Κάθε χρόνο γίνονται άλλες πολλές άλλες λιγότερες δράσεις σε συνεργασία με το δημοτικό σχολείο του χωριού μας. Φέτος, όπως έχει αναφερθεί και σε παλιότερες αναρτήσεις του blog κάναμε διάφορες δράσεις με τα παιδιά κυρίως των πρώτων τάξεων του δημοτικού. Αυτό βοηθάει φυσικά στην ενδυνάμωση των σχέσεων των δύο σχολείων αλλά και στην ομαλή μετάβαση των  παιδιών του  νηπιαγωγείου στο δημοτικό σχολείο. Μια τέτοια δράση, η οποία γίνεται κάθε χρόνο είναι και η επίσκεψη των νηπίων και  ο δημιουργικός χρόνος που περνούν τα παιδιά εκεί με τους μαθητές της πρώτης τάξης του Δημοτικού. Γνωρίζουν τον χώρο και εντοπίζουν πιθανές ομοιότητες ή διαφορές στο τρόπο διδασκαλίας και ξανασυναντιούνται με τους παλιούς τους συμμαθητές.

Ανταλλάξαμε γνώσεις, ιστορίες , τραγούδια και κατασκευές καλοκαιρινές. τα ψαράκια μας θα κολυμπήσουν σε βαθιά νερά από τον Σεπτέμβρη όμως έχουν αξιόπιστα πτερύγια και θα τα πάνε περίφημα.

Ο τόπος μας είναι χαρισματικός και μαγευτικός με ιστορία αιώνων που τα παιδιά μυούνται στον πολιτισμό σχεδόν καθημερινά ακόμη και σε μια απλή βόλτα που κάνουν με την οικογένειά τους. Όταν υπάρχει χρόνος δεν χάνουμε κ εμείς την ευκαιρία να «αξιοποιούμε» τα μνημεία και την ιστορία του τόπου μας. Σήμερα, λοιπόν, περπατήσαμε κατά μήκος της παραλίας και μέσα από το μικρό μονοπάτι φτάσαμε στο μικρό θέατρο. Γίνονταν κάποιες εργασίες εντός του χώρου όμως εμείς δεν πτοηθήκαμε κάτσαμε κάτω από τις αιωνόβιες ελιές στο πάνω μέρος της περίφραξης του αρχαιολογικού χώρου. Παρατηρήσαμε την φύση και τον χώρο, συζητήσαμε για το θέατρο, μαζέψαμε ρίγανη φρέσκια και θαυμάσαμε την όμορφη θέα.  Στον δρόμο της επιστροφής απαραίτητη στάση ήταν στην παιδική χαρά όπου τα παιδιά έπαιξαν ποδόσφαιρο και χάρηκαν τις κούνιες !

Η μητέρα ύπαρξη ιερή, συνυφασμένη με την ανιδιοτελή και βαθιά αγάπη. Η “ιδιότητα”που καταλύει τον εγωισμό και ξαναδιδάσκει τα όρια των αντοχών και των αναγκών! Πόσοι και πόσοι ποιητές, ζωγράφοι και μουσικοί δεν ύμνησαν την Μάνα ..Χρόνια Πολλά σε όλες τις  μανούλες  που γιορτάζουν σήμερα αλλά και σε αυτές που προσπαθούν με δυσκολίες να αποκτήσουν ένα παιδί, σε αυτές που επιθυμούν, σε αυτές που στηρίζουν, που αντιμετωπίζουν προβλήματα  υγείας  δικά τους ή των παιδιών τους που  είναι εκεί και επιμένουν, σε αυτές που η ζωή τα έφερε δύσκολα και “έχασαν” ένα παιδί μα στέκονται αγέρωχες και δυνατές για να βοηθήσουν την υπόλοιπη οικογένεια…

Μιχάλης Γκανάς, [Εσύ δεν θα πεθάνεις…]

— Εσύ δεν θα πεθάνεις.
— Μάζεψε τη φωτιά.
— Πεθαίνουν οι μανάδες; Δεν πεθαίνουν.
— Όχι. Κοίταξε μην καείς.
— Κι η μάνα του Νικόλα γιατί πέθανε;
— Ήταν άρρωστη πόναγε η καημένη.
— Κι εσένα που σε πόναγε το δόντι;
— Άλλο το δόντι. Δεν πέθανε κανένας από δόντι.
Σύρε να παίξεις.
— Δε θέλω. Θέλω να μην πεθάνεις.
— Μπα σε καλό σου. Φέρε μου το σινί.
— Η γιαγιά όμως θα πεθάνει.
— Θα ’σαι μεγάλος τότε μη φοβάσαι.
— Πόσο μεγάλος θα ’μαι;
— Άντρας. Θα ’χεις γυναίκα και παιδιά.
Μπορεί κι αγγόνια.
— Κι εσύ πώς θα ’σαι τότε;
— Σαν τη γιαγιά. Γριούλα.
— Σαν τη γιαγιά; Φαφούτα μ’ ένα μάτι…
Εσύ δεν θα ’σαι έτσι. Κι ούτε θα πεθάνεις.
Θα πεθάνεις;
— Όχι δεν θα πεθάνω. Φέρε τη γάστρα.
— Άμα πεθάνεις θα πεθάνω να το ξέρεις.
— Κούφια η ώρα. Μη λες τέτοιες κουβέντες.
— Άμα πεθάνεις θα πεθάνω. Μ’ ακούς;

Σ’ ακούω. Ψεύτη.
Ούτε αυτά που μου ’ταξες παιδί δεν κράτησες.

Από τη συλλογή Παραλογή (1993)

[πηγή: Μιχάλης Γκανάς, Ποιήματα 1978-2012, Μελάνι, Αθήνα 2013, σ. 137]

Είθε να έχουν όλες οι μαμάδες μια ανοιχτή αγκαλιά από τα παιδιά τους!

Μέσα σε κλίμα χαράς μα και συγκίνησης οι νηπιαγωγοί μαζί με τα παιδιά διοργάνωσαν για  μια ακόμη χρονιά μια γιορτή με καλεσμένες όλες τις μαμάδες των μαθητών. Ένα αφιέρωμα που τα είχε όλα χαρά, τραγούδια, παιχνίδια, χορό, ζωγραφιές, όμορφα λόγια και συγκινητικές στιγμές! Τα παιδιά προετοίμαζαν με πολύ χαρά όλη την περασμένη εβδομάδα το συγκεκριμένο αφιέρωμα στις  μαμάδες τους με ιδιαίτερες κατασκευές, τραγούδια και ένα μεγάλο φωτεινό χαμόγελο!