panadamo's blog

“Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου

Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή.

Δημιουργούνται διαμέσου εσένα, αλλά όχι από σένα

Κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δε σου ανήκουν.

Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, αλλά όχι τις σκέψεις σου

Αφού ιδέες έχουν δικές τους.

Μπορείς να δίνεις μια στέγη στο σώμα τους, αλλά όχι και στις ψυχές τους

Αφού οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο

που εσύ δεν πρόκειται να επισκεφτείς ούτε και στα όνειρά σου.

Μπορείς να προσπαθήσεις να τους μοιάσεις

αλλά μη γυρέψεις να τα κάνεις σαν εσένα

Αφού η ζωή δεν πάει προς τα πίσω ούτε ακολουθεί στο δρόμο του το χτες

Είσαι το τόξο από το οποίο τα παιδιά σου

ωσάν ζωντανά βέλη ξεκινάνε για να πάνε μπροστά.

Ο τοξότης βλέπει το ίχνος της τροχιάς προς το άπειρο

και κομπάζει ότι με τη δύναμή του

τα βέλη του μπορούν να πάνε γρήγορα και μακριά.

Άς χαροποιεί τον τοξοτή ο κομπασμός του

Αφού ακόμα κι αν αγαπάει το βέλος που πετάει

έτσι αγαπά και το βέλος που μένει στάσιμο.”

από τον Χαλίλ Γκιμπράν

Kahlil Gibran (1883-1993)

Χαλίλ Γκιμπράν ή Khalil Gibran / جبران خليل جبران‎

Ποιήματα

Ποιητής, φιλόσοφος καὶ καλλιτέχνης, γεννήθηκε στὸ Λίβανο, μιὰ γῆ ποὺ γέννησε πολλοὺς προφῆτες. Τὰ ἑκατομμύρια τῶν ἀραβόφωνων λαῶν, ποὺ γνωρίζουν τὰ κείμενά του, τὸν θεωροῦν διάνοια τῆς ἐποχῆς του. Ἡ φήμη του καὶ ἡ ἐπίδρασή του, ὅμως, ἁπλώθηκαν πέρα ἀπὸ τὴν Ἐγγὺς Ἀνατολή. Ἡ ποίησή του μεταφράστηκε σὲ περισσότερες ἀπὸ εἴκοσι γλῶσσες. Τὰ σχέδια καὶ οἱ πίνακές του ἐκτέθηκαν σὲ πολλὲς πρωτεύουσες τοῦ κόσμου. Ὁ Αὔγουστος Ροντέν, ὁ δάσκαλός του, τὰ συνέκρινε μὲ ἐκεῖνα τοῦ Γουίλιαμ Μπλέικ. Ἐγκαταστάθηκε στὶς ΗΠΑ, ὅπου τὰ τελευταῖα εἴκοσι χρόνια τῆς ζωῆς του ἄρχισε νὰ γράφει στὴν ἀγγλικὴ γλῶσσα. Στὴν ποίησή του, ἡ φλόγα τῆς νιότης, συνδυασμένη μὲ τὴ σοφία τῆς ὡριμότητας, διαπερνᾷ τὴ θλιβερὴ πραγματικότητα τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας καὶ ὁραματίζεται ἕνα νέο κόσμο ὀμορφιᾶς καὶ δικαιοσύνης. Ὁ Προφήτης (τὸ πιὸ γνωστό του ἔργο) καὶ τὰ ἄλλα ἔργα του, ποὺ ἐκδόθηκαν μαζὶ μὲ τὰ μυστικιστικά του σχέδια, ἀγαπήθηκαν ἀπὸ ἀναρίθμητους ἀναγνῶστες, ποὺ βρίσκουν μέσα τοὺς μιὰ ἔκφραση τῶν βαθύτερων συλλήψεων τῆς καρδιᾶς καὶ τοῦ νοῦ του.

