Όσο διαρκεί το Φθινόπωρο, δεν θα έχω αρκετά χέρια, καμβάδες και χρώματα για να ζωγραφίσω όλα τα όμορφα πράγματα που βλέπω.”

Vincent van Gogh

Από επιστολή προς τον αδελφό του, Τεό, Σεπτέμβριος 1888

Στα πλαίσια του ολοήμερου προγράμματός μας, ταξιδέψαμε στο μαγικό κόσμο του φθινοπώρου. Παρατηρήσαμε τις αλλαγές που συμβαίνουν στην φύση καθώς  και ανακαλύψαμε την χρωματική παλέτα που αποτυπώνεται στα φθινοπωρινά φύλλα. Ένας πίνακας του Vincent Van Gogh (Φθινοπωρινό Τοπίο, 1885), έφερε μια φθινοπωρινή εικόνα στην τάξη μας και έγινε η αφορμή για παρατήρηση και συζήτηση. Παρατηρήσαμε το τοπίο που απεικονιζόταν στον πίνακα, καθώς και τα χρώματα που επέλεξε ο ζωγράφος, ο οποίος λάτρευε να αποτυπώνει στον καμβά του τα τοπία που έβλεπε γύρω του. Εκφράσαμε το συναίσθημά που μας δημιουργούνταν στην θέα του πίνακα. Έπειτα, πήραμε τα πινέλα μας, και όχι μόνο, και αφήσαμε την φαντασία μας να περιπλανηθεί στην μαγεία του φθινοπώρου και δημιουργήσαμε τον δικό μας φθινοπωρινό πίνακα.

Χρησιμοποιήσαμε τα χρώματα του φθινοπώρου και φτιάξαμε στο χαρτί το δικό μας φθινοπωρινό δέντρο.

Πήραμε το καλαθάκι μας και βγήκαμε στην αυλή του σχολείου μας, για να μαζέψουμε τα δικά μας φθινοπωρινά φύλλα. Παρατηρήσαμε το χρώμα, το μέγεθος, την υφή και το σχήμα τους. Όλα διαφορετικά μα ταυτόχρονα μοναδικά.

Τα φθινοπωρινά μας φύλλα βγήκαν από το καλάθι, και έγιναν φθινοπωρινό τύπωμα στο χαρτί, για να μείνουν σαν ανάμνηση μιας φθινοπωρινής μέρας στο Νηπιαγωγείο μας. 

Και κάπως έτσι, το φθινόπωρο για εμάς έγινε κάτι περισσότερο από μια εποχή. Έγινε εμπειρία, ταξίδι, χαρά, συναίσθημα και δημιουργία!

                                                                                                                             Όλοι μαζί… είμαστε πάντα πιο δυνατοί!!!

Ο ‘Ελμερ, ένας διαφορετικός ελέφαντας, μέσα από τις ιστορίες του μας μαθαίνει πως το να είσαι διαφορετικός σημαίνει να είσαι μοναδικός, και πως η φιλία, είναι δύναμη, στήριξη, βοήθεια, προσφορά και συνεργασία.

Ο Έλμερ αποτέλεσε την εισαγωγή στο σχέδιο δράσης που θα υλοποιήσει η ομάδα μας την φετινή σχολική χρονιά, καθώς και σε ένα από τα τέσσερα προγράμματα καλλιέργειας δεξιοτήτων με τα οποία θα ασχοληθεί.

Για το σχολικό έτος 2026-2027, η ομάδα μας θα υλοποιήσει το σχέδιο δράσης με τίτλο “Όλοι μαζί…είμαστε πάντα πιο δυνατοί”. 

Στο πλαίσιο της θεματικής ενότητας ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ  ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΩ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ (ανθρώπινα δικαιώματα) θα ασχοληθούμε με το πρόγραμμα “αλληλοσεβασμός και διαφορετικότητα στο Νηπιαγωγείο”.

Ξεκινήσαμε λοιπόν, με την ανάγνωση της ιστορίας του Ντέιβιντ Μακ Ντι “Ο ‘ΕΛΜΕΡ και το ουράνιο τόξο”. Συζητήσαμε για το πόσο διαφορετικός έμοιαζε ο Έλμερ συγκριτικά με τους άλλους ελέφαντες, αλλά  και για την προθυμία να προσφέρει τα  δικά του χρώματα στο ουράνιο τόξο για να το βοηθήσει ακόμη και αν αυτό σήμαινε πως θα έχανε τα δικά του. Εκφράσαμε τις σκέψεις μας σχετικά με την φιλία. Ανακαλύψαμε πως η φιλία σημαίνει προσφορά, βοήθεια και στήριξη και πως όταν στεκόμαστε δίπλα στους φίλους μας μπορούμε να τους βοηθήσουμε να βρουν ξανά τα δικά τους χρώματα. 

