Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης, στις 31 Οκτωβρίου, στο Νηπιαγωγείο Καρυάς γνωρίσαμε την αξία των χρημάτων και της αποταμίευσης μέσα από παραμύθια, παιχνίδια, συζητήσεις και δημιουργικές δραστηριότητες!

Αρχικά, παρατηρήσαμε χαρτονομίσματα και κέρματα, αναγνωρίσαμε αριθμούς και αξίες και αναρωτηθήκαμε: «Από πού έρχονται τα χρήματα; Γιατί τα χρειαζόμαστε; Μπορούμε να αγοράζουμε ό,τι θέλουμε;» Γνωρίσαμε τον κουμπαρά και συζητήσαμε τι σημαίνει αποταμιεύω.

Διαβάσαμε τον μύθο «Ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας», συζητήσαμε για την προνοητικότητα και βάλαμε τις εικόνες στη σωστή χρονική σειρά, αναδιηγούμενοι την ιστορία. Και τότε ήρθε η πιο όμορφη έκπληξη! Τα παιδιά αποφάσισαν πως, αν βρίσκονταν στη θέση του μέρμηγκα, θα βοηθούσαν τον τζίτζικα αντί να τον διώξουν! Γιατί, εκτός από την αποταμίευση, υπάρχει και η αξία της προσφοράς και της αλληλεγγύης!

Παίξαμε ομαδικά παιχνίδια συγκέντρωσης αντικειμένων και ανακαλύψαμε πως, όταν προσθέτουμε κάθε φορά κάτι μικρό, σιγά σιγά συγκεντρώνονται πολλά! Έτσι κατανοήσαμε βιωματικά την παροιμία «Φασούλι το φασούλι, γεμίζει το σακούλι», την οποία αποτυπώσαμε και στις όμορφες κατασκευές μας.

Παρατηρήσαμε ακόμη διαφημιστικά φυλλάδια, ανακαλύψαμε προϊόντα και τιμές και προβληματιστήκαμε: «Τα χρειαζόμαστε άραγε όλα όσα βλέπουμε;» Κάναμε έτσι τα πρώτα μας βήματα στην κριτική αντιμετώπιση των διαφημίσεων και στις συνειδητές επιλογές.

Στη συνέχεια, ο αγαπημένος μας βατραχάκος, ο Φρίξος, μας βοήθησε να ξεχωρίσουμε τις ανάγκες από τις επιθυμίες. Μέσα από παιχνίδια ταξινόμησης, εικόνες, μικρές ιστορίες και ζωγραφική, σκεφτήκαμε τι πραγματικά χρειαζόμαστε και τι απλώς θα θέλαμε να αποκτήσουμε.

Τέλος, γνωρίσαμε την ιστορία του βασιλιά Μίδα και ανακαλύψαμε ένα πολύτιμο μήνυμα: Τα χρήματα είναι χρήσιμα στη ζωή μας, αλλά ο πλούτος δεν φέρνει απαραίτητα την ευτυχία!

Γιατί ο αληθινός μας πλούτος βρίσκεται και σε όσα δεν αγοράζονται: στην αγάπη, στη φιλία, στην καλοσύνη και στη χαρά να μοιραζόμαστε!

Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, το Νηπιαγωγείο Καρυάς γέμισε ιστορίες, παιχνίδια, δημιουργίες και μηνύματα Ειρήνης!

Το ταξίδι μας ξεκίνησε με το παραμύθι «Ο Σπόρος της Ειρήνης». Δραματοποιήσαμε την ιστορία, φυτέψαμε τα σποράκια μας, γνωρίσαμε τα σκαθάρια και παρακολουθήσαμε το δέντρο μας να μεγαλώνει. Ανακαλύψαμε πως με υπομονή, φροντίδα και συνεργασία μπορούμε να πετύχουμε πολλά, χωρίς συγκρούσεις και πολέμους!

Παίξαμε ομαδικά παιχνίδια, μεταφέραμε κουκούτσια, μετρήσαμε και διασκεδάσαμε! Και μάθαμε κάτι πολύ σημαντικό: στο παιχνίδι δεν έχει σημασία μόνο η νίκη, αλλά η χαρά της συμμετοχής, η προσπάθεια και ο σεβασμός προς όλους!

Γνωρίσαμε τις έννοιες ΠΟΛΕΜΟΣ και ΕΙΡΗΝΗ, παρατηρήσαμε εικόνες, συζητήσαμε για τα συναισθήματα που μας προκαλούν και δημιουργήσαμε δύο διαφορετικά δέντρα: το Δέντρο του Πολέμου και το Δέντρο της Ειρήνης.

Μέσα από το βιβλίο «Το Έπος του ’40» του Φίλιππου Μανδηλαρά, φωτογραφικό υλικό και θεατρικά παιχνίδια, ταξιδέψαμε στα γεγονότα της εποχής. Γνωρίσαμε το ιστορικό ΟΧΙ, το αναγνωρίσαμε, το γράψαμε, το σχηματίσαμε με το σώμα μας και δημιουργήσαμε τις δικές μας κατασκευές.

Γίναμε φαντάροι και νοσοκόμες, ζωντανέψαμε σκηνές με τη φαντασία μας και χαρήκαμε όταν στο παιχνίδι μας ήρθε ξανά η Ειρήνη!

Το κουκλοθέατρο «Ο Γίγαντας και ο Νάνος» μάς έδωσε την ευκαιρία να παίξουμε ρόλους και να συνεργαστούμε, ενώ με τις δημιουργίες μας «Φαντάσου την Ειρήνη» και «Το Όνειρο του Φαντάρου» αποτυπώσαμε τις δικές μας εικόνες ενός κόσμου γεμάτου αγάπη, χαμόγελα και ελπίδα.

Παίξαμε με γράμματα, λέξεις, αριθμούς και σημαίες, μετρήσαμε τα περιστέρια της Ειρήνης και τα οδηγήσαμε στις φωλιές τους, τραγουδήσαμε και πραγματοποιήσαμε τη μικρή μας παρέλαση στην τάξη!

Με πολλή χαρά επισκεφθήκαμε και το συστεγαζόμενο Δημοτικό Σχολείο, όπου ο μουσικός, κ. Γιάννης, μας φιλοξένησε και τραγουδήσαμε μαζί τραγούδια για την εθνική μας επέτειο.

Οι δράσεις μας κορυφώθηκαν την Τρίτη 27 Οκτωβρίου, με την κοινή γιορτή του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού Σχολείου Καρυάς, παρουσία των γονέων και κηδεμόνων.

Ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, μικροί και μεγάλοι συμμετείχαμε στις εορταστικές εκδηλώσεις της Καρυάς, στην παρέλαση, στην απαγγελία ποιημάτων και στα τραγούδια, τιμώντας όσους αγωνίστηκαν για την Ελευθερία.

Χρόνια πολλά, Ελλάδα! 

ΝΑΙ στην Ειρήνη! ΟΧΙ στον Πόλεμο!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, αποφασίσαμε να μιλήσουμε για εκείνες τις ημέρες που δεν αισθανόμαστε τόσο χαρούμενοι, που κάτι μας στενοχωρεί, μας θυμώνει ή μας δυσκολεύει.

Ένα μεγάλο γκρίζο συννεφάκι έκανε ξαφνικά την εμφάνισή του στην τάξη μας!

«Τι είναι αυτό; Γιατί άραγε έχει κατεβασμένο το στόμα του; Πώς νομίζετε ότι αισθάνεται;»

Τα παιδιά παρατήρησαν προσεκτικά το συννεφάκι, διατύπωσαν τις υποθέσεις τους και συμφώνησαν πως μάλλον ήταν λυπημένο και στενοχωρημένο.

Μικρές καθημερινές δυσκολίες μέσα από θεατρικό παιχνίδι

Στη συνέχεια, γίναμε μικροί ηθοποιοί και ζωντανέψαμε καταστάσεις από την καθημερινότητά μας!

Δύο παιδιά παίζουν όμορφα με τα παιχνίδια τους, ώσπου ξαφνικά το ένα παίρνει τα παιχνίδια του άλλου! Πώς αισθάνεται το παιδάκι; Τι θα μπορούσε να κάνει;

Και οι μικρές αναποδιές συνεχίστηκαν!

Το γάλα μας χύθηκε, η σχολική μας τσάντα χάλασε, το αγαπημένο μας κολατσιό έλειπε από την τσάντα μας…

Μέσα από τις δραματοποιήσεις, τα παιδιά μπήκαν στη θέση των ηρώων, εξέφρασαν συναισθήματα και συζήτησαν πώς μπορεί να αισθάνεται κάποιος όταν κάτι δεν πηγαίνει όπως το περιμένει.

Κάθε μικρή δυσκολία πρόσθετε κι ένα ακόμη λυπημένο συννεφάκι πάνω στο μεγάλο μας σύννεφο!

Και σιγά σιγά… ο κύριος Ουφ γινόταν όλο και μεγαλύτερος!

Γνωρίζουμε τον κύριο Ουφ!

Παρακολουθήσαμε το παραμύθι «Ο κύριος Ουφ» της Anna Walker, μέσα από τη βιντεοαφήγηση «Διαβάζω φωναχτά στη θεατρική αγωγή».

Γνωρίσαμε τον μικρό Μπίλυ, που μια δύσκολη ημέρα βρέθηκε να τον ακολουθεί παντού ένα τεράστιο γκρίζο σύννεφο, ο κύριος Ουφ!

