ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΑΛΩΝ ΔΕΝΔΡΩΝ

Διαβάσαμε το παραμύθι του Μάνου Κοντολέων «Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει» και το είδαμε και σε βίντεο στο youtube.

Το παραμύθι αποτέλεσε αφορμή για ένα πείραμα για την τήξη. Σε πλαστικά ποτηράκια μιας χρήσης τοποθετούμε παγάκια και γίνονται μαγικά χιονάνθρωποι.  Ο καθένας «φόρεσε» διαφορετικό χρώμα κασκόλ και πήγε και κάθισε σε διαφορετικό μέρος…

Ο πρώτος , ο κόκκινος , έμεινε στην τάξη, δίπλα μας, στην παρεούλα.

Ο δεύτερος , ο πράσινος , κρύωνε μάλλον και πήγε και κάθισε πάνω στο αναμμένο καλοριφέρ.

Και ο τρίτος , ο κίτρινος , ζεσταινόταν και έτσι πήγε και κάθισε έξω.

Ποιος χιονάνθρωπος θα λιώσει πρώτος; Τα παιδιά έκαναν τις προβλέψεις τους και τις κατέγραψαν στο παρακάτω φύλλο εργασίας.

Με αφορμή τις προβλέψεις των παιδιών που ήταν σωστές, μιλήσαμε για τον κύκλο του νερού και μάθαμε νέους όρους όπως εξάτμιση, συμπύκνωση, βροχόπτωση και συγκέντρωση:

Κάναμε την ανάλογη κατασκευή:

Παρακολουθήσαμε το βίντεο: «Μου την δίνει η βροχή», μια ιστορία για τον κύκλο του νερού με ερωτήσεις εμπέδωσης:

Τραγουδήσαμε και παίξαμε με τα δακτυλοκουκλάκια το τραγούδι: “10 χιονανθρωπάκια μικρά”:

Κάναμε και μια κατασκευή με τέμπερες, λαδοπαστέλ και κολάζ:

Κατασκευάσαμε κι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, τον «Χιονάνθρωπο», με το οποίο διασκέδασαν πολύ!

Διαβάσαμε το ποίημα της Μεταξίας Φωτίου “Στου χιονάνθρωπου τη μύτη”:

Ώρα για μαθηματικά! Τα παιδιά εκ περιτροπής ρίχνουν το ζάρι, αναγνωρίζουν την ποσότητα και στοιβάζουν στον χιονάνθρωπο τόσα καρότα όσα δείχνει το ζάρι.Στη συνέχεια ένα παιδί γίνεται το σπουργίτι που πεινάει και ένα είναι ο χιονάνθρωπος. Το παιδί χιονάνθρωπος ρίχνει το ζάρι και τοποθετεί τόσα καρότα όσα λέει το ζάρι. Το παιδί σπουργίτι τρώει καρότα από την μύτη του χιονάνθρωπου. Αν από τα 6 έφαγε τα 2 πόσα έμειναν;

Η έντονη βροχή σήμερα μας έδωσε αφορμή να συζητήσουμε για την εποχή που διανύουμε, αλλά και……να ταξιδέψουμε στην κοντινή Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στην παραλία της, στις ομπρέλες του Ζογγολόπουλου.

Παρουσιάζουμε το έργο στα παιδιά και το αναλύουμε:

• Τι βλέπετε στην εικόνα;
• Είναι πολλές ή λίγες; Που στηρίζονται;
• Που κοντά είναι στημένες;
• Πώς βρέθηκαν τόσες πολλές ομπρέλες μαζί;
• Τι χρώμα έχουν;
• Γιατί ο Ζογγολόπουλος δεν έδωσε χρώμα στις ομπρέλες του;
• Τι αποφεύγουμε με την ομπρέλα; Από τι προστατευόμαστε;
• Φαντάσου ότι είσαι μια ομπρέλα. τι θα έβλεπες από εκεί ψηλά;

Ακούμε το τραγούδι “Η κίτρινη ομπρέλα”:

Μια από τις ομπρέλες του Ζογγολόπουλου ξέφυγε και ήρθε να μας ζητήσει μια χάρη. Να της δώσουμε χρώματα. Παρουσιάσαμε στα παιδιά μια ομπρέλα, πάνω στην οποία υπήρχαν λέξεις χρωμάτων. Τα παιδιά διάβαζαν τις λέξεις της ομπρέλας  και τοποθετούσαν ανάλογα τους χρωματιστούς μαρκαδόρους.

