Πολυτεχνείο
17η Νοέμβρη 1973: Ημέρα μνήμης ενός αγώνα που ξεκίνησε από νέα παιδιά και βοήθησε να λάμψει η δημοκρατία! Ημέρα τιμής σε εκείνους που πάλεψαν ενωμένοι για τα ιδανικά τους, την ελευθερία, τη δικαιοσύνη!
Το χρονικό των γεγονότων ξεδιπλώθηκε με την προβολή αρχειακού φωτογραφικού υλικού.
H εξέγερση του Πολυτεχνείου – 17η Νοεμβρίου 1973 – Τι γιορτάζουμε ; – Μαθαίνουμε κι αλλιώς – YouTube
Μαθαίνουμε τα τραγούδια που άκουγαν οι φοιτητές κλεισμένοι στο Πολυτεχνείο:
Όταν Σφίγγουν το Χέρι – Μίκης Θεοδωράκης – YouTube
Γνωρίζουμε τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Γιάννη Ρίτσο.
Ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης αυτός που έβγαλε την ποίηση από τις σκονισμένες βιβλιοθήκες και την έφερε στα χείλη όλου του ελληνικού λαού. Και ο Ρίτσος δεν έκρυβε την ευγνωμοσύνη για αυτό «την έβγαλε στον καθαρόν αέρα και την έφερε ώς το τραπέζι του λαού, πλάι στο ποτήρι και το ψωμί».
Κάνουμε μια ομαδική εργασία εμπνευσμένη από το τραγούδι:
Το επόμενο τραγούδι που επεξεργαζόμαστε μέσα από το παιχνίδι και τη δραματοποίηση είναι “Ο δρόμος” του Μάνου Λοΐζου:
Ο δρόμος-Μάνος Λοϊζος- o dromos Manos Loizos – YouTube
Κάποτε υπήρχε ένας δρόμος όπου οι άνθρωποι ζούσαν ειρηνικά και χαρούμενα. Έβγαιναν βόλτα και χαιρετούσαν ο ένας τον άλλο: “Καλημέρα! Τι κάνεις φίλε μου;”
Το βράδυ γυρνούσαν στα σπίτια τους και κοιμόταν ήσυχα στα κρεβάτια τους:
Μια μέρα εμφανίστηκε στον δρόμο αυτό ένας δικτάτορας που του άρεσε να δίνει όλο διαταγές. “Θα κάνετε ότι σας λέω, αλλιώς θα σας βάζω στη φυλακή”
“Να περπατάτε με το ένα πόδι μόνο”:
“Να κλαίτε και να μην χαμογελάτε”:
“Να είστε συνέχεια θυμωμένοι”:
“Να κάνετε μεγάλα βήματα”:
Όταν ο δικτάτορας άκουγε τη λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ κάτι πάθαινε! Έκλεινε τα αυτιά του γιατί του πονούσαν και η κοιλιά του φούσκωνε!
Οι άνθρωποι άρχισαν μέσα στα σπίτια τους να ψιθυρίζουν τη λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Όταν έβγαιναν έξω να διαδηλώσουν έρχονταν η αστυνομία. “Πιάστε τους αμέσως! Γρήγορα στη φυλακή να τους πάτε!”.
Κάποια παιδιά πήγαιναν κρυφά τη νύχτα στον δρόμο και έγραφαν τη λέξη ελευθερία.
Ο δικτάτορας έστειλε την αστυνομία να συλλάβει τα παιδιά και να τα βάλει στη φυλακή. Μόλις όμως είδε γραμμένη τη λέξη θύμωσε πάρα πολύ και αποφάσισε να φύγει από εκείνο το μέρος. Τα παιδιά έσπασαν την πόρτα της φυλακής και βγήκαν έξω ελεύθερα! Με τον καιρό οι άνθρωποι ξέχασαν τον δικτάτορα και τον φόβο που τους προκαλούσε. Άρχισαν να πηγαίνουν στα καφενεία, στα γήπεδα, να κάνουν βόλτες και εκδρομούλες και να ζουν ευτυχισμένοι!
Τρίτο τραγούδι που μαθαίνουμε είναι “Το ακορντεόν”. Το ακούμε και επεξεργαζόμαστε τους στίχους για να κατανοήσουμε το νόημα του τραγουδιού.
Μια έκπληξη μας περιμένει μετά το δεκατιανό. Μια βαλίτσα στην τάξη μας. Τι να έχει άραγε; Τα παιδιά κάνουν μαντεψιές: έχει ρούχα, παπούτσια, παιχνίδια, πέτρες, διαμάντια, θησαυρούς κι άλλα πολλά. Προσπαθούν να μαντέψουν κρίνοντας από το βάρος:
Το μυστήριο λύνεται όταν ανοίγει η βαλίτσα! Ένα ακορντεόν! Τα παιδιά πατούν τα πλήκτρα, αλλά δεν ακούγεται τίποτα! “Είναι χαλασμένο” συμπεραίνουν. Ξαναπατούν τα πλήκτρα ανοίγοντας αυτήν τη φορά την φυσούνα. Και ναι! Ακούγεται! Εξηγούμε πως το ακορντεόν είναι ένα αερόφωνο όργανο που ηχεί με τη βοήθεια του αέρα. Μαθαίνουν τα μέρη του ακορντεόν, τα πλήκτρα, τα μπάσα και την φυσούνα. Και φυσικά δοκιμάζουν να παίξουν ακορντεόν:
Ακούν μελωδίες και φτάνουν σε συμπεράσματα: Το ακορντεόν μπορεί να παίξει δυνατά και σιγά, χαρούμενα και λυπημένα.
Τέλος φανταζόμαστε πώς είναι ο φίλος μας στη γειτονιά μας την παλιά όπως λέει το τραγούδι, τον περιγράφουμε και το αποτυπώνουμε σε χαρτί.
Διαβάζουμε το εξαιρετικό παραμύθι της Καλλιόπης Παπουτσάκη “Η ιστορία του Παντελή” με εικονογράφηση πίνακες του Έλληνα ζωγράφου Γιάννη Γαΐτη.
Κάνουμε το δικό μας έργο τέχνης με τα ασπρόμαυρα ανθρωπάκια του Γαΐτη, τους “Λαθραναγνώστες”, γιατί όπως μάθαμε την περίοδο της δικτατορίας οι άνθρωποι δεν ήταν ελεύθεροι να διαβάζουν ότι ήθελαν.
Κάνουμε κι άλλες χειροτεχνίες χρησιμοποιώντας πινέλα και τέμπερες, χαρτόνια και ψαλίδια:
Την ημέρα του εορτασμού παίζουμε σε κουκλοθέατρο την αγαπημένη “Ντενεκεδούπολη” της Ευγενίας Φακίνου:
Και κλείνουμε την εβδομάδα με εκλογές για να αποφασίσουμε δημοκρατικά και με δίκαιο τρόπο ποιος θα γίνει αρχηγός της τάξης μας για μια μέρα.
Πρώτα δηλώνουν ποια παιδιά επιθυμούν να θέσουν υποψηφιότητα και ετοιμάζουμε το ψηφοδέλτιο μας.
Στη συνέχεια εξηγούμε ποιοι μπορούν να ψηφίσουν, δηλαδή μόνον τα παιδιά του νηπιαγωγείου και όχι του δημοτικού κι έτσι καταρτίζουμε τον εκλογικό μας κατάλογο:
Κάθε υποψήφιος εξηγεί στους ψηφοφόρους για ποιον λόγο να τον ψηφίσουν π.χ. γιατί θα φέρει χαρά, θα χαρίσει παιχνίδια στο σχολείο, θα κεράσει γλυκά, θα φέρει στην τάξη τουβλάκια κ.α.:
Είμαστε έτοιμοι να αρχίσουμε την εκλογική διαδικασία. Στήνουμε το παραβάν, γιατί η ψήφος είναι μυστική:
Ετοιμάζουμε το τραπέζι της εφορευτικής επιτροπής με την κάλπη, τους φακέλους, τα ψηφοδέλτια και τον εκλογικό κατάλογο:
Και αρχίζουμε την εκλογική διαδικασία:
Στο τέλος γίνεται καταμέτρηση των ψήφων και αναδεικνύεται ο νικητής που πανηγυρίζει για το αποτέλεσμα:
