Το Νηπιαγωγείο μας στις 18 Δεκεμβρίου 2024 πραγματοποίησε εκπαιδευτική επίσκεψη στο Αλεξάνδρειο Συνεδριακό Κέντρο που εδρεύει στο Λουτράκι, σε συνεργασία με το Δημοτικό Σχολείο Αρχαίων Κλεωνών. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τη θεατρική παράσταση « Ο Γύρος του κόσμου σε 80 μέρες» ,το γνωστό κλασσικό μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν.
Το εν λόγω έργο είχε ως στόχο να εισάγει τους μαθητές στην έννοια της φιλίας, τη σημασία της ομαδικής προσπάθειας προς έναν κοινό στόχο, στην έννοια της αγάπης αλλά και τη διαπολιτισμικότητα μιας και το ταξίδι του σε άλλες χώρες και πολιτισμούς πράττεται αβίαστα κατά τη διάρκεια της πλοκής του.
Το ταξίδι αυτό σίγουρα θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη μας…
Το Νηπιαγωγείο μας σε συνεργασία με το Δημοτικό Σχολείο Αρχαίων Κλεωνών, έπειτα από κάλεσμα του Δήμου Νεμέας συμμετείχε στην πολιτιστική δράση ” Υιοθέτησε ένα δέντρο ” όπου από κοινού στολίσαμε ένα έλατο σε κεντρικό δρόμο της Νεμέας. Τα στολίδια είχαν κατασκευασθεί από τα ίδια τα παιδιά, που γεμάτα χαρά τα τοποθέτησαν στο δικό τους πλέον έλατο, το οποίο μπορούσαν να ξαναεπισκεφθούν κατά τις γιορτινές μέρες.
Εκεί μας υποδέχθηκε ο Αντιπρόεδρος του Σχολικού Συμβουλίου και Αντιδήμαρχος Παιδείας-Αθλητισμού- Πολιτισμού και Κοινωνικής Αλληλεγγύης του Δήμου Νεμέας, κ. Παναγιώτης Ρογκάκης και η φιλαρμονική του Δήμου έπαιξε προς τιμή μας ένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Τους ευχαριστούμε για όλη τη φιλοξενία.
και στη συνέχεια ξεδιπλώνοντας το κουβάρι της, το οποίο περνούσε από χέρι σε χέρι, δημιουργώντας στο τέλος έναν αχτινο-ιστό που μας συνέδεσε όλους μαζί.
Φυσικά στη συνέχεια παίξαμε διάφορα παιχνίδια με τη νέα μας φίλη όπως αυτό της ηλιαχτίδας οδηγού που κάθε φορά αναλάμβανε να μας οδηγήσει από το σπίτι στο σχολείο μέσα από «δαιδαλώδεις» διαδρομές. Τον ρόλο του αρχηγού πάντως τον δοκιμάσαμε όλοι με τη σειρά και τον χαρήκαμε ιδιαίτερα.
Έπειτα δημιουργήσαμε μια ομαδική συνεργατική κατασκευή του ήλιου και κάθε ένας συμπλήρωσε ατομικές λωρίδες από χαρτόνι στην οποία εκφράζαμε μια λέξη συναίσθημα ή σκέψη μας, που όλες μαζί δημιούργησαν ένα σύνολο ηλιαχτίδων.
Στη συνέχεια και αφού ενημερώσαμε τους γονείς ότι θα χρειαζόμασταν το αγαπημένο αντικείμενο των μικρών μας μαθητών πραγματοποιήθηκε παρουσίαση στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο μας των αντικειμένων αυτών. Πριν όμως παίξαμε ένα κουίζ και προσπαθούσαμε με διάφορες ερωτήσεις να καταλάβουμε πριν το δούμε τι ήταν αυτό. Μόνο σε μια περίπτωση δεν τα καταφέραμε καθώς το αντικείμενο αυτό λόγω μεγέθους ήταν αδύνατο να …κρυφτεί.