Γιατί τον ακολουθούσε; Γιατί μεγάλωνε; Τι μπορούσε να κάνει ο Μπίλυ;

Τα παιδιά παρακολούθησαν την ιστορία και προβληματίστηκαν για το πώς αντιμετωπίζουμε τις δύσκολες στιγμές μας.

Γινόμαστε ομάδα και αναζητούμε λύσεις!

Στη συνέχεια, τα παιδιά κάθισαν σε δυάδες και προσπάθησαν να βρουν τρόπους για να βοηθήσουν τον Μπίλυ αλλά και τον δικό μας κύριο Ουφ!

«Τι μπορούμε να κάνουμε όταν είμαστε στενοχωρημένοι; Τι μας βοηθά να αισθανθούμε καλύτερα;»

Με τη βοήθεια εικόνων, αλλά και με τις δικές τους ιδέες, πρότειναν:

Να μιλήσουμε σε κάποιον μεγάλο ή σε έναν φίλο μας, να ξεκουραστούμε, να διαβάσουμε ένα βιβλίο, να ακούσουμε μουσική, να παίξουμε, να ζωγραφίσουμε, να ζητήσουμε μια αγκαλιά ή να ακούσουμε μια γλυκιά κουβέντα!

Ανακαλύψαμε πως δεν χρειαζόμαστε όλοι το ίδιο πράγμα για να αισθανθούμε καλύτερα και πως είναι σημαντικό να ακούμε και να σεβόμαστε τις ανάγκες των άλλων.

Και τότε… έγινε κάτι μαγικό!

Τα παιδιά πήραν τους μαρκαδόρους τους και ζωγράφισαν όσα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τον κύριο Ουφ να αισθανθεί καλύτερα.

Άλλο παιδί ζωγράφισε αγαπημένα του πρόσωπα, άλλο λουλούδια, καρδιές, παιχνίδια και όμορφες στιγμές που του προσφέρουν χαρά.

Οι ζωγραφιές τους τοποθετήθηκαν πάνω στον μεγάλο μας κύριο Ουφ, γεμίζοντάς τον με χρώματα, σκέψεις και παιδικές προτάσεις!

Και τότε συνέβη κάτι υπέροχο…

Ο κύριος Ουφ χαμογέλασε!

«Μη στενοχωριέσαι, κύριε Ουφ! Σε αγαπάμε! Τώρα μπορείς να χαμογελάσεις!»

Μέσα από αυτή τη μικρή βιωματική διαδρομή μάθαμε πως δεν είναι ανάγκη να είμαστε πάντα χαρούμενοι. Όλα τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά και αξίζουν την προσοχή μας.

Μάθαμε ακόμη πως, όταν κάτι μας δυσκολεύει, μπορούμε να ζητάμε βοήθεια, να φροντίζουμε τον εαυτό μας και να στεκόμαστε δίπλα στους φίλους μας.

Μια έκπληξη γεμάτη αγάπη! 

Πριν ξεκινήσουμε την εκπαιδευτική μας επίσκεψη, οι μεγάλοι μας φίλοι από το Δημοτικό Σχολείο Καρυάς μάς περίμεναν με μια υπέροχη έκπληξη! Χάρισαν σε κάθε παιδί του Νηπιαγωγείου ένα πολύχρωμο μπαλόνι και ανέλαβαν να γίνουν οι μικροί μας προστάτες, συνοδεύοντάς μας με φροντίδα και αγάπη στον δρόμο προς το αμπέλι!

Μια βόλτα στο αμπέλι! 

Στις 8 Οκτωβρίου επισκεφθήκαμε τον αμπελώνα του κ. Κουτσογιαννόπουλου, πατέρα μαθητή του Δημοτικού Σχολείου. Μάθαμε για το αμπέλι, τον τρύγο και τα προϊόντα του σταφυλιού, όπως το κρασί και το ξύδι. Γευτήκαμε νόστιμα σταφύλια και μουστοκούλουρα! Ευχαριστούμε θερμά για τη φιλοξενία!

Το σταφύλι μέσα από τους μύθους! 

Συντροφιά με τους μεγαλύτερους φίλους μας γνωρίσαμε τον μύθο του Αισώπου «Η αλεπού και τα σταφύλια» και ταξιδέψαμε στην ελληνική μυθολογία. Μιλήσαμε για τον Απόλλωνα, θεό της μουσικής, του φωτός και της μαντικής, και τον Διόνυσο, θεό του κρασιού, της αμπέλου και του θεάτρου.

«Τσιριτρό, τσιριτρό!» 

Με τα χάρτινα σπουργιτάκια που κατασκευάσαμε μαζί με τους φίλους μας από το Δημοτικό, τραγουδήσαμε και χορέψαμε το αγαπημένο μας «Τσιριτρό» μέσα στη φύση!

Τα σπουργιτάκια επιστρέφουν στην τάξη!

