Το Ιστολόγιο του Νηπιαγωγείου Πυργίου

Πρωτομαγιά

Η Πρωτομαγιά ήταν από παλιά η γιορτή της φύσης, των λουλουδιών και της αναγέννησης, και τι πιο όμορφο από το να τη ζωντανέψουμε μέσα στην τάξη του νηπιαγωγείου με μια ξεχωριστή δημιουργική κατασκευή! Τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό στην κατασκευή του δικού τους Μαγιάτικου στεφανιού, αξιοποιώντας απλά και ανακυκλώσιμα υλικά. Μάθαμε επίσης ότι αυτή την ημέρα γιορτάζει η άνοιξη της φύσης και όλοι μας βγαίνουμε και πηγαίνουμε βόλτα στους αγρούς για να μαζέψουμε λουλούδια για την κατασκευή στεφανιών! Το έθιμο αυτό κρατάει από τα αρχαία χρόνια! Για τους αρχαίους Έλληνες ο Μάιος ήταν αφιερωμένος στη θεά της γονιμότητας και της γεωργίας, Δήμητρας και στην κόρη της την Περσεφόνη, που ερχόταν αυτό το μήνα από τον κάτω κόσμο!

Κατά την λαϊκή αντίληψη η Πρωτομαγιά συμβολίζει την ελπίδα και την αναγέννηση, κάτι που θέλουν και οι άνθρωποι στα σπίτια τους! Έτσι σε πολλά σπίτια θα δούμε απέξω κρεμασμένο το μαγιάτικο στεφάνι, για προστασία, υγεία, και ευτυχία.

Το ανοιξιάτικο εργαστήρι μας για τα έντομα

Το ανοιξιάτικο εργαστήρι μας με θέμα τα έντομα και τον κύκλο ζωής της πεταλούδας είναι διαφωτιστικό για την φετινή μαθησιακή στρατηγική του νηπιαγωγείου μας υπό την δασκάλα κα Σοφία. Κεντρικό χαρακτηριστικό της στρατηγικής εδώ είναι πρόγραμμα σπουδών πλούσιου σε γνώση, με θεματική συνοχή. Αντί για σύντομες και ασύνδετες επαφές με διαφορετικά θέματα, η διδασκαλία οργανώνεται γύρω από εκτεταμένη ενασχόληση με συγκεκριμένα γνωστικά πεδία, όπως τα έντομα, οι αρχαίοι πολιτισμοί, τα οικοσυστήματα ή το ανθρώπινο σώμα. Αυτή η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε συναφείς έννοιες επιτρέπει στους μαθητές να εμβαθύνουν την κατανόησή τους και να αναπτύσσουν ισχυρά γνωστικά σχήματα. Με τον τρόπο αυτό, η γνώση δεν συσσωρεύεται απλώς, αλλά οργανώνεται σε όλο και πιο σύνθετα εννοιολογικά δίκτυα.

Οι διαφορές στις σχολικές επιδόσεις ΔΕΝ

οφείλονται πρωτίστως σε ελλείμματα δεξιοτήτων ή σε γενετικές διαφορές, αλλά σε ανισότητες στο γνωστικό υπόβαθρο και στο λεξιλόγιο των μαθητών, οι οποίες με τη σειρά τους συνδέονται στενά με το κοινωνικοοικονομικό τους περιβάλλον.

Η θεωρητική τεκμηρίωση αυτού του επιχειρήματος προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από τη γνωστική επιστήμη που δείχνει ότι η κατανόηση εξαρτάται σε κρίσιμο βαθμό από τη γνώση που ήδη διαθέτει ο μικρός αλλά και ο μεγάλος αναγνώστης. Η γνώση που είναι αποθηκευμένη στη μακροπρόθεσμη μνήμη μειώνει το γνωστικό φορτίο της εργαζόμενης μνήμης, επιτρέποντας στον μαθητή να επεξεργαστεί πιο σύνθετες πληροφορίες. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι ένας μαθητής που γνωρίζει καλά το μπάσκετ, στο σπίτι του αγοράζουν αθλητικές εφημερίδες, προπονείται σε παιδική ακαδημία μπάσκετ, μπορεί να κατανοήσει ένα σχετικό κείμενο ευκολότερα από έναν «καλύτερο» αναγνώστη που δεν διαθέτει αυτή τη γνώση. Το ίδιο και με το ανοιξιάτικο εργαστήρι μας για τα έντομα: Κάποια μειοψηφία του μαθητικού πληθυσμού είχε πρόσβαση σε παιδικά βιβλία και εγκυκλοπαίδειες με αναφορά στα έντομα και καθόντουσαν πιο ήσυχα, απορροφημένα από τις σχετικές δραστηριότητες που πρότεινε η δασκάλα. Συνεπώς, η πρότερη γνώση δεν είναι απλώς χρήσιμη· είναι προϋπόθεση της κατανόησης.

Εξίσου σημαντική είναι η ακολουθιακή οργάνωση (sequencing) του περιεχομένου. Η νέα γνώση πρέπει να οικοδομείται πάνω στην ήδη υπάρχουσα, ακολουθώντας μια λογική και αναπτυξιακή πορεία. Αυτή η σωρευτική δομή ευθυγραμμίζεται με τον τρόπο λειτουργίας της ανθρώπινης νόησης: η προϋπάρχουσα γνώση διευκολύνει την απόκτηση νέας πληροφορίας. Χωρίς αυτή τη δομή, η μάθηση παραμένει αποσπασματική και εύθραυστη, περιορίζοντας τόσο την κατανόηση όσο και τη μακροχρόνια διατήρηση της γνώσης.

Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο της πρότασης της κας Σοφίας είναι η ενσωμάτωση του γραμματισμού (αυτό που συχνά ζητάνε όσοι γονείς έχουν παιδιά που θα φοιτήσουν στο Δημοτικό τον Σεπτέμβρη

) με τα γνωστικά αντικείμενα. Η ανάγνωση και η γραφή δεν πρέπει να διδάσκονται ως απομονωμένες δεξιότητες, αλλά να εντάσσονται οργανικά σε πεδία όπως η ιστορία, οι φυσικές επιστήμες και η γεωγραφία. Στο πλαίσιο αυτό, η ανάγνωση μετατρέπεται σε μέσο απόκτησης γνώσης για τον κόσμο, ενώ η γραφή λειτουργεί ως εργαλείο εδραίωσης και επεξεργασίας αυτής της γνώσης. Για παράδειγμα, όταν τα νήπια γράφουν τη λέξη «Πεταλούδα», γράφουν για ένα θέμα που έχουν μελετήσει σε βάθος. Η σύνδεση της γραφής, όχι με άσχετα πράγματα αλλά για αυτό που μαθαίνουμε, εδώ-και-τώρα, οδηγεί σε μαθήτριες & μαθητές που μπορούν να οργανώσουν καλύτερα τις ιδέες τους, να χρησιμοποιήσουν ακριβέστερο λεξιλόγιο και να διατυπώσουν πιο συνεκτικά επιχειρήματα. Η γραφή γίνεται έτσι όχι μόνο αποτέλεσμα της μάθησης, αλλά και μηχανισμός που την ενισχύει.

Άγγλος-Γάλλος-Πορτογάλος», ένα Πυργούσικο παραδοσιακό παιχνίδι

Το φετινό σχέδιο δράσης του σχολείου μας που θα διαχυθεί ως καλή πρακτική και στα υπόλοιπα νηπιαγωγεία του νησιού με την μορφή ηλεκτρονικού βιβλίου (pdf) είναι τα παλιά παραδοσιακά ομαδικά παιχνίδια του Πυργίου. Πήραμε συνεντεύξεις από αυτόχθονες πληροφορητές τρίτης ηλικίας αλλά και διαβάσαμε λαογραφικά βιβλία όπως του αείμνηστου Πυργούση φιλόλογου κ. Νίκου Τσική.

Σήμερα παίξαμε στην αυλή το παιχνίδι «Άγγλος-Γάλλος-Πορτογάλος». Βεβαίως όλα αυτά τα παλιά παραδοσιακά παιχνίδια τα έχουμε «σχολειοποιήσει». Ο παραπάνω όρος δεν σημαίνει αναγκαστικά «απονεύρωση» των παιχνιδιών όσο την δυνατότητα όλων των μαθητών/τριών να συμμετέχουν χωρίς να αποκλείεται κανείς και καμία. (Όταν, ας πούμε, μνημονεύεται ότι «ήταν παιχνίδι μόνο για αγόρια», αδιαφορούμε για τον αναχρονιστικό περιορισμό.)

Στο παιχνίδι «Άγγλος-Γάλλος-Πορτογάλος» επιλέγει καθένας για τον εαυτό του ένα εθνικό όνομα ή άλλα (Έλληνας, Γερμανός, Ιταλός “και πολύ σπάνια Τούρκος” γράφει ο Νίκος Τσικής). Με κλήρο επιλέγεται η «μάνα» κάτοχος της μπάλας. Ο κάτοχος φωνάζει «Άγγλος-Γάλλος-Πορτογάλος»! Τούτο σημαίνει ότι είναι έτοιμος/η να δράσει. Οι άλλοι πρέπει να τρέξουν ώστε να βρεθούν εκτός βολής πριν να προφθάσει ο κάτοχος της μπάλας να τη ρίξει και να πετύχει κάποιον (αν διαδοχικά πετύχει τέσσερεις νικάει). Αν ο κάτοχος δεν κατόρθωνε να χτυπήσει κανέναν αλλά όλοι κατόρθωναν να φθάσουν σε ορισμένο σημείο που είχε προκαθορισθεί το παιχνίδι επαναλαμβανόταν και κυνηγός παρέμενε ο ίδιος.

Η Ημέρα της γης

Κάθε χρόνο, στις 22 Απριλίου, γιορτάζεται η Ημέρα της Γης.

Ορίστηκε ως Διεθνής Ημέρα της Γης το 2009 από τα Ηνωμένα Έθνη. Στόχος είναι η ευαισθητοποίηση όλων των ανθρώπων σε περιβαλλοντικά θέματα και η κινητοποίηση τους να αναλάβουν δράσεις για ένα καθαρό και βιώσιμο περιβάλλον.

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα γης μιλήσαμε, χρησιμοποιώντας ως κεντρική εκδήλωση την ώρα των Αγγλικών και τη σύνοδο στην ίδια αίθουσα των τριών εξαιρετικών διδασκαλισσών (κα Αναστασία-κα Σοφία-κα Μαρίνα), για “το τί κάνει χαρούμενη και λυπημένη τη γη”, για το τί σημαίνει το σήμα της ανακύκλωσης αλλά και ευρύτερα για την ανακύκλωση γυαλιού -πλαστικού-μετάλλου: Πώς να ανακυκλώνουν, πώς να μην σπαταλούν το νερό, πώς να εξοικονομούν ενέργεια, κλείνοντας τους διακόπτες, πώς να χρησιμοποιούμε το ποδήλατό μας πιο συχνά και να φυτεύουμε λουλούδια και δέντρα.

Kαι εδώ δώσαμε συγχαρητήρια στις μαθήτριες και τους μαθητές που με περηφάνια μίλησαν για τους γονείς και παππούδες οι οποίοι συχνά φυτεύουν με ενθουσιασμό μαστιχόδεντρα -αλλά και ελιές κι άλλα καρποφόρα, για τα εγγόνια τους

στη Νότια Χίο!

