Το Ιστολόγιο του Νηπιαγωγείου Πυργίου

Διαταραχές λόγου, ομιλίας και επικοινωνίας σε παιδιά: Mια εξαιρετική Δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης στο Μουσείο Μαστίχας Χίου

Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Λογοθεραπείας (6/3), το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς οργανώνει, σε συνεργασία με το Κέντρο Παιδιού και Εφήβου, ενημερωτική ομιλία, για γονείς και εκπαιδευτικούς, με θέμα «Διαταραχές λόγου, ομιλίας και επικοινωνίας σε παιδιά», την Κυριακή 9 Μαρτίου 2025 (ώρα 12:00), στο Μουσείο Μαστίχας Χίου. Συγκεκριμένα, η λογοπεδικός κ. Καλτσίδου Νατάσα θα αναφερθεί στα είδη των διαταραχών, στη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και παρέμβασης, στους διάφορους τρόπους αντιμετώπισης καθώς και τις επιπτώσεις των διαταραχών στην ενήλικη ζωή. Θερμές ευχαριστίες! Το νηπιαγωγείο Πυργίου θα συμμετέχει στο σεμινάριο με τον Σύλλογο διδασκόντων ως επιμορφούμενοι/ες.

Καλώς το καρναβάλι με τους τρελούς χορούς!

Καλώς το καρναβάλι με τους τρελούς χορούς, που ντύνει μασκαράδες, μεγάλους και μικρούς!

Παίξαμε και χορέψαμε το πώς το τρίβουν το πιπέρι, το γαϊτανάκι, την ομπελίντα, την γιάνκα, τις μουσικές καρέκλες που ΟΛΟΙ& ΟΛΕΣ κερδίζουν!

Καλή Σαρακοστή!

Η ιστορία της μάσκας

Σήμερα, στο Νηπιαγωγείο μιλήσαμε για τις μάσκες των πρωτόγονων πολιτισμών και για τις βενετσιάνικες. Οι μάσκες αποτελούν αναμφίβολα το κέντρο του ενδιαφέροντος στο βενετσιάνικο καρναβάλι. Αλήθεια, όμως, από πότε και για ποιο ακριβώς λόγο, οι βενετσιάνοι χρησιμοποιούν τις μάσκες για να κρύψουν τα πρόσωπά τους; Η ιστορία της μάσκας, όχι μόνο στο βενετσιάνικο καρναβάλι, αλλά και γενικότερα, χάνεται στα βάθη των αιώνων. Πέρα όμως από τη γενικότερη χρήση της, η μάσκα αποτελεί και σήμα κατατεθέν της Αποκριάς. Η ιστορία της μάσκας παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Εδώ και πολλούς αιώνες, η μάσκα είναι ένα μέσο στα χέρια των απλών ανθρώπων για να διακωμωδήσουν, να σαρκάσουν, να αμφισβητήσουν, να εκφοβίσουν και να επικοινωνήσουν. Αποτελεί το πιο εκφραστικό μέσο. Επικαλύπτει το πρόσωπο με σκοπό την παρουσίαση κάτι διαφορετικού από το καθημερινό κοινωνικό πρόσωπο και απελευθερώνει.

Αμέσως μετά κατασκευάσαμε απλές αποκριάτικες μάσκες ζώων και επακολούθησε φαγοπότι με σουβλάκια και χυμούς που μας χάρισε ο Σύλλογος Γονέων τον οποίον ευχαριστούμε πολύ!

Μια μάσκα δίνει δικαίωμα στην αυθόρμητη θεατρική έκφραση. Για παράδειγμα, ο Νικόλας, ξεκαρδισμένος στα γέλια είπε ότι φαντάζεται τον εαυτό του τώρα, που τρώει σουβλάκι με τη μάσκα του λιονταριού, να είναι αληθινό λιοντάρι που τρώει την αντιλόπη που έπιασε!