Μια σειρά δραστηριοτήτων ακολούθησε από κει και έπειτα, οι οποίες εντάσσονται σε διαφορετικά μαθησιακά πεδία.

Τα πολύχρωμα τετράγωνα του Έλμερ έφεραν στην τάξη μας τον ” Κούλη τον Μαθηματικούλη”, ο οποίος μας βοήθησε να γνωρίσουμε καλύτερα το σχήμα του τετραγώνου και να μετρήσουμε τετράγωνα σε διαφορετικά χρώματα.

 Κόψαμε χρωματιστά τετράγωνα . Ψηφίσαμε το αγαπημένο μας χρώμα και το κολλήσαμε στον πίνακα που δημιουργήσαμε. Στη συνέχεια μετρήσαμε τα τετράγωνα του κάθε χρώματος και σημειώσαμε τον αντίστοιχο αριθμό.

Τοποθετήσαμε στην σωστή σειρά τα γράμματα του Έλμερ για να φτιάξουμε το όνομά του και σκεφτήκαμε λεξούλες που ξεκινούν από το πρώτο του γράμμα το “Ε”.

Δημιουργήσαμε τον δικό μας Έλμερ, χρησιμοποιώντας διαφορετικές τεχνοτροπίες.

Η ιστορία του Ντέιβιντ Μακ Κι “Ο Ελμερ και τα ξυλοπόδαρα”, μας θύμισε ότι η ευρηματικότητα και συνεργασία μπορούν να καταφέρουν σπουδαία πράγματα. Η εξυπνάδα του Έλμερ και η συνεργασία όλων των ελεφάντων κατάφεραν να ξεγελάσουν τους κυνηγούς και να σωθούν. Στο δικό μας κινητικό παιχνίδι με αφορμή την συγκεκριμένη ιστορία, στόχος μας ήταν να προλάβουμε όχι μόνο να μπούμε στον κύκλο και να σωθούμε από τον κυνηγό, αλλά να σώσουμε και τους φίλους μας.

Έχοντας ως αφετηρία την “τελεία” που γνωρίσαμε σε προηγούμενες δράσεις, που μετέπειτα έγινε κύκλος, άνθισε το δέντρο της δικής μας φιλίας, που αντί για φύλλα, τα κλαδιά του γέμισαν  με ομόκεντρους κύκλους διαφορετικών μεγεθών και χρωμάτων. Οι οποίοι πάνω τους φέρουν φράσεις που συνθέτουν την δική μας φιλία, όπως “τα χεράκια αγαπάνε, τα χεράκια δεν πονάνε”, “μοιραζόμαστε τα παιχνίδια της τάξης” κ.α. Το δέντρο που γεννήθηκε από την συνεργασία της ομάδας μας, έγινε το “συμβόλαιο της τάξης” μας, το οποίο εντάσσεται στα πλαίσια του εργαστήριου δεξιοτήτων που υλοποιεί η ομάδα μας. Ένα συμβόλαιο, που θα αποτελεί σημείο αναφοράς για εμάς σε όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

“Το χρώμα είναι μια δύναμη που επηρεάζει άμεσα την ψυχή.”

                                                                                                      Βασίλι Καντίνσκι

Το ταξίδι μας στον κόσμο των σχημάτων και των χρωμάτων έχει επόμενο σταθμό τον πίνακα του Βασίλι Καντίνσκι “Μελέτη Χρώματος: Τετράγωνα με ομόκεντρους κύκλους”. Αφού παρατηρήσαμε προσεκτικά τον πίνακα, ανακαλύψαμε πολύχρωμους κύκλους σε διαφορετικά μεγέθη, που βρίσκονται ο ένας μέσα στον άλλον. Επίσης, συνεχίζοντας την επεξεργασία του πίνακα, παρατηρήσαμε πως οι κύκλοι βρίσκονται μέσα σε ένα ακόμη σχήμα, το τετράγωνο.  Αυτή η παρατήρηση αποτέλεσε αφορμή για να στρέψουμε την προσοχή μας στο τετράγωνο και να γνωρίσουμε τα χαρακτηριστικά του. 

Στη συνέχεια, αφήσαμε την δύναμη των χρωμάτων και την μοναδικότητα των σχημάτων που γνωρίσαμε, να μας εμπνεύσουν και δημιουργήσαμε τα δικά μας έργα τέχνης. Χρωματίσαμε κάθε τετράγωνο και κύκλο. Κόψαμε με το ψαλίδι τους κύκλους μας, παρατηρήσαμε τα διαφορετικά μεγέθη και τους κολλήσαμε στα τετράγωνα, ξεκινώντας από τον μεγαλύτερο και καταλήγοντας στον μικρότερο.

