«Μάρτης είναι, νάζια κάνει, πότε κλαίει και πότε γελάει», λέει ο λαός μας, και πράγματι ο μήνας αυτός είναι γεμάτος εκπλήξεις! Άλλοτε μας χαρίζει λιακάδα και ζεστασιά και άλλοτε μας θυμίζει τον χειμώνα με λίγη βροχή και συννεφιά.
Ο Μάρτης, όμως, είναι και ο πρώτος μήνας της άνοιξης, της πιο χαρούμενης και πολύχρωμης εποχής του χρόνου. Η φύση ξυπνά, τα λουλούδια ανθίζουν και η γη γεμίζει χρώματα και αρώματα.
Μαζί με την άνοιξη, κάνουν την εμφάνισή τους και τα αγαπημένα χελιδόνια, που επιστρέφουν από τα μακρινά τους ταξίδια για να φτιάξουν τις φωλιές τους. Το κελάηδημά τους είναι ένα χαρούμενο μήνυμα ότι η άνοιξη έφτασε και η φύση ζωντανεύει ξανά.
Καλωσορίζουμε τον Μάρτη και την άνοιξη με χαμόγελα, τραγούδια και όμορφες δημιουργίες!
Στο νηπιαγωγείο μας γνωρίσαμε την αμυγδαλιά, το δέντρο που ανθίζει πρώτο και μας φέρνει το μήνυμα της Άνοιξης. Μιλήσαμε για το πώς τα δέντρα αλλάζουν μέσα στις εποχές και παρατηρήσαμε τις όμορφες άσπρες και ροζ ανθισμένες αμυγδαλιές.
Τα παιδιά έμαθαν ότι από τα άνθη της αμυγδαλιάς αργότερα θα μεγαλώσουν τα αμύγδαλα. Διαβάσαμε σχετικές ιστορίες, είδαμε εικόνες και συζητήσαμε γιατί η αμυγδαλιά ανθίζει μέσα στον χειμώνα.
Στη συνέχεια δημιουργήσαμε τις δικές μας όμορφες αμυγδαλιές με κατασκευές και ζωγραφιές, γεμίζοντας την τάξη μας με λουλούδια και ανοιξιάτικα χρώματα.
Ήταν μια όμορφη δραστηριότητα που μας έφερε λίγο πιο κοντά στην Άνοιξη!
Η αμυγδαλιά άνθισε στην τάξη μας!
Οι μικροί καλλιτέχνες δημιουργούν τις δικές τους ανθισμένες αμυγδαλιές.
Ο Μάρτιος, γνωστός και ως Μάρτης, είναι ο πρώτος μήνας της άνοιξης και ο τρίτος μήνας του έτους. Το όνομά του προέρχεται από τον ρωμαϊκό θεό του πολέμου, Μαρς (Άρης). Σύμφωνα με την παράδοση, οι ιδρυτές της Ρώμης, Ρωμύλος και Ρέμος, ονόμασαν τον πρώτο μήνα του χρόνου προς τιμήν του θεού Άρη, που θεωρούσαν γενάρχη των Ρωμαίων.
Εκτός από θεός του πολέμου, ο Μάρτης θεωρούνταν επίσης προστάτης των ανέμων που φυσούσαν την άνοιξη, συμβάλλοντας στη βλάστηση της γης. Ο μήνας έχει αποκτήσει διάφορα παρατσούκλια, όπως Κλαψομάρτης και Κλάψας, λόγω του άστατου και βροχερού καιρού του. Ονομάζεται επίσης Πεντάγνωμος, Γδάρτης και Παλουκοκαύτης, καθώς η μεταβαλλόμενη φύση του τον κάνει άλλοτε να φέρνει καλοκαιρία και άλλοτε κακοκαιρία.