“Ταξίδι με το σύννεφο”, μια θαυμάσια εισαγωγή για το εργαστήρι STEM

Σήμερα, ημέρα της πολύτιμης βροχής για τη Νότια Χίο, στα πλαίσια του εργαστηρίου STEM , διαβάσαμε το “Ταξίδι με το σύννεφο”, του Μάρκο Σκαλτσόνε με την συγκλονιστική εικονογράφηση που καθηλώνει τα μικρά παιδιά. Με την απλότητα των γραμμών ήδη από το εσώφυλλο οι εκκολαπτόμενοι/ες αναγνώστες αισθάνθηκαν αμέσως πως κάτι ασυνήθιστο θα ξεφυλλίσουμε. Απλότητα στις γραμμές και τις μορφές, παιχνίδι με τις σκιές, τους αντικατοπτρισμούς, την ομιχλώδη ατμόσφαιρα της βροχής και την γεωμετρία της φύσης, με τα βουνά να απεικονίζονται τελείως τριγωνικά!

“Βρέχει…” γράφει ο σπουδαίος Ιταλός συγγραφέας. “Το καπέλο δεν μπορεί να σε προστατέψει. Τα χωράφια έχουν γίνει λασπότοποι. Οι κεραυνοί έκαψαν τις ροδιές, ο αέρας έριξε τα μήλα. Τα παιδιά κρύβονται στα σπίτια, οι μεγάλοι επιδιορθώνουν τις στέγες που στάζουν. Και η βροχή συνεχίζεται… Βρέχει τόσο που δεν βλέπεις μπροστά σου τίποτα. Ένα παιδί ανεβαίνει στο βουνό. “Εεε, σύννεφο! Σταμάτα να βρέχεις!”, ούρλιαξε σε ένα σύννεφο που είδε μπροστά του να κοιμάται. “Είσαι κάτι;” το ρώτησε το σύννεφο. “Εμείς τα σύννεφα γεννιόμαστε κοιμισμένα, κανείς δεν ξέρει πού, και μέχρι ΚΑΤΙ να μας ξυπνήσει, είμαστε αναγκασμένα να βρέχουμε εκεί που ξεκουραζόμαστε”, είπε στο παιδί. Και τότε, αφού το παιδί είχε ξυπνήσει το σύννεφο ανεβαίνει πάνω του και ξεκινούν ένα ταξίδι μοναδικό. Το σύννεφο σταματά να καταστρέφει και γίνει κάθε φορά και κάτι άλλο, πάντα θετικό για τη ζωή όλων.

Το άπειρο σύννεφο, με πιλότο την σοφία, τη σύνεση και το αίσθημα ευθύνης και προσφοράς του σοφού παιδιού που το οδηγεί , γίνεται μεταμορφωτική και αναγεννητική δύναμη που ποτίζει τη γη, χαρίζει ζωή σε τόπους άνυδρους, που υποφέρουν από πυρκαγιές, ξηρασίες, ζέστη. Και μάλιστα αυτό το πετυχαίνει διώχνοντας σε ορισμένες σελίδες τις λέξεις από το βιβλίο του, αφήνοντας τις εικόνες να μιλήσουν με τη δική τους δύναμη και δίνοντας το λόγο στο βλέμμα, τη σκέψη και την εκφραστική δυνατότητα του αναγνώστη να εξηγήσει και να δώσει πνοή στην ιστορία.

Μια υπέροχη ιστορία, στα όρια του αριστουργήματος, από τον Μάρκο Σκαλτσόνε, που μαγεύει με το κείμενο και την εικονογράφησή του. Παίρνοντας την ασίγαστη δύναμη και την παντελή αδιαφορία της φύσης που δυσκολεύει τις ζωές των ανθρώπων και καταστρέφει τους κόπους τους, ο Σκαλτσόνε, με την αθωότητα ενός παιδιού ως καθοριστικό διαμεσολαβητή, μετατρέπει την ιστορία του σε μια ωδή στην ευεργετική δύναμη της φύσης και την καθοριστική παρέμβαση, καθοδήγηση και δύναμη του καλοπροαίρετου ανθρώπινου παράγοντα.

