Στα πλαίσια της τρίτης ετήσιας ομαδικής συνάντησης και την παρουσία όλων των γονέων και των εκπαιδευτικών του Νηπιαγωγείου προσεγγίσαμε τα θέματα που απασχολούν την καθημερινότητα τόσο την ενδοσχολική όσο και την οικογενειακή πραγματικότητα με περισσότερο βιωματικό τρόπο.

Αξιοποιήσαμε τις γνώσεις μας στο θεατρικό παιχνίδι και στην ενδυνάμωση της ομάδας κι αποφασίσαμε αυτήν την φορά να «συνδιαλλαγούμε» με τους γονείς σε άλλη βάση. Ωστόσο οφείλουμε να παραδεχτούμε πως αυτήν την αλληλεπιδραστική σχέση την χτίζουμε από την αρχή της χρονιάς λίγο λίγο σε διάφορες συναντήσεις αλλά και σε σημαντικές περιστάσεις, όπως για παράδειγμα στην Χριστουγεννιάτικη γιορτή όπου οι γονείς των παιδιών συμμετείχαν ενεργά καθόλη την διάρκεια της.

Πιο αναλυτικά λοιπόν, για το ζέσταμα –warming–up της ομάδας επιλέξαμε μια χαρούμενη μουσική υπόκρουση και προτρέψαμε τους γονείς να κινηθούν στον χώρο χαιρετώντας με μη λεκτικό τρόπο όποιον συναντούσαν μόλις σταματούσε η μουσική. Ύστερα η οδηγία άλλαξε κι έπρεπε οι γονείς να χαιρετηθούν ακουμπώντας με κάποιο σημείο του σώματος τους, π.χ. αγκώνας, γόνατο και πλάτη.

Ύστερα, συστάθηκε ένας κύκλος και «χορέψαμε» τον χορό της βροχής. Οι κινήσεις του χορού ήταν διπλές και μεταδίδονταν από τον έναν στον άλλον σαν κύμα. Πρώτα παλαμάκια, χτύπημα δακτύλων, χτύπημα μηρών με τα χέρια, πόδια στο πάτωμα και τέλος τρίψιμο των χεριών κυκλικά.

Ακολούθησε «ο κύκλος με τα κοινά» όπου σηκώνονταν όρθιοι και άλλαζαν θέσεις όσοι είχαν κοινή απάντηση στην εκάστοτε ερώτηση (π.χ. να σηκωθούν όσοι πήγαν για δουλειές στο Ναύπλιο σήμερα ή όσοι πήγαν γυμναστήριο κ.λπ.).

Μετά είχαμε βάλει σε ένα κουτί έναν καθρέφτη κι έπρεπε ο καθένας να κοιτάξει το περιεχόμενο του κουτιού χωρίς να αποκαλύψει τι σημαντικό κρύβεται εκεί μέσα. Η σημαντικότητα του ίδιου μας του εαυτού και πόσο το λαμβάνουμε τελικά υπόψιν στην καθημερινότητα μας.. Μεγάλη συζήτηση..

Τέλος, χωριστήκαμε σε τέσσερις ομάδες με βάση τα συναισθήματα και είχαμε τις εξής ομάδες: χαρά, λύπη, θυμός, αγάπη. Οι γονείς κλήθηκαν να μιλήσουν για το συναίσθημα που διάλεξαν μετά από τυχαία επιλογή και να αποκαλύψουν πότε νιώθουν το καθένα δηλαδή σε ποια περίπτωση θυμούνται αντίστοιχα. Ύστερα ανά ομάδα ζωγράφισαν και παρουσίασαν τις ομαδικές τους δημιουργίες με αναφορά το συγκεκριμένο συναίσθημα.

Τέλος, ο «μαγικός κύκλος» έκλεισε συζητώντας τι θα έπρεπε να έχει ένας «κύκλος» για να περνάμε καλά.  Αυτή σαφώς ήταν η αρχή μιας μεγάλης και ενδιαφέρουσας συζήτησης για τους γενικότερους προβληματισμούς των γονέων σε σχέση με τα παιδιά και την συμπεριφορά τους. Όταν ο τρόπος προσέγγισης γίνεται πιο άμεσος και η ομάδα νιώθει περισσότερο άνετα τα συμπεράσματα μόνο ως εποικοδομητικά μπορούν να περιγράφουν. Ευχαριστούμε τους γονείς που ανταποκρίνονται με διάθεση και χαρά σε κάθε πρόκληση!

Λήψη αρχείου