>

Την άνοιξη του 2007 πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η «1η Πανελλήνια διημερίδα καθηγητών Πληροφορικής» στα Χανιά από την ΠΕΚαΠ, σε συνεργασία με το ΚΕΠΛΗΝΕΤ Χανίων, το Τμήμα ΣΤ’ της ΣΕΠΕΔ και την Εκπ/κή Πύλη του τότε ΥπΕΠΘ, (περισσότερα εδώ) με τίτλο «Η Πληροφορική στην Εκπαίδευση – Αξιοποίηση των ΤΠΕ – Ευρωπαϊκά προγράμματα». Να τονιστεί ότι η αιγίδα και το όλο πλαίσιο περί οδοιπορικών, διαμονής και εν γένει αποζημίωσης των συναδέλφων που την παρακολούθησαν έγινε μετά από πολλές και επίμονες προσπάθειες και ενέργειες κάποιων συναδέλφων από την οργανωτική επιτροπή. Η διημερίδα ήταν και η αφορμή για τη θεσμοθέτηση της ετήσιας συνάντησης των υπευθύνων των ΚΕΠΛΗΝΕΤ της χώρας, κάτι που ήταν αναγκαίο να γίνει ώστε να υπάρχει συντονισμός του έργου τους.

Με δεδομένη την εμπειρία της πρώτης χρονιάς, το 2008 διεξήχθη η 2η διημερίδα στη Ρόδο, σε συνεργασία με το αντίστοιχο ΚΕΠΛΗΝΕΤ (περισσότερα εδώ) και τίτλο “Το σχολείο της διαθεματικότητας και της ευρυζωνικότητας“. Οι εισηγήσεις ήταν σαφώς περισσότερες (περ. 40), και η επιτυχία τη διημερίδας απέδειξε ότι η Π.Ε.ΚΑ.Π. είναι ο κύριος επιστημονικός φορέας και εκφραστής του κλάδου μας. Στη συγκεκριμένη διημερίδα καθιερώθηκε και η ετήσια συνάντηση των σχολικών συμβούλων της ειδικότητάς μας.

Το 2009 πραγματοποιήθηκε επίσης με μεγάλη επιτυχία η διημερίδα στην Αλεξανδρούπολη (περισσότερα εδώ), με τον, όπως πάντα, επίκαιρο τίτλο και περιεχόμενο, «Καινοτομία και Δημιουργικότητα». Με δεδομένη πλέον την εμπειρία των 3 ετών διεξαγωγής του γεγονότος, κατορθώσαμε να φτάσουμε φέτος στη θεσμοθέτησή του ως συνεδρίου. Προκύπτει λοιπόν ότι η Ένωση μπόρεσε να αναγάγει την εκδήλωση σε τριήμερο συνεδριακό γεγονός, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το επιστημονικό κύρος του.

Τα συνέδρια ασφαλώς χρειάζονται περισσότερο χρόνο προεργασίας και, ειδικότερα, για το συγκεκριμένο ξεκίνησαν οι διαδικασίες ένα χρόνο πριν! Όμως, στις 23/3/2010, το ίδιο το Υπουργείο έκανε αυτό που θα αιφνιδίαζε και τους πιο προετοιμασμένους συναδέλφους. Με τη γνωστή πλέον “καραμέλα” της γενικότερης περικοπής των εξόδων του Δημοσίου, εξέδωσε έγγραφο με υπογραφή Γ.Γ. (κατά συνέπεια πολιτική απόφαση) για πραγματοποίησή του δίχως δαπάνη για το Δημόσιο, αναιρώντας την απόφαση που είχε λάβει ο ίδιος ο Γ.Γ. στις 23/12/2009!

ΓΙΑΤΙ;;; Εκτός αν η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου δεν θεωρεί στελέχη/υπαλλήλους του, τους σχολικούς συμβούλους της ειδικότητας, τους υπευθύνους και τεχνικούς ΚΕ.ΠΛΗ.ΝΕΤ, τους υπευθύνους εργαστηρίων σχολικών μονάδων! Ακόμη χειρότερα, ενώ το Υπουργείο Παιδείας επιδιώκει ένα νέο σχολείο, το ίδιο το αποτάσσει απαξιώνοντας τους συναδέλφους της πιο συναφούς ειδικότητας οι οποίοι ενδιαφέρονται να γίνουν καλύτεροι στο λειτούργημά τους, να μοιραστούν τις γνώσεις τους, να ανταλλάξουν τις εμπειρίες τους, να συνεργαστούν και να παραδώσουν το υλικό τους προς κοινή χρήση στην εκπαιδευτική κοινότητα, με βασικό πάντα γνώμονα τους μαθητές τους.

Σχήμα οξύμωρο όμως την ίδια στιγμή που οι εξαγγελίες της κ. Διαμαντοπούλου διατείνονται για την προτεραιότητα στον μαθητή (4/3/2010) εκτός αν το σήμα είναι όντως προειδοποιητικό (τριγωνικό και κόκκινο – πάλι καλά που δεν είναι απαγορευτικό). Στην ημερίδα της ΠΕΚαΠ στο Μαρούσι (22/1/2010) καλέσαμε την Υπουργό, η οποία μας τίμησε με την παρουσία της και το θεωρήσαμε ως ένα πρώτο θετικό βήμα γενικότερης συνεργασίας.

Την προσκαλέσαμε στο συνέδριο για να συζητήσουμε δια ζώσης, να αποτιμήσουμε στο μέτρο του δυνατού την τότε εξαγγελία της για το νέο σχολείο, το οποίο και όλοι οραματιζόμαστε. Ένα νέο σχολείο, το ψηφιακό σχολείο (τίτλος του φετινού συνεδρίου), στο οποίο καλούμαστε να γίνουμε κοινωνοί και να συνεισφέρουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Πώς όμως να γίνει αυτό όταν η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου διαμηνύει εμμέσως πλην σαφώς ότι η διαχείριση πόρων, την οποία μπορεί να αξιοποιήσει ειδικά από τη δεξαμενή των καθηγητών Πληροφορικής, δεν υλοποιείται;

Συνάδελφοι, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε και να κατανοήσουμε όλοι ανεξαιρέτως ότι είναι η πιο κατάλληλη χρονική συγκυρία να ενώσουμε τις φωνές μας για το νέο σχολείο, το οποίο και όλοι επιθυμούμε, αφού το ήδη υπάρχον το γνωρίζουμε από πρώτο χέρι (όσοι τουλάχιστον υπηρετούν σε σχολικές μονάδες)… Τουλάχιστον, ας αφουγκραστούμε όλους αυτούς που νοιάζονται πρωτίστως για τους μαθητές τους!

Αν επιθυμούμε να έχουμε καθοριστικό ρόλο στην εκπαίδευση της νέας δεκαετίας, ας κάνουμε το συνέδριό μας θεσμό με τη συμμετοχή μας σε αυτό, από όλα τα μέρη της Ελλάδας, ακόμη κι αν το Υπουργείο δεν ανακαλέσει την απαράδεκτη απόφασή του!