Τέλος, κάναμε το δικό μας έργο τέχνης με πινέλα και χαρτόνια:

Τις περασμένες ημέρες πολλά παιδιά απουσίαζαν, ακόμη  και η κυρία Θάλεια των Αγγλικών, κι έτσι αποφασίσαμε να διασκεδάσουμε λιγάκι… κάνοντας γυμναστική.

Γυρνάμε το παγκάκι ανάποδα και κάνουμε ισορροπία πάνω σ’ αυτό:

Το γυρνάμε πάλι κανονικά και περνάμε πάνω από αυτό πηδώντας με ανοιχτά πόδια:

Στηρίζουμε τα χέρια στο παγκάκι ενώ τα πόδια πηδούν δεξιά αριστερά:

Κάνουμε γέφυρα με το σώμα μας:

Κάνουμε κεράκι με το σώμα μας:

Ξεκουραζόμαστε λίγο, παίζοντας την “καυτή πατάτα”. Η μπάλα μας είναι μια καυτή πατάτα που δεν μπορούμε να την κρατήσουμε σχεδόν καθόλου στα χέρια μας γιατί θα καούμε. Έτσι πρέπει να τη δώσουμε αμέσως στο διπλανό μας. Προσοχή όμως δεν πρέπει να πέσει κάτω γιατί θα χάσουμε. Όποιος χάνει σηκώνεται όρθιος, λέει το όνομά του και το αγαπημένο του φαγητό και βγαίνει από τον κύκλο. Συνεχίζουν οι υπόλοιποι μέχρι στο τέλος να βγει ένας νικητής.

Συνεχίζουμε τη γυμναστική μας παρακολουθώντας το επόμενο βιντεάκι και μιμούμαστε τις κινήσεις:

17^η Νοέμβρη 1973: Ημέρα μνήμης ενός αγώνα που ξεκίνησε από νέα παιδιά και βοήθησε να λάμψει η δημοκρατία! Ημέρα τιμής σε εκείνους που πάλεψαν ενωμένοι για τα ιδανικά τους,  την ελευθερία,  τη δικαιοσύνη!

Το χρονικό των γεγονότων ξεδιπλώθηκε με την προβολή αρχειακού φωτογραφικού υλικού.

H εξέγερση του Πολυτεχνείου – 17η Νοεμβρίου 1973 – Τι γιορτάζουμε ; – Μαθαίνουμε κι αλλιώς – YouTube

Μαθαίνουμε τα τραγούδια που άκουγαν οι φοιτητές κλεισμένοι στο Πολυτεχνείο:

Όταν Σφίγγουν το Χέρι – Μίκης Θεοδωράκης – YouTube

Γνωρίζουμε τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Γιάννη Ρίτσο.

Ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης αυτός που έβγαλε την ποίηση από τις σκονισμένες βιβλιοθήκες και την έφερε στα χείλη όλου του ελληνικού λαού. Και ο Ρίτσος δεν έκρυβε την ευγνωμοσύνη για αυτό «την έβγαλε στον καθαρόν αέρα και την έφερε ώς το τραπέζι του λαού, πλάι στο ποτήρι και το ψωμί».

Κάνουμε μια ομαδική εργασία εμπνευσμένη από το τραγούδι:

Το επόμενο τραγούδι που επεξεργαζόμαστε μέσα από το παιχνίδι και τη δραματοποίηση είναι “Ο δρόμος” του Μάνου Λοΐζου:

Ο δρόμος-Μάνος Λοϊζος- o dromos Manos Loizos – YouTube

Κάποτε υπήρχε ένας δρόμος όπου οι άνθρωποι ζούσαν ειρηνικά και χαρούμενα. Έβγαιναν βόλτα και χαιρετούσαν ο ένας τον άλλο: “Καλημέρα! Τι κάνεις φίλε μου;”

Το βράδυ γυρνούσαν στα σπίτια τους και κοιμόταν ήσυχα στα κρεβάτια τους:

Μια μέρα εμφανίστηκε στον δρόμο αυτό ένας δικτάτορας που του άρεσε να δίνει όλο διαταγές. “Θα κάνετε ότι σας λέω, αλλιώς θα σας βάζω στη φυλακή”

“Να περπατάτε με το ένα πόδι μόνο”:

“Να κλαίτε και να μην χαμογελάτε”:

“Να είστε συνέχεια θυμωμένοι”:

“Να κάνετε μεγάλα βήματα”:

Όταν ο δικτάτορας άκουγε τη λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ κάτι πάθαινε! Έκλεινε τα αυτιά του γιατί του πονούσαν και η κοιλιά του φούσκωνε!