Η αλήθεια του Πάσχα των παιδικών αναμνήσεων

Προσδοκώντας το επερχόμενο Πάσχα, είναι μια περίοδος γεμάτη μαγεία, χαρά και δημιουργικές δραστηριότητες για τα μικρά παιδιά του νηπιαγωγείου Πυργίου, γεμάτη με έθιμα, παραμύθια και δραστηριότητες που ενθουσίασαν τα παιδιά: Πασχαλινές κατασκευές με λαγουδάκια,

κοτοπουλάκια ή καλαθάκια χρησιμοποιώντας αυγοθήκες,

ρολά από χαρτί υγείας και χαρτόνια, διακόσμηση αυγών πέρα από το παραδοσιακό βάψιμο, αφήνοντας τα παιδιά να ζωγραφίσουν τα αυγά με μαρκαδόρους, αυτοκόλλητα ή πινέλα,

Πασχαλινές ιστορίες, διαβάζοντας πασχαλινά παραμύθια που εξιστορούν τη σημασία της Ανάστασης, δημιουργίες καρτών σχεδιάζοντας κάρτες με ευχές για τους αγαπημένους, ανάβοντας

ασφαλή βεγγαλικά (προτάθηκαν, όταν ο Σταμάτης κλώτσησε την πορτοκαλί μπάλα-“μπομπάκι”

) για να θυμηθούμε και πώς οι Χιώτες χαίρονται την Ανάσταση .

Το Πάσχα είναι η ιδανική στιγμή για τη σύνδεση των παιδιών με τις παραδόσεις και την ανοιξιάτικη φύση της Μυροβόλου Χίου.

HAPPY EASTER!

Μάθαμε από την λαμπρή δασκάλα Αγγλικών κα Αναστασία, στο τελευταίο μάθημα Αγγλικών πριν τις πασχαλινές διακοπές, για τα Πασχαλινά Λαγουδάκια , τα εμβληματικά και τόσο αστεία Easter bunnies!

Πρόκειται για την πασίγνωστη λαογραφική φιγούρα και σύμβολο του Πάσχα , που απεικονίζεται ως ένα κουνέλι —μερικές φορές ντυμένο με ρούχα— που φέρνει πασχαλινά αυγά . Προερχόμενος από τους Γερμανούς Λουθηρανούς , ο «Πασχαλινός Λαγός» αρχικά έπαιζε τον ρόλο ενός κριτή, αξιολογώντας αν τα παιδιά ήταν καλά ή ανυπάκουα στη συμπεριφορά στην αρχή της εποχής του Πάσχα , παρόμοια με τη λίστα «άτακτων ή καλών» που έφτιαχνε ο Άγιος Βασίλης . Ως μέρος του θρύλου, το πλάσμα κουβαλάει χρωματιστά αυγά στο καλάθι του, καθώς και γλυκά, και μερικές φορές παιχνίδια, στα σπίτια των καλών παιδιών Το έθιμο αναφέρεται σε μια δυτικοευρωπαϊκή λαϊκή πεποίθηση για έναν Πασχαλινό Λαγό που γεννά αυγά κρυμμένα σε κήπους και θάμνους για να τα βρουν τα παιδιά.

Σειρά πήραν τα ξεκαρδιστικά παιχνίδια με τα Easter bunnies!

-Με το μαγικό «αβγοραβδί» τα παιδιά μεταμορφώνονται σε Easter bunnies και ακούν προσεκτικά:

·1 carrot -1 jump

• 2 carrot -2 jump

• 3 carrot – 3 jump

Όποιο παιδί το καταφέρνει έτρωγε το magic carrot

Στο τέλος προσπάθησαν τα παιδιά να βάλουν στο σωστό σημείο την ουρά του bunny (yellow or green) «τυφλοπανιασμένα», χωρίς να βλέπουν, απλώς μαντεύοντας.

«Ένα κομμάτι ξύλο που έκλαιγε και γελούσε σαν παιδί»

Καλό μήνα! Τι ιστορία ο αρχετυπικός ήρωας της Πρωταπριλιάς Πινόκιο..!

«Ένα κομμάτι ξύλο που έκλαιγε και γελούσε σαν παιδί»

9789602614600 pinokio to klassiko paramuthi seira fantastika paramuthia

Όταν ο Φερντινάντο Μαρτίνι ζήτησε από τον 55χρονο ευφυή και πνευματώδη συγγραφέα της Τοσκάνης Κάρλο Κολόντι να γράψει μια ιστορία για παιδιά για το νέο του περιοδικό, σίγουρα δεν μπορούσε να φανταστεί πως θα έφθανε να είναι το πιο πολυμεταφρασμένο βιβλίο σε περισσότερες από 200 γλώσσες. Εκείνη την εποχή φαινόταν μη-κατάλληλο ένα αφήγημα για παιδιά του οποίου ο ήρωας είναι ένας ψευταράς κατεργάρης κι ανυπάκουος περιπλανώμενος, όπως ο Πινόκιο. Ο Πινόκιο της Ευρώπης διαφέρει από τον αμερικανοποιημένο, άβουλο, παθητικό κι αμέτοχο Πινόκιο της Disney. Ο πρώτος είναι γεμάτος όρεξη να μάθει τη ζωή, να χαρεί την ελευθερία του, να περάσει σταυροδρόμια κι ανηφόρες, να συναντήσει πρόσωπα ζωγραφισμένα με αγάπη και σοφία, να σκοντάψει πάνω σε σκοτεινές και ύπουλες φιγούρες, να πέσει στους σκληρούς νόμους της ανάγκης, να σπάσει πολλές φορές το κεφάλι του, αυτό το ξύλινο ξερό κεφάλι. Κι όλοι όσους συναντήσει, ανεξάρτητα από την πρόθεσή τους, κάτι θέλουν να του διδάξουν. Κάθε του βήμα και μια διδασκαλία, κάθε συνάντηση και μια τιμωρία. Αλλά το πάθημα θα αργήσει να γίνει μάθημα. Γιατί ο Πινόκιο θέλει να χαρεί την αυτονομία του, να ικανοποιήσει την περιέργειά του. Τον έλκει η εύκολη και γλυκιά ζωή, η καλοπέραση ή για να το πούμε με τα λόγια του Πινόκιο: “Aπ’ όλες τις τέχνες του κόσμου, μονάχα μια είναι που μου ανοίγει την καρδιά: Να τρώω, να πίνω, να κοιμάμαι, να σπάω πλάκα και να κάνω απ’ το πρωί ως το βράδυ αλήτικη ζωή”

Ενώ όμως θέλει να κάνει το σωστό, θα κάνει τα λάθη που ήθελε να αποφύγει. Γιατί δυστυχώς στη ζωή μιας μαριονέτας υπάρχει πάντοτε ένα «μα» που τα χαλάει όλα». Θα ζήσει επώδυνες περιπέτειες, ώσπου στο τέλος θα νικήσει σιγά-σιγά την ξύλινη φύση του, ή αλλιώς τις ταπεινές επιθυμίες του και την απαίδευτη υπόστασή του. Όταν υπερισχύσουν τα ανώτερα και ευγενικά συναισθήματα Θα πραγματοποιηθεί η επιθυμία του. Θα μεταμορφωθεί σε κανονικό παιδί «με σάρκα και οστά» ένα παιδάκι «καθωςπρέπει».

Εκτός από την αναφορά στην Πρωταπριλιά και στα ψέματα που λέμε εκείνη μόνο τη μέρα, ρίξαμε το ζάρι και βάλαμε τον σωστό αριθμό μικρών ψεμάτων που είπε ο Πινόκιο!

