Γιατί τα παιδιά δυσκολεύονται στα μαθηματικά;

mporeite-na-lusete-ton-grifo-gia-8xronous-mathites.w_hr

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

Χωρίς αμφιβολία, θα ήταν ανώφελο κι επικίνδυνο να διαχωρίσουμε τα σχολικάμαθήματα σε «εύκολα» και «δύσκολα»: έτσι κι αλλιώς η επίδοση των μαθητών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να εξαντληθούν σε ένα μόνο άρθρο. Για το λόγο αυτό δεν θα υποστηρίξουμε πως οι περισσότεροι μαθητές δυσκολεύονται στα μαθηματικά, αλλά θα αναφέρουμε τους λόγους για τους οποίους τα παιδιά, ανεξάρτητα από το αν έχουν υψηλή ή χαμηλή επίδοση στο συγκεκριμένο μάθημα, δυσκολεύονται να κατανοήσουν την ουσία όσων διδάσκονται και εν γένει την εφαρμογή των μαθηματικών στην καθημερινότητά τους.
Σύμφωνα με μία έρευνα που έγινε στη Γενεύη το 1984, τα παιδιά σχολικής και προσχολικής ηλικίας αναγνωρίζουν τους αριθμούς, δίνοντας στα αριθμητικά ψηφία κάποιο είδος λειτουργίας: ο αριθμός 4, για παράδειγμα, δηλώνει τα μέλη της οικογένειας, ενώ ο αριθμός 10 τα χαρτομάντιλα που βρίσκονται μέσα στο πακέτο. Οι αριθμοί, επομένως, χρησιμοποιούνται για να μεταφέρουν πληροφορίες και δεδομένου ότι τα ψηφία χρησιμοποιούνται συνεχώς στο περιβάλλον τους για πολλούς και διαφορετικούς σκοπούς, δίνοντας απάντηση σε ερωτήσεις όπως «πόσα μπισκότα θα φας;» και «πόσο χρονών είσαι;», τα παιδιά εξοικειώνονται μαζί τους πολύ πριν αρχίσουν το σχολείο. Επίσης, τα παιδιά αυτής της ηλικίας έχουν την ικανότητα να αναπαριστούν μικρές ποσότητες: κατά τη διάρκεια ερευνών που πραγματοποιήθηκαν στην Ευρώπη και στην Αυστραλία τη δεκαετία του ’80, οι ερευνητές έδειξαν στα παιδιά έναν αριθμό πλαστικών τούβλων και στη συνέχεια τούς ζήτησαν να αναπαραστήσουν το σύνολό τους στο χαρτί. Όπως είναι φυσικό, οι μικροί συμμετέχοντες κατέφυγαν σε διάφορες τεχνικές, το σημαντικό είναι πάντως πως οι περισσότεροι τα κατάφεραν, αναπαριστώντας ακόμα και το μηδέν, παρόλο που η έννοια του μηδενός θεωρείται δύσκολη για άτομα τόσο μικρής ηλικίας.
Πού, λοιπόν, έγκειται η δυσκολία των παιδιών σχολικής ηλικίας, απ’ τη στιγμή που φαίνεται να έχουν ήδη κατανοήσει βασικές έννοιες των μαθηματικών; Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, τα παιδιά έχουν την ανάγκη να βλέπουν τα αριθμητικά σύμβολα ως αναπαραστάσεις γεγονότων ή σχέσεων που περιλαμβάνουν συγκεκριμένα αντικείμενα, και στο σχολείο δεν τούς δίνεται η δυνατότητα να κατανοήσουν πως οι νέες μαθηματικές έννοιες που μαθαίνουν μπορούν να εφαρμοστούν στην καθημερινότητά τους.
Επί παραδείγματι, τα 7 τουβλάκια πάνω στο τραπέζι είναι μια εικόνα που μπορούν να δουν και να κατανοήσουν, δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο για τις «αφηρημένες» ασκήσεις πάνω στο χαρτί, ούτε για τα σύμβολα «+»,  «–» και «=»: οι περισσότεροι μαθητές 6 – 12 ετών είναι εξοικειωμένοι με ασκήσεις τύπου «2+4= » με αποτέλεσμα να θεωρούν πως το «=» είναι απλώς ένα σημάδι για να δώσουν την απάντηση στα δεξιά, και να απορρίπτουν τύπους όπως  «3+7=6+4», αλλάζοντάς τους σε «3+7+6+4= ». Επομένως, οι μαθητές μπορεί να ξέρουν να προσθέτουν, να αφαιρούν και να πολλαπλασιάζουν, αλλά έχουν την τάση  να εκτελούν τις πράξεις μ’ έναν μηχανικό τρόπο, χωρίς να σκέφτονται. Αυτό, βέβαια, δεν συμβαίνει μόνο με τα παιδιά: σε μία έρευνα που ζητήθηκε από ενήλικες να βρουν το λάθος στην πράξη «7+8=14» όλοι σχεδόν αντικατέστησαν το «14» με το «15». Όταν οι ερευνητές τούς είπαν πως θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν το «8» με το «7» ή το «7» με το «6», οι συμμετέχοντες έμειναν έκπληκτοι, δηλώνοντας πως έχουν συνηθίσει να κάνουν πράξεις μετά το «=» και αποδεικνύοντας πως οι περισσότεροι αντιμετωπίζουμε το εν λόγω σύμβολο σαν ερέθισμα για να κάνουμε κάτι.
Το βασικό πρόβλημα, επομένως, των μαθητών που δυσκολεύονται στις αριθμητικές πράξεις είναι πως δεν μπορούν να ερμηνεύσουν τα σύμβολα και να καταλάβουν πως όσα μαθαίνουν εφαρμόζονται σε πρακτικές καταστάσεις και δεν είναι απλές πράξεις πάνω στο χαρτί. Ακόμα, όμως, και οι μαθητές που έχουν καλή σχολική επίδοση, καθώς και οι ενήλικες που μπορούν να κάνουν πολύπλοκους μαθητικούς υπολογισμούς, δεν είναι καθόλου βέβαιο πως έχουν κατανοήσει σε βάθος αυτούς τους υπολογισμούς και πως μπορούν να ερμηνεύσουν τα ευρήματά τους, αφού φαίνεται πως οι υπολογιστικές ικανότητες δεν συνδέονται πάντα με την ευρεία κατανόηση των μαθηματικών.

ΠΗΓΗ: apodoxi.gr

Δημοσιεύθηκε στη Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Ένα «οικογενειακό» σχολείο στην Κρήτη

sxoleio1-thumb-largeΤο υπόγειο έγινε ένας σχολικός «παράδεισος»

Ελαιοχρωματιστές, τεχνικοί πληροφορικής, μηχανικοί, ψυκτικοί, λογιστές βοήθησαν για να κατασκευαστεί το τεράστο υπόγειο του σχολικού συγκροτήματος στις Βούτες Ηρακλείου, στο οποίο συστεγάζονται δύο νηπιαγωγεία και ένα δημοτικό σχολείο. Δεν είναι μόνο εργαζόμενοι που βρήκαν… μεροκάματα. Πρόκειται για γονείς μαθητών οι οποίοι αφιλοκερδώς και με συλλογική δουλειά επί περίπου έναν χρόνο δούλεψαν για να αναμορφώσουν το υπόγειο του σχολικού κτιρίου των παιδιών τους.