Οι άνθρωποι άρχισαν μέσα στα σπίτια τους να ψιθυρίζουν τη λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Όταν έβγαιναν έξω να διαδηλώσουν έρχονταν η αστυνομία. “Πιάστε τους αμέσως! Γρήγορα στη φυλακή να τους πάτε!”.

Κάποια παιδιά πήγαιναν κρυφά τη νύχτα στον δρόμο και έγραφαν τη λέξη ελευθερία.

Ο δικτάτορας έστειλε την αστυνομία να συλλάβει τα παιδιά και να τα βάλει στη φυλακή. Μόλις όμως είδε γραμμένη τη λέξη θύμωσε πάρα πολύ και αποφάσισε να φύγει από εκείνο το μέρος. Τα παιδιά έσπασαν την πόρτα της φυλακής και βγήκαν έξω ελεύθερα! Με τον καιρό οι άνθρωποι ξέχασαν τον δικτάτορα και τον φόβο που τους προκαλούσε.  Άρχισαν να πηγαίνουν στα καφενεία, στα γήπεδα, να κάνουν βόλτες και εκδρομούλες και να ζουν ευτυχισμένοι!

Τρίτο τραγούδι που μαθαίνουμε είναι “Το ακορντεόν”. Το ακούμε και επεξεργαζόμαστε τους στίχους για να κατανοήσουμε το νόημα του τραγουδιού.

Μια έκπληξη μας περιμένει μετά το δεκατιανό. Μια βαλίτσα στην τάξη μας. Τι να έχει άραγε; Τα παιδιά κάνουν μαντεψιές: έχει ρούχα, παπούτσια, παιχνίδια, πέτρες, διαμάντια, θησαυρούς κι άλλα πολλά. Προσπαθούν να μαντέψουν κρίνοντας από το βάρος:

Το μυστήριο λύνεται όταν ανοίγει η βαλίτσα! Ένα ακορντεόν! Τα παιδιά πατούν τα πλήκτρα, αλλά δεν ακούγεται τίποτα! “Είναι χαλασμένο” συμπεραίνουν. Ξαναπατούν τα πλήκτρα ανοίγοντας αυτήν τη φορά την φυσούνα. Και ναι! Ακούγεται! Εξηγούμε πως το ακορντεόν είναι ένα αερόφωνο όργανο που ηχεί με τη βοήθεια του αέρα. Μαθαίνουν τα μέρη του ακορντεόν, τα πλήκτρα, τα μπάσα και την φυσούνα. Και φυσικά δοκιμάζουν να παίξουν ακορντεόν:

Ακούν μελωδίες και φτάνουν σε συμπεράσματα: Το ακορντεόν μπορεί να παίξει δυνατά και σιγά, χαρούμενα και λυπημένα.

Τέλος φανταζόμαστε πώς είναι ο φίλος μας στη γειτονιά μας την παλιά όπως λέει το τραγούδι, τον περιγράφουμε και το αποτυπώνουμε σε χαρτί.

Διαβάζουμε το εξαιρετικό παραμύθι της Καλλιόπης Παπουτσάκη  “Η ιστορία του Παντελή” με εικονογράφηση πίνακες του Έλληνα ζωγράφου Γιάννη Γαΐτη.

Κάνουμε το δικό μας έργο τέχνης με τα ασπρόμαυρα ανθρωπάκια του Γαΐτη, τους “Λαθραναγνώστες”, γιατί όπως μάθαμε την περίοδο της δικτατορίας οι άνθρωποι δεν ήταν ελεύθεροι να διαβάζουν ότι ήθελαν.

Κάνουμε κι άλλες χειροτεχνίες χρησιμοποιώντας πινέλα και τέμπερες, χαρτόνια και ψαλίδια:

Την ημέρα του εορτασμού παίζουμε σε κουκλοθέατρο την αγαπημένη “Ντενεκεδούπολη” της Ευγενίας Φακίνου:

Και κλείνουμε την εβδομάδα με εκλογές για να αποφασίσουμε δημοκρατικά και με δίκαιο τρόπο ποιος θα γίνει αρχηγός της τάξης μας για μια μέρα.

Πρώτα δηλώνουν ποια παιδιά επιθυμούν να θέσουν υποψηφιότητα και ετοιμάζουμε το ψηφοδέλτιο μας.