Αμέσως μετά, τα παιδιά έβαλαν τα δυνατά τους και αναπαράστησαν εικαστικά το σύννεφο και τον/την πιλότο- παιδί. Τα κατάφεραν ΟΛΑ!🥰

Σεισμός; Μη σε πιάνει πανικός!

Όπως κάθε χρόνο, και σύμφωνα με την οδηγία του υπουργείου, πραγματοποιήσαμε στο νηπιαγωγείο μας άσκηση σεισμού στο τέλος της ώρας της γυμναστικής. Προσπαθήσαμε να εμπνεύσουμε στα παιδιά πρωταρχικά ψυχραιμία με την παρακολούθηση του παραπάνω, γεμάτο χιούμορ, μουσικού βίντεο.

Ο σεισμός είναι ένα φυσικό φαινόμενο που εκδηλώνεται συχνά στη χώρα μας. Η απόκτηση γνώσεων για τη σωστή αντιμετώπιση του φαινομένου του σεισμού, σε μία χώρα με συνεχή σεισμική δραστηριότητα όπως η Ελλάδα, πρέπει να ξεκινά από τα πρώτα σχολικά χρόνια.

Συζητήσαμε με τα παιδιά τι είναι σεισμός… Κάποιες φορές νοιώθουμε τη γη να κουνιέται… Τότε γίνεται σεισμός… Ο σεισμός γίνεται ξαφνικά και τελειώνει γρήγορα.

-Όταν γίνεται σεισμός και είμαι μέσα στο σπίτι, το σχολείο τη δουλειά μπαίνω κάτω από ένα γερό τραπέζι ή γραφείο και κρατάω το πόδι του.

-Όταν δεν υπάρχει κοντά μου τραπέζι ή γραφείο πηγαίνω στη μέση του δωματίου που βρίσκομαι γονατίζω και βάζω τα χέρια πάνω από το κεφάλι μου.

Δεν ξεχνώ τα τρία βήματα του σεισμού:

1)Παραμένω στο χώρο, σκύβω καλύπτω με τα χέρια μου τον αυχένα.

2)Καλύπτομαι κάτω από το τραπέζι και πιάνω το πόδι του.

3)Βγαίνω στο χώρο συνάντησης .

Τα παιδιά, ακολουθώντας τις οδηγίες των νηπιαγωγών επέδειξαν συνεργασία και φάνηκαν πραγματικά έτοιμα! Όταν άρχισε η άσκηση μπήκαν γρήγορα κάτω από τα τραπέζια και όταν δόθηκε το σύνθημα, «φτιάξανε τρενάκι» και βγήκαν προσεκτικά και ήσυχα στην αυλή στον προκαθορισμένο χώρο, κάτω από τη μουριά, μακριά από τα κτίρια.

Ασκήσεις ετοιμότητας για σεισμό θα πραγματοποιηθούν αιφνιδιαστικά καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

Τα παιδιά δίκαια στο τέλος πήραν και το βραβείο τους!

476384645 3970278556578474 3121597819189328824 n

476901219 1131790432077252 5039762414844968722 n

475990613 2061745507586541 5229711034488031143 n

476101261 1803964120456915 1895331992914596701 n

473820498 1575678889815129 9209296590781473353 n

475838305 3599807696986727 3594114387638112968 n

Για μια ενεργή πολιτειότητα χωρίς αποκλεισμούς (μέρος β’): Δημοσθένης και Μικρόθ Πρίγκιπαθ