Αφού παρουσιάσαμε όλοι και τα καταφέραμε περίφημα, η μικρή ηλιαχτίδα μας έκανε ένα μικρό δώρο … Ένα βραχιολάκι-ηλιαχτίδα και όλοι την τιμήσαμε και το δεχτήκαμε με χαρά να το φορέσουμε στο χέρι μας.
Φυσικά και εμείς που τόσο την συμπαθήσαμε μάθαμε το πρώτο της γράμμα …ΤΟ Η,η
Και φυσικά επιλέξαμε να το τοποθετήσουμε ψηλά στο μολυβόδεντρό μας ώστε να είναι πιο κοντά στον ήλιο και το χρώμα που επιλέξαμε να το χρωματίσουμε δεν ήταν άλλο από το χρυσό!
Κατόπιν μέσα από διάφορα παιχνίδια με τη φίλη μας την ηλιαχτίδα προβληματιστήκαμε για τους υγιεινούς τρόπους που χρειάζεται να ακολουθούμε στη ζωή.
και το σώμα μας, ότι η διατροφή μας χρειάζεται να είναι γεμάτη με φρούτα και λαχανικά και σπάνια να τρώμε γλυκά, κατανοήσαμε πόσο ωφέλιμος είναι ο ύπνος για να είμαστε ξεκούραστοι και γεμάτη ενέργεια αλλά και πως η σωματική άσκηση θα μας δώσει περισσότερη ευεξία και ενέργεια.
Γνωριστήκαμε πολύ καλύτερα τόσο με την ηλιαχτίδα, όσο και με τους υπόλοιπους συμμαθητές μας. Με τρόπους διασκεδαστικούς – παιγνιώδεις και με κύριο γνώμονα την ανάπτυξη συνεργασίας και ομαδικότητας. Ένα από αυτά που παίξαμε σε ζευγάρια ονομάστηκε “Αχ κολλήσαμε”.
Αλλάδε μείναμε σε αυτό… Η συνεργασία μας σε ζευγάρια συνεχίστηκε καθώς ζωγραφίσαμε και παρουσιάσαμε τις δημιουργίες μας.
‘Επειτα το σχολείο μας μπήκε στο στόχαστρο και όλοι μαζί είχαμε πολλές όμορφες ιδέες για να το βελτιώσουμε. Αφού τις συγκεντρώσαμε όλες μαζί ψηφίσαμε την επικρατέστερη που δεν ήταν άλλη από το να μεταμορφώσουμε τον τοίχο της τάξης μας. Το ουράνιο τόξο που μας αρέσει να ζωγραφίζουμε κάθε πρωί πήρε τη θέση του στον τοίχο και από κάτω ένας ένας σχηματίστηκαν οι αριθμοί που θα τους ζωγραφίσουμε και αυτούς με τη σειρά.
Το αγαπημένο μας ουράνιο τόξο στάθηκε και η αφορμή να γνωρίσουμε καλύτερα τα 7 χρώματα της ίριδας αλλά και να πειραματιστούμε για να κατανοήσουμε πως δημιουργείτε το ουράνιο τόξο. Τα υλικά απλά, ένα ποτήρι νερό, σκοτάδι, ένας φακός και ένα λευκό χαρτί Α4 και … έγινε το ουράνιο τόξο της τάξης μας.
Στην τελευταία μας συνάντηση με την ηλιαχτίδα, μας έφερε το τελευταίο γράμμα του φίλου της του ήλιου, που είχε δει όσο καταφέραμε, πόσο πιο όμορφο έγινε το σχολείο μας και ήθελε να μας επιβραβεύσει για αυτό. Το γράμμα του ήλιου 2
Από τα αρχαία χρόνια το Φθινόπωρο είναι η περίοδος συγκομιδής της Ελιάς, του Ευλογημένου αυτού καρπού. Έτσι και φέτος, αρχές του Νοέμβρη, οι κάτοικοι των Αρχαίων Κλεωνών, ξεκίνησαν το λιομάζωμα.
Αυτό έδωσε την αφόρμηση στα παιδιά να θέλουν να μάθουν περισσότερα γύρω από το μάζεμα της Ελιάς, αλλά και για τα προϊόντα της.
Μέσα από εικόνες γνωρίσαμε την Ελιά και τον τρόπο συγκομιδή της, τόσο στα παλιά χρόνια, όσο και στα νεότερα. Μάθαμε λοιπόν ότι παλαιότερα χρησιμοποιούσαν ραβδιά, αλλά σήμερα έχουμε τα χτένια αλλά και μηχανικά μέσα με διάφορους τύπους ελαιοραβδιστικών. Σαν πέσουν στα λιόπανα οι ελίτσες μας τις τοποθετούμε μαζικά σε διάφορα τελάρα πλαστικά ή ξύλινα, καθώς και σε γιούτινα ή πλαστικά διχτυωτά σακιά που θα επιτρέπουν στον καρπό της ελιάς να αερίζεται, ώστε να μη χαλάσει.
Παρατηρήσαμε όμως και τις ελιές που συνορεύουν με τον προαύλιο χώρο του Νηπιαγωγείου μας και επειδή όταν τις μάζευαν έπεσαν πολλοί καρποί στν χώρο μας τους μαζέψαμε σε μια μεγάλη σακούλα και τους δώσαμε στον παραγωγό που ανήκαν.
Ελιά ονομάζεται το υπεραιωνόβιο δέντρο και κάθε μέρος του είναι χρήσιμο.Εκτός από τον καρπό της, που μας δίνει το ελαιόλαδο και που μπορούμε να τον φάμε, μπορούμε να κάψουμε το ξύλο της ώστε να ζεσταθούμε, ενώ από τον πυρήνα της δηλαδή το κουκούτσι, μπορούμε να παράξουμε το πυρηνέλαιο και καύσιμη ύλη.
Παρατηρήσαμε το χρώμα του ελαιόλαδου, το μυρίσαμε…
δοκιμάσαμε το ελιόψωμο,
και για να γίνουμε ειδικοί στις ελιές είδαμε το παρακάτω βίντεο για το πως από την ελιά παίρνουμε το ελαιόλαδο…
Γνωρίσαμε το μύθο της Θεάς Αθηνάς και του Ποσειδώνα μέσα από το παρακάτω βίντεο ⇓
Φυσικά μάθαμε το πρώτο γράμμα της Ελιάς, το οποίο πήρε και τη θέση που του αρμόζει στο μολυβόδεντρό μας.
Επί της ευκαιρία αυτής ακούσαμε και το γνωστό τραγούδι: “Ντίλι , ντίλι, το καντήλι”
Ακούστε το
Επιπλέον κάναμε υποθέσεις για το αν το ελαιόλαδ0 και το νερό ανακατεύονται. Παρατηρήσαμε ότι δεν ανακατεύονται και ότι λάδι πάντα επιπλέει.
Και κλείσαμε τη θεματική μας δημιουργώντας τη δική μας ομαδική κατασκευή για να θυμόμαστε όσα μάθαμε για την ελιά. Έμνευσή μας δεν ήταν άλλο από το έργο του Χατζημιχαήλ Θεόφιλου “Λιομάζεμα”.
Κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα των παιδιών. Με αφορμή τον εορτασσμό της συζητήσαμε για το ποια είναι τα βασικά δικαιώματα των παιδιών. Αναρωτηθήκαμε εαν όλα τα παιδιά στη γη έχουν καλύψει τα βασικά τους δικαιώματα μέσα από την παρακάτω παρουσίαση.
Γνωρίσαμε το λογότυπο και τη δράση της UNICEF και ξεχωρήσαμε τα 4 πιο σημαντικά δικαιώματα, δημιουργώντας τη δική μας αφίσα που θα μας θυμίζει ότι είμαστε τυχεροί που τα έχουμε καλυμμένα, καθώς για κάποια παιδιά στον πλανήτη μας δεν είναι αυτονόητα…
Το Νηπιαγωγείο μας στις 19 Νοεμβρίου 2024 πραγματοποίησε διδακτική επίσκεψη στο Βιωματικό Λαογραφικό Μουσείο Λινός, σε συνεργασία με το Δημοτικό Σχολείο Αρχαίων Κλεωνών. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να μυηθούν στις εκπαιδευτικές του δράσεις.