Στη συνέχεια εξηγούμε ποιοι μπορούν να ψηφίσουν, δηλαδή μόνον τα παιδιά του νηπιαγωγείου και όχι του δημοτικού κι έτσι καταρτίζουμε τον εκλογικό μας κατάλογο:

Κάθε υποψήφιος εξηγεί στους ψηφοφόρους για ποιον λόγο να τον ψηφίσουν π.χ. γιατί θα φέρει χαρά, θα χαρίσει παιχνίδια στο σχολείο, θα κεράσει γλυκά, θα φέρει στην τάξη τουβλάκια κ.α.:

Είμαστε έτοιμοι να αρχίσουμε την εκλογική διαδικασία. Στήνουμε το παραβάν, γιατί η ψήφος είναι μυστική:

Ετοιμάζουμε το τραπέζι της εφορευτικής επιτροπής με την κάλπη, τους φακέλους, τα ψηφοδέλτια και τον εκλογικό κατάλογο:

Και αρχίζουμε την εκλογική διαδικασία:

Στο τέλος γίνεται καταμέτρηση των ψήφων και αναδεικνύεται ο νικητής που πανηγυρίζει για το αποτέλεσμα:

Τα σχήματα έκαναν επίσκεψη στο Νηπιαγωγείο μας και ήρθαν να μας γνωρίσουν! Πρώτος πρώτος κατέφθασε ο Άκης ο Κυκλάκης. Μας συστήθηκε και ζήτησε από τα παιδιά να τον παρατηρήσουν προσεκτικά. Ήταν όμως απαιτητικός και ήθελε κι άλλα πολλά πράγματα: να βρουν τα παιδιά αντικείμενα που να του μοιάζουν, να κάνουν κύκλους με τα χέρια τους , με τα δάχτυλα τους, τα πόδια τους, με πλαστελίνη, με σύρμα πίπας!

Ο Άκης ο Κυκλάκης μας έδειξε κυκλικά κτήρια και πίνακες ζωγραφικής εμπνευσμένους από κύκλους:

Γίναμε ζωγράφοι σαν τον Καντίνσκι και δημιουργήσαμε τα δικά μας έργα τέχνης:

Μετά τον Άκη τον Κυκλάκη ακολούθησε η Νίτσα η Τριγωνίτσα, ο Νούλης ο Τετραγωνούλης και ο κύριος Ορθογώνιος.

Το ίδιο απαιτητικοί και αυτοί! Μας ζήτησαν χίλια-δύο πράγματα, να ξαπλώσουμε στο χαλί και να κάνουμε σχήματα, να αναγνωρίσουμε το σχήμα με κλειστά μάτια, στα οποία ανταποκριθήκαμε εξαιρετικά!

Κάναμε πολλά φύλλα εργασίας αναγνώρισης και δημιουργίας σχημάτων.

1. Κύκλος

2. Τρίγωνο

3. Τετράγωνο

4. Ορθογώνιο

Στο τέλος μπλέχτηκε η ποίηση με τα μαθηματικά! Διαβάσαμε το ποίημα του Κωστή Παλαμά “Θέλω να χτίσω ένα σπιτάκι”:

Θέλω να χτίσω ένα σπιτάκι

στη μοναξιά και στη σιωπή.

Ξέρω μια πράσινη ραχούλα…

Δε θα το χτίσω εκεί.

Ξέρω στη χώρα τη μεγάλη

τον πλούσιο δρόμο τον πλατύ,

με τα παλάτια και τους κήπους…

Δε θα το χτίσω εκεί.

Ξέρω το πρόσχαρο ακρογιάλι,

όλο το κύμα το φιλεί,

κρινόσπαρτη είναι η αμμουδιά του…

Δε θα το χτίσω εκεί.

Ατέλειωτη τραβάει μια στράτα,

σκίζει μια χέρσα απλοχωριά,

σκληρά τη δέρνει το αγριοκαίρι

κι ο λίβας τη χτυπά.

Μια στράτα χιλιοπατημένη,

τον καβαλλάρη νηστικό,

τον πεζοδρόμο διψασμένο

θάφτει στον κουρνιαχτό.

Εκεί το σπίτι μου θα χτίσω

με μια βρυσούλα στην αυλή,

πάντα η γωνιά του θα καπνίζει

κι η θύρα του θα ναι ανοιχτή.