Ένα από τα πιο γνωστά λαϊκά γνωμικά για τον Μάρτιο είναι: “Ο Μάρτης πότε κλαίει και πότε γελάει”, που εκφράζει τις συνεχείς καιρικές μεταβολές του. Θεωρείται επίσης μήνας των χελιδονιών και των πελαργών, αλλά και της ανθοφορίας, αν και χαρακτηρίζεται από έντονες αντιθέσεις και απότομες αλλαγές.
Το έθιμο της κλωστής του Μάρτη
Την παραμονή του μήνα, συνήθως η γιαγιά της οικογένειας ετοιμάζει την παραδοσιακή κλωστή του Μάρτη, που αποτελείται από κόκκινη και άσπρη κλωστή. Τα παλαιότερα χρόνια τη συνδύαζαν ακόμα και με μια τρύπια δεκάρα, δημιουργώντας βραχιόλια για τα μέλη της οικογένειας.
Το έθιμο αυτό έχει βαθύτερο συμβολισμό:
Το άσπρο χρώμα αντιπροσωπεύει την αγνότητα και τη συνοχή της οικογένειας.
Το κόκκινο συμβολίζει την αγάπη.
Ο συνδυασμός τους εκφράζει την πίστη στη θρησκεία και τον άρρηκτο δεσμό μεταξύ οικογένειας και παράδοσης.
Η κλωστή του Μάρτη φοριέται για εννέα ημέρες και στη συνέχεια κρεμιέται σε δέντρα, ώστε να την πάρουν τα χελιδόνια και οι πελαργοί. Πίστευαν πως τα πουλιά θα τη μετέφεραν στον Θεό, ο οποίος θα αντάμειβε τους ανθρώπους με όσα επιθυμούσαν.
Σε κάποιες περιοχές, η κλωστή διατηρούνταν μέχρι τις 25 Μαρτίου, ημέρα με διπλή σημασία για τον Ελληνισμό, καθώς συνδυάζει τη θρησκευτική γιορτή του Ευαγγελισμού με την εθνική επέτειο. Οι άνθρωποι την κρεμούσαν στα κλαδιά, πιστεύοντας πως σηματοδοτεί την επίσημη είσοδο στην άνοιξη και τον ερχομό των πρώτων χελιδονιών.
Τα παιδιά στο πρωινό τμήμα έμαθαν για την πεταλούδα, την ανατομία της, μίλησαν για τα στάδια ανάπτυξης της και τις μεταμορφώσεις της μέχρι την τελική της μορφή και έφτιαξαν πεταλούδες με μαύρο κανσόν και κηρομπογιές.
Με βάση το παραμύθι: “Μια κάμπια πολύ πεινασμένη” έκαναν και μαθηματικά
Τα παιδιά του πρωινού τμήματος έμαθαν για το έθιμο της χελιδόνας. Τα χελιδονίσματα είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα της πρώτης Μαρτίου, η συνήθεια δηλαδή να γυρίζουν το πρωί της ημέρας αυτής τα παιδιά της σχολικής ηλικίας τα σπίτια κρατώντας ένα ξύλινο ομοίωμα χελιδονιού και να τραγουδούν για τον ερχομό της ανοίξεως και την επιστροφή των χελιδονιών.
Στη συνέχεια έφτιαξαν τη δική τους χελιδόνα και έμαθαν το τραγούδι της χελιδόνας καλωσορίζοντας τα χελιδόνια και την άνοιξη.
Ήρθε, ήρθε χελιδόνα
Ήρθε, ήρθε χελιδόνα, ήρθε κι άλλη μελιδόνα
Κάθισε και λάλησε και γλυκά κελάηδησε
Κάθισε και λάλησε και γλυκά κελάηδησε
Ήρθε, ήρθε χελιδόνα, ήρθε κι άλλη μελιδόνα
Μάρτη, Μάρτη μου καλέ και Φλεβάρη τρομερέ
Κι αν χιονίσεις, κι αν κακίσεις, πάλι Άνοιξη θ’ανθίσεις.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Η κατασκευή είναι από το krokotak