Ειδικότερα, αποθήκη ήταν ουσιαστικά η κύρια χρήση του υπογείου πριν παρέμβουν οι γονείς. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, με την ανακατασκευή και αξιοποίηση του υπογείου, τα παιδιά απέκτησαν περίπου 600 τ.μ. ωφέλιμου λειτουργικού χώρου, δηλαδή αυξάνοντας κατά περίπου 20% τον λειτουργικό εσωτερικό χώρο των παιδιών στο σχολείο. Στο υπόγειο κατασκευάστηκαν δύο αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια πληροφορικής και φυσικών επιστημών, αίθουσα εικαστικών, βιβλιοθήκη, γυμναστήριο/χώρο προβολών, χώρους παιχνιδιού και τουαλέτες.

Για όλα αυτά, οι γονείς κινητοποιήθηκαν προς πάσα κατεύθυνση, εντός και εκτός Κρήτης. Συγκεκριμένα, πήραν χορηγίες από το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης Κρήτης, το Ιδρυμα Τεχνολογίας και Ερευνας, από εταιρείες, ενώ αξιοποιήθηκαν κονδύλια από τη Σχολική Επιτροπή και το ταμείο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων των παιδιών που φοιτούν στο σχολικό συγκρότημα.

Παράλληλα, οι γονείς αναζήτησαν λύσεις οικονομικές, ενώ έβαλαν και πολύ εθελοντική εργασία, όπως εξήγησε χθες στην «Κ» ο Ανδρέας Γιαννόπουλος, πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων. Ενδεικτικά, όπως αναφέρει εκ μέρους του Δ.Σ. του Συλλόγου η Μαγδαληνή Χατζάκη, με προσωπική τους εργασία συνέβαλαν οι γονείς Γιάννης Μπραγουδάκης (ελαιοχρωματιστής), Ιουλιέττα Λεοντάκη (λογίστρια), Στέλιος Κουτσάκης (υποδομές δικτύων υπολογιστών), Βαγγέλης Χαρκουτσάκης (μηχανικός και τεχνικός υπεύθυνος του έργου), ενώ πολλές ώρες αφιέρωσαν τα μέλη του συμβουλίου. Το Δ.Σ. στέκεται επίσης στην υποστήριξη των εκπαιδευτικών και την προσωπική προσπάθεια του κ. Στεφανάτου, διευθυντή του 2ου Δημοτικού Βουτών. Ομως συστράτευση στην προσπάθεια υπήρξε και από… εξωσχολικούς. Ο ηλεκτρολόγος Αντώνης Αλεξάκης και τεχνικός υποδομών κλιματισμού Ιωάννης Πολίτης, παρότι δεν έχουν σχέση με το σχολείο, πρόσφεραν αφιλοκερδώς εργασία χιλιάδων ευρώ.

«Ευχόμαστε δημιουργική χρήση του υπογείου λοιπόν! Και ας προσπαθήσουμε να του δώσουμε τον χαρακτήρα που ονειρευτήκαμε όταν το σχεδιάζαμε! Πόλος πολιτισμού και εκπαίδευσης για τη σχολική μας κοινότητα αλλά και για την πόλη μας», λέει το κείμενο του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, οι οποίοι αξίζουν συγχαρητήρια για την προσπάθειά τους, που στέλνει πολλαπλά μηνύματα σε μια εποχή που η χώρα αντιμετωπίζει, όχι μόνο οξύτατη οικονομική κρίση, αλλά και –κατά πολλούς σημαντικότερη– κρίση αξιών.

ΠΗΓΗ:kathimerini.gr

Δημοσιεύθηκε στη Γενικά | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Ακολούθησε τον Οδυσσέα!

ακολουθησετονοδυσσεα

ΚΛΙΚ στην εικονα για να μεταβείτε στη σελίδα

Ο ταξιδευτής Οδυσσέας θα σας οδηγήσει σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στον ελληνικό πολιτισμό από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Καλεί για συνταξιδιώτες του μαθητές, εκπαιδευτικούς και όσους ενδιαφέρονται να μάθουν για την πολιτιστική μας κληρονομιά με πρωτότυπο και ψυχαγωγικό τρόπο.ι.

Εκπαιδευτικοί

Εδώ μπορείτε να βρείτε:
– ψηφιακά έντυπα με ενδιαφέροντα θέματα και οδηγούς περιήγησης για σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους σε όλη την Ελλάδα

– προτάσεις για να πραγματοποιήσετε με τους μαθητές σας ατομικές και ομαδικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες και παιχνίδια
– υποστηρικτικό υλικό για την καλύτερη αξιοποίηση του περιεχομένου της Πύλης, όπως προτάσεις επίσκεψης σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, εκπαιδευτικούς στόχους και λύσεις των προτεινόμενων δραστηριοτήτων, σύνδεση των θεματικών ενοτήτων με τη σχολική ύλη και σχετική βιβλιογραφία.

Μαθητές

Εδώ μπορείτε να ταξιδέψετε στο χρόνο
μαθαίνοντας για τον ελληνικό πολιτισμό και τη ζωή των ανθρώπων σε διάφορες εποχές με:

– προτάσεις για πρωτότυπες ατομικές και ομαδικές δραστηριότητες και παιχνίδια στο σπίτι ή στο σχολείο
– ψηφιακά έντυπα με ενδιαφέροντα θέματα και οδηγούς περιήγησης για σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους σε όλη την Ελλάδα.
Και άλλα…

ΠΗΓΗ:www.educational.diadrasis.net/

Δημοσιεύθηκε στη Επιστημονικά | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Τι ΔΕΝ είναι ευτυχία!

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

Υπάρχει άραγε το μυστικό της ευτυχίας; Γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι πιο ευτυχισμένοι από κάποιους άλλους ενώ μοιράζονται τις ίδιες συνθήκες ζωής; Τι είναι εκείνο που διαχωρίζει την ευτυχία από την ικανοποίηση; Υπάρχει άραγε η ευτυχία καθαυτή ή μήπως ως κατάσταση ταυτίζεται με την απουσία της δυστυχίας;

Η συζήτηση γύρω από την έννοια της ευτυχίας είναι μεγάλη, διαχρονική, γεμάτη αντιφάσεις και διαφωνίες. Αν υπάρχει ένας κοινός τόπος για το περιεχόμενο της, τότε αυτός είναι αυτός της σχετικότητας!

Υποκειμενική και σχετική η έννοια της ευτυχίας είναι διαφορετική και καθοριστική για κάθε άνθρωπο.

Αποτελεί την έμπνευση, το κίνητρο, το σκοπό αλλά και το ίδιο μέσο για να ζει τη ζωή του.

