Ημέρα αφιερωμένη στο κουκλοθέατρο και τα παιδιά ετοιμάζουν την τάξη. Ζητούν να βρεθούν πίσω από το πανί και να κρατήσουν κούκλες. Μιας και είχαμε αρκετή ώρα στη διάθεσή μας μέχρι να έρθει και το άλλο τμήμα τα παιδιά σε ομάδες των τριών κατευθύνονταν πίσω από το πανί και επέλεγαν τις κούκλες που τους άρεσαν. Η πρώτη ομάδα απλώς κρατούσε τις κούκλες. Στη 2η ομάδα  παιδιά απλώς παρατηρούν τους θεατές και το τρίτο αρχίζει να ρωτάει τους θεατές :

Με ξέρετε; Δίχως να περιμένει απάντηση συνεχίζει να μιλά στα παιδιά.

Η 3η ομάδα κινούσε μόνο τις κούκλες.

Ο σύντομος πειραματισμός φθάνει στο τέλος του τη στιγμή που τα παιδιά του άλλου τμήματος καταφθάνουν, κάθονται και αναμένουν να ξεκινήσει το έργο. Το σημερινό μας έργο με πρωταγωνιστές τον αέρα, το σύννεφο, ένα πουλί, ένα σαλιγκάρι κι μία παπαρούνα. Το σύννεφο πρωταγωνιστής. Δεν θέλει με τίποτε να χαλάσει την ομορφιά του, δεν θέλει να ρίξει βροχή παρόλο που κάθε ένας από τους συμμετέχοντες παρακαλά για λίγες σταγόνες νερό. Εκείνο όμως θυμώνει γιατί για το μόνο που νοιάζεται είναι η ομορφιά του.

Τα παιδιά όμως έχοντας αντιληφθεί τη σπουδαιότητα του νερού, δημιουργούν το σύνθημα: Ρίξε τώρα το νερό ή σύννεφο φέρε τη βροχή.

Η ρυθμικότητα του συνθήματος η δύναμη με την οποία το προφέρουν αναγκάζουν το σύννεφο να βρέξει και να αποχωρεί ζητώντας συγγνώμη.

Η αυλαία έκλεισε και ζητάμε από τα παιδιά να απαντήσουν στο ερώτημα: Τελικά το νερό πόσο χρήσιμο είναι;

Οι απαντήσεις τους:

Καθαρίζουμε. Πλενόμαστε. Μαγειρεύουμε. Ποτίζουμε. Ξεδιψάμε. Περιποιούμαστε.

Απαντήσεις μονολεκτικές αλλά με ενέργεια. Τυχαίο που όλες είναι ρήματα;

Σας προτρέπουμε να σκεφτείτε : Πώς θα ήταν ο κόσμος μας αν κάποια μέρα ξυπνούσαμε και δεν υπήρχε σταγόνα νερού;