Προσπαθούμε να ανακαλύψουμε γιατί το αντικείμενο που χρησιμοποιήσαμε είχε δύο σκιές όταν ανάψαμε τα φώτα της τάξης. Πριν όμως ξεκινήσουμε παίξαμε με το φως δημιουργώντας σκιές αλλά αυτή τη φορά με εντολές όπως:
Παρουσιάζοντας εικόνες με σκιές ζητώ από τα παιδιά να μου πουν τι βλέπουν. Ξεκινούν να περιγράφουν λέγοντας βλέπω ένα παιδί, βλέπω μία ομπρέλα, βλέπω χρώματα, βλέπω μόνο μαύρο και άσπρο στην 1η φωτογραφία, κυρία βλέπω σκιά και βλέπω και φως.
Σκιά; τι είναι η σκιά; Σηκώνονται και δείχνουν στην οθόνη του υπολογιστή ποια θεωρούν ότι είναι η σκιά. Εσείς έχετε δει σκιές. Κυρία όταν περπατάω περπατάει και η σκιά μου. Προσπαθήστε λοιπόν να παίξετε με τις σκιές σας και να παρατηρήσετε όμως και τι ακριβώς κάνει και η σκιά σας.
Εκείνο που συνέβη στην τάξη ήταν ένας χορός άνευ προηγουμένου. Παρατήρησαν όμως και ότι η σκιά τους ακολουθούσε και έκανε ότι έκαναν και αυτά. Συνέχεια
Μία μικρή μας μαθήτρια με κλάματα μας εξηγεί ότι ένα δόντι της κουνιέται. Μοιάζει τόσο τρομοκρατημένη και το πρόσωπό της έχει γεμίσει δάκρυα. Της εξηγούμε ότι το δοντάκι αυτό κουνιέται γιατί ένα άλλο θα φυτρώσει στη θέση του. Ησυχάζει μα όταν ακούει τα άλλα παιδιά ότι υπάρχει αίμα στο στόμα της πανικοβάλλεται για μία ακόμα φορά. Πηγαίνει στη βρύση το ξεπλένει και μας ρωτά με αγωνία αν σταμάτησε το αίμα. Ησυχάζει με την απάντησή μας αλλά ταυτόχρονα προσπαθεί να ξεριζώσει το δόντι που κρέμεται από μία κλωστή. Κούνα – κούνα περήφανη λίγο πριν την ώρα του φαγητού μας ανακοινώνει ότι το έβγαλε και το δείχνει με περηφάνια. Πλησιάζει και μου λέει : Κυρία θα μου τυλίξεις το δόντι για να το βάλω στο μαξιλάρι μου το βράδυ για να έρθει η νεράιδα των δοντιών και να το πάρει; Θα μου αφήσει στη θέση του ένα δώρο. Τα υπόλοιπα παιδιά ζητούν να δουν το δόντι και τους υπόσχομαι ότι θα το παρατηρήσουμε όταν τελειώσουν το φαγητό τους. Συνέχεια
Το Νοέμβριο ασχοληθήκαμε με τους αριθμούς. Όλα τα παιδιά ξέρουν να απαριθμούν ως το δέκα αλλά κάποια δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν τα σύμβολά τους, κυρίως τα προνήπια. Για να βοηθήσουμε τα παιδιά να συνδέσουν το αριθμό με το σύμβολό του, προσθέσαμε στο παρουσιολόγιο τους πίνακες των παρουσιών και απουσιών , όπου τα παιδιά μετρούν και καταγράφουν πόσα κορίτσια και πόσα αγόρια είναι και δεν είναι στο σχολείο πόσα είναι όλα τα παιδιά ( αριθμητική πράξη πρόσθεσης ). Χρησιμοποιούν τον πίνακα αναφοράς με τους αριθμούς , για να κάνουν την σύνδεση και συμπληρώνουν τις ανισότητες ή ισότητες μαθαίνοντας τα σύμβολά τους.
Ο Οκτώβριος αφιερώθηκε στο στήσιμο της ρουτίνας. Ξεκινήσαμε ζητώντας από τα παιδιά να γράψουν στον πίνακα τα ονόματά τους με όποιο τρόπο μπορούν.