Στις «δράσεις ενεργού πολίτη» που από φέτος ισχύουν έχουμε εντάξει έναν δημοκρατικό θεσμό στην καθημερινή ακαδημαϊκή ρουτίνα του νηπιαγωγείου. Ο/Η επιμελητής/τρια στην τάξη, ρωτά τα παιδιά «ποιός/ποιά θέλει να μιλήσει», ακριβώς όπως, μετά τις μεταρρυθμίσεις Κλεισθένη, ο αρχαίος Αθηναϊκός Δήμος είχε εισάγει το «Τις αγορεύειν βούλεται;” Όπως και στην Πνύκα, αγορητές και αγορήτριες δεσμεύονται να αφηγηθούν πρόσφατα επίδικα ζητήματα, ειδήσεις αλλά και τα χθεσινά όνειρα που είδαν- αν είναι αρχάριοι ρήτορες. Πρόκειται για παιδιά συγκλονιστικής ετερότητας, με τεράστια ταξική & πολιτισμική ετερογένεια από τα οποία ζητάμε να επιδείξουν υπομονή και πλήρη σιγή μέχρι να περαιωθεί ο χρόνος δύο κλεψύδρων (4 λεπτά), προκειμένου να μιλήσει το νήπιο ή προνήπιο που επιλέχθηκε, συχνά με σημαντικές λογοπεδικές δυσκολίες.

Προστάτη και σύμβολο του παραπάνω θεσμού το σχολείο μας έχει τον Δημοσθένη, τον μεγαλύτερο αρχαίο Έλληνα ρήτορα της αρχαίας Αθήνας που από μικρός δοκίμασε την πίκρα της ζωής, γιατί, χάνοντας τον πατέρα του, οι κηδεμόνες του καταχράστηκαν την πατρική του περιουσία (ένας από αυτούς ήταν ο Δημοφών). Έτσι, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη ρητορική για να μπορέσει ο ίδιος να πολεμήσει για το κλεμμένο του δίκιο. Αν και κατάφερε να κερδίσει τη δίκη, δεν μπόρεσε να πάρει την περιουσία του και αναγκάστηκε, για να ζήσει, να γράφει λόγους και να πληρώνεται.

Ο Δημοσθένης έπασχε από τραύλισμα, διαταραχή του λόγου που ανάλογα με την ένταση της, χαρακτηρίζεται από έλλειψη ευφράδειας και ακούσιες διακοπές στην φυσιολογική ροή της ομιλίας. Αυτός είναι ο λόγος που συχνά απεικονίζεται στα αρχαία γλυπτά με χείλη “αδύναμα και τρεμάμενα”. Στην εκκλησία του δήμου που προσπάθησε δυο φορές να μιλήσει δεν τα κατάφερε, γιατί τον εμπόδιζαν το τραύλισμα του και η δυσκολία να προφέρει το λ και το ρ. Τον πλήγωσε αυτή η ταπείνωση, τόσο, που αποφάσισε να λυτρωθεί από τα ελαττώματά του: Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, έβαζε στο στόμα του μικρά χαλίκια την ώρα που απήγγειλε λόγους, στην ακροθαλασσιά, προκειμένου να βελτιώσει την άρθρωσή του. Οι προσπάθειες αυτές του Δημοσθένη απέδωσαν καρπούς και εξελίχθηκε στον κορυφαίο ομιλητή της γενιάς του.

Σφυρηλατώντας το δικαίωμα της παρρησίας κυρίως των ευάλωτων, εξαιτίας λογοπεδικού προβλήματος, ομιλητών διαβάσαμε το βιβλίο της Alice Briere-Haquet «Ο μικρόθ Πρίγκιπαθ» και τα παιδιά ζωγράφισαν με νερομπογιές τον ομώνυμο ήρωα.

“Μια μέρα, πάει πολύς καιρός,

σε κάστρο μακρινό

του κόσμου αντίκρισε το φως

ένα βασιλικό μωρό.

Τον είχανε μη στάξει και μη βρέξει·

ώσπου η ώρα έφτασε

να πει την πρώτη λέξη…”

Μια λέξη που την εκφέρει ως «λέκθη». Η λογοπεδική δυσκολία όμως δεν πρέπει να χλευάζεται και το δικαίωμα ομιλίας στη δημόσια σφαίρα είναι αναφαίρετο. Η συγγραφέας, στο βιβλίο καταλήγει με χιούμορ:

“Όποιος τολμούσε γνώμη να ‘χει άλλη

αμέσως θα του κόβανε το άδειο του κεφάλι.