  • Η ευτυχία δεν είναι μια στατική κατάσταση, είναι προσωπική επιλογή με ατομικά χαρακτηριστικά που κάθε ένας από εμάς την καταλαβαίνει, τη ζει και τη αντιλαμβάνεται με το δικό του τρόπο. Ως εκ τούτου είναι αναποτελεσματικό να προσπαθούμε να την ορίσουμε με αντικειμενικότητα, να τη συγκρίνουμε και να της αποδίδουμε γενικά χαρακτηριστικά και κριτήρια επιτυχίας. Κάθε ένας από εμάς έχει το δικό τρόπο να ορίζει τι είναι «ευτυχία», τα μόνα αντικειμενικά κριτήρια είναι εκείνα που ορίζουν τι δεν είναι ευτυχία!
  • Ευτυχία δε σημαίνει ότι δεν έχω άγχος, φόβους, ανησυχίες και ότι ζω σε συνθήκες απόλυτης ηρεμίας. Μια τέτοια συνθήκη είναι απλά ανέφικτη, άρα δε μπορεί να υπάρξει.
  • Ευτυχία δε σημαίνει ότι ζω σε ιδανικές συνθήκες. Δε μπορούμε να περιμένουμε για κάτι που δεν υπάρχει για να είμαστε ευτυχισμένοι. Η ευτυχία βρίσκεται μόνο στο τώρα.
  • Ευτυχία δε σημαίνει έχω την τέλεια σχέση ή απλά έχω μια σχέση. Αν και μια ισορροπημένη σχέση μπορεί να μας γεμίσει χαρά δε σημαίνει ότι μόνος/η μου δε μπορώ να είμαι ευτυχισμένος. Αντίθετα η πραγματική έννοια της ευτυχίας περιλαμβάνει την ευτυχισμένη σχέση με τον εαυτό μας.
  • Ευτυχία δε σημαίνει ότι έχω πολλά χρήματα. Αν και με τα χρήματα αγοράζεις εκείνα που σε ικανοποιούν ή εκπληρώνεις τα όνειρα που σου δίνουν ευτυχισμένες στιγμές, εντούτοις δεν είναι τα χρήματα εκείνα που σε βοηθούν να κάνεις όνειρα ή εκείνα που αγοράζουν τη θετική σκέψη, την καλή διάθεση και την ευγνωμοσύνη πως έκανες το όνειρο σου πραγματικότητα.
  • Ευτυχία δε σημαίνει πως σε αποδέχονται οι άλλοι! Ευτυχία είναι όταν αποδέχεσαι εσύ τον εαυτό σου έτσι όπως είναι, έτσι όπως ζει, έτσι όπως ονειρεύεται! Ευτυχία είναι η αρμονική σχέση και η δημιουργική συμφωνία του «εγώ» με τον πραγματικό εαυτό.

Η ευτυχία δεν είναι κάτι έξω από εμάς! Η ευτυχία είναι μέσα μας. Είναι η επιλογή του «θέλω να είμαι ευτυχισμένος ανεξάρτητα από τις συνθήκες και τους γύρω μου»!

Ειρήνη Μεσσήνη
Συμβουλευτική Ψυχολόγος

ΠΗΓΗ: neolaia.gr

Δημοσιεύθηκε στη Γενικά | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Δέκα πολύτιμα μαθήματα για τα παιδιά μας, που δεν διδάσκονται στο σχολείο!

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

Τα πιο σημαντικά μαθήματα (ικανότητες) στη ζωή δεν τα διδαχθήκαμε στοσχολείο και το ίδιο ισχύει για τα παιδιά μας. Είναι ευκαιρία λοιπόν για μας, επειδήγνωρίζουμε ότι τα παιδιά μας δεν θα τα διδαχθούν σε καμιά τάξη του σχολείου, να τα διδάξουμε εμείς με άμεσο ή έμμεσο τρόπο.

Οι διαπιστώσεις αυτές προέρχονται από έρευνα που έγινε στο Harvard School of Education, που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα σημαντικότερα μαθήματα που μαθαίνει κανείς στη ζωή δεν προέρχονται από ακαδημαϊκές διδασκαλίες, αλλά είναιεμπειρίες και μαθήματα που διδάσκεται το άτομο αυτά που μαθαίνει μέσα από τη ζωή, την αυτοπαρατήρηση και την παρατήρηση των άλλων, τηνυιοθέτηση χαρακτηριστικών και διόρθωση λαθών που πράξαμε και δεν θέλουμε να επαναλάβουμε.

Ας εξετάσουμε 10 μαθήματα – ικανότητες που μπορούμε να «περάσουμε» στα παιδιά μας τα οποία θα τους φανούν παρά πολύ χρήσιμα στη ζωή τους και τα οποία ίσως δεν πρόκειται να διδαχθούν ποτέ στο σχολείο…

1. Αυτοπειθαρχία σαν κλειδί. Είναι σημαντικό να διδάξουμε τα παιδιά αυτοπειθαρχία και αυτοκυριαρχία. Με αυτοπειθαρχία και επιμονή μπορεί κανείς να καταφέρει οτιδήποτε επιθυμεί. Με το να θέτει στόχους και να ακολουθεί τα κατάλληλα βήματα μπορεί να καταφέρει να κτίσει συναισθηματική νοημοσύνη και μια ισορροπημένη ζωή που θα τα ικανοποιεί και θα τα εκφράζει.

2. Σεβασμός στην εσωτερική φωνή. Το κλειδί είναι να διδάξουμε τα παιδιά από νωρίς να ακούνε την εσωτερική τους φωνή. Πάντα η εσωτερική «αυθεντική» φωνή έχει τη σοφία να οδηγεί όλους τους ανθρώπους στη λύση προβλημάτων και διλημμάτων. Απλά πρέπει τα άτομα από μικρή ηλικία να μάθουν να την ακούνε, να την σέβονται και να την ακολουθούνε αντί να την θάβουν και να την αγνοούν.

3. Έκφραση συναισθημάτων. Έκφραση του τι ακριβώς νιώθει το άτομο εσωτερικά. Από μικρή ηλικία τα παιδιά πρέπει να μάθουν να εκφράζουν τα εσωτερικά τους συναισθήματα και το τι αληθινά νιώθουν αντί να το καταπιέζουν. Όταν ένα άτομο από μικρή ηλικία μάθει να εκφράζει τον τρόπο που αισθάνεται και σκέφτεται αυθεντικά και με ειλικρίνεια και νιώθει ότι αυτό γίνεται αποδεκτό από το περιβάλλον, μπορεί να καλλιεργήσει την πίστη στον εαυτό του, την συναισθηματική του νοημοσύνη, να εκφράζει τις ιδέες του να έχει τη δυνατότητα να εξερευνήσει και εξελίξει τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτή η ικανότητα δημιουργεί την αίσθηση στο άτομο ότι είναι άξιος σεβασμού και με αυτό τον τρόπο έχει δυνατότητα στην ισορροπία, έκφραση, εξερεύνηση και εξέλιξη.

4. Ικανότητα να θέτεις κατάλληλες ερωτήσεις. Η διαφορά του επιτυχημένου από τον αποτυχημένο άνθρωπο είναι να μάθει να θέτει τις κατάλληλες ερωτήσεις από νωρίς. Ο επιτυχημένος άνθρωπος είναι αυτός που γνωρίζει τι δεν ξέρει και διδάσκεται από νωρίς να κάνει τις κατάλληλες ερωτήσεις για να το μάθει. Ξέρει δηλαδή τι πρέπει να μάθει για να βελτιωθεί και να προχωρήσει. Άρα κλειδί για την πρόοδο του είναι να δεχθεί τι δεν γνωρίζει και να τολμήσει να το ανακαλύψει.

5. Αποδοχή και απόφαση να λειτουργήσει το άτομο ανεξάρτητα από τη γνώμη των άλλων. Ένα σημαντικό μάθημα της ζωής είναι ότι τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα θέλουμε, ούτε οι συνθήκες είναι πάντα ιδανικές, ούτε οι άλλοι συμπεριφέρονται πάντα όπως θα επιθυμούμε. Είναι πολύ σημαντικό από μικρή ηλικία το άτομο να διδαχθεί ότι ο δημιουργός της πραγματικότητας του και της ισορροπίας του είναι το ίδιο το άτομο και δεν πρέπει η γνώμη των άλλων να επηρεάζουν την ισορροπία, την ευτυχία και την πραγματικότητα του. «Η ευτυχία βρίσκεται στα χέρια του ατόμου».