Ἔργα: «Τὰ σπασμένα φτερά», «Σκέψεις καὶ διαλογισμοί», «Ὁ προφήτης», «Ἄμμος καὶ ἀφρός», «Ὁ κῆπος τοῦ προφήτη», «Τὰ μυστικὰ τῆς καρδιᾶς, Δάκρυ καὶ χαμόγελο»,Οἱ νύμφες τῆς κοιλάδας», «Ὁ θάνατος τοῦ προφήτη», «Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ Λίβανο», «Ὁ Ἰησοῦς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου», «Ἡ φύση τῆς καρδιᾶς», «Ἀνάμεσα στὴ νύχτα καὶ τὴν αὐγή», «Πεζὰ ποιήματα», «Ἡ πομπή», «Οἱ γήινοι θεοί», «Ἡ σοφία τοῦ Τζιμπράν», «Ὁ τρελός», «Ὁ πρόδρομος», «Ἡ φωνὴ τοῦ δασκάλου», «Ἡ λιτανεία», «Ὁ περιπλανώμενος», «Καθρέφτες τῆς ψυχῆς», «Ἀνυπόταχτες ψυχές».

Πηγή: 24grammata.com

«Ο Μεγάλος δικτάτωρ» (1940) είναι η πρώτη ομιλούσα και ηχητική ταινία του Τσάπλιν, δεκατρία χρόνια μετά την εισαγωγή του ήχου στις ταινίες. Είναι μια ανελέητη πολιτική σάτιρα για την άνοδο του Χίτλερ και του ναζισμού. Η ταινία απαγορεύτηκε από τους Χίτλερ, Μουσολίνι και Φράνκο, ενώ ήταν υποψήφια για 5 Όσκαρ. Η σκηνή που ο Τσάπλιν χορεύει μπαλέτο με την υδρόγειο θεωρείται σήμερα μια από τις σημαντικότερες στιγμές της κινηματογραφικής ιστορίας ενώ η ομιλία του κεντρικού ήρωα στο τέλος της ταινίας, όπου ο δημιουργός έμμεσα εκφράζει το όραμα του για την ανθρωπότητα, επίσης μνημονεύεται για το ανθρωπιστικό της μήνυμα. Ο Τσάπλιν είχε την ιδέα για τη δημιουργία της ταινίας όταν ένας φίλος του επισήμανε τη φυσική ομοιότητά του με τον Χίτλερ. Όταν έμαθε για την εθνικιστική και ρατσιστική πολιτική του, εκμεταλλεύτηκε την ομοιότητά τους ως πηγή έμπνευσης για να του «επιτεθεί». Άρχισε να νιώθει όλο και πιο άβολα μιμούμενος τον Χίτλερ, όσο μάθαινε για τις εξελίξεις στην Ευρώπη. Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε το 1937, όταν ακόμα δεν υπήρχαν πολλοί που πίστευαν πως ο ναζισμός συνιστούσε απειλή, ενώ το φιλμ κυκλοφόρησε το 1940, λίγο πριν η Αμερική μπει στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν κυκλοφόρησε η ταινία, ο Χίτλερ απαγόρευσε την προβολή της σε όλες τις κατεχόμενες χώρες. Περίεργος όμως ο ίδιος για το φιλμ, παρήγγειλε μια κόπια μέσω Πορτογαλίας. «Θα έδινα τα πάντα για να μάθω τι σκέφτηκε για την ταινία», δήλωνε ο Τσάπλιν. Αργότερα σημείωνε πως αν γνώριζε την αληθινή διάσταση της ναζιστικής θηριωδίας «δε θα μπορούσε να αστειευτεί με τη φονική της παράνοια». Στις 15 Οκτωβρίου του 1940 έγινε η πρεμιέρα της ταινίας.

Πηγή:  tvxs.gr

http://www.dailymotion.com/video/xelwo6_y-yyyyyyy-yyyyyyyy_shortfilms?start=1096#.UbdS5tj4ITV

UN FORUM ON FORESTS/FENDI ASPARA

Σύμφωνα με το Νάιτζελ Σάιζερ από το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πόρων, αρκετές χώρες έχουν κατορθώσει να προστατεύουν καλύτερα τα δάση τους χάρη σε αντίστοιχα – αν και λιγότερο προηγμένα – συστήματα συλλογής δεδομένων. Ο ίδιος ανέφερε ως παράδειγμα τη Βραζιλία, η οποία εφαρμόζει πρόγραμμα παρακολούθησης του Αμαζονίου σχεδόν σε πραγματικό χρόνο.

Μια συμμαχία οργανώσεων έκανε τα αποκαλυπτήρια ενός ψηφιακού «όπλου» εναντίον της αποψίλωσης των δασών. Οι εμπνευστές του ευελπιστούν ότι θα βοηθήσει τις κυβερνήσεις, τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και τις τοπικές κοινότητες να ελέγχουν άμεσα και απευθείας τυχόν παράνομες δραστηριότητες σε δασικές περιοχές.

Το προηγμένο σύστημα Global Forest Watch 2.0 βασίζεται σε δορυφορική τεχνολογία, στην ανταλλαγή πληροφοριών και σε ένα διεθνές δίκτυο ανθρώπων και οργανισμών που το τροφοδοτούν ανά πάσα στιγμή με δεδομένα.

Θα επιτρέπει στους χρήστες του να παρακολουθούν την απώλεια δασών που έχει καταγραφεί τις τελευταίες 30 ημέρες, ενώ παράλληλα όσοι διαχειρίζονται τα δάση αυτά θα έχουν τη δυνατότητα ανάρτησης φωτογραφιών με  γεωαναφορά, ώστε να ενημερώνεται και να εμπλουτίζεται η παγκόσμια βάση δεδομένων για την αποψίλωση.

Το ψηφιακό εργαλείο ανέπτυξε το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πόρων σε συνεργασία με την Google, το πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Σύμφωνα με τους δημιουργούς του, το GFW 2.0 θα είναι διαθέσιμο μέσα στο Μάιο.

«Η χρονική στιγμή, κατά την οποία κυκλοφορεί το GFW 2.0 δεν θα μπορούσε να είναι πιο καθοριστικής σημασίας», δήλωσε κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για την παρουσίασή του ο επικεφαλής της υπηρεσίας οικονομικών και κοινωνικών υποθέσεων του ΟΗΕ Γου Χονγκμπό. «Στη βιώσιμη διαχείριση των δασών, είναι απαραίτητο να υπάρχουν αξιόπιστα, ενημερωμένα, εύκολα προσβάσιμα δεδομένα και πληροφορίες για τον έλεγχο, την αξιολόγηση και τη διοργάνωση αποτελεσματικών παρεμβάσεων.»

Σύμφωνα με το Νάιτζελ Σάιζερ από το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πόρων, αρκετές χώρες έχουν κατορθώσει να προστατεύουν καλύτερα τα δάση τους χάρη σε αντίστοιχα – αν και λιγότερο προηγμένα – συστήματα συλλογής δεδομένων. Ο ίδιος ανέφερε ως παράδειγμα τη Βραζιλία, η οποία εφαρμόζει πρόγραμμα παρακολούθησης του Αμαζονίου σχεδόν σε πραγματικό χρόνο.

«Οι ρυθμοί αποψίλωσης στον Αμαζόνιο της Βραζιλίας έχουν μειωθεί κατά 80% από το 2004», είπε ο κ. Σάιζερ. «Σύμφωνα με ανώτατους αξιωματούχους, αυτό οφείλεται εν μέρει στις προσπάθειες βελτίωσης της ποιότητας των πληροφοριών που αφορούν τα όσα συμβαίνουν στο δάσος και οι οποίες διοχετεύονται πολύ γρήγορα σε όσους μπορούν να αναλάβουν δράση.»

Οι υπεύθυνοι του GFW 2.0 «ποντάρουν» επίσης στο γρήγορο Ίντερνετ, τα έξυπνα κινητά τηλέφωνα, το cloud computing και το λογισμικό ανοιχτού κώδικα για να καταστήσουν το σύστημά τους προσβάσιμο σε οποιονδήποτε μπορεί να βοηθήσει στη φιλόδοξη προσπάθεια.

Πηγή:  naftemporiki.gr

http://www.naftemporiki.gr/story/641084

This is just excellent. ISS Commander Chris Hadfield was recently asked by high school students Kendra Lemke and Meredith Faulkner to demonstrate what happens when you wring out a waterlogged washcloth in space.

Hadfield was happy to oblige, and while the entire process is fun to watch (someone add squirting drinking water into a mechanically compressed washcloth while a microphone hovers in front of your face to my list of things to do before I die), the results – made possible by surface tension – are quite fantastic to behold.

Πηγή:  io9.com

http://io9.com/watch-what-happens-when-you-wring-out-a-washcloth-in-sp-476159356

Εντυπωσιάζεστε κάθε φορά που διαβάζετε σε έναν ταξιδιωτικό οδηγό για κάποιο μνημείο ότι είναι «ενταγμένο στην Λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO»; Αναρωτηθήκατε ποτέ τι ακριβώς σημαίνει αυτό, και γιατί δεν είναι, ας πούμε, όλα τα μνημεία του πλανήτη σε αυτή τη λίστα; Με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ξεσκονίζουμε την σχετική λίστα της UNESCO για την Ελλάδα, και προγραμματίζουμε τις επόμενες εκδρομές στα «αριστουργήματα της ανθρώπινης δημιουργίας» που μας έχουν ξεφύγει.

Μια πρώτη γνωριμία με την Λίστα

Όλα ξεκίνησαν στις 16 Νοεμβρίου του 1972, όταν στο Γενικό Συνέδριο της UNESCO ψηφίστηκε η Συνθήκη για την Προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς. Η Συνθήκη αυτή λέει με λίγα λόγια ότι τα κράτη που την υπογράφουν (ο αριθμός των οποίων ανέρχεται σε 186 μέχρι στιγμής) αναγνωρίζουν πως οι χώροι που βρίσκονται στην εθνική επικράτειά τους και έχουν εγγραφεί στη λίστα, αποτελούν, με κάθε επιφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας και των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, παγκόσμια κληρονομιά «για την προστασία της οποίας είναι υπεύθυνη η διεθνής κοινότητα, που πρέπει να εργαστεί ως σύνολο για αυτό τον σκοπό». Από την πλευρά της, η UNESCO βοηθά τα κράτη να προστατεύσουν τους χώρους αυτούς παρέχοντας τεχνική βοήθεια, επαγγελματική εκπαίδευση καθώς και έκτακτη οικονομική βοήθεια σε χώρους που βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο.

Για την ένταξή του στη λίστα ένα μνημείο πρέπει να πληροί ένα από τα δέκα κριτήρια της UNESCO, τα οποία μπορείτε να δείτε αναλυτικά εδώ. Αν βαριέστε να διαβάζετε μακροσκελείς λίστες, τα κριτήρια συνοψίζονται ωραιότατα σε αυτές τις δύο προτάσεις: «να επιδεικνύει σημαντικές ανθρώπινες αξίες για μακρά περίοδο χρόνου» και «να φέρει μια μοναδική ή τουλάχιστον εξαιρετική μαρτυρία για κάποια πολιτισμική παράδοση, ζώντα ή εξαφανισμένου πολιτισμού».

Η λίστα της UNESCO για την Ελλάδα

Δεκαεπτά συνολικά μνημεία και τοποθεσίες στην Ελλάδα συμπεριλαμβάνει, μέχρι στιγμής, η Λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Πριν βιαστείτε να σχολιάσετε τις ελλείψεις, περιμένουμε να πάρετε όρκο ότι τα έχετε επισκεφθεί όλα, ένα προς ένα. Με χρονολογική σειρά ένταξης στη Λίστα, έχουμε και λέμε:

Ο Ναός του Επικούριου Απόλλωνα στις Βασσές: Χτίστηκε στα μέσα του 5ου αιώνα, εντάχθηκε στη λίστα το 1986. Ήταν, μάλιστα, το πρώτο ελληνικό μνημείο που αναγνώρισε η UNESCO ως παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Βρίσκεται λίγο έξω από την Ανδρίτσαινα, εκεί που συναντιούνται τα βουνά της Αρκαδίας με τις πεδιάδες της Ηλείας. Είναι ο ναός με το αρχαιότερο κορινθιακό κιονόκρανο του κόσμου.

Η Ακρόπολη: Και όταν λέμε Ακρόπολη, δεν εννοούμε μόνο τον Παρθενώνα. Άλλωστε, σύμφωνα με την UNESCO, «η Ακρόπολη περιλαμβάνει τέσσερα από τα σπουδαιότερα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα της κλασσικής περιόδου: τον Παρθενώνα, τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και τον ναό της Αθηνάς Νίκης». Η… κορώνα της Αθήνας εντάχθηκε στην Λίστα το 1987.