Αυτή τη φορά όμως δεν παραπονέθηκε κανείς!

Ο αγώνας για την άρση των αποκλεισμών, προϋπόθεση για την ενεργή πολιτειότητα!

Μόλις τον περασμένο Νοέμβριο δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ απόφαση του Υπουργείου Παιδείας, που ορίζει το Πρόγραμμα Σπουδών «Δράσεις Ενεργού Πολίτη» του Ελληνικού Νηπιαγωγείου, του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου.

Το νέο Πρόγραμμα Σπουδών δίνει έμφαση στην αρχή της ατομικής και συλλογικής υπευθυνότητας, προωθώντας την ενεργή εμπλοκή της σχολικής κοινότητας σε δράσεις που προετοιμάζουν και διαμορφώνουν δημιουργικούς, ενεργούς και κριτικά σκεπτόμενους πολίτες.

Το αίσθημα υποχρέωσης συμμετοχής στη δημοκρατική λήψη αποφάσεων είναι μια σταθερά, πολλά χρόνια τώρα, στο Νηπιαγωγείο Πυργίου, έχοντας εμπνευστεί από δυο θεσμούς της Αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας,

την κλήρωση και την ψηφοφορία.

Η Αθηναϊκή Δημοκρατία είχε περάσει από διάφορες φάσεις και η διαδικασία της κλήρωσης άρχισε να αποτελεί σημαντικό χαρακτηριστικό ιδιαίτερα στον 4ο π.Χ. αιώνα. Ήταν ο Κλεισθένης που άρχισε να οργανώνει το πολίτευμα με βάση την ισονομία και την ισότητα. Θέλησε να περιορίσει την ισχύ του ενός ηγέτη και των αριστοκρατικών δικτύων-συχνό φαινόμενο και στο νηπιαγωγείο. Ένας καλός τρόπος για να συμβεί αυτό ήταν ένα μέρος της λήψης αποφάσεων για διορισμούς σε δημόσια αξιώματα να γίνεται μέσω κλήρωσης. Στο νηπιαγωγείο, τηρουμένων των αναλογιών, έτσι προκύπτουν οι «μάνες», οι εκάστοτε αρχηγοί.

Όπως και στην αρχαία Πνύκα, την Αθηναϊκή Εκκλησία του Δήμου, έτσι και στην ολομέλεια του νηπιαγωγείου αυτή η διαδικασία είναι μάλλον θορυβώδης

και μοιάζει να ενεργοποιεί πολλές αισθήσεις. Έχεις ένα πλήθος γύρω σου που θέλουν να δουν αν επελέγησαν ή όχι, που περιμένουν υπομονετικά ή που βαριούνται την αναμονή. Φαίνεται γενικά να υπάρχει μια εναλλαγή ανάμεσα σε στιγμές προσήλωσης και προσοχής, από τη μια, και έντασης και προσμονής από την άλλη. Με τον ίδιο τρόπο η όλη διαδικασία συγκέντρωνε όλους αυτούς τους ανθρώπους, αποκτούσε ζωή. Ήταν ένα χαρακτηριστικό της κλασικής Αθηναϊκής Δημοκρατίας: «κάτι το ορθολογικό, το μαθηματικό να είναι ταυτόχρονα ζωντανό και ανθρώπινο», όπως υπογράμμισε πρόσφατα η επικεφαλής της Γαλλικής Αρχαιολογικής αποστολής κ. Σανκοφσκί η οποία δημιούργησε μια πιστή απομίμηση της αρχαίας καλποδόχου.

Στην αρχή της σχολικής χρονιάς τα νήπια είναι αμήχανα. Θεωρούν «φυσιολογικό» να επιλέγονται οι πιο ευφραδείς, μεγαλόσωμοι, με αυτοπεποίθηση, μαθητές/τριες. Οταν εξοικειωθούν όμως με τους θεσμούς δημοκρατικής λήψης αποφάσεων, η διαδικασία ολοκληρώνεται γρηγορότερα. Η λειτουργία της δημοκρατίας γίνεται έτσι κάτι που το μαθαίνεις- που διαμορφώνεται βέβαια και από την πειθώ κάποιων πολιτών, όμως, δεν είναι πάντως θέμα κάποιας «ανώτερης» ισχύος. Και είναι μια λειτουργία γρήγορη, όταν οι άνθρωποι γνωρίζουν πια τη δουλειά τους ως πολίτες – γιατί είναι δουλειά να είσαι πολίτης!

Η Ψηφοφορία σήμερα ανέδειξε, ανάμεσα στα βιβλία που κόμισε ο επιμελητής Νικόλας, το βιβλίο «Οι υποβρύχιες περιπέτειες του δόκτορα Μπλούμ», του Leo Timmers, ένα βιβλίο μεταφρασμένο σε 14 γλώσσες από εκδοτικούς οίκους της Αυστραλίας, της Δανίας, της Φινλανδίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ιαπωνίας, της Ν. Ζηλανδίας, της Νορβηγίας, της Πορτογαλίας, της Ν. Κορέας, της Ισπανίας, της Ταϊβάν, της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ.

Γίναμε κι εμείς βουτηχτές-αναγνώστες και καταδυθήκαμε μαζί του σ’ αυτή τη συναρπαστική ιστορία! Μας περίμενε μια αξέχαστη μέρα στον βυθό όπου ένας γιατρός με το μαγικό του υποβρύχιο θεραπεύει όλα τα πλάσματα που αρρωσταίνουν. Γίνεται και οφθαλμίατρος, και οδοντίατρος, και ορθοπεδικός! Οι ιστορίες του, γεμάτες χιούμορ και ενσυναίσθηση, εξοικειώνουν τα παιδιά με την έννοια της επίσκεψής στον ειδικό γιατρό όταν έχουν ανάγκη. Το τρυφερό αυτό παραμύθι βοηθά τα μικρά παιδιά να αντιληφθούν την πραγματική διάσταση της υγείας: είναι δημόσιο αγαθό, δεν είναι προϊόν κερδοσκοπίας.

Ένα θέμα που συζητήσαμε εκτενώς με τα παιδιά ήταν όταν έγινε ο δόκτωρ Μπλούμ ψυχοθεραπευτής/ψυχίατρος για να βοηθήσει την φάλαινα που αρρώστησε από κατάθλιψη επειδή κάποια πλάσματα του βυθού την κορόιδευαν ως υπέρβαρη. Αυτή η συζήτηση, εκτιμάμε, ανήκει στον πυρήνα του προβληματισμού για την εισαγωγή στην πολιτειότητα που προωθεί το Νέο πρόγραμμα Σπουδών: Ένας/μία ενεργός/η πολίτης, στιβαρά και προγραμματικά, οφείλει να αγωνίζεται κατά των διακρίσεων απέναντι σε άτομα με μεγάλο δείκτη μάζας σώματος!

Η ιστορία μας όμως ολοκληρώθηκε με μια ανατροπή που αναδεικνύει την αλληλεγγύη, την ανταπόδοση, την προσφορά. Όταν το υποβρύχιο χαλάει και ο Δόκτωρ Μπλουμ έχει ανάγκη όλα τα πλάσματα που τα έχει βοηθήσει τον σώζουν!

Υ.Γ Και αμέσως μετά, τα παιδιά εκπαιδεύτηκαν σε μια μάλλον δύσκολη προ-γραφική άσκηση, στον σχεδιασμό, με-μία-κίνηση-του- μολυβιού, της αναπαράστασης ενός ψαριού. Θα τα βοηθήσει, μεθαύριο, η σύνθετη καμπύλη στη γραφή..!

“Των Τριών Ιεραρχών τη γιορτή ας γιορτάσουμ’ αδέλφια και πάλι, στο σχολειό μας είναι αυτή των γραμμάτων ημέρα Μεγάλη !”

30 Ιανουαρίου!

Των Τριών Ιεραρχών !

Μια μεγάλη γιορτή!

Χρόνια πολλά ! Αγιοσκέπαστα !

Σε Εκπαιδευτικούς , μαθητές, φοιτητές, γονείς!

Οι Άγιοι Προστάτες των γραμμάτων, της παιδείας, της αγωγής και των “εργατών ” αυτών, να παραστέκουν στις μαθήτριες και τους μαθητές και να μας φωτίζουν.

Η νόστιμη σούπα του χειμώνα

Παραφράζοντας τον περίφημο βάτραχο του Μαξ Βέλθουις, Ολλανδό συγγραφέα παιδικών βιβλίων «ο χειμώνας είναι μια θαυμάσια εποχή αν μπορείς να τον περνάς στην θαλπωρή του φιλόξενου και ζεστού νηπιαγωγείου»!

Είναι μια περίοδος πυκνής μάθησης για τον χειμώνα, για τα χαρακτηριστικά αλλά και τα γράμματα που τον αποτελούν. Τα παιδιά ανίχνευσαν μέσα στη σούπα όσα χρειάζονταν για να σχηματίσουν την λέξη «χειμώνας», επέλεξαν από κάρτες ρούχων την κατάλληλη χειμωνιάτικη ένδυση, μιλήσαμε για το σχήμα των χιονονιφάδων όπως φαίνονται στο μικροσκόπιο και τις απεικονίσαμε εικαστικά, κάναμε χαρτοκοπτική γάντια-κασκόλ-σκούφο και σχεδιάσαμε γεωμετρικά σχήματα με τέμπερα.

Υστερόγραφο: Είμαστε δημοκρατικό σχολείο. Αυτό οδήγησε χθες μια μαθήτρια που εκτελούσε χρέη επιμελήτριας να δηλώσει ότι “μπάφιασε με την διδακτική του χειμώνα” και επέλεξε να διαβάσουμε την Αργοναυτική εκστρατεία. Συμπληγάδες πέτρες η εκπαίδευση μικρών παιδιών!

Υποθάλποντας την πιθανολογική σκέψη στα νήπια

To πρωί της Παρασκευής, πριν την απογευματινή Χριστουγεννιάτικη γιορτή, είχαμε μεταμορφώσει την σχολική αίθουσα σε θεατρική σκηνή και οι επιλογές των παιδιών στις παιδαγωγικές γωνιές ήταν περιορισμένες μέχρι να αρχίσει το ακαδημαϊκό πρόγραμμα. Αρκετά παιδιά προσελκύστηκαν από την ρουλέτα και ποντάρισαν διαδοχικές φορές με τις μάρκες τους σε διάφορους αριθμούς. Γύρισαν την ρουλέτα δεκάδες φορές αλλά σε κανένα δεν «έκατσε η μπίλια» για να κερδίσει μπαλόνι ή γκοφρέτα. Μερικά προνήπια, επέδειξαν την «πλάνη του τζογαδόρου» (για να θυμηθούμε ένα ολόφρεσκο ντοκιμαντέρ που προβάλλει η ΕΡΤ στο youtube και αφορά τον εθισμό στον τζόγο). Ο Γιόελ, ας πούμε, όταν έβλεπε πώς η μπίλια έκατσε στον αριθμό «13», ανατοποθετούσε την μάρκα στο 13. Κάποια παιδιά ποντάριζαν στον ίδιο και στον ίδιο αριθμό, πιθανολογώντας ότι θα έλθει και η σειρά του.