Ξεκινήσαμε την περιήγησή μας με το Λάδι το ευλογημένο όπου οι μαθητές αναγνώρισαν τις χρήσεις και την αξία της ελιάς και των παραγώγων της μέσα στον λαϊκό μας πολιτισμό (ήθη, έθιμα, εκκλησιαστική παράδοση). Επίσης εξερεύνησαν μέσα στο Χωριάτικο Σπίτι ποια είναι η θέση της ελιάς και του ελαιόλαδου στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων και δραματοποίησαν θέματα από την ελληνική μυθολογία σχετικά με την Ελιά.
Κατόπιν επισκεφθήκαμε το Παλιό Σχολείο. Μπήκαμε σε μια παλιά σχολική αίθουσα με τον ήχο της κουδούνας και καθίσαμε στα ξύλινα θρανία που υπήρχαν στα παλιά χρόνια. Επίσης είδαμε τον παλιό πίνακα που κοσμούσε τις σχολικές αίθουσες και ανακαλύψαμε τις σχολικές ποδιές που φορούσαν τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια , μαθαίνοντας τη σημασία τους.
Έπειτα γνωρίσαμε πως ήταν τα παλιά περίπτερα, τα περιοδικά και τα αντικείμενα που πωλούσαν αλλά και το παλιό τηλέφωνο. Καλέσαμε μάλιστα με αυτό τους γονείς μας, για να τους ρωτήσουμε τι μεσημεριανό θα έχουμε και να τους πούμε πως τα περνάμε στην πρώτη μας εκδρομή.
Φυσικά επισκεφθήκαμε και το παραδοσιακό χωριάτικο σπίτι του προηγούμενου αιώνα όπου ανακαλύψαμε τα εναλλακτικά μέσα θέρμανσης και φωτισμού από τους σημερινούς (όπως το άναμμα του τζακιού, των λύχνων, της λάμπας). Επιπλέον συμμετείχαμε στην προετοιμασία του καθημερινού τραπεζιού, εξερευνώντας διατροφικές συνήθειες, παραδόσεις και άλλες καθημερινές λεπτομέρειες.
Μάθαμε για τις λατρευτικές συνήθειες σε σχέση με την ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση (άναμμα καντηλιού, θυμιατού, εικονοστάσι)παίζοντας αντίστοιχους ρόλους.
Πληροφορηθήκαμε για την οικιακή οικονομία μέσα από πλήθος οικιακών εργασιών όπως την προετοιμασία του μαλλιού (γνέσιμο) μέχρι να φτάσει στον αργαλειό, την φροντίδα των ζώων (άρμεγμα, κούρεμα κα), τις μεθόδους συντήρησης των τροφίμων στο κελάρι του σπιτιού κ.α
Όλα αυτά μας προβλημάτισαν και τα συγκρίναμε με τα διαθέσιμα μέσα της σύγχρονης ζωής…
Η φιλοξενία των ανθρώπων του Μουσείου ήταν εξαιρετική και ζεστή σαν το σπίτι μας.
Τους ευχαριστούμε θερμά γι’ αυτό και ελπίζουμε ότι θα τα ξαναπούμε κάποια στιγμή στο μέλλον….
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, δε θα μπορούσε να μην τιμηθεί από τα σχολεία όλης της επικράτειας, αφού μας θυμίζει ότι όταν οι άνθρωποι αγωνίζονται για την ελευθερία, για την παιδεία, τότε όλα είναι δυνατά. Η επέτειος αυτή, που στήριξε την επαναφορά της δημοκρατίας ως το πολίτευμα που μπορεί να προσφέρει στους ανθρώπους όσα είναι δικαίωμά τους, αλλά και επειδή προήλθε από φοιτητές ( μαθητές ), πάντα κερδίζει…έδαφος στα μάτια των παιδιών. Γνωρίσαμε την ιστορία της από φωτογραφίες της εποχής τις οποίες και σειροθετήσαμε. Είδαμε το Πολυτεχνείο τότε και σήμερα, τους συνταγματάρχες που έφεραν τη Δικτατορία την εποχή εκείνη, τους αστυνομικούς που τους υπάκουσαν τυφλά, το σύνθημα “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία”, τον ραδιοφωνικό σταθμό μέσα στο Πολυτεχνείο, τα τανκς που εισέβαλλαν μέσα ρίχνοντας με μανία την καγκελόπορτά του.
Φυσικά παρακολουθήσαμε και βίντεο σχετικά με το τι συνέβη στο Πολυτεχνείο…
Το βιβλίο “Η κυρά Δημοκρατία” μας βοήθησε να διαχωρήσουμε τις δύσκολες έννοιες όπως δημοκρατία και δικτατορία.
Καταλήξαμε λοιπόν στο συμπέρασμα πως όταν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να καταφέρουμε πολλά!
Το Πολυτεχνείο στάθηκε η αφορμή να γνωρίσουμε καλύτερα το γράμμα Π,π, το οποίο και πήρε τη δική του θέση στο μολυβόδεντρο της τάξης μας. Αποφασίσαμε να το χρωματίσουμε γκρι και του δώσαμε ζωή όλοι μαζί, λίγο λίγο.
Αλλά μάθαμε πόσο σπουδαία είαι και τα 3 αγαθά που πρόσταζε με το σύνθημά του, που δεν είναι άλλο από το “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία”. Έτσι αποφασίσαμε να το φωνάξουμε κι εμείς δυνατά ώστε να μην το ξεχάσει πια κανένας Έλληνας.
Έπειτα, ακούσαμε το τραγούδι: “Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο” της Τάνιας Τσανακλίδου
Επιπλέον δημιουργήσαμε το δικό μας κόκκινο γαρύφαλλο για να μας θυμίζει ότι το Πολυτεχνείο ζει…
Εκτός όμως από την κυρά Δημοκρατία, διαβάσαμε και μια άλλη σημαντική ιστορία για να κατανοήσουμε περισσότερο την έννοια της Δημοκρατίας. Το βιβλίο “Η Σοφή Ελιά” μας βοήθησε σε αυτό και εμείς ζωγραφίσαμε την αγαπημένη μας σκηνή.
Την τελευταία μέρα που τιμήσαμε την επέτειο του Πολυτεχνείου, διαβάσαμε την Τενεκεδούπολη αλλά και συναντηθήκαμε με τους φίλους μας στο Δημοτικό για να παρακολουθήσουμε από κοινού βίντεο σχετικά με την επέτειο μνήμης του Πολυτεχνείου. Άλλωστε “Όλοι μαζί, όλοι μαζί είμαστε πάντα πιο δυνατοί”.
Γνώσεις :Να αναγνωρίζουν τα βασικά γεωμετρικά σχήματα και
Δεξιότητες: Να αντιπαραβάλλουν αντικείμενα του πραγματικού κόσμου με τα γεωμετρικά σχήματα.
Κύκλος
Μέσα στην τάξη μας βρίσκονται πολλοί κύκλοι κρυμμένοι. Ζητήσαμε λοιπόν από τους μικρούς μας μαθητές να γίνουν ντεντέκτιβ και να αναζητήσουν στην αίθουσα κύκλους και έπειτα να τα φέρουν στον χώρο της συζήτησης. Τους παρατηρήσαμε καλά, για να ανακαλύψουμε όλα τους τα χαρακτηριστικά. Αφού τους βρήκαμε ως καλοί ντετέκτιβ είπαμε να δημιουργήσουμε με τα σώματά μας έναν κύκλο όλοι μαζί.
Και μετά είπαμε να παίξουμε με τις αγαπημένες μας σαπουνόφουσκες, που είναι κυκλικές. Δημιουργήσαμε λοιπόν με τύπωμα τη δική μας μοναδική προσέγγιση.
Φυσικά ήρθαμε σε επαφή και με τiς τέχνες γνωρίζοντας τον μοναδικής έμπνευσης πίνακα ζωγραφικής του W. Kandinsky.
Χρησιμοποιώντας τη ρουτίνα σκέψης (Βλέπω- Σκέφτομαι- Αναρωτιέμαι) επεξεργάσθηκαν το εν λόγω έργο τέχνης και κατόπιν επέλεξαν το δικό τους αγαπημένο μέρος του έργου για να το αποδώσουν κι αυτοί με τη σειρά τους ως άλλοι ζωγράφοι.
Μετά από όλη αυτή τη διαδικασία, το εξελίξαμε και προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε και τις δικές μας προσωπογραφίες και όχι μόνο.
Μάθαμε όμως να γράφουμε και τη λέξη ΚΥΚΛΟ.
Τι κι αν μπήκε ο φθινοπωρινός αέρας και μας ανακάτεψε τα γράμματα …εμείς τη βρήκαμε την άκρη και τη φτιάξαμε εξ αρχής…
Και φυσικά μάθαμε να τραγουδάμε και το τραγούδι του κύκλου.
Τρίγωνο
Το τρίγωνο το προσεγγίσαμε μέσα από ένα ενδιαφέρον παραμύθι ενός πολύ γνωστού συγγραφέα του Βαγγέλη Ηλιόπουλου με τίτλο: ” Ο Τριγωνοψαρούλης στον κόσμο των παράξενων ψαριών”
Ζωγραφίσαμε την αγαπημένη μας σκηνή από το παραμύθι που μόλις μας είχε αφηγηθεί η κυρία μας.
Φυσικά δεν ξεχάσαμε να αναζητήσουμε τρίγωνα σχήματα, όπως το σχήμα του αγαπημένου μας ήρωα μέσα στην τάξη και να μάθουμε να τραγουδάμε το τραγούδι “Τρίγωνο” από τα Ζουζούνια!
Τετράγωνο
Το τετράγωνο ήρθε να μας μάθει πως όλες οι πλευρές είναι ίσες και όπως και να το γυρίσεις πάλι μοιάζει να είναι ίδιο. Φυσικά αναζητήσαμε διάφορα τετράγωνα στην τάξη μας και τα συγκεντρώσαμε στην παρεούλα μας. Αφού ακούσαμε και το τραγούδι για το τετράγωνο …
γνωρίσαμε καλύτερα και το πρώτο γράμμα του Τετράγωνου, του Τρίγωνου αλλά και του φίλου μας του Τάσου. Έτσι ξεκίνησε και η ιδέα να δημιουργήσουμε το δικό μας μολυβόδεντρο και πάνω στα κλαδιά του να βάζουμε κάθε νέο γράμμα που γνωρίσαμε… Θαυμάστε το Τ! Επιλέξαμε να το χρωματίσουμε με κίτρινο χρώμα.
Ορθογώνιο
Το Ορθογώνιο το γνωρίσαμε μέσα από την κυρία Τριγωνομετρία,
που μας επισκέφθηκε από την ορθογώνια πόλη όπου όλα είχαν σχήμα ορθογώνιο ακόμα και οι μπάλες…Μόλις είχε φτάσει στο χωριό μας και χαιρόταν που επιτέλους έβλεπε διάφορα σχήματα γύρω της και δεν ήταν όλα μονότονα όπως στη δική της πόλη. Σαν μας ζήτησε να ψάξουμε να βρούμε ορθογώνια μέσα στη δική μας τάξη, εμείς υπακούσαμε και βρήκαμε πολλά. Καταφέραμε μάλιστα να βρούμε και να αντιστοιχίσουμε και το σχήμα και το χρώμα.
Δημιουργήσαμε όμως και το δικό μας μεγάλο κόκκινο ορθογώνιο.
