ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΝΩ ΒΟΛΙΜΩΝ

Τα χρώματα του Φθινοπώρου

Ήρθε ο Οκτώβρης , μιλήσαμε για την αλλαγή της φύσης. Με εποπτικό υλικό μάθαμε τα χρώματα του Φθινοπώρου. Τα παιδιά δημιούργησαν ζωγραφιές με τυπώματα φύλλων.

Με πλαστελίνη , γκοφρέ χαρτί και πολύ μεράκι δημιούργησαν Φθινοπωρινά δέντρα

Ανασυνθέσαμε την λέξη Οκτώβριος και με τον μήνα ως αφορμή μιλήσαμε για το γράμμα Ο,ο

Ο κύριος Δυνατός μας μαθαίνει τα σχήματα στο ολοήμερο

Στο ολοήμερο τμήμα τα παιδιά διάβασαν τον κύριο δυνατό και ξεχώρισαν το σχήμα του , το τετράγωνο. Εντόπισαν το σχήμα σε έναν πίνακα με 3 σχήματα ( κύκλο, τετράγωνο και τρίγωνο).Έπειτα προγραμμάτισαν την Beebot με συγκεκριμένες εντολές ( δεξιά, αριστερά, πίσω, μπροστά) προκειμένου να φτάσει στα τετράγωνα του πίνακα. Τέλος ζωγράφισαν τον κύριο δυνατό με τέμπερες και ομαδοποίησαν σε πίνακα ξύλινα τουβλάκια ανάλογα με το σχήμα τους

Έτσι ζούμε εμείς

Η δημιουργία της πυξίδας είναι κάτι που δημιουργήθηκε σταδιακά και αποτελεί μια βιωματική προσέγγιση που επιτρέπει στα παιδιά να εκφράσουν συναισθήματα , σκέψεις με δημιουργικό τρόπο.

Έχει 4 βήματα

1. Τι μας κάνει να νιώθουμε όμορφα
2. Πως ζητάμε βοήθεια
3. Τι σημαίνει ομάδα
4. Τι γίνεται όταν κάτι μας ενοχλεί

Τι μας κάνει να νιώθουμε όμορφα:

Τα παιδιά κρατώντας στα χέρια τους μικρές καρδιές είπαν τι τους κάνει να νιώθουν όμορφα στο νηπιαγωγείο. ο κάθε μαθητής εκφράζει την άποψή του και η εκπαιδευτικός το καταγράφει πάνω στην καρδιά. Όλες αυτές οι μικρές καρδιές διακοσμούν μια μεγάλη κοκκινη καρδιά την ΄΄ χαρούμενη καρδιά μας”.

Το δεύτερο βήμα είναι να μάθουμε πως ζητάμε βοήθεια με σεβασμό και αποτελεσματικό τρόπο. Παρουσιάζουμε στα παιδιά μια σκαλα και ένα σενάριο όπου ένα παιδί χρειάζεται βοήθεια.

Στο πρώτο σκαλοπάτι δοκιμάζω μόνος μου , στο δεύτερο ζητάω ευγενικά βοήθεια από έναν φίλο μου και στο τρίτο ζητάω βοήθεια από την κυρία.

Στο τρίτο βήμα συζητήσαμε τι σημαίνει ομάδα . Έπειτα κάθε παιδί χρωμάτισε ένα κομμάτι από παζλ . Στο τέλος όλα τα κομμάτια του παζλ ενώθηκαν και έγιναν μαζί μια ομάδα.

Τέλος συζητήσαμε τι κάνουμε όταν μας ενοχλεί κάτι και πως το αντιμετωπίζουμε. χρησιμοποιήσαμε εικόνες που δείχνουν πράγματα που μας ενοχλούν και αποφασίσαμε ότι θα χρησιμοποιούμε την λεκτική επικοινωνία για να το αντιμετωπίσουμε.

Αφού ολοκληρώσαμε τα 4 βήματα τα ενώσαμε σε ένα μεγάλο χαρτόνι

Τέσσερις μέρες, λοιπόν, μετά τον αγιασμό των ελληνικών σχολείων, στις 15 Σεπτεμβρίου, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Τελείας. Μια μέρα εμπνευσμένη από εκείνο το αριστούργημα του Πίτερ Ρέυνολντς, την Τελεία.

Ένα βιβλίο που σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, σε διδάσκει την ομορφιά, την καλοσύνη, την ενσυναίσθηση, την κατανόηση, τη μέγιστη αξία του ρόλου του δασκάλου μέσα από το προσωπικό παράδειγμα κι όχι μέσω κατήχησης και υψωμένου δαχτύλου. Γιατί αυτό το ελάχιστο, ταπεινό σημάδι μας στον κόσμο, η τελεία, η απλή αυτή κουκίδα με τα πολλά ονόματα (τελεία, κουκίδα, βούλα, στίγμα) είναι η πρώτη αρχή να νιώσεις ότι μπορείς να αποτυπώσεις κάτι, να δημιουργήσεις, να αισθανθείς βιωματικά πως μπορείς να τα καταφέρεις, να πιστέψεις σε σένα. Αρκεί ασφαλώς να υπάρχει πλάι σου ένας δάσκαλος, ένας άνθρωπος να κάνει το όχι και τόσο αυτονόητο τελικά: να σου δώσει το χώρο και τη δύναμη να πιστέψεις ότι αυτό που κάνεις είναι κάτι, ότι δεν είναι για πέταμα και για τη λησμονιά του κόσμου.

Πολλές φορές λοιπόν αναρωτιόμαστε ποια θα είναι η πρώτη ζωγραφιά του παιδιού στο νηπιαγωγείο, τη νέα χρονιά που ξεκινά. Τι πιο απλό, πιο εύκολο από μια απλή τελεία. Ένας υποτυπώδης “κύκλος” που το παιδί θα ζωγραφίσει ή ακόμα και θα διακοσμήσει όπως το ίδιο θέλει.

Οι δικές μας τελείες

Μετά από αρκετά παιχνίδια γνωριμίας και αφού μάθαμε τα ονόματα των συμμαθητών μας σχηματίσαμε το αρχικό μας με δαχτυλομπογιές.

Σχηματίζω το όνομά μου

Τα παιδιά κόλλησαν και σχημάτισαν το όνομά τους