Οι Δελφοί: Θα μπορούσε να λείπει ο «ομφαλός της Γης» από την πολιτιστική κληρονομιά του κόσμου; Το μαντείο των Δελφών υπήρξε (;) για αιώνες το κέντρο του κόσμου, και η UNESCO το ενέταξε στη Λίστα το 1987 ως «θρησκευτικό κέντρο και σύμβολο ενότητας του αρχαίου ελληνικού κόσμου».

Το Ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο: Μην μπερδεύεστε, ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει (φυσικά) και το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Συμπεριλήφθηκε στη Λίστα το 1988, ως πολύτιμη πηγή πληροφοριών για τις ιαματικές λατρείες της Ελληνικής και Ρωμαϊκής περιόδου.

Το Άγιο Όρος: Πνευματικό κέντρο του ορθόδοξου χριστιανισμού από το 1054, εντάχθηκε στη λίστα το 1988, και αναγνωρίζεται επίσης από την UNESCO ως καλλιτεχνικό μνημείο, χάρη στην επιρροή που άσκησε η σχολή αγιογραφίας του στην Ιστορία της ορθόδοξης τέχνης.

Τα  Μετέωρα: Τα μοναστήρια που αποκαλούνταν «στύλοι του ουρανού» ξεκίνησαν να χτίζονται στα απόκρημνα βράχια που τα φιλοξενούν τον 11ο αιώνα. Την περίοδο αναβίωσης του ερημιτισμού κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες τον 15ο αιώνα, χτίστηκαν 24 μοναστήρια. Οι τοιχογραφίες των μοναστηριών, οι οποίες χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα, αποτελούν σημείο αναφοράς για την ανάπτυξη της μεταβυζαντινής ζωγραφικής. Για όλους αυτούς τους λόγους, τα Μετέωρα εντάχθηκαν στη Λίστα το 1988.

Τα παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης: Το 1988 ήταν η χρονιά που η UNESCO έκανε την δική της στροφή από την αρχαιολογία στον χριστιανισμό. Μετά το Άγιο Όρος και τα Μετέωρα, σειρά είχαν δεκατρείς εκκλησίες και μονές της Θεσσαλονίκης (μεταξύ των οποίων η Ροτόντα, η Αγία Αικατερίνη και η Μονή Βλατάδων) να ενταχθούν στην Λίστα, μαζί με τα Βυζαντινά Λουτρά και τα Τείχη της Θεσσαλονίκης.

Η μεσαιωνική πόλη της Ρόδου: Άλλη μια προσθήκη του 1988, η παλιά πόλη της Ρόδου εντάχθηκε στη λίστα ως «ένα από τα ομορφότερα αστικά κέντρα της γοτθικής περιόδου». Δημιούργημα αρχικά του τάγματος των ιπποτών του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, οι οποίοι κατείχαν την πόλη από το 1309 έως το 1523, απέκτησε αρκετές μεταγενέστερες προσθήκες, όταν βρέθηκε υπό ιταλική και τουρκική κατοχή. «Στην Κάτω Πόλη, η γοτθική αρχιτεκτονική συνυπάρχει αρμονικά με τα τζαμιά, τα δημόσια λουτρά και με άλλα κτίρια της οθωμανικής περιόδου» καταλήγει η περιγραφή της UNESCO.

Η Αρχαία Ολυμπία: Εντάχθηκε στη Λίστα το 1989 -και πολύ άργησε, αν ρωτάτε τη γνώμη μας- ως χώρος που συγκεντρώνει σημαντικά αρχιτεκτονήματα του αρχαίου ελληνικού κόσμου, και αντανακλά την Ιστορία και τα ιδεώδη του αθλητισμού

Η Δήλος: Το ιερό νησί του Απόλλωνα εντάχθηκε στη Λίστα το 1990, για τις «επιρροές που φέρει από διαδοχικούς πολιτισμούς του αιγιακού κόσμου, από την 3η χιλιετηρίδα π.Χ. έως την παλαιοχριστιανική εποχή. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι εξαιρετικά εκτεταμένος και πλούσιος και αποπνέει την εικόνα ενός σπουδαίου κοσμοπολίτικου μεσογειακού λιμανιού».