Στο “Λιβάδι”, την Πυργούσικη πλατεία, την 25η Μαρτίου

Γιορτάσαμε στο Νηπιαγωγείο Πυργίου την 25η Μαρτίου «με λογισμό και μ’ όνειρο», συμμετέχοντας στην παρέλαση και τον πάνδημο εορτασμό στο «Λιβάδι», την περίφημη πάνω πλατεία της έδρας του σχολείου. Όλη η εβδομάδα αφιερώθηκε στην μάθηση για το συγκλονιστικό γεγονός της Ελληνικής Ανεξαρτησίας όπου, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές περιπτώσεις, εκδηλώθηκε μαζική εξέγερση ενός ένοπλου λαού. Η επανάσταση απέκτησε κοινωνικό και χωρικό βάθος και, παράλληλα αλλά και κρίσιμα, διάρκεια. Έχοντας στη διάθεσή μας τα κατάλληλα παιδικά βιβλία που επιδεικνύουν οι μαθητές μας δείξαμε ότι η ελληνική υπόθεση ξεπέρασε τα όρια του έλληνόφωνου κόσμου. Η Ελλάδα έγινε η πηγή έμπνευσης του διεθνούς φιλελευθερισμού, και το εξαιρετικό παιδικό βιβλίο «Γεννήθηκα το 1821» δείχνει σαφώς στα παιδιά ότι η έκβαση του αγώνα δεν μπορεί να εξηγηθεί χωρίς τη διεθνή παρέμβαση.

Το παραπάνω, τηρουμένων των αναλογιών, σημαίνει πολλά για την καθημερινότητα των παιδιών στο σχολείο: Συχνά οι γονείς ρωτάνε «Πώς μπορεί το παιδί μου μεθαύριο να αποφύγει να γίνει θύμα σχολικού εκφοβισμού;» Η απάντηση, όπως διατύπωσε πρόσφατα ο ψυχίατρος Γιώργος Νικολαΐδης ( https://www.youtube.com/watch?v=9ttdFBJPZSI&t=6749s ) είναι να πείσουμε τα παιδιά ότι έχουν ατομική ευθύνη, όταν είναι αυτόπτες μάρτυρες κακοποίησης, να μην είναι σιωπηλοί παρατηρητές αλλά να παρεμβαίνουν υπέρ του αδικούμενου.

https://www.facebook.com/100004872510897/videos/1629690515121204

«Το νερό είναι πολύτιμο. Μη το σπαταλάμε!»

Συζητήσαμε, μαθητές & εκπαιδευτικοί , αυτή την εβδομάδα για τη σημασία του νερού στη ζωή μας. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το νερό είναι το πολυτιμότερο όλων των αγαθών. Αυτό το τόσο απλό, τόσο αυτονόητο αγαθό που μας παρέχεται άφθονο στον πλανήτη μας είναι πολύτιμο. Ήδη η λειψυδρία πλήττει αρκετές χώρες σε όλο τον κόσμο. Υπάρχουν άνθρωποι που μεταφέρουν με κουβάδες καθαρό νερό για να το χρησιμοποιήσουν. Υπάρχουν άλλοι που χρειάζεται να διανύσουν χιλιόμετρα ώστε να βρουν καθαρή πηγή. Η πρόσβαση στο καθαρό, πόσιμο νερό είναι ένα από τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Πέρα από την πρωταρχική βιολογική του λειτουργία για την ίδια την ανθρώπινη ζωή, το νερό παίζει καθοριστικό ρόλο και στην ποιότητα ζωής του ανθρώπου, σε όλες τις κοινωνίες. Η υγιεινή, η καθαριότητα, η ίδια μας η υγεία, εξαρτώνται από το διαθέσιμο πόσιμο νερό και την ποιότητά του.

Σειρά είχε, αμέσως μετά, η ενασχόληση με το πρώτο γράμμα της λέξης «νερό», το Ν.

Μαθήτριες και μαθητές εντόπισαν στις καρτέλες που με τόση επιμέλεια είχε δημιουργήσει η κα Σοφία, λέξεις που αρχίζουν ή όχι από το γράμμα Ν και τις σηκώσανε ψηλά.

Στο τέλος της εμπνευσμένης διδασκαλίας προσφέρθηκε στα παιδιά η δυνατότητα οργανωμένου επιστημονικού πειράματος όπου οι μαθητές κατέγραψαν τί βυθίζεται και τί όχι μέσα σε μια λεκάνη με νερό.

“Κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι”

με όλες αυτές τις μαθησιακές δραστηριότητες που άρεσαν στους μαθητές μας. Γιατί η πρωταρχική συνθήκη που τους/τις ορίζει είναι η νησιωτική. Και οι νησιώτες δεν μπορούν να σκεφτούν την παιδική τους ηλικία χωρίς να σκέφτονται το νερό.

Το αιώνιο ταξίδι του νερού από τη Γη στην ατμόσφαιρα και πάλι πίσω

Το ανοιξιάτικο εργαστήρι δεξιοτήτων είναι αφιερωμένο στον κύκλο του πολύτιμου νερού που οφείλουμε να μην σπαταλάμε άσκοπα. Μάθαμε ότι ο κύκλος του νερού είναι το αιώνιο ταξίδι του νερού από τη Γη στην ατμόσφαιρα και πάλι πίσω. Ο ήλιος ζεσταίνει θάλασσες και ποτάμια, μετατρέποντας το νερό σε ατμό. Ο ατμός ανεβαίνει, κρυώνει, γίνεται σύννεφο (συμπύκνωση) και πέφτει ξανά ως βροχή ή χιόνι, όπως κατανοήσαμε διαβάζοντας το “Πέφτει, πέφτει η σταγόνα”, ένα από τα ελάχιστα ελληνικά παιδικά βιβλία που έχουν τυπωθεί στο πνεύμα της Βρεταννικής παράδοσης μεγαλόσχημων παιδικών εκδόσεων, συλλεκτικό πια.

Όλο αυτό το θαυμάσιο ταξίδι, τα παιδιά με την εμπνευσμένη καθοδήγηση της κας Σοφίας, το αναπαράστησαν με θεατρικό παιχνίδι:

Μια φορά κι έναν καιρό ,

ήμουν μια σταγόνα σ’ ένα ποταμό !

Ο ήλιος όμως με ζέστανε πολύ ,

κι έγινα ατμός ευθύς στη στιγμή !

Ανέβηκα ψηλά στον ουρανό ,

βρέθηκα σ’ ένα σύννεφο απαλό,

που όλο μεγάλωνε αυτό ,

καθώς ήρθαν κι άλλες σταγόνες εδώ !

Μα ο αέρας φυσούσε δυνατά ,

το σύννεφο κρύωνε εκεί ψηλά ,

κι έτσι εμείς πέσαμε σιγά – σιγά ,

πάνω στα δάση σαν βροχή , παιδιά!

Μα κάποιες πέρασαν πάνω από τα βουνά ,

κρύωσαν πιο πολύ εκεί ψηλά

κι έπεσαν σα χιόνι απαλά !

Ο ήλιος το έλιωσε σιγά – σιγά

κι όλες κυλήσαμε πολύ βιαστικά , μες στα ποτάμια ,

που ‘χουν τις πηγές τους στα βουνά!

Έπειτα κινήσαμε γοργά – γοργά ,

ποτίσαμε δέντρα , χωράφια πολλά ,

Μπήκαμε στα σπίτια όλο χαρά

κι ανθρώπους ξεδιψάσαμε ,

τα σπίτια τους κάναμε πιο καθαρά !

Μα το ταξίδι μας δε σταματά!

Μέσα σε υπονόμους πέσαμε , παιδιά !

Κι όλες μαζί , μετά , παιδιά ,

φτάσαμε στη θάλασσα την πλατεία!

Μα ο κύκλος αυτός δε σταματά ,

θ’ αρχίσει και πάλι σιγά – σιγά …