Τα μικρά μας σπουργιτάκια συνέχισαν το παιχνίδι τους και στο Νηπιαγωγείο! Πετούσαν, χόρευαν και προσγειώνονταν στις ρώγες των σταφυλιών, που είχαμε βάλει στη σειρά από τη μικρότερη στη μεγαλύτερη. Στον δρόμο τους ανακάλυψαν και άλλα αγαπημένα φρούτα του φθινοπώρου: μήλα, αχλάδια και μπανάνες!

Μικροί καλλιτέχνες εν δράσει! 

Με χρώματα, φελλούς και πολλή φαντασία δημιουργήσαμε τα δικά μας τσαμπιά σταφυλιών! Φτιάξαμε και μια ομαδική εργασία με ένα πολύ σημαντικό μήνυμα: «Σε μια ρώγα από σταφύλι, είμαστε όλοι φίλοι!». Γιατί, αν και διαφορετικοί, όλοι μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε μια όμορφη παρέα!

Από το σταφύλι στη σταφίδα!

Δοκιμάσαμε γλυκές σταφίδες και ανακαλύψαμε πως προέρχονται από αποξηραμένα σταφύλια. Αναζητήσαμε συνταγές και αποφασίσαμε να φτιάξουμε το δικό μας σταφιδόψωμο!

Μικροί αρτοποιοί εν δράσει! 

Στις 19 Οκτωβρίου, μαζί με τους φίλους μας από το Δημοτικό, υποδεχθήκαμε δύο μαμάδες, την κ. Γεωργία Κωνσταντακοπούλου και την κ. Μαρίνα Ανδρικοπούλου, για ένα ξεχωριστό εργαστήριο ζαχαροπλαστικής!

Γνωρίσαμε τα υλικά, μετρήσαμε, ανακατέψαμε, ζυμώσαμε και ετοιμάσαμε το δικό μας σταφιδόψωμο. Οι μαμάδες ανέλαβαν το ψήσιμο και μας έφεραν τα υπέροχα σταφιδόψωμα, που απολαύσαμε με μεγάλη χαρά!

Τις ευχαριστούμε από καρδιάς για τον χρόνο, την αγάπη και την πολύτιμη προσφορά τους! 

Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις μάθαμε, παίξαμε, δημιουργήσαμε και, πάνω απ’ όλα, καλλιεργήσαμε τη φιλία, τη συνεργασία και τη χαρά του να είμαστε μαζί!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, συνεχίσαμε όμορφα τη θεματική της οικογένειας.

Γιατί και τα αγαπημένα μας ζωάκια έχουν τα μικρά τους.
Τα φροντίζουν.
Τα προστατεύουν.
Μένουν κοντά τους και τα βοηθούν να μεγαλώσουν.

Παρατηρήσαμε εικόνες με οικογένειες ζώων.
Μαμάδες με τα μικρά τους.
Άλογα και πουλάρια.
Κότες και κοτοπουλάκια.
Πρόβατα και αρνάκια.
Αγελάδες και μοσχαράκια.
Και πολλές ακόμη όμορφες οικογένειες.

Συζητήσαμε για το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε στα ζώα.

Ξεχωρίσαμε τη σωστή από τη λάθος συμπεριφορά.

Χαϊδεύουμε απαλά.
Δίνουμε νερό και σωστή τροφή.
Φροντίζουμε τον χώρο τους.
Παίζουμε ήρεμα μαζί τους.
Δεν τα πειράζουμε.
Δεν τα κυνηγάμε.
Δεν τους τραβάμε την ουρά.
Δεν φωνάζουμε και δεν τα τρομάζουμε.

Στη συνέχεια μεταφέραμε όσα μάθαμε και στο φύλλο εργασίας μας.
Τα παιδιά παρατήρησαν τις εικόνες και επέλεξαν τις σωστές συμπεριφορές απέναντι στα ζώα.

Κάναμε και τη δική μας κατασκευή.
Ένα γλυκό ζωάκι, φτιαγμένο από τα χεράκια των παιδιών.

Και του γράψαμε το πιο σημαντικό μήνυμα:

 «Ζωάκια, σας αγαπάμε!»

Θυμηθήκαμε ακόμη έναν παλιό μας φίλο.
Τον αγαπημένο μας Έλμερ!

Βρήκαμε τα κομμάτια του παζλ.
Τα ενώσαμε.
Συνεργαστήκαμε.
Και σιγά σιγά ο πολύχρωμος ελέφαντάς μας εμφανίστηκε μπροστά μας.

Πάνω στον Έλμερ καταγράψαμε όσα χρειάζονται τα ζώα, για να μην τα ξεχνάμε:

νερό, τροφή, σπίτι, φροντίδα και πολλή αγάπη.

Παίξαμε και memory game με εικόνες σχετικές με τη φροντίδα των ζώων.
Παρατηρήσαμε.
Θυμηθήκαμε.
Ψάξαμε τα ίδια ζευγάρια.
Και, φυσικά, το παιχνίδι μάς άρεσε πολύ!

Μέσα από εικόνες, συζήτηση, παιχνίδι, ταξινόμηση, κατασκευές και ζωγραφική, προσπαθήσαμε να καταλάβουμε κάτι πολύ απλό αλλά πολύ σημαντικό:

Τα ζώα αισθάνονται.
Χρειάζονται φροντίδα.
Χρειάζονται προστασία.
Χρειάζονται σεβασμό.

Και εμείς μπορούμε, με μικρές καθημερινές πράξεις, να τους δείχνουμε την αγάπη μας.

Τις τελευταίες ημέρες ασχοληθήκαμε με ένα θέμα πολύ αγαπημένο στα παιδιά.
Την οικογένεια.

Τα παιδιά έφεραν φωτογραφίες από το σπίτι τους.
Μας σύστησαν τα μέλη της οικογένειάς τους.
Μίλησαν για πρόσωπα αγαπημένα.
Για τη μαμά, τον μπαμπά, τα αδέλφια, τη γιαγιά και τον παππού.

Παρατηρήσαμε φωτογραφίες από τότε που ήταν μωρά και μιλήσαμε για τη χρονική ακολουθία.
«Πώς ήμουν τότε; Πώς είμαι τώρα;»

Κάναμε και μαθηματικά.
Με έναν πίνακα διπλής εισόδου καταγράψαμε πόσα άτομα έχει η οικογένεια κάθε παιδιού.
Μετρήσαμε.
Συγκρίναμε.
Παρατηρήσαμε.

Φτιάξαμε και τα δικά μας σπιτάκια οικογένειας.
Τα παιδιά επέλεξαν τα μέλη που ανήκουν στη δική τους οικογένεια και τα τοποθέτησαν μέσα στο σπίτι τους.

Διαβάσαμε και ζωγραφίσαμε το ποίημα «Η γελαστή οικογένεια».
Μιλήσαμε για όσα κάνουν μια οικογένεια να νιώθει όμορφα μαζί.

Αναρωτηθήκαμε:

Τι χρειάζεται μια οικογένεια;
Αγάπη.
Φροντίδα.
Ασφάλεια.
Βοήθεια.
Χρόνο μαζί.
Και φυσικά… πολλές αγκαλιές!

Μιλήσαμε ακόμη για όσα μας αρέσει να κάνουμε μαζί με την οικογένειά μας.
Να τρώμε μαζί.
Να γιορτάζουμε.
Να πηγαίνουμε βόλτες.
Να ταξιδεύουμε.
Να παίζουμε.
Να ψωνίζουμε.
Να κοιτάζουμε οικογενειακές φωτογραφίες.

Παίξαμε και με τις λέξεις.
Τα παιδιά προσπάθησαν να αντιστοιχίσουν τις καρτέλες:

μαμά – μπαμπάς – αδελφός – αδελφή – παππούς – γιαγιά

με τις σωστές εικόνες.

Η οικογένεια έγινε και αφορμή για πολλή κίνηση.
Με μουσική χορεύαμε ελεύθερα.
Όταν η μουσική σταματούσε, κάθε παιδί έπρεπε να βρει το σωστό «σπίτι», ανάλογα με τον αριθμό των μελών της οικογένειάς του.

Κάναμε ακόμη μια μικρή «εκδρομή».
Πήγαμε στο πάρκο.
Στο κατάστημα.
Στον παππού.
Στη γιαγιά.
Περάσαμε από εμπόδια και διαδρομές.
Συνεργαστήκαμε και κινηθήκαμε με προσοχή.

Ύστερα μεταφέραμε αυτή τη διαδρομή και στην Bee-Bot.
Τα παιδιά προσπάθησαν να τη βοηθήσουν να φτάσει στο σωστό σημείο.
Έδωσαν εντολές.
Δοκίμασαν.
Διόρθωσαν τη διαδρομή τους.

Ιδιαίτερα μας άρεσε και η δραστηριότητα «Αναπαράσταση οικογένειας».
Κάθε μέλος της οικογένειας αντιστοιχίστηκε με ένα διαφορετικό χρώμα.
Για παράδειγμα, άλλο χρώμα για τη μαμά, άλλο για τον μπαμπά, άλλο για τον αδελφό και άλλο για την αδελφή.

Στη συνέχεια, κάθε παιδί «κωδικοποίησε» τη δική του οικογένεια στο σπιτάκι του, χρησιμοποιώντας τα αντίστοιχα χρώματα.
Η συγκεκριμένη δραστηριότητα θα αποτελέσει και τη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Προγραμματισμού – Code Week.

Μια ξεχωριστή στιγμή ήταν και η επίσκεψη της οικογένειας του συμμαθητή μας από τη Γερμανία.
Τραγουδήσαμε ένα τραγούδι στα ελληνικά.
Οι καλεσμένοι μας μάς το τραγούδησαν στα γερμανικά.
Ακούσαμε και δεύτερο τραγούδι και απολαύσαμε όλοι μαζί αυτή την όμορφη γλωσσική ανταλλαγή.

Και φυσικά ανακαλύψαμε ότι και τα ζωάκια έχουν μικρά και τα φροντίζουν.
Έτσι περάσαμε φυσικά και στο επόμενο θέμα μας, την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων.

Κάναμε παντομίμα, παιχνίδια ρόλων, συζητήσεις και πολλές μικρές δράσεις μέσα στην καθημερινότητα της τάξης.
Και, όπως πάντα στο Νηπιαγωγείο, αφήσαμε χώρο και χρόνο στα παιδιά.
Για να κινηθούν.
Να μιλήσουν.
Να παρατηρήσουν.
Να δημιουργήσουν.
Να χαρούν.
Γιατί κάθε οικογένεια είναι διαφορετική.
Και κάθε παιδί έχει τη δική του όμορφη ιστορία να μοιραστεί.

13η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού 2026 – Αθλούμαστε, συνεργαζόμαστε, χαιρόμαστε!

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2026

Με χαμόγελα, ενθουσιασμό, παιχνίδι και πολλή κίνηση γιορτάσαμε στο Νηπιαγωγείο Καρυάς τη 13η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού, σε συνεργασία με το συστεγαζόμενο Δημοτικό Σχολείο Καρυάς.

Η ημέρα μας ξεκίνησε στον χώρο του Δημοτικού Σχολείου, όπου μικροί και μεγάλοι συζητήσαμε για τη σημασία του αθλητισμού στη ζωή μας και τις αξίες που καλλιεργεί: τη συνεργασία, την ομαδικότητα, την προσπάθεια, τον σεβασμό και την αποδοχή.

Στη συνέχεια, οι μεγαλύτεροι μαθητές μάς παρουσίασαν ένα όμορφο μουσικοχορευτικό πρόγραμμα, γεμάτο ρυθμό, ζωντάνια και ενέργεια, δίνοντας μια ξεχωριστή νότα στη γιορτή μας!

Ακολούθησαν αθλητικές και κινητικές δραστηριότητες στον προαύλιο χώρο του σχολείου. Τα παιδιά συμμετείχαν σε παιχνίδια με μπάλες, ενώ οι μικροί μας μαθητές δοκίμασαν τις δυνατότητές τους σε διαδρομές με εμπόδια, ασκήσεις ισορροπίας και παιχνίδια συντονισμού των κινήσεων.

Μέσα από το παιχνίδι, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να κινηθούν, να συνεργαστούν, να περιμένουν τη σειρά τους, να προσπαθήσουν και να χαρούν τη συμμετοχή τους.

Γιατί στον σχολικό αθλητισμό σημασία δεν έχει ποιος θα έρθει πρώτος, αλλά η χαρά της προσπάθειας και της συμμετοχής!

Και φυσικά, η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας ήταν η απονομή των μεταλλίων! Οι μικροί μας αθλητές παρέλαβαν με χαρά τα αναμνηστικά τους μετάλλια, γιατί εκείνη την ημέρα ήμασταν όλοι νικητές!

Η γιορτή μας ολοκληρώθηκε αφήνοντάς μας όμορφες αναμνήσεις και υπενθυμίζοντάς μας πως ο αθλητισμός δεν είναι μόνο άσκηση, αλλά και ένας υπέροχος τρόπος να μαθαίνουμε να συνυπάρχουμε, να συνεργαζόμαστε και να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον.

Ένα μεγάλο μπράβο σε όλα τα παιδιά για τη συμμετοχή και την προσπάθειά τους!

Στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και της θεματικής ενότητας «Φροντίζω το Περιβάλλον», υλοποιήσαμε στο Νηπιαγωγείο Καρυάς δραστηριότητες από το πρόγραμμα «Θάλα-SoS-α χωρίς πλαστικά».

Μέσα από εικόνες, συζήτηση, δραματοποίηση, παιχνίδια ρόλων, ταξινόμηση καρτελών, ζωγραφική, ομαδικές εργασίες και κατασκευές, τα παιδιά προβληματίστηκαν για τη ρύπανση των θαλασσών από τα πλαστικά απορρίμματα και τις επιπτώσεις τους στα ζώα της θάλασσας.

Γνωριμία με τους ήρωες και το θέμα

Γνωρίσαμε τους ήρωες του προγράμματος, τον Πητ, την Πατ και τη μικρή χελώνα Λέτα. Μέσα από εικόνες και συζήτηση τα παιδιά παρατήρησαν τη θάλασσα, τα ζώα που ζουν σε αυτήν και προβληματίστηκαν για το πώς τα πλαστικά απορρίμματα μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή στον βυθό.