Πιστεύουμε ότι μια πρώιμη άσκηση στην πιθανολογική σκέψη, πέρα από την διασκέδαση, μπορεί να γειώσει τις ανεδαφικές προσδοκίες ώστε να μην προκύπτουν «κορόιδα της τράπουλας» που υποκύπτουν σε διαδικτυακά τυχερά παιχνίδια ως έφηβοι. Γιατί, δυστυχώς, έχει γίνει μάστιγα ο εθισμός στον ιντερνετικό τζόγο ακόμα και από προέφηβους.

Μπορεί τα παιδιά προσχολικής ηλικίας να μιλούν με προτάσεις ελάχιστων λέξεων, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορούν να ξεχωρίσουν έννοιες για τις οποίες οι ενήλικοι χρησιμοποιούν τον λόγο για να περιγράψουν. Παραδείγματος χάριν, λέξεις όπως πιθανό, απίθανο και αδύνατο συνήθως δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιο των νηπίων, όμως αυτά είναι σε θέση να αντιληφθούν τη σημασία τους.

Τις έννοιες του πιθανού, του απίθανου και του αδύνατου να συμβεί κάτι έχουν αφομοιώσει τα νήπια ήδη από την προσχολική ηλικία, λένε αμερικανοί επιστήμονες οι οποίοι πρόσφατα διεξήγαγαν ευφάνταστα όσο και διασκεδαστικά πειράματα με αποτελέσματα εντυπωσιακά, καθώς είδαν ότι ακόμη και παιδιά τόσο μικρής ηλικίας μπορούν και αντιλαμβάνονται τον κόσμο γύρω τους με όρους πιθανοτήτων, κάτι που οι ενήλικοι κάνουν συνέχεια.

Γιατί, όμως, είναι σημαντικό να αντιλαμβάνεται ένα παιδί δύο ή τριών ετών τις πιθανές, απίθανες ή αδύνατες καταστάσεις; Όπως εξηγεί μια αμερικανή επιστήμονας, η ικανότητα αυτή βοηθά σε μεγάλο βαθμό στη γνωστική τους ανάπτυξη και πιο συγκεκριμένα στην κατάκτηση λογικής σκέψης, στη λήψη αποφάσεων και στην επίλυση προβλημάτων:

«Θα πρέπει να σημειωθεί πως τα παιδιά μαθαίνουν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Η μελέτη μας έδειξε πως ένας αποτελεσματικός τρόπος είναι το να δίνεται ειδική έμφαση σε γεγονότα που ανατρέπουν τις προσδοκίες τους. Αδύνατες, δηλαδή, καταστάσεις και γεγονότα που προκαλούν έκπληξη στα παιδιά γιατί αντιβαίνουν στην αντίληψη που έχουν για τα πράγματα γύρω τους, αποτελούν ισχυρά ερεθίσματα για τον εγκέφαλό τους και τα βοηθούν στη μάθηση. Από επιστημονικής άποψης είναι συναρπαστικό το γεγονός πως οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα από το ξεκίνημα της ζωής τους να σκέφτονται αν τα γεγονότα γύρω τους είναι πιθανά, απίθανα ή αδύνατα να συμβούν. Έχει, λοιπόν, ιδιαίτερη σημασία γονείς και δάσκαλοι να δημιουργούν καταστάσεις που εμπεριέχουν το στοιχείο τού μη αναμενόμενου για το παιδί»

462583669 3891298891186307 6129640875876692195 n

462551189 4053897688269288 3928746609026449388 n

462563553 1135604294960817 4360321713913363082 n

462558322 1268536917795602 5021870416624329345 n

Μετά τις ματαιώσεις των επίδοξων τζογαδόρων, η σημερινή βοηθός Αλεξάνδρα, η έξοχη πρωταγωνίστρια της Χριστουγεννιάτικης παράστασης, επέλεξε, για να ρεφάρουμε,

γιορτινή yoga για πρωινή γυμναστική.

(πηγή επιστημονικών πληροφοριών: https://www.tovima.gr/print/science/ta-paidia-kseroun/ )