ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗΣ 31 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Στο Νηπιαγωγείο Καρυάς γνωρίσαμε την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης (31 Οκτωβρίου) μέσα από παιχνίδια, δραστηριότητες και δημιουργίες!
Μιλήσαμε με τα παιδιά για τα ευρώ, γνωρίσαμε τα νομίσματα και τα χαρτονομίσματα, μετρήσαμε και κάναμε αντιστοίχιση ποσότητας: πόσα ευρώ θα βάλουμε στο πορτοφόλι που δείχνει 1, 2, 3 ευρώ κτλ.
Συζητήσαμε για την αξία των χρημάτων – τι τα χρειαζόμαστε, από πού τα παίρνουμε, τι θα γίνει αν δεν έχουμε λεφτά και πώς τα βγάζουμε μέσα από τη δουλειά μας.
Στη συνέχεια γνωρίσαμε τον Αίσωπο και το παραμύθι «Ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας». Μέσα από τη δραματοποίηση του μύθου τα παιδιά κατανόησαν πως όποιος δουλεύει και αποταμιεύει μπορεί να ζήσει καλά, αλλά και πως είναι σημαντικό να βοηθάμε τους άλλους όταν το ζητήσουν με ειλικρίνεια.
Φτιάξαμε τους δικούς μας κουμπαράδες-γουρουνάκια, γιατί όπως λέει η παροιμία:
«Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι!»
Μόλις γεμίσει ο κουμπαράς μας, μπορούμε να αγοράσουμε κάτι που επιθυμούμε.
Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες, ζωγράφισαν και ιχνογράφησαν σκηνές από το παραμύθι του Αισώπου και παρουσίασαν τις δημιουργίες τους στην τάξη.
Στο τέλος της δράσης, μιλήσαμε με τα παιδιά για το αν μπορούμε να αποταμιεύουμε όχι μόνο χρήματα, αλλά και συναισθήματα — όπως την αγάπη, τη βοήθεια, τη φροντίδα και τη καλοσύνη.
Για να το κατανοήσουν καλύτερα, παρακολουθήσαμε την υπέροχη ταινία μικρού μήκους “Η αγάπη μόνο ξέρει πώς… (Αλυσιδωτή καλοσύνη)” από το YouTube.
Η ταινία δείχνει πως μια μικρή πράξη καλοσύνης μπορεί να αλλάξει τη μέρα κάποιου και να δημιουργήσει μια αλυσίδα θετικών πράξεων – ο ένας βοηθά τον άλλον, και τελικά η καλοσύνη επιστρέφει σε αυτόν που την πρόσφερε.
Τα παιδιά παρακολούθησαν με ενδιαφέρον και ενθουσιασμό την ιστορία και συζητήσαμε πώς μπορούμε στην καθημερινότητά μας να είμαστε ευγενικοί, να προσφέρουμε, να μοιραζόμαστε και να βοηθάμε.
Κατέληξαν στο πανέμορφο συμπέρασμα:
«Παίρνω βοήθεια και δίνω βοήθεια!»
Έτσι, συνδέσαμε την έννοια της αποταμίευσης όχι μόνο με τα χρήματα, αλλά και με τις ανθρώπινες αξίες, μαθαίνοντας ότι και η καλοσύνη μπορεί να “αποταμιεύεται” και να πολλαπλασιάζεται όταν τη μοιραζόμαστε.

























































