Και αφού τελειώσαμε όλα τα σχήματα έγινε αγαπημένο μας παιχνίδι “Αγώνας δρόμου”, όπου έπρεπε να αντιστοιχίσουμε την κάρτα που βρισκόταν στο έδαφος με το αντίστοιχο σχήμα και χρώμα ώστε να τελειώσουμε τη διαδρομή στον καλύτερο δυνατό χρόνο.
Καθώς πλησίαζαν οι μέρες για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου 1940, ξεκινήσαμε τη συζήτηση γύρω από τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τότε… Αφορμή υπήρξε ένα γράμμα και μια φωτογραφία που έφερε η εκπαιδευτικός στην τάξη. Τα αντικείμενα αυτά τα βρήκε κρυμμένα σε ένα μπαούλο του παππού της.
Το πρώτο πράγμα που αντικρίσαμε ήταν ένα γράμμα του Λευτέρη που πολεμούσε για τη λευτεριά της πατρίδας μας, στα βουνά της Πίνδου. Το έστελνε στην οικογένειά του και τους εξηγούσε ότι ήταν καλά και ότι περίμενε πότε θα νικήσει για να επιστρέψει και να τους ανταμώσει. Έγραφε πως προσευχόταν κάθε βράδυ στην εικόνα που του είχε δώσει η μητέρα του…Την κρατούσε σαν φυλαχτό!
Τον γνωρίσαμε τον Λευτέρη καθώς και τη μητέρα του, μέσα από μία φωτογραφία.
Κατόπιν είδαμε κι άλλες φωτογραφίες από τα γεγονότα της εποχές που τις σειροθετήσαμε χρονικά.
Γνωρίσαμε τις σημαίες, τα πρόσωπα και τα ονόματα των αρχηγών, των εμπλεκόμενων χωρών στον πόλεμο…
Έτσι μάθαμε το γράμμα Ο,ο
αλλά και τη λέξη ΟΧΙ που έγινε η…σημαία μας. Μάθαμε να τη γράφουμε ακόμα και με πλαστελίνη.
Φυσικά δεν παραλείψαμε να δούμε τα γεγονότα μέσα από βίντεο:
Επίσης μάθαμε να τραγουδάμε τα τραγούδια που έχουν αφιερωθεί στον πόλεμο του 40′ ξεκινώντας από το πασίγνωστο τραγούδι από την αξέχαστη φωνή της Σοφίας Βέμπο “Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του”, το οποίο δεν παραλέιψαμε να επενδύσουμε και με κινήσεις.
Συνεχίσαμε με το ‘Κορόιδο Μουσολίνι” και το ” Γυναίκες Ηπειρώτισσες”.
Στολίσαμε την τάξη μας με την ελληνική σημαία και μάθαμε να τραγουδάμε τον Εθνικό ύμνο της χώρας μας.
Μα σαν ανακαλύψαμε αυτό το παζλ από την Σουλτάνα Μάνεση, έγινε η αγαπημένη μας ασχολία…
Κάθε μέρα συναγωνιζόμασταν ποιος θα το φτιάξει πιο γρήγορα…
Κατανοήσαμε όμως σύντομα ότι ο πόλεμος δεν είναι κάτι καλό.
Η Ειρήνη είναι αυτή που μας κάνει ελεύθερους και χαρούμενους…
Το καταλάβαμε και το ξεχωρίσαμε μέσα από φωτογραφίες!
Τη γνωρίσαμε την ειρήνη μέσα από τα… σύμβολά της και δημιουργήσαμε προς τιμήν της όμορφες κατασκευές.
Διαβάσαμε το παραμύθι “Ο σπόρος της ειρήνης”, γνωρίζοντας τι σημαίνει η λέξη ΣΥΝΟΡΑ
και
παρακολουθήσαμε το κουκλοθέατρο ” Το κανόνι της Ειρήνης”
Τόσο μας άρεσε αυτή η ιστορία που ζωγραφίσαμε την αγαπημένη μας σκηνή, μαθαίνοντας φυσικά και να γράφουμε τη λέξη ΕΙΡΗΝΗ και ΚΑΝΟΝΙ.
Φτιάξαμε τέλος και μία όμορφη κατασκευή που ήταν αφιερωμένη στην ημέρα αυτή. Τα αγόρια με στρατιώτες και τα κορίτσια με γυναίκες ηπειρώτισσες και βροντοφωνάξαμε κι εμείς μαζί τους το ΟΧΙ!
Μαζί με τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Αρχαίων Κλεωνών πραγματοποιήσαμε την κοινή γιορτή μας, λέγοντας τα ποιήματα και τα τραγούδια που μάθαμε
και στην ημέρα της Εθνικής μας επετείου, εκκλησιασθήκαμε, καταθέσαμε στεφάνια και είπαμε τα ποιήματά μας ενώπιον του Μνημείου των Ηρώων και τέλος πραγματοποιήσαμε την καθιερωμένη παρέλαση προς τιμήν τους.
Το σταφύλι είναι ένα φρούτο τόσο γνωστό στο χωριό των Αρχαίων Κλεωνών, καθώς ευδοκιμεί από αρχαιοτάτων χρόνων στην περιοχή και μπορεί να βρει κανείς διάφορες ποικιλίες του. Το γεγονός αυτό έχει αναπτύξει μάλιστα περαιτέρω την οινοποιία, μιας και εντάσσεται στην περιοχή του Δήμου Νεμέας διάσημη για τα κρασιά που παράγει. Έτσι το αγαπημένο φρούτο μικρών και μεγάλων, μας επισκέφθηκε στο Νηπιαγωγείο.
Μιλήσαμε για τον τρύγο και μάθαμε τα προϊόντα που μας δίνει, όπως τη σταφίδα, το κρασί, το ξύδι, τη ρετσίνα, το τσίπουρο, το ούζο, το μούστο που μπορούμε να φτιάξουμε τη μουσταλευριά και τα μουστοκούλουρα και φυσικά για το γλυκό σταφύλι. Ήρθαμε σε επαφή με μυρωδιές όπως το κρασί, το ξύδι, το ούζο και ο μούστος… Και όταν κλείσαμε τα μάτια μας τις αναγνωρίσαμε όλοι!
Προσπαθήσαμε να κάνουμε με τα χέρια τη διαδικασία που πραγματοποιείται στο πατητήρι…για να παραχθεί ο μούστος.
Μιλήσαμε και για ένα από τα αγαπημένα φαγητά των παιδιών τα ντολμαδάκια και προσπαθήσαμε με τα αμπελόφυλλα να μάθουμε να τα …τυλίγουμε όπως η μαμά.
Γίναμε λοιπόν φίλοι σαν ένα τσαμπί σταφύλι και μάθαμε να τραγουδάμε το πολύ γνωστό σε όλους μελοποιημένο ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου, από το κλασσικό βιβλίο του “Τα ψηλά βουνά” με τίτλο :
“Τσιριτίρι τσιριτρό”
Τόσο πολύ χαρήκαμε αυτό το τραγούδι που το δραματοποιήσαμε όλοι μαζί τραγουδώντας το παράλληλα. Αυτό μας έδωσε και την ιδέα να φτιάξουμε και την ομαδική κατασκευή που ακολουθεί.
Για αυτήν χρησιμοποιήσαμε:
1 χαρτόνι κανσόν
Γκοφρέ χαρτί καφέ
Πράσινη και μοβ τέμπερα
φύλλα ξερά που μάζεψαν τα παιδιά
1 φελλό που χρησιμποιήσαμε για τύπωμα της ρόγας
ματάκια
τρίγωνες μυτούλες για τα 8 σπουργίτια
Κόλλα
και γράψαμε με τη σειρά στον Υπολογιστή τη φράση
ΣΕ ΜΙΑ ΡΟΓΑ ΑΠΟ ΣΤΑΦΥΛΙ
Θαυμάστε την κληματαριά μας εμπνευσμένη από το “τσιριτίρι τσιριτρό”.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότεραΜη αποδοχή