6. Εν-συναίσθηση σαν κλειδί. Το να συναισθάνεσαι με τον άλλο και όχι για τον άλλο είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα της ζωής που πρέπει να μάθει το άτομο. Με αυτό τον τρόπο το άτομο θα κατορθώσει να μπορεί να μπαίνει στη θέση του άλλου ανθρώπου, να συναισθάνεται τι περνάει και τι βιώνει και να το βοηθάει ουσιαστικά. Η εν-συναίσθηση είναι μια σημαντική και ουσιαστική ικανότητα των ανθρώπων. Ανοίγει τον δρόμο για την επικοινωνία, την δημιουργία ουσιαστικών και μακροχρόνιων σχέσεων, καθώς και ουσιαστικού συναισθηματικού πλησιάσματος ψυχής.

7. Μετατροπή εμποδίων σε ευκαιρίες για μάθηση και εξέλιξη. Οι διαφωνίες, τα προβλήματα και τα εμπόδια είναι αναπόφευκτο κομμάτι της ζωής των ανθρώπων. Τα παιδιά από μικρή ηλικία πρέπει να διδαχθούν αυτή την πραγματικότητα. Όμως ταυτόχρονα πρέπει να διδαχθούν ότι το άτομο γίνεται επιτυχημένο ή αποτυχημένο και ευτυχισμένο ή δυστυχισμένο ανάλογα με τον τρόπο που αντιμετωπίζει αυτές τις δυσκολίες και τα εμπόδια. Εάν δηλαδή βλέπει τα εμπόδια αυτά σαν τροχοπέδη και χάνει την ψυχραιμία του τότε είναι «καταδικασμένο» να υιοθετεί μία πεσιμιστική στάση απέναντι στα προβλήματα και στη ζωή. Αντίθετα εάν το άτομο βλέπει τα εμπόδια σαν μαθήματα και ευκαιρίες για εξέλιξη και ανάπτυξη θα υιοθετήσει μια αισιόδοξη δυνατή άποψη για τη ζωή, τις σχέσεις και τη πρόοδο.

8. Υιοθέτηση συμπεριφοράς των «καλύτερων». Αν θέλουμε το παιδί μας να γίνει πετυχημένο πρέπει να το διδάξουμε να υιοθετεί και να μιμείται συμπεριφορές ανθρώπων που θεωρεί πετυχημένους και έμπειρους σε τομείς που θαυμάζει. Για να πετύχουν στο τομέα που ενδιαφέρονται πρέπει να αναγνωρίσουν κάποιον σπουδαίο να τον παρατηρήσουν και να τον «μιμηθούνε» . Όπως είπε ο Πάμπλο Πικάσο «Οι καλοί καλλιτέχνες αντιγράφουν. Οι εξαιρετικοί κλέβουν, με τον καλύτερο τρόπο».

9. Εκτίμηση μικρών χαρών της ζωής. Τα παιδιά πρέπει να διδαχθούν από νωρίς να μάθουν να εκτιμούν και να είναι ευγνώμονες για τις μικρές καθημερινές χαρές της ζωής. Πρέπει να εκτιμούν έννοιες ουσιαστικές αλλά και απλές, όπως το «μοίρασμα», η προσφορά, το «νοιάξιμο», η αλληλοβοήθεια κλπ.

10. Έμπνευση κάνοντας τους άλλους να χαμογελούνε. Από πολύ μικρή ηλικία είναι σημαντικό να εμπνεύσουμε τα παιδιά να μην πληγώνουν τα συναισθήματα των άλλων, αντίθετα να προσπαθούνε να τους κάνουν να χαμογελούν σε κάθε ευκαιρία. Τελικά η ικανότητα να κάνεις τον άλλο να χαμογελά και να νιώθει όμορφα με τη παρουσία σου, είναι μια μοναδική ικανότητα που μπορεί να σε βοηθήσει να αντιμετωπίσεις ακόμα και την πιο δύσκολη κατάσταση.

ΠΗΓΗ: huffingtonpost.gr

Δημοσιεύθηκε στη Γενικά | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Η αξία της αριστείας

herakathen_0

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

Να γίνεις σπουδαίος, να διαπρέψεις, να είσαι ο καλύτερος. Αυτή η ανταγωνιστική διάθεση ήταν η κινητήρια δύναμη της αρχαίας Ελλάδας σε όλους τους τομείς, αυτή είναι και στον σύγχρονο κόσμο, τουλάχιστον στις χώρες που έχουν να επιδείξουν σημαντικά επιτεύγματα. «Πάντα να αριστεύεις και να γίνεσαι καλύτερος απ’όλους» ήταν η πρώτη προτροπή προς τους νέους, από την εποχή του Ομήρου. Τίποτα δεν πρόσφερε μεγαλύτερη ικανοποίηση από την αριστεία!

 Ποιος είναι ο άριστος

Άριστος ήταν ο Αχιλλέας. Αυτός ο οξύθυμος, κακομαθημένος βασιλιάς που δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του. Ήταν όμως ανίκητος στη μάχη! Ήταν η εγγύηση της επιτυχίας για αυτούς που τον είχαν στο πλευρό τους.

Άριστος ήταν ο Οδυσσέας, ο πολυμήχανος και πονηρός Ιθακιώτης, ο οποίος, χωρίς να υστερεί σε γενναιότητα, κέρδιζε τις περισσότερες μάχες με τα λόγια και τις ιδέες του.

Άριστος ήταν ο Θαλής από τη Μίλητο, ένας από τους «φυσικούς φιλοσόφους», τους γεννήτορες της φιλοσοφικής σκέψης. Αρίστευσε στο πνεύμα, γιατί κατάφερε να το χρησιμοποιήσει μ’ έναν τρόπο πρωτόγνωρο για την εποχή του: αντί να παραμείνει προσκολλημένος στην εικόνα που έδιναν οι μυθολογικές αφηγήσεις για τον κόσμο, έψαξε μέσα στον κόσμο να βρει τις απαντήσεις.

Άριστος ήταν ο Θεμιστοκλής, ο καπάτσος και εύστροφος στρατηγός, που ήξερε να πείθει και τους πιο στενοκέφαλους. Η δική του ξεχωριστή ευφυία έσωσε όλον τον πληθυσμό της Αθήνας, τότε που μπήκαν οι Πέρσες και ρήμαξαν τα πάντα.

Άριστος ήταν ο Περικλής, ο ψυχρός κι απόμακρος στρατηγός, που χωρίς ποτέ να χαϊδέψει τ’ αυτιά κανενός, οι Αθηναίοι τον ψήφιζαν για 14 χρόνια. Γιατί ήταν ο καλύτερος ομιλητής, ο καλύτερος στη διαχείριση κρίσεων και τόσο ψύχραιμος που τον αποκαλούσαν Ολύμπιο. Άριστος και στην αντοχή, γιατί παρά το σφυροκόπημα που δέχτηκε από την αντιπολίτευση, εκείνος έπραξε αυτό που θεωρούσε σωστό για την πόλη του. Και από τα δημιουργήματα αυτού του άριστου άνδρα, αντλούμε ακόμα ηθικό και υλικό όφελος.

Άριστος ήταν και ο Αλέξανδρος, ο τόσο ξεχωριστός που ονομάστηκε Μέγας. Άριστος στη δύναμη ψυχής, στην αποφασιστικότητα, στη στρατηγική σκέψη, στην επίτευξη στόχων. Σε αυτόν τον σκληρό πεισματάρη οφείλει η Ελλάδα τη δόξα που μέχρι σήμερα συνοδεύει το όνομά της.

