ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ

Φέτος με τα νηπιαγωγάκια μας δουλέψαμε το υπέροχο παραμύθι του Σελ Σιλβερστάιν : ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ και σκεφτήκαμε να δραματοποιήσουμε την ιστορία με το αγόρι και τη μηλιά για την γιορτή  της λήξης. Αφού μοιράσαμε τους ρόλους ,φτιάξαμε το σκηνικό και τα κοστούμια μας. Τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και συγκίνησαν γονείς και φίλους.

Η ιστορία αναφέρεται στη σχέση μιας μηλιάς κι ενός παιδιού καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Όταν το παιδί είναι μικρό, επισκέπτεται καθημερινά τη μηλιά, κάνει κούνια στα κλαδιά της και ξεκουράζεται στη σκιά της. Μεγαλώνοντας, όμως, ζητάει ολοένα και περισσότερα από αυτήν, ενώ περνάει όλο και λιγότερο χρόνο μαζί της. Η μηλιά τού προσφέρει απλόχερα ό,τι χρειάζεται, αρκεί να το βλέπει ευτυχισμένο. Ηλικιωμένο το Παιδί πια, επιστρέφει σε ό,τι έχει απομείνει από τον γέρικο κορμό της μηλιάς, για να ξεκουραστεί κοντά της, πλησιάζοντας στη δύση της ζωής του.

ΤΟ  ΒΙΒΛΙΟ

ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

ΤΑ ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ

ΤΑ ΔΩΡΑ ΜΑΣ: ΟΙ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ

ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΜΑΣ