Την Κυρά Σαρακοστή
που ‘ναι έθιμο παλιό,
οι γιαγιάδες μας την φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι εναν σταυρό,
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατι νήστευε καιρό.

Και τις μέρες της μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά.
Κόβαν ένα την βδομάδα

μέχρι ‘νάρθει η Πασχαλιά.

Ένα έθιμο που έχει σχεδόν χαθεί είναι αυτό της Κυρά Σαρακοστής. Πρόκειται για ένα ημερολόγιο με το οποίο μετρούσαν τις εβδομάδες της νηστείας (Σαρακοστής). Η κυρά Σαρακοστή στις περισσότερες περιοχές ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά. Απεικόνιζε μια γυναίκα με σταυρωμένα χέρια λόγω προσευχής, χωρίς στόμα λόγω νηστείας και με επτά πόδια που αναπαριστούσαν τις επτά εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν ένα πόδι και έτσι ήξεραν πόσες βδομάδες νηστείας απέμεναν μέχρι το Πάσχα. Το Μεγάλο Σάββατο, έκοβαν και το τελευταίο πόδι. Σε άλλα μέρη της Ελλάδας η Κυρά Σαρακοστή δεν ήταν φτιαγμένη από χαρτί, αλλά από ζυμάρι. Το ζυμάρι φτιαχνόταν με αλεύρι, αλάτι και νερό.

Φτιάξαμε κι εμείς τη δική μας κυρά-Σαρακοστή από ζυμάρι, τη στολίσαμε με γαρύφαλλα και μπαχάρια και την ψήσαμε, για να μπορούμε να μετράμε τις εβδομάδες έως το Πάσχα!

Με αφορμή τα επτά της πόδια, ασχοληθήκαμε με τον αριθμό 7! Τον αναγνωρίσαμε ανάμεσα σε πολλούς άλλους αριθμούς, τον σχηματίσαμε με τα σώματά μας και τον μεταμορφώσαμε σε μία πολύ γλυκιά κάμπια!