Άριστοι, ο καθένας στον τομέα του, ήταν πολλοί ακόμα, που είχαν την τύχη να ζήσουν σε ένα περιβάλλον που ενθάρρυνε την αριστεία και την επιβράβευε με τιμές εν ζωή και υστεροφημία κατόπιν. Γλύπτες, ποιητές, ρήτορες, φιλόσοφοι, στρατιωτικοί, πολιτικοί, επιστήμονες, αθλητές, άφησαν πίσω τους μια ανεκτίμητη περιουσία – από την οποία ακόμα τρεφόμαστε – επειδή ήθελαν και μπορούσαν να γίνουν άριστοι στο είδος τους. Μπορούσε βέβαια ν’ αριστεύσει κάποιος και στο εμπόριο, αν ενδιαφερόταν μόνο για οφέλη υλικά. Αλλά, οπουδήποτε και αν δοκίμαζε την τύχη του, ήξερε πως υπάρχουν όρια, τα οποία δεν επιτρεπόταν να ξεπεράσει.

Μέτρον άριστον

Οι αρχαίοι λάτρευαν την ισονομία, αλλά δεν έβλεπαν με καλό μάτι την εξίσωση. Αυτός που είχε ένα ιδιαίτερο ταλέντο, όχι μόνο μπορούσε, αλλά και όφειλε να το αναπτύξει και να γίνει σπουδαίος, τιμώντας έτσι τον εαυτό του, την οικογένειά του και την πατρίδα του. Ωστόσο, δεν ήταν αφελείς. Γνώριζαν ότι η ανθρώπινη φιλοδοξία εύκολα οδηγεί στην υπερβολή και τίποτα δεν απεχθάνονταν περισσότερο από την έλλειψη μέτρου. Ο ανταγωνισμός είχε όρια, τα οποία όλοι γνώριζαν από την ημέρα που γεννήθηκαν.

Μπορούμε να τα συνοψίσουμε σε πέντε δελφικά παραγγέλματα:

ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ, τίποτα σε υπερβολή. Ο καθένας οφείλει να συγκρατεί τον εαυτό του μέσα στα όρια που έχει θέσει η κοινωνία που τον ανέθρεψε.

ΥΒΡΙΝ ΜΙΣΕΙ. Η υπέρβαση των ανθρώπινων μέτρων, η υπέρμετρη αλαζονεία δεν μένει ατιμώρητη. Εκείνος που θα πιστέψει πως, επειδή είναι σπουδαίος στον τομέα του, μπορεί να περνιέται για θεός, σύντομα θα χάσει το μυαλό του και θα οδηγηθεί σε παράκρουση. Τότε επεμβαίνει η Νέμεσις, η ύψιστη τιμωρία.

ΥΦΟΡΩ ΜΗΔΕΝΑ, να μην υποβλέπεις κανέναν, όσο ψηλά κι αν φτάσεις. Ο σπουδαίος άνθρωπος οφείλει να είναι ευγενικός και ευπροσήγορος με όλους. Έτσι προστατεύει τον εαυτό του από την αλαζονεία και ωφελεί όλους τους άλλους γύρω του.

ΠΡΑΤΤΕ ΔΙΚΑΙΑ. Να δίνεις στον καθένα αυτό που του αξίζει, έτσι όρισε τη δικαιοσύνη ο Αριστοτέλης. Ούτε να χαρίζεσαι σε αυτόν που δεν αξίζει ούτε να στερείς από αυτόν που δεν αξίζει. Όσο ψηλά κι αν φτάσεις, ποτέ δεν φτάνεις ψηλότερα από τη δικαιοσύνη.

ΠΛΟΥΤΕΙ ΔΙΚΑΙΩΣ. Ο πλούτος δεν ήταν δαιμονοποιημένος στην αρχαία Ελλάδα. Ο άδικος πλούτος ήταν. Μπορούσε κανείς να κυνηγήσει το κέρδος, αν ήθελε, αλλά έπρεπε να το κάνει νόμιμα και να συνεισφέρει το μερίδιο που του αναλογούσε στην πολιτεία.

Γιατί να αριστεύει κάποιος;

Ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί κανείς να κατανοήσει τη ζωή στην ολότητά της και να τη ζήσει όσο το δυνατόν πληρέστερα, είναι η επιδίωξη της αριστείας. Έτσι γεννήθηκε ο πολιτισμός, επειδή ο κάθε άνθρωπος θέλει να γίνεται ικανότερος, να ξεχωρίζει από τους άλλους, να κάνει πράγματα για τα οποία θα τον θαυμάζουν, να ωφελήσει τον εαυτό του και τον κόσμο. Έτσι εξελίχθηκε η σκέψη, η επιστήμη, η τεχνολογία. Κάποιοι άριστοι έκαναν το μεγάλο βήμα και έλυσαν προβλήματα που απασχολούσαν και τους μη άριστους.

Σ’ έναν κόσμο που ο λιγότερο ικανός έχει τις ίδιες απολαβές με τον άριστο, τι θα κινητοποιεί την επιθυμία να γίνει κάποιος καλύτερος; Και τι νόημα έχει να προσπαθεί κανείς να κατακτήσει μια κορυφή, αν φτάνοντας κατάκοπος εκεί πάνω έχουν ήδη φτάσει εκεί οι μέτριοι με ελικόπτερο;

Η επιθυμία να ξεχωρίσουμε, να γίνουμε καλύτεροι και να κάνουμε τη διαφορά, είναι εγγενής. Η επιβράβευση είναι το κίνητρο. Αν δεν υπάρχει το κίνητρο, τότε η επιθυμία είτε θα μαραζώσει κι ένα μεγάλο ταλέντο θα αδρανοποιηθεί είτε θα στραφεί στο περιθώριο της κοινωνίας, αναζητώντας χώρο να εξελιχθεί και να επιβραβευτεί. Αν τον βρει, τότε ο ταλαντούχος άνθρωπος θα στραφεί εναντίον της κοινωνίας την οποία κανονικά θα είχε ωφελήσει.

ΠΗΓΗ: antikleidi.com

Δημοσιεύθηκε στη Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Tablets αντί για… πιπίλα

03s1tabl1-thumb-largeMία ανησυχητική πραγματικότητα βλέπει τα φώτα της δημοσιότητας από έρευνα που εκπονήθηκε στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Οπως διαπιστώθηκε από την έρευνα, 75% των παιδιών παίζουν με τις ταμπλέτες ή τα έξυπνα κινητά των γονέων τους χωρίς αυτοί να εποπτεύουν τη δραστηριότητα. Η μελέτη ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, δεν είναι αντιπροσωπευτική και στηρίζεται αποκλειστικά στις δηλώσεις που έκαναν οι ίδιοι οι γονείς, υποδεικνύει δε ότι σήμερα οι ηλεκτρονικές συσκευές αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της παιδικής ηλικίας.

Ο δρ Μάικλ Ριτς, επικεφαλής του Κέντρου για τα ΜΜΕ και την Παιδική Υγεία του παιδιατρικού νοσοκομείου της Βοστώνης, πιθανολογεί ότι γενικότερα η έκθεση των μικρών παιδιών στις ηλεκτρονικές συσκευές είναι περίπου ίδια σε ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια. «Με βάση τις παρατηρήσεις μου από οικογένειες με τις οποίες συνεργάζομαι, αναφέρει ο δρ Ριτς, πιστεύω ότι στις ΗΠΑ τα επίπεδα έκθεσης των παιδιών σε αυτές τις συσκευές είναι περίπου ίδια». Σύμφωνα, άλλωστε, με έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια, το 72% των παιδιών ηλικίας μικρότερης των οκτώ ετών χρησιμοποίησε κάποια φορητή συσκευή το 2013. Το αντίστοιχο ποσοστό για το 2011 δεν ξεπερνούσε το 38%. «Πρόκειται για μία εξαιρετικά σημαντική διαπίστωση», παρατηρεί η Κάθι Χιρς-Πάζεκ, καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Τεμπλ της Φιλαδέλφειας, η οποία δεν είχε συμμετάσχει στην έρευνα. «Αν τα παιδιά κάθονται μόνα τους προσηλωμένα σε αυτό το ψηφιακό “γλύκισμα”, τότε απλά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιες θα είναι οι συνέπειες για την κοινωνική τους ανάπτυξη», εξηγεί η δρ Χιρς-Πάζεκ.

Στη μελέτη συμμετείχαν 350 γονείς που απάντησαν σε ερωτηματολόγια στο Ιατρικό Κέντρο Αϊνστάιν της Φιλαδέλφειας. Το ένα τρίτο των γονιών, παιδιών ηλικίας τριών και τεσσάρων ετών, απάντησε ότι τα παιδιά τους αρέσκονταν να χρησιμοποιούν περισσότερες από μία συσκευές ταυτόχρονα, υπογραμμίζει η βασική συντάκτης της μελέτης, παιδίατρος δρ Χίλντα Καμπάλι. Σε ποσοστό 70% οι γονείς, επίσης, ανέφεραν ότι επιτρέπουν στα παιδιά τους, ηλικίας από 6 μηνών μέχρι 4 ετών, να παίζουν με τις φορητές συσκευές την ώρα που οι ίδιοι έκαναν τις δουλειές του σπιτιού, ενώ σε ποσοστό 65% οι γονείς που ρωτήθηκαν, ομολόγησαν ότι παρέδωσαν στα παιδιά τους την ηλεκτρονική συσκευή για να τα απασχολήσουν, ενώ βρίσκονταν σε κάποιο δημόσιο χώρο. Το ένα τέταρτο των γονέων, εξάλλου, δήλωσε ότι αφήνει στα παιδιά τις ηλεκτρονικές συσκευές ακόμα και την ώρα του ύπνου, παρότι η ακτινοβολία της οθόνης μπορεί να τα κρατήσει ξύπνια. Επίσης, σύμφωνα με τους γονείς, περίπου το 50% των παιδιών που είναι μικρότερα του ενός έτους χρησιμοποιούν καθημερινά κάποια ηλεκτρονική συσκευή για να παίξουν παιχνίδια, να παρακολουθήσουν βίντεο ή να χρησιμοποιήσουν κάποια εφαρμογή. Τα περισσότερα παιδιά που έχουν κλείσει τα δύο χρόνια χρησιμοποιούν καθημερινά ταμπλέτα.

Η Αμερικανική Εταιρεία Παιδιατρικής έχει συστήσει ολοκληρωτική αποχή από τις ηλεκτρονικές συσκευές για παιδιά που δεν έχουν κλείσει τα δύο χρόνια. Τελευταία, όμως, εμφανίζεται πιο διαλλακτική και συμβουλεύει να οριοθετηθεί χρονικά η χρήση αυτών των συσκευών, να δοθεί προτεραιότητα στα παραδοσιακά παιχνίδια και να μη χρησιμοποιούν οι γονείς τις ψηφιακές συσκευές σαν σύγχρονη «πιπίλα» για να ηρεμήσουν τα μωρά τους.

Επίσης, εξαιρετικά ανησυχητικό είναι ότι η χρήση των συσκευών γίνεται από τα νήπια χωρίς γονεϊκή εποπτεία.

Κάποιες διαδραστικές εφαρμογές, παραδέχονται οι ειδικοί, μπορούν να διδάξουν τα παιδιά. Τον περασμένο μήνα, μάλιστα, δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science μελέτη η οποία δείχνει ότι τα «πρωτάκια» που χρησιμοποιούσαν την εφαρμογή Bed Time Maths (Mαθηματικά στο κρεβάτι) μαζί με έναν από τους γονείς τους, βελτίωσαν μέσα σε λίγους μήνες τις μαθηματικές τους δεξιότητες.

ΠΗΓΗ: kathimerini.gr

Δημοσιεύθηκε στη Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

«Εκτός ελέγχου» τα παιδιά στο Διαδίκτυο

3B461403C18E3DC0CA333FDDBFADA432Ένας στους τρεις γονείς αισθάνεται αβοήθητος ως προς το τι βλέπουνή κάνουν τα παιδιά του online

Στην ψηφιακή εποχή, όπου όλα «καλπάζουν» με ιλιγγιώδεις ταχύτητες και ο κίνδυνος καμουφλάρεται αλλάζοντας διαρκώς μορφή και αναπηδώντας από συσκευή σε συσκευή, οι νεαροί χρήστες του Διαδικτύου εκτίθενται καθημερινά σε αμέτρητες απειλές. Νέα μελέτη της εταιρείας ασφαλείας Kaspersky Lab, σε συνεργασία με τη βρετανική εταιρεία έρευνας αγοράς B2B International, αποκαλύπτει ότι το 30% των ευρωπαίων γονέων αισθάνονται ότι δεν έχουν κανέναν έλεγχο ως προς το τι βλέπουν ή κάνουν τα παιδιά τους όταν αυτά σερφάρουν στο Διαδίκτυο.
Βάσει των απαντήσεων που συνέλεξαν οι ειδικοί, το 33% των γονέων ανησυχεί μάλιστα ότι η ανάγκη για διαρκή διαδικτυακή πρόσβαση λαμβάνει πλέον διαστάσεις εθισμού. Εκτός από τα παιδιά ωστόσο και οι ηλικιωμένοι κατατάσσονται στην ευάλωτη ομάδα χρηστών, καθώς έρχονται επίσης αντιμέτωποι με κινδύνους τους οποίους εξαιτίας της μη εξοικείωσής τους με τις νέες τεχνολογίες δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν.

Ακατάλληλο περιεχόμενο και επαφές με αγνώστους στο «κόκκινο»
Σύμφωνα με τον ρωσικό κολοσσό σε θέματα ασφαλείας, το 52% των Ευρωπαίων που έλαβαν μέρος στη μελέτη θεωρούν ότι οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους πολλαπλασιάζονται με πρωτοφανείς ρυθμούς. Στην κορυφή της «κόκκινης» λίστας τους σκαρφαλώνει ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουν τα παιδιά μέσω της έκθεσής τους σε ανάρμοστο ή ακατάλληλο περιεχόμενο (41%). Το 55% – δηλαδή σχεδόν δύο στους τρεις – είναι πεπεισμένοι ότι τα παιδιά τους έχουν απεριόριστη πρόσβαση σε τέτοιο περιεχόμενο. Το 34% των γονέων ανησυχούν για την επικοινωνία των παιδιών τους μέσω Διαδικτύου με αγνώστους, ενώ το 40% φοβούνται ότι μπορεί να μοιράζονται πολύ προσωπικές πληροφορίες με αγνώστους. Το 33% φοβούνται ότι τα παιδιά μπορούν να εθιστούν στο Διαδίκτυο και να περνούν πάρα πολύ ώρα online.

Η πιθανότητα τα παιδιά τους να έρθουν σε επαφή με κακόβουλο λογισμικό χωρίς να καταφέρουν να το αναγνωρίσουν στοιχειώνει το 32% των γονέων στην Ευρώπη. Ωστόσο, αυτό που εξέπληξε τους ειδικούς ήταν το γεγονός ότι μόλις το 39% των γονέων εξέφρασε την ανησυχία του γύρω από το cyber-bullying, το οποίο μπορεί να έχει μακροπρόθεσμο αντίκτυπο στις ζωές των νέων ανθρώπων.
Οι διαδικτυακές απειλές δεν έχουν ηλικία Οι ερωτηθέντες, πέρα από τα παιδιά, εξέθεσαν την ανησυχία τους γύρω από τις online απειλές και για τα μεγαλύτερα μέλη της οικογένειάς τους, όπως π.χ. γονείς ή άλλοι συγγενείς τους. Για παράδειγμα, το 24% φοβούνται ότι οι ηλικιωμένοι θα μπορούσαν να μπερδευτούν διαγράφοντας ή χάνοντας πολύτιμα δεδομένα, ενώ το 26% ανησυχούν ότι θα μπορούσαν να παραπλανηθούν πραγματοποιώντας απρόβλεπτα έξοδα μέσω online αγορών. Το 51% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι οι γονείς τους χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο συχνά.

Το 26% μάλιστα θεωρούν ότι σερφάροντας στο Internet οι γονείς τους ενδεχομένως να μην είναι σε θέση να αναγνωρίσουν και να ανταποκριθούν επαρκώς σε τυχόν απειλές που μπορεί να συναντήσουν. Το 50% φοβούνται μήπως οι ηλικιωμένοι συγγενείς τους συναντήσουν κακόβουλο λογισμικό, το 51% πλαστές ιστοσελίδες και διευθύνσεις ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, το 43% μήπως πέσουν θύματα απάτης ή εγκληματικής δραστηριότητας με αποτέλεσμα να χάσουν χρήματα, το 51% μήπως εξαπατηθούν γενικά και το 36% τρέμουν μήπως π.χ. οι γονείς τους πέσουν θύματα online κατασκοπείας.
Στην κορυφή των σημαντικότερων ανησυχιών, και στην περίπτωση των ηλικιωμένων, σκαρφαλώνουν με 21% η γνωριμία με επικίνδυνους αγνώστους και η έκθεση σε ακατάλληλο περιεχόμενο με 20%.
 «Η προστατευτικότητα είναι γονικό ένστικτο, αλλά το online τοπίο αλλάζει τους κανόνες. Η έρευνά μας αποκαλύπτει ότι πολλοί γονείς φοβούνται ότι ο αριθμός των απειλών που αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους στο Διαδίκτυο αυξάνεται, με τόσο ανεξέλεγκτο διαθέσιμο περιεχόμενο. Ανησυχητικό είναι το γεγονός πως η έρευνα δείχνει ότι ένας στους πέντε γονείς δεν προβαίνει σε καμία ενέργεια για να κρατήσει τα παιδιά ασφαλή, ενώ περισσότεροι από τους μισούς (58%) δεν συζητούν καν μαζί τους για τις ηλεκτρονικές απειλές. Με έναν σημαντικό αριθμό ενηλίκων να ανησυχεί για τις απειλές που αντιμετωπίζουν οι άπειροι ηλικιωμένοι συγγενείς στο Διαδίκτυο, ιδιαίτερα με τη μορφή απάτης και κακόβουλου λογισμικού, είναι σημαντικό αυτοί οι υπό πίεση γονείς να διαθέτουν τόσο τα μέσα (υπό μορφή ειδικού λογισμικού), όσο και τις απαραίτητες γνώσεις (υπό μορφή υποστήριξης) που χρειάζονται για να κρατήσουν τους αγαπημένους τους ασφαλείς» εξηγεί ο κύριος ερευνητής σε θέματα ασφαλείας της Kaspersky Lab, Ντέιβιντ Εμ.  
Σύμφωνα με την εταιρεία ασφαλείας, είναι σημαντικό παιδιά και ηλικιωμένοι να καταλαβαίνουν πότε πρέπει και πώς μπορούν να προστατεύουν τον εαυτό τους. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει το ότι θα πρέπει να είναι σε θέση να γνωρίζουν τι πρέπει να προσέχουν αλλά και πώς να εμποδίζουν ανεπιθύμητες προσεγγίσεις και πώς να αποφεύγουν ανησυχητικό περιεχόμενο. Πέρα από την επιλογή ενός λογισμικού ασφαλείας, η Kaspersky Lab συμβουλεύει τους γονείς να ενημερώνουν μέσα από τον διάλογο τόσο τα παιδιά όσο και τους γονείς τους γύρω από τους online κινδύνους και την online συμπεριφορά τους.
ΠΗΓΗ: tovima.gr
Δημοσιεύθηκε στη Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Ψηφιακή ξενάγηση στα ελληνικά μουσεία

κλειω

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου – ΚΛΙΚ στην εικόνα για να μεταφερθείτε στην “Κλειώ”

Η ελληνική εφαρμογή Clio Muse για πολιτιστική ξενάγηση και περιπάτους στην Αθήνα κατακτά τους τουρίστες

Η τεχνολογία και η καινοτομία είναι οι βασικοί λόγοι ανάπτυξης της εφαρμογής ξενάγησης σε μουσεία και περιπάτους στην Αθήνα Clio Muse, η οποία έχει καταφέρει να διακριθεί πολλές φορές, να προτιμηθεί από τους τουρίστες και σχεδιάζει να επεκταθεί άμεσα και στην Ευρώπη. Το όνειρο επιστροφής των επισκεπτών στα μουσεία πραγματοποίησε μια μικρή ομάδα ατόμων, με αποτέλεσμα η πλατφόρμα προώθησης και δικτύωσης πολιτιστικής κληρονομιάς να ιδρυθεί τον Οκτώβριο του 2014, η οποία έχει φιλοξενήσει 13 εκθέσεις/διαδρομές σε Ελλάδα και ΗΠΑ, ενώ σήμερα η εφαρμογή έχει χιλιάδες χρήστες.
Επιστροφή
Ολα ξεκίνησαν στις 16 Οκτωβρίου 2012 στο CoLab, τον πρώτο συνεργατικό χώρο στην Ελλάδα, όπου διεξαγόταν ένα μηνιαίο εντατικό σεμινάριο επιχειρηματικότητας, το Athens Startup Weekend NEXT. Εκεί ο Ανδρέας Φατούρος πρότεινε μια ιδέα για μια παγκόσμια πλατφόρμα προώθησης και δικτύωσης πολιτιστικής κληρονομιάς, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας αρχικής ομάδας έξι ατόμων. Η ομάδα συνιδρυτών πέρασε πολλά στάδια και σήμερα αριθμεί τρία άτομα: τη Δάφνη Τσεβρένη, απόφοιτη του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, με εμπειρία σε πωλήσεις, operations, marketing και δημόσιες σχέσεις, τον Γιάννη Νικολόπουλο, τελειόφοιτο Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πολυτεχνείου Πάτρας, με εμπειρία σε ανάπτυξη εφαρμογών και επιχειρηματική δράση στον κλάδο των φωτοβολταϊκών, και τον Ανδρέα Φατούρο, απόφοιτο του Τμήματος Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Εργων Τέχνης του ΤΕΙ Αθηνών, με εμπειρία στον μουσειακό κλάδο και στην ιστορία της τέχνης. Η ιδέα αρχικά ήταν αχανής και μεγαλεπήβολη, είχε όμως έναν βασικό στόχο και όνειρο: να φέρει τους επισκέπτες πίσω στα μουσεία, σημειώνει ο κ. Ανδρέας Φατούρος, συνιδρυτής της εφαρμογής.
Σήμερα η Clio Muse είναι η βραβευμένη εφαρμογή αφήγησης πολιτισμικών ιστοριών για εκθέσεις εσωτερικού / εξωτερικού χώρου ή περιπάτους στην πόλη. Μοιράζεται μοναδικές, αληθινές ιστορίες επιλεγμένων εκθεμάτων ή σημείων ενδιαφέροντος από όλον τον κόσμο.
Εργαλείο ανάπτυξης
Η εφαρμογή της Clio Muse έγινε διαθέσιμη στο κοινό τον Φεβρουάριο του 2014 και χρησιμοποιείται ως εργαλείο στατιστικών και ανάπτυξης του κοινού για τα τουριστικά πρακτορεία και άλλους εμπλεκόμενους τουριστικούς / πολιτιστικούς φορείς και λειτουργεί ως εργαλείο προώθησης ψηφιακών θεματικών διαδρομών από ποικίλους τουριστικούς και πολιτιστικούς φορείς (π.χ., tour operators, μουσεία, εκθέσεις, ΜΚΟ), δημιουργώντας έτσι μια κοινότητα πολιτιστικών και τουριστικών φορέων και επισκεπτών / τουριστών, και ως ψηφιακό περιοδικό για τον πολιτισμό. Σε Ελλάδα και εξωτερικό υπάρχουν διάφορες εφαρμογές ξενάγησης (κατά βάση για περιπάτους στην πόλη), όπως προσθέτει ο κ. Ανδρέας Φατούρος, αλλά «η Clio Muse παρουσιάζει με διαφορετικό τρόπο τις πληροφορίες, ήτοι ιστορίες για να κεντρίσει το ενδιαφέρον του χρήστη, να τον ταξιδέψει στο παρελθόν και στο παρόν και εν τέλει να τον βοηθήσει να καταλάβει τα σημεία ενδιαφέροντος. Επιπλέον η Clio Muse συνδυάζει διαδρομές από πολλούς διαφορετικούς φορείς, πράγμα που δημιουργεί ένα marketplace πολιτιστικών διαδρομών και εκθέσεων που συνδέει τους tour operators και τις εκθέσεις με τους τουρίστες και τους επισκέπτες. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δημιουργεί κοινότητα μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων και κατ’ επέκταση μεγαλύτερη αποδοτικότητα για όλους τους φορείς».
Αυτή τη στιγμή η εφαρμογή έχει 5.000 χρήστες, οι οποίοι έχουν διαβάσει τις ιστορίες 40.000 φορές, ενώ ως το τέλος του καλοκαιριού αναμένεται να συμπεριληφθούν οκτώ νέες διαδρομές, μεταξύ των οποίων θα είναι: 1) Ανακαλύπτοντας την Αθήνα με ποδήλατο, 2) Κρυμμένα κομμάτια του Παρθενώνα στην Αθήνα, 3) Τα μυστικά του Εθνικού Κήπου, 4) O μαγικός κόσμος του Δουργουτίου, 5) Tα Εξάρχεια του Πιθαριού κ.ά.
Οσον αφορά τη χρηματοδότηση της πλατφόρμας, προέρχεται από διαγωνισμούς επιχειρηματικότητας που διευκόλυναν την ανάπτυξη του προϊόντος, ενώ συνεργασίες έχουν γίνει με πολλές ΜΚΟ, μουσεία και γκαλερί.
ΠΗΓΗ: tovima.gr

Δημοσιεύθηκε στη Ψυχαγωγία | Ετικέτες: | Σχολιάστε

“Αθηνά” Οικουμενικό e-Σχολείο

αθηνα
Το “Αθηνά” Οικουμενικό e-Δημοτικό Σχολείο δημιουργήθηκε στην Αθήνα το 2013  αποτελώντας κοινή έμπνευση και πρωτοβουλία του Κέντρου Online Εκπαίδευσης “ΑΡΝΟΣ”, της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών και του Ερευνητικού Εργαστηρίου Μικροκυμάτων και Οπτικών Ινών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Αποτελώντας μια Πράξη Παιδείας & Κοινωνικής Προσφοράς, το “Αθηνά” ως  το πρώτο και μοναδικό δωρεάν Διαδικτυακό e- Δημοτικό Σχολείο, προσφέρει με αγάπη και σεβασμό το πολύτιμο δώρο της Γνώσης & της ανεξάρτητης Μάθησης σε χιλιάδες παιδιά, μαθητές και μαθήτριες όλων των τάξεων του Δημοτικού Σχολείου.

«Στις δυσκολίες που έχουν διαμορφωθεί στις μέρες μας και τις αλλεπάλληλες προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζει η ελληνική οικογένεια, το Κέντρο Online Εκπαίδευσης ΑΡΝΟΣ αναπτύσσει πλούσια κοινωνική δράση. Ανοίγει τις διαδικτυακές του πύλες σε όλες τις ευαίσθητα κοινωνικά ομάδες και παρέχει ένα μέρος από τις εκπαιδευτικές του υπηρεσίες εντελώς δωρεάν», δηλώνει ο πρόεδρος του Κέντρου Online Εκπαίδευσης “ΑΡΝΟΣ” κ. Ιωάννης Κρόκος, ενώ ο πρόεδρος της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών κ. Νικόλαος Ουζούνογλου, επισημαίνει: «Το Πρόγραμμα διαπνέεται από τη διαχρονική αξία της οικουμενικότητας του Ελληνισμού και φιλοδοξεί να αποτελέσει μια “κιβωτό της επιστήμης”, με στόχο τη διάχυση της γνώσης και τη διαφύλαξή της για τις επόμενες γενιές».

Η μεγάλη αποδοχή και απήχηση των κοινωνικών δράσεων και εκπαιδευτικών μας υπηρεσιών από χιλιάδες, μαθητές, γονείς και δασκάλους -τόσο στην Ελληνική Επικράτεια όσο και στον όπου γης Ελληνισμό-, αποτυπώνονται στα 6 εκατομμύρια επισκέψεων της ιστοσελίδας www.arnos.gr, κατά τη διάρκεια της σχολικής περιόδου 2014-2015.
Με διάθεση να ανταποκριθούμε στις εκπαιδευτικές ανάγκες ευαίσθητων και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, με πνεύμα ανοιχτό, που θα αγκαλιάζει με ευαισθησία, γνώση και σεμνότητα όλη την κοινωνία, υποστηρίζουμε ήδη πολλούς Δήμους, Περιφέρειες, Οργανισμούς, Κοινωφελή Σωματεία και Συλλόγους της χώρας μας.
Ζούμε σε μια εποχή όπου οι Γνώσεις και η Τεχνολογία εξελίσσονται  ταχύτατα και δυναμικά, καθιστώντας αυτό που ήταν σύγχρονο χθες, να είναι απαξιωμένο σήμερα. Για τον λόγο αυτό, η χρήση ψηφιακών και διαδικτυακών τεχνολογιών στην εκπαίδευση και τη μαθησιακή κατάρτιση αποτελεί επιτακτική ανάγκη.
Με συνεπή και αδιάκοπη πορεία 30 ετών, ο “ΑΡΝΟΣ” και η δημιουργική του ομάδα αξιοποιώντας εξειδικευμένες γνώσεις και εμπειρίες, πρωτοπορούν εφαρμόζοντας νέες τεχνολογίες και καινοτόμες διδακτικές μεθόδους, καθώς η  Γνώση αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αγαθά και εφόδια στη ζωή. 
Ας την μεταλαμπαδεύσουμε με υπευθυνότητα στηρίζοντας το Σχολείο και προσφέροντας στα Παιδιά μας!
ΚΛΙΚ στον σύνδεσμο για να επισκεφθείτε την …“Αθηνά”
https://www.arnos.gr/el/static/athena-eschool
ΠΗΓΗ:www.arnos.gr
Δημοσιεύθηκε στη Επιστημονικά | Ετικέτες: | Σχολιάστε