Παρατήρηση πραγματικών εικόνων

Παρατηρήσαμε πραγματικές εικόνες με θαλάσσια ζώα, πλαστικές σακούλες και απορρίμματα στη θάλασσα. Τα παιδιά συζήτησαν τι βλέπουν, τι μπορεί να συμβεί στα ζώα και πώς μπορούν οι άνθρωποι να βοηθήσουν ώστε οι θάλασσες και οι ακτές να παραμένουν καθαρές.

 Δραματοποίηση στον βυθό

Με πράσινα υφάσματα, κίνηση και φαντασία, τα παιδιά αναπαρέστησαν τον βυθό της θάλασσας. Έγιναν ψαράκια, χελώνες, κύματα και θαλάσσια ζώα, εκφράζοντας με το σώμα τους πώς νιώθουν τα ζώα όταν η θάλασσα είναι καθαρή, αλλά και πώς δυσκολεύονται όταν υπάρχουν σκουπίδια και πλαστικά.

 Τι ανήκει και τι δεν ανήκει στη θάλασσα

Τα παιδιά ταξινόμησαν εικόνες σε δύο ομάδες: «Τι ανήκει στη θάλασσα» και «Τι δεν ανήκει στη θάλασσα». Μέσα από τη δραστηριότητα αναγνώρισαν ότι τα ψάρια, οι χελώνες, τα κοχύλια και ο καθαρός βυθός είναι μέρος της θαλάσσιας ζωής, ενώ τα πλαστικά μπουκάλια, οι σακούλες, τα καλαμάκια και τα σκουπίδια δεν έχουν θέση στη θάλασσα.

 Οι ιδέες των παιδιών

Μετά την παρατήρηση εικόνων και τη συζήτηση, καταγράψαμε τις ιδέες των παιδιών. Τα παιδιά πρότειναν τρόπους προστασίας της θάλασσας, όπως να πετάμε τα σκουπίδια στον κάδο, να μην αφήνουμε πλαστικά στην παραλία και να φροντίζουμε τα ζώα της θάλασσας.

Ζωγραφίζουμε τη θάλασσα

Τα παιδιά αποτύπωσαν με ζωγραφιές όσα έμαθαν και όσα ένιωσαν. Στις εργασίες τους εμφανίζονται ο ήλιος, η θάλασσα, τα ψαράκια, η χελώνα, ο βυθός, αλλά και στοιχεία που δεν πρέπει να υπάρχουν στο θαλάσσιο περιβάλλον. Μέσα από τη ζωγραφική εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους.

 Ομαδικές αφίσες για τον βυθό

Σε ομάδες, τα παιδιά δημιούργησαν ομαδικές αφίσες με θέμα τον βυθό. Έκοψαν, ζωγράφισαν, κόλλησαν ψάρια, χταπόδια, κοχύλια, φύκια και άλλα θαλάσσια στοιχεία, συνθέτοντας τον δικό τους θαλάσσιο κόσμο και στέλνοντας το μήνυμα ότι η θάλασσα είναι σπίτι πολλών ζώων.

Κατασκευή: “Διατηρούμε τις θάλασσες καθαρές”

Με απλά υλικά και επαναχρησιμοποίηση πλαστικών μπουκαλιών, δημιουργήσαμε μικρούς «βυθούς» μέσα σε μπουκάλια. Τα παιδιά πρόσθεσαν νερό, κοχύλια, θαλάσσια στοιχεία και ζωάκια, δίνοντας μορφή στο μήνυμα: «Διατηρούμε τις θάλασσες καθαρές». Η δραστηριότητα συνέδεσε τη δημιουργικότητα με την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση.

Το μήνυμά μας

Μέσα από όλες τις δραστηριότητες, τα παιδιά κατάλαβαν ότι η θάλασσα είναι πολύτιμη και χρειάζεται τη φροντίδα όλων μας. Το μήνυμα της τάξης μας είναι απλό και δυνατό:
«Δεν πετάμε πλαστικά στη θάλασσα. Προστατεύουμε τα ζώα και κρατάμε τις θάλασσες καθαρές!»

Γέφυρες Μετάβασης από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό: μια χρονιά γεμάτη κοινές εμπειρίες

Στο πλαίσιο του Προγράμματος «Γέφυρες Μετάβασης από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό», το Νηπιαγωγείο Καρυάς και το Δημοτικό Σχολείο Καρυάς συνεργάστηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς 2025–2026, με στόχο η μετάβαση των παιδιών στο Δημοτικό να γίνει με ασφάλεια, χαρά και εμπιστοσύνη.

Μέσα από κοινές δράσεις, γιορτές, εκπαιδευτικές επισκέψεις, δραστηριότητες φιλίας, συνεργασίας, αυτοφροντίδας, περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και ενεργού πολιτειότητας, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν σταδιακά τους χώρους, τα πρόσωπα και τη λειτουργία του Δημοτικού Σχολείου.