Επεξεργαστήκαμε το ποίημα στροφή στροφή, εξηγήσαμε τις άγνωστες λέξεις, κάναμε εικόνα το ποίημα στο μυαλό μας  και μετά περιέγραψε το κάθε παιδί που θα ήθελε να χτίσει το δικό του σπιτάκι, το οποίο αποτύπωσε σε χαρτί (μια που τώρα μάθαμε να κάνουμε όλα τα σχήματα)

Τα γεγονότα πολλά και το φωτογραφικό υλικό επίσης. Μέσα από το φωτογραφικό αυτό υλικό γίνεται μια πρώτη προσέγγιση των γεγονότων.

Ξεκινάμε τη διήγηση των γεγονότων από τον Αύγουστο του 1940 στο νησί της Τήνου με τον τορπιλισμό της “Έλλη”. Βλέπουμε σχετικά βίντεο και κάνουμε μια χειροτεχνία:

Ο ΤΟΡΠΙΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ! – YouTube

Συνεχίζουμε την ιστορία μέσα από φωτογραφίες και εκπαιδευτικά βίντεο:

Η 28η Οκτωβρίου 1940 – Τι γιορτάζουμε ; – Μαθαίνουμε κι αλλιώς ! – YouTube

Έχοντας δει πολλές εικόνες από το μέτωπο και από τη ζωή των Ελλήνων στρατιωτών προσπαθούμε να μπούμε στη θέση τους : Πώς άραγε αισθάνονταν;

Ιδιαίτερη μνεία κάνουμε στη συνεισφορά των γυναικών.

Διαβάζουμε το παραμύθι “Ασπρογάλανο πανί” για την ελληνική σημαία:

Παίζουμε το παιχνίδι “Βρες ποια σημαία έχω στο κεφάλι μου”. Το παιχνίδι παίζεται ως εξής: κολλάμε στο στεφανάκι στο κεφάλι ενός παιδιού μια σημαία. Το παιδί αυτό καλείται με ερωτήσεις και με την εις άτοπον απαγωγή να βρει ποια σημαία έχει στο κεφάλι του.

Παίζουμε παιχνίδια ομαδοποιήσεων: βρίσκουμε όλες τις σημαίες που έχουν αστεράκι, ή φεγγάρι, ή σταυρό, η κόκκινο και μπλε κλπ.

Ετοιμαζόμαστε για την γιορτούλα μας μαθαίνοντας ποιήματα, τραγούδια και κάνοντας παρέλαση.

Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του – Σοφία Βέμπο – YouTube

Δεν χορταίνω να βλέπω, Ελλάδα, παιδικό τραγούδι, 2012 – YouTube

Γυναίκες Ηπειρώτισσες | Μαρινέλλα – YouTube

Κάνουμε φύλλα εργασίας:

Διαβάζουμε το “Κανόνι της Ειρήνης” και το παίζουμε στο κουκλοθέατρο. Κάνουμε το σχετικό φύλλο εργασίας:

Κάνουμε προσκλήσεις για τη γιορτούλα μας:

Στις 8 Νοεμβρίου κάθε χρόνο η Εκκλησία γιορτάζει τη σύναξη των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Οι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ παρουσιάζονται συνήθως με σπαθί ή σκήπτρο στο δεξί χέρι, σύμβολο της εξουσίας που τους χάρισε ο Θεός. Οι Ταξιάρχες είναι άγγελοι ειδήσεων, ο Γαβριήλ φέρνει την καλή είδηση, ο Μιχαήλ την κακή που έχει σχέση με τον θάνατο. Και οι δύο είναι προστάτες της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά και της πόλης μας, των Σερρών.

Είδαμε σε βίντεο πολεμικά αεροπλάνα:

Athens Flying Week 2017 : H εκπληκτική επίδειξη των Red Arrows ! – YouTube

Αφηγηθήκαμε τον μύθο του Δαίδαλου και του Ίκαρου και το είδαμε σε βίντεο:

Δαίδαλος & Ίκαρος ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ – YouTube

Ζωγραφίσαμε αυτό που μας έκανε εντύπωση από τον μύθο:

Είδαμε στον χάρτη από πού ξεκίνησε ο Δαίδαλος με τον γιο του, που πήγε και φυλακίστηκε και πού σκοτώθηκε ο Ίκαρος:

Επεξεργαστήκαμε τον πίνακα του Ανρί Ματίς “Ο Ίκαρος” και γίναμε κι εμείς ζωγράφοι: