόραση ότι οι φετινοί τελειόφοιτοι θα εξεταστούν γραπτά μόνο σε 4 μαθήματα: τη Νεοελληνική Γλώσσα και Γραμματεία (οι δύο κλάδοι σε ενιαία τρίωρη εξέταση με χωριστά θέματα και βαθμολόγηση, προφανώς), την Ιστορία, τα Μαθηματικά και τη Βιολογία.

Στα άλλα μαθήματα (γενικής παιδείας, προσανατολισμού και επιλογής) ο τελικός βαθμός θα είναι ο μέσος όρος των 2 τετραμήνων (με υποχρεωτικό διαγώνισμα και στο 2ο τετράμηνο).

Να σου πω ότι οι κανόνες κάθε παιχνιδιού βγαίνουν πριν αυτό ξεκινήσει; να σου πω ότι αλλάζουν με νομοθετήματα, κι όχι με δηλώσεις και συνεντεύξεις; να σου πω ότι όποιος σέβεται την κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν μπορεί να προεξοφλεί την ψήφιση κανενός νομοθετήματος; Μάλλον τζάμπα θα τα πω. Αρκεί που μας διαβεβαιώνεις εσύ

Οπότε, στα Θρησκευτικά, την Ιστορία Κοινωνικών Επιστημών, την Ξένη Γλώσσα, τη Φυσική Αγωγή, το μάθημα επιλογής και τα πέντε μαθήματα προσανατολισμού, η βαθμολογία μας, των δασκάλων, σε 2 βδομάδες είναι κατά 50% τελεσίδικη για το αντίστοιχο μάθημα. Σωστά;

Και για πες μας, θα μετράνε αυτά τα 9, με τη Φυσική Αγωγή 10, μαθήματα στο Γενικό Μέσο Όρο, τον βαθμό του Απολυτηρίου; και, αντίστοιχα, στο αποτέλεσμα της απόλυσης και στο χαρακτηρισμό της επίδοσης;

Γιατί σου θυμίζω, ότι στον Γενικό Μέσο Όρο συμμετέχουν μόνο τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα, άρα τα 9 αυτά μαθήματα, κανονικά πρέπει να έχουν τη μοίρα της Φυσικής Αγωγής, να μη συμμετέχουν, δηλαδή, στον ΓΜΟ. Κι έτσι να βγαίνει ο βαθμός του απολυτηρίου από τα 4 μόνο μαθήματα, αυτά που έχουν γραπτή εξέταση.

Και μετά θα συγκρίνονται απολυτήρια κι απολυτήρια για μια εποχιακή δουλειά στη δασοφύλαξη, τα ταχυδρομεία, ή τα πολιτιστικά ενός δήμου, ή ακόμη, χειρότερα, για μια μόνιμη δουλειά στον ευρύτερο δημόσιο τομέα…

Γενικό Λύκειο: 5+1 άμεσες, εύκολες βελτιώσεις και διορθώσεις, ξανά

Στο τέλος Ιανουαρίου 2015, με τη διαδοχή Λοβέρδου στο Υπουργείο Παιδείας από πρόσωπα με σαφώς πιο ελπιδοφόρες αντιλήψεις, είχα γράψει ένα άρθρο όπου πρότεινα 5 απλές βελτιώσεις – διορθώσεις που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν αμέσως, απαλλάσσοντας το Γενικό Λύκειο -κυρίως, αφού καθείς εφ΄ω ετάχθη- από χρονίζουσες στρεβλώσεις και αντιφάσεις.

34 μήνες και 5-6 διορθωτικές νομοθετικές παρεμβάσεις μετά, τίποτε από όσα θεωρούσα απλά και αυτονόητα δεν φαίνεται να σκέφτηκε το Υπουργείο. Κοπιπαστή, λοιπόν, ως επί το πλείστον, από το παλιό μου άρθρο με επικαιροποιήσεις στα σημεία, κι άλλη μια προσπάθεια μήπως ακούσει κανείς τώρα με τη διπλή ευκαιρία: το σχέδιο της κατεπείγουσας υπουργικής απόφασης με τίτλο «Εγγραφές, μετεγγραφές, φοίτηση και θέματα οργάνωσης της σχολικής ζωής στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης», και την κατεπειγόντως προαναγγελθείσα Τροποποίηση του Π.Δ. 46/2016 (αξιολόγηση των μαθητών/-τριών του Γενικού Λυκείου).

Χωρίς να παραβλέψει κανείς την μεγάλη εικόνα, και τις ριζικές αλλαγές που ευελπιστούμε να γίνουν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, καταθέτω ξανά τα δυο μου καπίκια: πέντε και μία επείγουσες διορθώσεις που μπορούν και πρέπει να γίνουν άμεσα και αφορούν το χώρο πού γνωρίζω καλύτερα, αυτόν του Γενικού Λυκείου, και επιπλέον του Πειραματικού Σχολείου:

1. Κατάργηση των δεκαδικών ψηφίων σε όλες τις βαθμολογίες ως την αποφοίτηση από το λύκειο, και επαναφορά των στρογγυλοποιήσεων στην πλησιέστερη μονάδα. Τα δεκαδικά ψηφία ήλθαν με τη μεταρρύθμιση Αρσένη το 1998, για να εξυπηρετήσουν αποκλειστικά λογιστικές ανάγκες, όταν η ετήσια κατά μάθημα επίδοση στη Β΄ και Γ΄ Λυκείου συνδέθηκε με την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, και μοιραία έπρεπε να ξεχωρίσει το ένα εικοσάκις χιλιοστό από το προηγούμενο και το επόμενο, με την αλματώδη αύξηση των εισακτέων τα χρόνια εκείνα1.

Για την αξιολόγηση των μαθητών κατά τη φοίτησή τους στο σχολείο, εσωτερικά και στιγμιαία, ο δάσκαλος μπορεί να επιλέγει οποιαδήποτε κλίμακα και ακρίβεια θεωρεί καλύτερη. Εξωτερικά, ωστόσο, είτε πρόκειται για τη συνολική προφορική επίδοση κάποιας περιόδου, είτε για τη στιγμιαία επίδοση σε μια γραπτή δοκιμασία, ο βαθμός που φτάνει στο μαθητή και το γονιό του, πρέπει να είναι σε μια ολιγοσκελή βαθμωτή κλίμακα: ακέραια 0-10, ακέραια 0-20, A-F με + και -, δεν έχει σημασία, σημασία έχει να είναι βαθμωτή -όπως λέμε στην πληροφορική- δηλαδή με διακριτές και λίγες, κατά τη διεθνή τάση, τιμές. Η εκάστοτε στρογγυλοποίηση στον πλησιέστερο βαθμό μιας τέτοιας κλίμακας μειώνει την αυθαιρεσία του ορισμού της αξίας ενός ερωτήματος κλειστού τύπου στα 3/100, αντί για τα 2/100 ή τα 4/100, ή την αξιολόγηση ενός δοκιμίου με 31/100 αντί με 32/100, και ορθά, κατά κανόνα «υπέρ του μαθητή». Κανένας δάσκαλος δεν έχει θεϊκές ιδιότητες, για να είναι θέση να αξιολογήσει έναν μαθητή, ούτε καν ένα δοκίμιο ή ένα γραπτό του, ως καλύτερο ή χειρότερο, κατά 1/200 (τόσο είναι το πρώτο δεκαδικό ψηφίο σε μια εικοσάβαθμη κλίμακα) από έναν συμμαθητή του, και ακριβώς αυτήν την παραδοχή υλοποιεί η χρήση βαθμωτής κλίμακας με λίγες (10 ή 20) τιμές. Η περίπτωση του Γενικού Μέσου Όρου είναι διαφορετική· πρόκειται για ένα στατιστικό μέτρο -με όλα τα θετικά και τα αρνητικά του- που απλώς δείχνει τη μέση επίδοση του μαθητή σε διαφορετικά αντικείμενα με διαφορετικούς δασκάλους. Τέλος, διαφορετική είναι η περίπτωση κάθε είδους εξέτασης για πιστοποιητικά, πτυχία, ή εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Εκεί ξεκάθαρα δεν πρόκειται για αξιολόγηση μαθητών, αλλά για ανταγωνιστικές δοκιμασίες υποψηφίων. Αυτά τα δύο οφείλουν να είναι απόλυτα διαχωρισμένα στη Γενική Εκπαίδευση, ειδικά αφού, πλέον, οι βαθμοί του Λυκείου δεν μετρούν καθόλου για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Παρεμπιπτόντως, κι αφού η αναφορά είναι σε δεκαδικά ψηφία, είναι ευκαιρία να διορθωθεί και η στρέβλωση των χαρακτηρισμών της επίδοσης: άριστα, λίαν καλώς, καλώς, κλπ. Με τα τρέχοντα, ένας μαθητής Α’ Λυκείου που έχει σε όλα του τα μαθήματα τελικό βαθμό 18 θα χαρακτηριστεί με γενική επίδοση «Λίαν Καλώς»· ορθώς μπορεί να πει κάποιος. Όμως, ο ίδιος μαθητής αν έχει 19 σε ένα μόνο από τα 9 –κατά Διαμαντοπούλου– μαθήματά του, χαρακτηρίζεται με γενική επίδοση «Άριστα»! Δηλαδή αρκεί ένα μάθημα να είναι στην τρέχουσα κλίμακα «Άριστα» (18,1-20), για να «αριστεύσει» ο μαθητής συνολικά. Άλλη μια ανακολουθία των εισηγητών του πρώτου δεκαδικού ψηφίου. Στο τετράμηνο είσαι αριστούχος σε ένα μάθημα αν πάρεις 19 ή 20, σε ένα διαγώνισμα είσαι άριστος αν έγραψες ακόμη και 18,1, στο τέλος, σε ένα μάθημα είσαι άριστος αν έχεις τελικό βαθμό 18,1, ενώ με 18 είσαι στο λίαν καλώς, και συνολικά ομοίως. Είναι προφανές ότι η αλλαγή χαρακτηρισμού στις κλίμακες πρέπει να είναι στη μισή μονάδα, όπως είναι προφανές ότι το πρώτο δεκαδικό στα μαθήματα, μόνο παρενέργειες εισάγει.

2. Απλούστευση της διατύπωσης που αφορά τις βαθμολογίες των Πανελληνίων και τον υπολογισμό των μορίων των υποψηφίων στα Επιστημονικά Πεδία. Αφού πλέον δεν έχουμε διόρθωση βαθμών βάσει των προφορικών, ούτε και βαθμούς πρόσβασης ανά εξεταζόμενο μάθημα, ούτε Γενικό Βαθμό Πρόσβασης ανά Πεδίο, είναι περιττό να διατηρούμε λογιστικούς κανόνες που οφείλονται σε αυτά. Προτείνουμε:

  1. Οι βαθμοί της εκατοντάβαθμης κλίμακας των 2 επικρατούντων βαθμολογητών σε κάθε γραπτό, να αθροίζονται όπως τώρα, και να διατηρείται ως βαθμός το άθροισμα αυτό, στην κλίμακα 0-200. Δεν έχει κανένα νόημα η αναγωγή του στο 0-20, αφού έπεται νέα αναγωγή του στη συνέχεια.
  2. Να καθοριστεί συντελεστής 33 για το βαθμό (0-200) στο  1ο μάθημα αυξημένης βαρύτητας του «συμβατού» με την Ομάδα Προσανατολισμού, Επιστημονικού Πεδίου, και αντίστοιχα 29 για αυτό του «μη συμβατού» με την Ομάδα Προσανατολισμού, Επιστημονικού Πεδίου.
  3. Να καθοριστεί συντελεστής 27 για το βαθμό (0-200) στο 2ο μάθημα αυξημένης βαρύτητας του «συμβατού» με την Ομάδα Προσανατολισμού, Επιστημονικού Πεδίου, και αντίστοιχα 24 για αυτό του «μη συμβατού» με την Ομάδα Προσανατολισμού, Επιστημονικού Πεδίου.
  4. Να καθοριστεί συντελεστής 20 για το βαθμό (0-200) σε καθένα από τα υπόλοιπα δύο μαθήματα κάθε Επιστημονικού Πεδίου.
  5. Το συνολικό πλήθος μορίων ανά Επιστημονικό Πεδίο να προκύπτει απευθείας από το άθροισμα των γινομένων των 4 βαθμών επί των συντελεστών του (εύρος 0-20000)
  6. Να προσαρμοστούν αντίστοιχα τα εύρη 0-20 και οι συντελεστές βαρύτητας για τους βαθμούς των ειδικών μαθημάτων και η βάση τους του 10.

Είναι απίθανο ότι ένας τόσο εύκολος υπολογισμός μορίων περιπλέκεται από τη νομοθεσία σε αναγωγές και αντίστροφες αναγωγές σε διαφορετικές κλίμακες, εξαιτίας καταλοίπων από προηγούμενα συστήματα.

3. Τρίτη επιτακτικά άμεσα αναγκαία αλλαγή: δεν είναι δυνατόν 9 ώρες σε 3 γλωσσικά μαθήματα, ή 6 ώρες σε Φυσική, Χημεία και Βιολογία, ή 5 ώρες σε Άλγεβρα και Γεωμετρία, να μετρούν το ίδιο με τις 2 ώρες της Γυμναστικής, ή των Αγγλικών, ή των Θρησκευτικών. Ακριβώς επειδή δεν πρέπει κάποια μαθήματα να αποδεικνύονται στην πράξη, με το νόμο, πιο πρωτεύοντα από άλλα, κι επειδή δεν μπορεί ο νόμος να ισοπεδώνει 9 ώρες εργασίας του μαθητή και του καθηγητή σε Αρχαία, Νέα και Έκθεση, στη 1 ή τις 2 ώρες της Ερευνητικής Εργασίας ή της Ιστορίας ή τις 3 της Πολιτικής Παιδείας, είναι άμεση ανάγκη να διαλυθεί η «μαγική εικόνα» που επέβαλε η κ. Διαμαντοπούλου, με τη δήθεν μείωση του πλήθους των μαθημάτων, και όλα τα μαθήματα να μετρούν το ίδιο, για να μην αναρωτηθούμε μήπως πρέπει να μετρούν αναλογικά με τη μερίδα τους στο ωρολόγιο πρόγραμμα. Περισσότερα για το θέμα, και πόσο απλά διορθώνεται άμεσα, εδώ. Παραταύτα, το πρόσφατο δείγμα γραφής του Υπουργείου προς την αντίθετη κατεύθυνση κοιτάζει. Στη Γ΄ Τάξη όπου Νεοελληνική Γλώσσα και Νεοελληνική Λογοτεχνία ήταν ανεξάρτητα μαθήματα τα τελευταία χρόνια, έχουμε επαναχαρακτηρισμό τους σε κλάδους και επανένωσή τους σε ένα μάθημα, τα Νέα Ελληνικά. Έτσι η δουλειά του καθηγητή και η αξιολόγηση του μαθητή όλη τη χρονιά και στις απολυτήριες εξετάσεις στη Νεοελληνική Γλώσσα θα μετράει από φέτος ακριβώς το μισό από την αξιολόγησή του στα υπόλοιπα μαθήματα, αφού το άλλο μισό θα είναι η δουλειά κι η αξιολόγηση στη Νεοελληνική Λογοτεχνία.

4. Τέταρτο θέμα που πρέπει άμεσα να αντιμετωπιστεί, χτες όπως λένε οι Αγγλοσάξονες, είναι η χρηματοδότηση του εκσυγχρονισμού της υποδομής του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου, με την έναρξη, παράλληλα, της αξιολόγησης και της αναθεώρησης τόσο των στόχων ΠΣΔ, όσο και των μέσων που χρησιμοποιεί για αυτούς τους στόχους. Ειδικά, αν θέλουμε να υλοποιήσουμε εκσυγχρονισμούς τύπου ηλεκαταχώρισης απουσιών και αυτοματοποιημένης αποστολής ηλεμηνυμάτων και τηλεμηνυμάτων. Αλλιώς, παραμένουμε σε ευχολόγια και ταξικούς διαχωρισμούς σε προνομιούχα σχολεία με διοικητικό προσωπικό ή με πλούσιες σχολικές επιτροπές ή/και συλλόγους γονέων, και πληβείους που δεν εξασφαλίζουν ούτε το πετρέλαιο της χρονιάς.

Προσωπικά, είμαι από τους θιασώτες του ΠΣΔ, και θεωρώ ότι πρέπει να αποτελεί το βασικό διαδικτυακό μέσο για όλη την εκπαιδευτική κοινότητα. Αλλιώς, θα εξαρτιόμαστε πάντα από υπηρεσίες τρίτων, με περίεργους όρους χρήσης και αποποιήσεις ευθύνης, και ακόμη πιο περίεργα τρίτα μάτια στα δεδομένα μας. Παράλληλα, κάπου οφείλουμε να αναρωτηθούμε και να τραβήξουμε μια γραμμή στα όρια του εφικτού. Είναι πρώτη προτεραιότητα, για παράδειγμα, να διατηρούμε την υποδομή και τους πόρους για ένα σχολικό Youtube, αντίγραφο του αυθεντικού; Αυτό λείπει περισσότερο στον εκπαιδευτικό και το μαθητή, ή, η απρόσκοπτη λειτουργία των υπηρεσιών φιλοξενίας δικτυακών τόπων και της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, με όλες τις πρακτικές για robustness, redundancy, resourcefulness, response και recovery, για να αναφέρω τα παροιμιακά 5 R, ή η κεντρική υποστήριξη προς τον απλό χρήστη με οδηγούς δημιουργίας ηλεκτρονικών φορμών και ηλεκτρονικών ερωτηματολογίων έρευνας, που απαιτεί ελάχιστο κόπο, με τη χρήση ελεύθερου λογισμικού; Γενικότερα, ποιον εξυπηρετούν περισσότερο τα έργα του ΠΣΔ; την εκπαιδευτική κοινότητα, ή μήπως τις ερευνητικές ανάγκες, τις διπλωματικές εργασίες, μάστερ, διδακτορικά κι επιστημονικές ανακοινώσεις μελών από τα εμπλεκόμενα Ερευνητικά Κέντρα, ΑΕΙ και ΤΕΙ -μάλιστα, με πειραματισμούς «στου κασίδη το κεφάλι»;

5. Κατάργηση κάθε μονόωρου (ανά εβδομάδα) μαθήματος. Αυτό σίγουρα δεν είναι εφαρμόσιμο στη μέση της χρονιάς, αλλά το ξανακαταθέτω με τρίδιπλη επιμονή. Όλοι οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι μονόωρο μάθημα ισοδυναμεί με μη μάθημα. Γιατί όταν κάνεις το μάθημα σήμερα, και την άλλη εβδομάδα το χάνεις, ας πούμε λόγω σχολικού περίπατου, και την παραπάνω εβδομάδα ξαναχάνεται εξαιτίας κάποιου άλλου λόγου ανώτερης βίας -αν αρρωστήσει ο καθηγητής ή ένας μαθητής, αδερφέ- τότε έχει χαθεί κάθε νοηματική συνέχεια για διδασκόμενους και διδάσκοντες· αθροιστικά, δε ένα μονόωρο μάθημα σπάνια θα φτάσει τις 30 ώρες τη χρονιά. Κι ας αναλογιστούμε με τι δεδομένα αξιολογεί 150 μαθητές ένας καθηγητής που έχει 6 μονόωρα τμήματα· πρόκειται για εκφυλισμό της σχέσης δασκάλου – μαθητή.

Είναι γνωστά τα αντεπιχειρήματα συναδέλφων, συνδικαλιστών και μη, σε τέτοιες καταργήσεις, καθώς θεωρούν ότι τα μονόωρα μαθήματα εξυπηρετούν τη συμπλήρωση του ωραρίου σε αρκετές ειδικότητες, ώστε να μην είναι αναγκασμένοι να μετακινούνται σε άλλα σχολεία αρκετοί συνάδελφοι. Πέρα από την υποκρισία και την έλλειψη ηθικής, επαγγελματικής, τουλάχιστον -διάολε «Λειτουργών» γράφει η ονομασία στο σωματείο μας- κατάργηση, σημαίνει ότι μπορείς να ενώσεις δυο μονόωρα μαθήματα δύο διαδοχικών τάξεων σε ένα σε μία τάξη, και κοιτώντας το ωρολόγιο πρόγραμμα συνολικά, να βρεις τις κατάλληλες ισορροπίες για όλα τα αντικείμενα και τις ειδικότητες.

6. Κλείνω με ένα τελευταίο θέμα που το ζει μόνιμα στο πετσί της η ιδιαίτερη σχολική μας κοινότητα, αυτή των Πρότυπων & Πειραματικών Σχολείων. Είναι αναγκαίο και εύκολα υλοποιήσιμο και φτηνό για το κράτος, τα Π&ΠΣ να προστεθούν στον κατάλογο των σχολείων με μαθητές που δικαιούνται δωρεάν μετακίνηση προς και από το σχολείο τους, καθώς τα σχολεία αυτά είναι ειδικού χαρακτήρα με μαθητές που προέρχονται από περιοχές ευρύτερες από τις περιορισμένες αστικές περιοχές που εξυπηρετεί καθένα από τα υπόλοιπα σχολεία της χώρας. Διαφορετικά, το δικαίωμα για ένα παιδί από τη Χερσόνησο ή το Βενεράτο να φοιτήσει σε ένα ΠΣ ακυρώνεται στην πράξη για λίγα ευρώ τη μέρα, ποσό που δεν είναι αυτονόητο ότι υπάρχει σε όλες τις οικογένειες. Στην υπάρχουσα πρόνοια του νομοθέτη για παρόμοια σχολεία ειδικού τύπου με μαθητές που τα επιλέγουν προερχόμενοι από ευρύτερες περιοχές -ΕΠΑΛ, καλλιτεχνικά και μουσικά- αυτονόητο είναι να συμπεριληφθούν και τα Πρότυπα και Πειραματικά, που ιδρύθηκαν μεταγενέστερα από τη νομοθεσία όπου βασίζονται οι ρυθμίσεις αυτές.

Το παρόν άρθρο σε ενυπόγραφη μορφή pdf εδώ.

———–

1 Παρεμπιπτόντως, φάνηκε κατευθείαν με τη ρύθμιση αυτή, από το σχεδιασμό και από την αρχή, η ανεπάρκεια του συστήματος πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, δηλαδή το παράδοξο ένα εικοστό χιλιοστό να καθορίζει το πού θα εισαχθεί κάποιος, αλλά αυτό είναι ένα από τα μεγάλα ζητήματα για συζήτηση.

Διαλογή εξπρές

Τον περασμένο μήνα είχαμε στο σχολείο τις εκλογές για την ανάδειξη του 15μελούς Μαθητικού Συμβουλίου για το τρέχον σχολικό έτος. 234 οι ψηφοφόροι, 37 οι υποψήφιοι, μέχρι 7 σταυροί στα ψηφοδέλτια, 10 τα μέλη της εφορευτικής επιτροπής. Ξεκινώντας το άνοιγμα των ψηφοδελτίων γύρω στις 12:45, η διαδικασία δεν ολοκληρώνεται ποτέ πριν τις 14:30. Με τους υποψήφιους να σκαρφαλώνουν απέξω προσπαθώντας να παρακολουθήσουν την εξέλιξη της διαλογής από τους φεγγίτες της αίθουσας.

ballotsΣκέφτηκα να επιταχύνουμε φέτος τη διαδικασία, και πράγματι τελειώσαμε περισσότερο από μία ώρα νωρίτερα.

  1. Τα ψηφοδέλτια (τυπωμένα, όπως κάθε χρόνο) είχαν αρίθμηση στους υποψήφιους: 1 έως 37.
  2. Ένα μέλος της εφορευτικής επιτροπής (διαφορετικό, εναλλάξ, ανά 30-40 ψηφοδέλτια) διάβαζε για κάθε ψηφοδέλτιο τους αριθμούς των υποψηφίων που σταυρώθηκαν, αντί για τα ονόματά τους.
  3. Άλλα μέλη της εφορευτικής επιτροπής (πάλι με εναλλασσόμενους τους ρόλους) άνοιγαν πιο πριν τα ψηφοδέλτια και έλεγχαν την εγκυρότητά τους (πλήθος σταυρών, σημάδια, κλπ.).
  4. Μια άλλη ομάδα της εφορευτικής επιτροπής παρακολουθούσε τον εκάστοτε εκφωνητή, ελέγχοντας ότι δεν κάνει λάθη στην ανακοίνωση των αριθμών των σταυροδοτούμενων υποψηφίων.
  5. Τα υπόλοιπα μέλη παρακολουθούσαν στον ασπροπίνακα την προβολή της διαδικασίας καταχώρισης στο κατάλληλα προδιαμορφωμένο υπολογιστικό φύλλο των εκφωνούμενων αριθμών των υποψηφίων που σταυρώνονταν σε κάθε ψηφοδέλτιο.
  6. Με την καταχώριση των σταυρών και του τελευταίου ψηφοδελτίου, τα τελικά αποτελέσματα ήταν έτοιμα!

Το υπολογιστικό φύλλο των δεδομένων χωρίζονταν σε 7άδες κελιών, μία για κάθε έγκυρο ψηφοδέλτιο. Συνολικά υπήρχε η πρόβλεψη για 234 τέτοιες 7άδες ή 1.638 κελιά κατακόρυφα σε μια στήλη (την B, καθώς στην A, αριθμούνταν τα 234 ψηφοδέλτια, ανά 7 συγχωνευμένα κελιά).

Στο υπολογιστικό φύλλο των αποτελεσμάτων, στον πίνακα μετά τον αριθμό και τα στοιχεία κάθε υποψηφίου, μια απλή συνάρτηση COUNTIF() καταμετρούσε πόσες φορές εμφανίστηκε ο αριθμός του υποψηφίου στη στήλη της καταχώρισης στο φύλλο δεδομένων.

=COUNTIF(ψηφοδέλτια!B$1:B$1638;διαλογή!A2)

Το μόνο που χρειάστηκε επιπλέον ήταν μια τελική ταξινόμηση σε φθίνουσα σειρά, και η επιμέλεια του καλλιτεχνικού μέρους (κατάλληλες γραμματοσειρές και χρώματα και συναρτήσεις TRIM(), REPT(), INT() και οι χαρακτήρες «ᚎ» και «/» για τη μίμηση της χειρωνακτικής καταχώρισης των ψήφων ανά πεντάδες με κιμωλία σε πίνακα).

=TRIM(REPT(" ";(INT(D3/5)))&REPT("/";D3-(INT(D3/5)*5)))

Του χρόνου, ακόμη πιο γρήγορα…

Δεν είμαι πληροφορικάριος

Ο Λάτσης ήταν Ρεφενδάριος
κι ο Σταύρος είναι Ακουάριους.
Ξέρω και καναδυό αποθηκάριους,
μη θυμηθώ και κάτι καγκελάριους.
Εγώ δεν είμαι λεγεωνάριος,
μήτε θα γινώ ιμπρεσάριος.
Ούτε γνωρίζω πληροφορικάριους,
παρά μονάχα βιβλιοθηκάριους.
Δεν είμαι δα και κομισάριος,
εμένα ο μήνας είναι Φεβρουάριος,
πληροφορικός είμαι μακάριος,
δικός σας πάντα προλετάριος,
ποτέ σφουγγοκωλάριος.

Η αφορμή ήταν στο φουμπού, αλλά εκεί όλα είναι εφήμερα.

Προσπάθησε! Δεν γίνεται αλλιώς.

Για να τελειώνουμε με όσους έγραψαν 10.000 μόρια και νιώθουν τόσο πετυχημένοι, που πρέπει να μας το πούνε και στα Τεντ και στα Μεξ κι όλα τα σόσιαλ μίδια.

Αυτό που λέει ο γονιός κι ο δάσκαλος στον υποψήφιο είναι:

αν γράψεις καλά έχεις καλές (ή καλύτερες από άλλους) πιθανότητες για ένα μετέπειτα επαγγελματικό ξεκίνημα με καλύτερα εφόδια.

p ⇒ q, απλή συνεπαγωγή -κι αυτή ασαφής, fuzzy, με ένα σωρό ακόμη παραμέτρους

 

Κανείς δεν μιλάει για ισοδυναμία, κανείς δεν ισχυρίζεται ότι επειδή ισχύει το ένα, p ⇒ q, θα ισχύει και το άλλο, ¬p ⇒ ¬q. Αυτά δεν είναι μαθηματικά! Μόνο αστοιχείωτος είναι αυτός που θα ισχυριστεί ότι, επειδή στην περίπτωσή του έτυχε να ισχύσει το ¬p ⇒ q, να κάνει, δηλαδή, κάποια επαγγελματική επιτυχία (δε μιλάω καν για ξεκίνημα ή για ποιότητα εφοδίων) χωρίς να έχει πάει καλά στις πανελλήνιες, αυτό πάει να πει ότι δεν ισχύει το p ⇒ q, και κακώς το πιστεύουμε.

Από το p ⇒ q δεν προκύπτει το ¬p ⇒ ¬q. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι αν δεν πας καλά στις πανελλήνιες δεν θα αποκτήσεις εφόδια και δεν θα πας καλά επαγγελματικά.

Το μόνο που προκύπτει από το p ⇒ q είναι το ¬q ⇒ ¬p. Παναπεί, αν τελικά η καριέρα σου δεν ξεκίνησε καλά γιατί σούλειψαν τα εφόδια, ψάξου μήπως φταίει κι ότι δεν είχες περάσει κάπου, όπου απλώς έχασες τον χρόνο σου.

Φυσικά, για εκείνον που το q είναι χρήμα και μόνο, ας ξεχάσει αυτήν την κουβέντα.

Κι όταν λέμε «πανελλήνιες» δεν εννοούμε υποχρεωτικά μόνο αυτές καθαυτές, το σύστημα που θα σε βάλει στα ελληνικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Πανελλήνιες είναι το κάθε φίλτρο, η κάθε δοκιμασία που θα σε βάλει, απόφοιτο πια, στο επόμενο στάδιο της ζωής σου· αυτό που θα σου ανοίξει κόσμους, γνώση, δεξιότητες, ερωτήματα, νοήματα, αυτό που θα σε οδηγήσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο -τρόπο που μπορεί να μην τον φαντάζεσαι καν τώρα- στην επόμενη, αυτοδύναμη φάση της ζωής σου.

Κι έτσι εμείς, δάσκαλοι και γονείς, θα συνεχίσουμε να τονίζουμε στα παιδιά μας ότι τούτος ο αγώνας τους ως τις πανελλήνιες έχει νόημα. Έχει νόημα ακριβώς για την επιλογή τους και τα επόμενα βήματα. Εντέλει αυτό που θα ξεχαστεί στην πορεία είναι όλος ο ιδρώτας και το ζόρι ως τα 18 ή τα 20, αλλά αυτό που θα μετρήσει μετά, είναι τι επιλογές και τι δρόμους άνοιξε. Εκεί αρχίζει να είναι πολύτιμος ο χρόνος.

Τι με νοιάζει εμένα; κομπιουτεράς είμαι…

Και τι πειράζει που θα το δουν χιλιάδες μάτια; σάμπως θα το διαβάσουν, ή θα τους ενοχλήσει;

2014, μετά τη διόρθωση στον παρόντα ιστότοπο, αδιαφορώντας για τη παρούσα ηλεκτρονική διεύθυνση, και θεωρώντας στιγμιαία την πράξη κάθε φορά που μπορείτε να υποβάλετε πρόχειρο μηχανογραφικό…

2015, χωρίς διόρθωση για τον παρόν ιστότοπο, πάντα με άγνοια για τη παρούσα ηλεκτρονική διεύθυνση, αλλά πλέον μπορείτε να υποβάλλετε εξακολουθητικά πολλές φορές πρόχειρο μηχανογραφικό. Ενίοτε εκτός λειτουργείας.

2016, μετά τη διόρθωση για τον παρόντα ιστότοπο, με σταθερά αγνοούμενο το γλωσσικό – ακουστικό αισθητήριο για τη παρούσα ηλεκτρονική διεύθυνση, αλλά παρόν στο εξακολουθητικό υποβάλλετε.

2017, φτου κι απ’ την αρχή με τον παρόν ιστότοπο και τη παρούσα διεύθυνση.

Κράτα ένα σωστό υπόδειγμα ρε μάστορα συνάδελφε, κι ας είμαστε κομπιουτεράδες…

«Γίνεται, κύριε!»

Κλασική προσέγγιση για να δείξει κάποιος την ανάγκη για πίνακες στον προγραμματισμό:

Φτιάξτε πρόγραμμα που διαβάζει ν ακέραιους βαθμούς, και βρίσκει τον μέσο όρο τους. Στη συνέχεια, το πρόγραμμα να εμφανίζει αυτούς που είναι μεγαλύτεροι από τον μέσο όρο.

Όπως κάναμε από τον Οκτώβριο, για τον μέσο όρο, μας αρκεί να διαβάσουμε επαναληπτικά μια μεταβλητή και να συσσωρεύσουμε το τρέχον άθροισμα. Το τελευταίο, διαιρούμενο με ν μας δίνει τον μέσο όρο.  Όμως πώς θα βρούμε πόσοι βαθμοί ήταν μεγαλύτεροι από το μέσο όρο, αφού αυτός υπολογίστηκε μετά και έξω από την επανάληψη;

Μετά από λίγη σιωπή και προτάσεις αν μπορούμε να ξαναδιαβάσουμε τους βαθμούς, ακούγεται μια φωνή:

Κύριε, αφού ξέρουμε ότι είναι βαθμοί, μπορούμε!

Στη ΓΛΩΣΣΑ, βέβαια, ο ακέραιος τύπος γρήγορα θα υπερχειλίσει, αλλά η ιδέα είναι μαθηματικά ορθή και πανέξυπνη:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ μο
ΣΤΑΘΕΡΕΣ
    ν = 9
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
    ΑΚΕΡΑΙΕΣ: ι, χ, σ, π, λ, δ
    ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ: μ
ΑΡΧΗ
    σ <- 0
    π <- 0
    ΓΙΑ ι ΑΠΟ 0 ΜΕΧΡΙ ν 1
        ΓΡΑΨΕ "Δώσε τον ", ι + 1, "ο βαθμό: "
        ΔΙΑΒΑΣΕ χ
        δ <- 1
        ΓΙΑ λ ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ 2*ι
            δ <- δ*10
        ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ
        π <- π + δ*χ
        σ <- σ + χ
    ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ
    μ <- σ / ν
    ΓΡΑΨΕ "Μεγαλύτεροι από το μ.ο. ", μ, " είναι οι:"
    ΓΙΑ ι ΑΠΟ 1 ΜΕΧΡΙ ν
        ΑΝ π mod 100 > μ ΤΟΤΕ
            ΓΡΑΨΕmod 100)
        ΤΕΛΟΣ_ΑΝ
        π <- π div 100
    ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ
ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

 

Σε γλώσσες όχι απλώς εκπαιδευτικού σκοπού, όπως η python, οι ακέραιοι μπορούν να μεγαλώνουν πολύ περισσότερο… Οπότε θα βρεθούν μαθητές για αυτή την υλοποίηση.

s=0
a=0
n=10
for i in range(n):
    print(str(i+1)+"ος βαθμός: ", end="")
    x=int(input())
    a+=10**(2*i)*x
    s+=x
mean=s/n
for i in range(n):
    if a%100>mean:
        print(a%100)
    a//=100

Πάντα υπάρχουν λόγοι να χαίρεσαι που είσαι δάσκαλος.
Κι από δω και μπρος δεν θα λέω «βαθμούς», αλλά «αριθμούς», ξερωγώ τις μετρήσεις ενός ρύπου τα 30 μεσημέρια ενός μήνα.

Πώς εντάσσομαι σε μια (κρυφή) Ομάδα στο ΠΣΔ;

Είναι ώρα να χρησιμοποιήσεις και με έναν άλλο τρόπο το λογαριασμό του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου (ΠΣΔ) –ξέρεις, εκείνον που βαριέσαι να ανοίγεις· μη μου πεις ότι τον έχασες; έλα να εκδώσουμε καινούριο πάσγουορντ.

Αφιερώσε 5 λεπτά, όταν συνδεθείς στο διαδίκτυο, ώστε να προχωρήσουμε τη διαδικασία ηλεκτρονικής ένταξής σου στην κρυφή ομάδα του μαθήματος ή της εφημερίδας μας.

Κρυφή σημαίνει ότι αυτά που λέμε, γράφουμε, ανεβάζουμε μένουν μόνο μεταξύ των μελών της ομάδας (κάτι το οποίο συμβαίνει και στις ιδιωτικές ομάδες, τη δεύτερη κατηγορία ομάδων), ενώ ταυτόχρονα, η ομάδα δεν εμφανίζεται καν στο δημόσιο κατάλογο ομάδων. Στις δημόσιες ομάδες, την τρίτη κατηγορία, η διαδικασία για την αποστολή αιτήματος ένταξης είναι πιο ευθεία, και όλη η συμμετοχή είναι δημόσια.

Τα πρώτα απλά βήματα πρέπει να τα κάνεις εσύ:

  1. Θα επισκεφτείς τη σελίδα Εκπαιδευτικές Κοινότητες και Ιστολόγια.
  2. Στη πράσινη ταινία, ψηλά αριστερά στη σελίδα, θα πατήσεις στο σύνδεσμο Σύνδεση
  3. Στη σελίδα που θα ανοίξει θα δώσεις Όνομα χρήστη και Κωδικό, αυτόν που έχεις από πέρσι με το τρέχον σου πάσγουορντ.
  4. Στη σελίδα που θα ανοίξει -είναι η προσωπική σου κοινωνική σελίδα ως μέλος του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου!-, πάτησε στο σύνδεσμο με το εικονίδιο της ατζέντας που επιγράφεται Μέλη.
  5. Πρόσεξε στη γαλάζια λωρίδα που θα εμφανιστεί, να είναι επιλεγμένη (με έντονα γράμματα) η φράση αριστερά «Όλα τα μέλη (αριθμός)». Αν δεν είναι, πάτα την.
  6. Στο κουτάκι με την αχνή επιγραφή Αναζήτηση Μελών πληκτρολόγησε το ονοματεπώνυμο του καθηγητή σου που διαχειρίζεται την ομάδα στην οποία θέλει να σε εντάξει, και πάτα το κουμπί Αναζήτηση από δεξιά του.
  7. Η αναζήτηση θα τον εντοπίσει και θα εμφανίσει ένα πλαίσιο με ονοματεπώνυμο, φωτογραφία και το χρόνο πιο πρόσφατης σύνδεσης. Κάνε κλικ στο όνομα ή την φωτογραφία.
  8. Στη σελίδα που θα ανοίξει πάτα το κουμπί «Προσθήκη στους φίλους».

Η παραπάνω διαδικασία θα επιτρέψει στο διαχειριστή, να αποδεχτεί το αίτημα φιλίας σου, και να σε εντάξει στην ομάδα που διαχειρίζεται.

Στη συνέχεια θα πρέπει να δεις πάλι το σχολικό email σου, όπου θα υπάρχει ένα μήνυμα με θέμα:

[Εκπαιδευτικές Κοινότητες & Ιστολόγια ΠΣΔ] Έχεις μια πρόσκληση για την ομάδα: «<Όνομα Ομάδας>»

Σ’ αυτό θα βρεις οδηγίες για την αποδοχή της πρόσκλησης ένταξης στην ομάδα ΠΕΙΡΑγΜΑΤΑ.

Θα ακολουθήσεις το σύνδεσμο που σου υποδεικνύεται, ή μπαίνοντας από τη σελίδα σου, θα δεις την ειδοποίηση με την πρόσκληση ένταξης στην ομάδα, θα την ακολουθήσεις, και θα πατήσεις το κουμπί Αποδοχή.

Είμαστε έτοιμοι! Καλωσήλθες στην ομάδα!

Ανοιχτή επιστολή, κλειστό μυαλό

Ο κ. Μάνος Στεφανίδης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ.

Καθένας μας θα φανταζόταν ότι γνωρίζει τόσο τους νόμους βάσει των οποίων λειτουργεί το Ίδρυμά του και τα υπόλοιπα ΑΕΙ της χώρας, όσο και την πραγματικότητα στην οποία αυτά λειτουργούν. Ο πολίτης μάλιστα, όχι θα φανταζόταν, αλλά θα απαιτούσε από το κάθε μέλος ΔΕΠ να παρακολουθεί πριν απ’ όλα την καθημερινότητα του χώρου που τον αμείβει, βγαίνοντας από τη γυάλα της νοόσφαιράς του.

Θα γνώριζε τότε, ο κάθε καθηγητής Στεφανίδης, ότι το μεγαλύτερο μέρος του διδακτικού έργου στα ελληνικά πανεπιστήμια πραγματοποιείται από εντεταλμένους διδάσκοντες, κατόχους Διδακτορικών με το αναγκαίο ερευνητικό έργο. Θα γνώριζε ότι είναι κοινή πρακτική η ετήσια απόσπαση τέτοιων προσώπων από τη Δευτεροβάθμια και την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, καθώς αυτό εξυπηρετεί λογιστικά και τα δύο μέρη. Θα γνώριζε ότι είναι επίσης κοινή και συμφέρουσα πρακτική η απόσπαση εκπαιδευτικού προσωπικού με τα αναγκαία ακαδημαϊκά προσόντα σε πλήθος άλλων θέσεων σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, χωρίς τους οποίους, ΑΕΙ και ΤΕΙ απλά δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν. Θα γνώριζε ακόμη ότι αντί για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες αυτές τις θέσεις -διδακτικές, τεχνικές, βοηθητικές, διοικητικές- το μόνο που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια είναι απολύσεις και συνταξιοδοτήσεις, ή σαμπάτικαλ και άδειες άνευ αποδοχών για πλουτισμό σε άλλες θέσεις του εξωτερικού. Όλα αυτά νόμιμα και ηθικά, για όλες τις πλευρές.

Θα απαιτούσε, τέλος, ο Έλληνας πολίτης από τον τον επί πολλά χρόνια επιμελητή της Εθνικής Πινακοθήκης καθηγητή Στεφανίδη, να γνωρίζει το βιογραφικό της κ. Μπαζιάνα, εφόσον αποφασίζει να γράψει γι’ αυτήν. Θα απαιτούσε να έχει ψάξει και να γνωρίζει από πριν ότι η μόνη κατηγορία για «χατιρική διάταξη» προς τη σύζυγο του Πρωθυπουργού θα μπορούσε να αφορά αυτήν που έδωσε μόρια συνυπηρέτησης και στους έχοντες Σύμφωνο Συμβίωσης και όχι υποχρεωτικά Πιστοποιητικό Γάμου -διάταξη με την οποία η κ. Μπαζιάνα μετατέθηκε στο λεκανοπέδιο. Και να διατύπωνε ρητά την αντίρρησή του, αν η όποια προοδευτικότητά του είναι α λά καρτ.

Η υποκρισία, και ολίγη από σεξισμό, επιστρέφει ατόφια στο πρόσωπο του κ. Καθηγητή.

Και ελπίζω να ασχοληθεί κάποιος με αυτό που δεν τολμά να γράψει, παρά μόνο σε σχόλιο: «Για τις περγαμηνές του ΕΜΠ, θα είχε ενδιαφέρον να δούμε πόσο εμπλέκονται σε αυτές οι σύντροφοι Μπαλτάς, Φωτίου, Σεβαστάκης, Πορτάλιου κλπ.». Αν αυτό είναι όλο το ζουμί, ναι, ενδιαφέρει τον Έλληνα πολίτη. Εκτός αν και αυτό είναι επιπέδου καταγγελιών Χίου και αναλόγων, με τους οποίους έχει εξισωθεί στην «ανοιχτή επιστολή» του ο κ. Καθηγητής.