Η μετάβαση δεν αντιμετωπίστηκε ως μία απλή επίσκεψη, αλλά ως μια ζωντανή παιδαγωγική διαδικασία. Τα παιδιά συνεργάστηκαν με μεγαλύτερους μαθητές και μαθήτριες, έπαιξαν, τραγούδησαν, δημιούργησαν, συμμετείχαν σε κοινές ομάδες, φρόντισαν τον σχολικό χώρο, μίλησαν για τη φιλία, την αποδοχή, τα δικαιώματα, την υγεία, την ασφάλεια και το περιβάλλον.

Ιδιαίτερη σημασία είχε η παρουσίαση των δράσεων στους γονείς, όπου μοιραστήκαμε στιγμές από όλη αυτή την πορεία και αναδείξαμε το παιδαγωγικό αποτύπωμα του Προγράμματος: περισσότερη ασφάλεια, συνεργασία, επικοινωνία, αυτονομία και οικειότητα με το Δημοτικό.

Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι στήριξαν αυτή την προσπάθεια: τους/τις εκπαιδευτικούς του Δημοτικού Σχολείου Καρυάς, τους γονείς και φυσικά όλα τα παιδιά, που με τη συμμετοχή, τη χαρά και τη συνεργασία τους έδωσαν ουσιαστικό νόημα στις «Γέφυρες Μετάβασης».

Γιατί η μετάβαση γίνεται πιο όμορφη όταν χτίζεται με σχέσεις, εμπιστοσύνη, φροντίδα και κοινές εμπειρίες.

Δείτε την παρουσίαση των δράσεων μετάβασης εδώ:

Μια όμορφη γιορτή μετά την παρουσίαση του προγράμματος «Γέφυρες Μετάβασης»

Μετά την παρουσίαση του προγράμματος «Γέφυρες Μετάβασης: Από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό», η ημέρα συνεχίστηκε με μια όμορφη, ζεστή και συγκινητική γιορτή στην αυλή του σχολείου μας.

Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου Καρυάς, μαζί με τους μαθητές και τις μαθήτριες του Δημοτικού Σχολείου, παρουσίασαν δράσεις, τραγούδια και χορούς, μέσα σε ένα κλίμα χαράς, συνεργασίας και δημιουργικότητας. Η κοινή αυτή γιορτή αποτέλεσε μια ακόμη όμορφη ευκαιρία να φανεί στην πράξη η ουσία της ομαλής μετάβασης: τα παιδιά του Νηπιαγωγείου να νιώσουν ασφάλεια, οικειότητα και χαρά στον κοινό σχολικό χώρο, δίπλα στους μεγαλύτερους μαθητές.

Μέσα από τη συμμετοχή τους, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να συνεργαστούν, να εκφραστούν, να τραγουδήσουν, να κινηθούν, να μοιραστούν στιγμές με τους φίλους τους και να βιώσουν το σχολείο ως έναν χώρο αποδοχής, επικοινωνίας και κοινής δημιουργίας.

Η γιορτή πλαισιώθηκε και από τις όμορφες παρουσιάσεις των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου, με αναφορές στον κόσμο της γνώσης, της επιστήμης και του πολιτισμού, καθώς και με τραγούδια στην γκρεκάνικη διάλεκτο, προσφέροντας σε όλους μια ξεχωριστή πολιτισμική εμπειρία.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η συμμετοχή όλων των παιδιών, μικρών και μεγάλων, που με τον δικό τους τρόπο απέδειξαν ότι η συνεργασία ανάμεσα στο Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό μπορεί να γίνει μια αληθινή «γέφυρα» εμπιστοσύνης, φιλίας και συνέχειας.

Ευχαριστούμε θερμά το Δημοτικό Σχολείο Καρυάς και όλους τους Συναδέλφους  για την άψογη συνεργασία σε όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.  Ευχαριστούμε επίσης τους γονείς που στάθηκαν δίπλα μας με αγάπη και στήριξη, καθώς και τις μητέρες που πρόσφεραν υπέροχα κεράσματα, συμβάλλοντας στη γιορτινή ατμόσφαιρα της ημέρας.

Θερμές ευχαριστίες και στη Σύμβουλο Εκπαίδευσης κ. Μαριάννα Μπαρτζάκλη, που μας τίμησε με την παρουσία της.

Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά για τη συμμετοχή, την προσπάθεια, τη χαρά και τον ενθουσιασμό τους.

Ήταν μια ημέρα γεμάτη χαμόγελα, μουσική, κίνηση, συνεργασία και όμορφες αναμνήσεις, που έκλεισε με τον πιο γλυκό τρόπο το ταξίδι μας στις «Γέφυρες Μετάβασης».