Η Μονή Δαφνίου, η Μονή του Οσίου Λουκά και η Νέα Μονή Χίου: «Παρά τη σημαντική γεωγραφική τους απόσταση (το πρώτο στην Αττική, το δεύτερο στην Φωκίδα και το τρίτο στο Αιγαίο) αυτά τα τρία μοναστήρια ανήκουν στην ίδια τυπολογική σειρά και μοιράζονται τα ίδια αισθητικά χαρακτηριστικά» αναφέρεται στη Λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, στην οποία οι τρεις μονές προστέθηκαν το 1990. «Τον 11ο και 12ο αιώνα οι εκκλησίες διακοσμούνταν με εξαίσια μαρμάρινα έργα, ψηφιδωτά και μωσαϊκά σε χρυσό φόντο, όλα χαρακτηριστικά της δεύτερης Βυζαντινής Περιόδου».

Το Πυθαγόρειο και το Ηραίο της Σάμου: «Από την τρίτη χιλιετία π.Χ. πολλοί πολιτισμοί έχουν κατοικήσει σε αυτό το μικρό νησί του Αιγαίου, κοντά στην Μικρά Ασία. Τα ερείπια του Πυθαγόρειου, ενός αρχαίου οχυρωμένου λιμανιού με ελληνικά και ρωμαϊκά μνημεία και ένα εντυπωσιακό υδραγωγείο, καθώς και το Ηραίο, ο ναός της Ήρας της Σάμου, είναι ακόμα επισκέψιμα» αναφέρει η UNESCO για τα δύο σαμιώτικα μνημεία που προστέθηκαν στη Λίστα το 1992.

Η Βεργίνα: Η πόλη Αιγαί, η πρώτη πρωτεύουσα του Βασιλείου της αρχαίας Μακεδονίας, ανακαλύφθηκε τον 19ο αιώνα κοντά στην Βεργίνα στην Βόρεια Ελλάδα, και εντάχθηκε στη Λίστα της UNESCO το 1996. «Τα πιο σημαντικά μνημεία είναι το Παλάτι, διακοσμημένο με μωσαϊκά και τοιχογραφίες και το νεκροταφείο με περισσότερα από τριακόσια ταφικά μνημεία, μερικά εκ των οποίων χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα π.Χ.», όπως αναφέρεται στο site της UNESCO.

Οι Μυκήνες και η Τίρυνθα: Συμπεριλήφθηκαν στη λίστα το 1999, ως «οι δύο μεγαλύτερες πόλεις του μυκηναϊκού πολιτισμού, που κυριάρχησε στην ανατολική Μεσόγειο από τον 15ο έως τον 12ο αιώνα π.Χ. και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του κλασσικού ελληνικού πολιτισμού. Οι δύο πόλεις συνδέονται με τα Ομηρικά έπη, Ιλιάδα και Οδύσσεια, τα οποία επηρέασαν την ευρωπαϊκή τέχνη και λογοτεχνία για περισσότερες από τρεις χιλιετίες».

Η Χώρα της Πάτμου: Εντάχθηκε στη Λίστα το 1999, ως «το νησί όπου θεωρείται ότι ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος έγραψε το Ευαγγέλιο του και την Αποκάλυψη. Ένα μοναστήρι αφιερωμένο στον «αγαπημένο μαθητή» ανακαλύφθηκε στο νησί στα τέλη του 10ου αιώνα, και έκτοτε το νησί αποτελεί τόπο προσκυνήματος και σταθμό της ελληνορθόδοξης μάθησης. Το μοναστηριακό συγκρότημα κυριαρχεί στο νησί. Ο παλιός οικισμός της Χώρας, ο οποίος συνδέεται με αυτό, περιλαμβάνει πολλά θρησκευτικά και κοσμικά κτίρια».

Η παλιά πόλη της Κέρκυρας: Η νεότερη ελληνική προσθήκη στη Λίστα, βρήκε την θέση που της άξιζε μόλις το 2007. «Η Παλιά Πόλη της Κέρκυρας με τα δύο φρούριά της, το παλαιό και το νέο, και με ίχνη πολλαπλών επιρροών, βρίσκεται στην είσοδο της Αδριατικής Θάλασσας και κατοικείται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες οχυρωμένες πόλεις της Μεσογείου» αναφέρει, μεταξύ άλλων, το site της UNESCO.

Πηγή: http://www.in2life.gr/

http://www.travelstyle.gr/portal/gr/destination_articles.php?dest_id=0&id=11960