Έτσι, κάθε τετράγωνο γέμισε χρώμα, κάθε κύκλος  βρήκε τη θέση του και η τάξη μας τώρα έχει ένα κομμάτι από το μαγικό κόσμο του Καντίνσκι. 

Για τον Καντίνσκι όμως κάθε χρώμα είχε “μουσικότητα”. Έτσι και εμείς, χρησιμοποιώντας  το  ψηφιακό εργαστήριο Kandinsky – Chrome Music Lab (Google), στο λευκό καμβά της οθόνης φτιάξαμε τα δικά μας σχέδια και απολαύσαμε τους ξεχωριστούς ήχους και τη μουσική που δημιουργούσαμε.

“Ό,τι έχει επινοήσει ο άνθρωπος, υλικό ή πνευματικό, είναι καρπός της φαντασίας κάποιου.”

Maria Montessori

Το Νηπιαγωγείο είναι ένας “χώρος” που παρέχει στα παιδιά την δυνατότητα να καλλιεργήσουν την δημιουργικότητάς τους, μέσα από τα μονοπάτια της φαντασίας. Χρησιμοποιώντας διαφορετικές τεχνικές, υλικά και μέσα, δημιουργούμε εμπειρίες και ανακαλύπτουμε τη σημασία που έχουν τα απλά πράγματα γύρω μας.

Για εμάς αφορμή υπήρξε η ανάγνωση μιας όμορφης και ξεχωριστής ιστορίας του Peter H. Reynolds σε μετάφραση της Άννας Παπασταύρου, με τίτλο “η τελεία”. Η συγκριμένη ιστορία, μας έμαθε ότι μια απλή “τελεία” μπορεί να είναι ένα αποτύπωμα τέχνης, που θα ανοίξει το δρόμο προς τη δημιουργία και, κυρίως, θα τονώσει την αυτοπεποίθηση των “μικρών ζωγράφων” για να ξεκινήσουν να ζωγραφίζουν με τον δικό τους μοναδικό και ξεχωριστό τρόπο, όπως έκανε και η ηρωίδα της ιστορίας μας. 

Στην συνέχεια ένας πίνακας του Μπρους Γκρέι (Κύκλοι) ήρθε να μας δείξει πως μια απλή τελεία μπορεί να “μεγαλώσει” και να γίνει κύκλος. Κύκλοι σε διαφορετικά μεγέθη και χρώματα συναντώνται στον καμβά και μας δίνουν την ευκαιρία να ανακαλύψουμε ότι τα πιο απλά σχήματα μπορούν να αποτελέσουν την αφετηρία για μια ξεχωριστή δημιουργία.

Γίναμε και εμείς ζωγράφοι και δημιουργήσαμε το δικό μας έργο τέχνης, χρησιμοποιώντας διαφορετικές τεχνικές και υλικά. Δώσαμε χρώμα στους κύκλους με λαδοπαστέλ της επιλογής μας και στη συνέχεια,  με νερομπογιές χρωματίσαμε τα λευκά σημεία του έργου μας. Το σχέδιο που αξιοποιήσαμε για τη δημιουργία του έργου μας αντλήθηκε από το ιστολόγιο KindyKids.gr.

Χρωματιστοί κύκλοι απλώθηκαν στην τάξη μας, η μουσική ακούστηκε  και το παιχνίδι  ξεκίνησε. Κάθε φορά που η μουσική σταματούσε έπρεπε να αγγίξουμε τον κύκλο με το χρώμα που ακούγαμε. Μέσα από το παιχνίδι εξασκηθήκαμε στην εκμάθηση των χρωμάτων και επεξεργαστήκαμε τα χαρακτηριστικά του κύκλου. Ανακαλύψαμε ότι ο κύκλος δεν έχει γωνίες ούτε πλευρές. Ενώ, παρατηρήσαμε ότι οι κύκλοι γύρω μας μπορούν να έχουν διαφορετικά μεγέθη. 

Σχηματίσαμε τους δικούς μας κύκλους,  στον πίνακα της τάξης και μέσα σε αυτούς  γράψαμε το αρχικό γράμμα του ονόματός μας. Συνδέοντας έτσι τον κύκλο με κάτι μοναδικό και προσωπικό: το όνομάς μας!

Μια τελεία ήταν αρκετή… για να γεννηθούν κύκλοι, χρώματα, παιχνίδια και μικρά έργα τέχνης. Γιατί στην  φαντασία των παιδιών ακόμη και το πιο μικρό σημάδι μπορεί να γίνει η αρχή για κάτι μοναδικό!