Στο νηπιαγωγείο ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας που αφιερώνεται στο χτίσιμο των κανόνων. Αρχικά τα παιδιά παίζουν ελεύθερα στα κέντρα ενδιαφέροντος χωρίς περιορισμούς . Μέσω της παρατήρησης η νηπιαγωγός αλλά και τα παιδιά αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες που παρουσιάζονται (πολλά παιδιά σε ένα κέντρο, δυσκολία στο να χτίσουν ένα παιχνίδι, μη ύπαρξη συνεργασίας κτλ). Συνήθως τα νήπια που ήδη γνωρίζουν από την προηγούμενη χρονιά τι είναι οι κανόνες, πως μας βοηθούν και σε τι μας διευκολύνουν, προσπαθούν να βάλουν σε μια τάξη και τα προνήπια. Η βοήθεια τους λοιπόν σημαντική για την εφαρμογή αλλά και τη δημιουργία εκ νέου των κανόνων. Συνέχεια
Η μελισσούλα για άλλη μία φορά κάνει την εμφάνισή της αλλά τώρα θα πρέπει να μαζέψει γράμματα. Ζητώ από τα παιδιά να κοιτάξουν την αλφαβήτα και να προσπαθήσουν να βρουν γράμματα που φωνάζουν δυνατά. Επιλέγουν τα φωνήεντα τα οποία και καταγράφουμε στον πίνακα και κάποιο παιδί ρωτά κυρία το Δ δε φωνάζει δυνατά; Θα ήθελες να προσπαθήσεις να το πεις ψιθυριστά και σιγά – σιγά να δυναμώνεις τη φωνή σου; Δοκιμάζει μα όσο και αν προσπαθεί είναι αδύνατον να δυναμώσει η φωνή του. Τι θα λέγατε να δοκιμάσουμε με τα άλλα που φωνάζουν δυνατά; Τα παιδιά ενθουσιάζονται με το εύρος της φωνητικής μας δύναμης. Ξεκινάμε ψιθυριστά και ανεβαίνουμε ή το αντίστροφο από δυνατά μέχρι ψιθυριστά.
Στη συνέχεια το παιδί καταγράφει το γράμμα που δε φωνάζει δυνατά και ένα άλλο δίπλα του βάζει ένα γράμμα που φωνάζει δυνατά.
Η κίνηση κομμάτι της καθημερινότητά μας κι εμείς προσπαθούμε να εξελίξουμε να βελτιώσουμε αυτήν. Μα όχι μόνο μέσα από την κίνηση συνεργαζόμαστε, συγκεντρωνόμαστε προσπαθώντας να επιτύχουμε το στόχο μας. Στη διάθεσή μας μεγάλες μπάλες, κώνοι και κρίκοι που είναι δεμένοι με λάστιχο. Τα παιδιά εργάζονται αρχικά σε ζευγάρια και προσπαθούν να περάσουν τον κρίκο στους στημένους κώνους. Μετά χρησιμοποιούν τις μεγάλες μπάλες κάνοντας κοντρόλ στην μπάλα. Όσοι δυσκολεύονται μπορούν να χτυπήσουν την μπάλα στο έδαφος και μετά να την πιάσουν.
Ημέρα γιορτής μνήμης και στο Νηπιαγωγείο γιορτάζουμε θέλοντας να κρατήσουμε την ιστορική μνήμη ζωντανή, να δημιουργήσουμε στα παιδιά την ταυτότητα εκείνη που προσδιορίζει τη φράση είμαι Έλληνας. Έχοντας διαβάσει στα παιδιά το παραμύθι ” η Τενεκεδούπολη” της Ευγενίας Φακίνου που εξηγεί τόσο έξυπνα τις έννοιες Δημοκρατία – Δικτατορία παρουσιάζουμε τα ιστορικά γεγονότα της εποχής που στην Ελλάδα επικράτησε η δικτατορία. Συγκρίνουν, εκφράζονται, προσπαθούν να βρουν λύση. Συνέχεια
Παιχνίδι αριθμών στην τάξη και η κυρία ξεκινά τις ζαβολιές της. Προσπαθεί να μας μπερδέψει, μα εμείς τα καταφέρνουμε κι εκείνη γίνεται πιο ζαβολιάρα. Βγάζει βάζει τουβλάκια και ρωτά. Πόσα θα πρέπει να βάλεις ή να βγάλεις ακόμα για να γίνουν τόσα όσα λέει ο αριθμός; Κι εγώ που νιώθω τόσο μπερδεμένη από τις δικές της ζαβολιές αποφασίζω να κάνω τη δική μου ζαβολιά. Κοιτώ καλά τον αριθμό βγάζω όλα τα δικά της τουβλάκι και αφήνω τον αριθμό μόνο μέσα στο στεφάνι. Μετά βάζω τόσα όσα λέει ο αριθμός και της το δείχνω. Οι φίλοι μου όμως μαρτυρούν τη ζαβολιά μου κι έτσι η κυρία βάζει πάλι τα δικά της τουβλάκια κι εγώ πρέπει να σκεφτώ πόσα θα βάλω ή θα βγάλω για να γίνουν τόσα όσα λέει ο αριθμός;
