Νίκος Δημητρίου

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

Και έφτασε αυτή η στιγμή που ξεκινάμε να μιλάμε για όσα θέλουμε για το 2021. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και για όσα δεν θέλουμε ή για όσα βιώσαμε το 2020, το οποίο για διαφορετικούς λόγους θα μείνει χαραγμένο μέσα μας, τουλάχιστον σαν το πλέον διαφορετικό έτος από τα τελευταία που έχουμε ζήσει.

Αγαπώντας τον εαυτό μου στην πράξη

2021 λοιπόν… και μαθαίνοντας να με αγαπώ σαν στόχο… Ίσως και σαν στόχο ζωής…

Οι περισσότεροι πιστεύουν πως αγαπάνε τον εαυτό τους… Ίσως λοιπόν η πιο απλή ερώτηση που θα μπορούσε να τεθεί είναι: «πώς τον αγαπάς; Με ποιον τρόπο το δείχνεις σε σένα; Τι κάνεις;»

Να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου και να το βλέπεις στις επιλογές σου, στις σχέσεις σου, στη δουλειά σου, στην καθημερινότητά σου, θα σκεφτόμουν σαν στόχο του 2021… και όχι μόνο…

Πώς μπορεί να γίνει αυτό όμως στην πράξη;

Πώς μπορούμε να δούμε αν αγαπάμε τον εαυτό μας και πώς θα μπορούσαμε να μάθουμε να τον αγαπάμε; Ας θέσουμε στόχους γι’αυτά που ονειρευόμαστε και θέλουμε να πετύχουμε…

Κάνε μία σύντομη αξιολόγηση του 2020. Μην εστιάσεις στις εύκολες απαντήσεις και απέφυγε την κριτική. Εστίασε στα δεδομένα και σε όσα συνέβησαν.

Ο κορωνοϊός ήταν μία συνθήκη, πολύ δύσκολη, απρόβλεπτη, που οι περισσότεροι δεν μπορούσαμε να ελέγξουμε και να προβλέψουμε την εξέλιξή της.

Υπήρξε όμως κάτι που προσπάθησες να κάνεις και να αξιοποιήσεις την περίοδο του κορωνοϊού; Εάν η απάντηση σε αυτό είναι όχι, τότε θα πρέπει χωρίς να κρίνεις τον εαυτό σου ή να τον δικαιολογήσεις, να σκεφτείς πως χρειάζεσαι καλύτερη στοχοθεσία για το επόμενο έτος.

Στόχοι για το 2021

Βάλε στόχους λοιπόν για το 2021 και μην ξεχνάς ότι οι στόχοι σου πρέπει να είναι συγκεκριμένοι, να έχουν συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο, να είναι ευέλικτοι και να είναι προσωπικοί σου, να αντανακλούν τα θέλω σου και να σχετίζονται με όσα μπορείς. Γιατί ένας ανέφικτος στόχος, το μόνο που προκαλεί είναι χαμηλή αυτοεικόνα και μειωμένη αυτοεκτίμηση, καθώς συχνά χαρακτηρίζουμε ως αποτυχία την μη επίτευξή του (η οποία θα ήταν ούτως ή άλλως αδύνατη).

Να διεκδικείς

Να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου και να διεκδικείς μία θέση στην δουλειά σου, μία μισθολογική εξέλιξη ή να εκφράζεις το συναίσθημά σου, ακόμα και αν αυτό είναι ενόχληση ή θυμός ή αδικία. Να φροντίζεις να έχεις μία δομημένη επιχειρηματολογία και να μιλήσεις, γιατί το αρνητικό συναίσθημα μπορεί να αγγίξει τα όρια της επικινδυνότητας αν το αφήσεις να φωλιάσει μέσα σου…

Να κάνεις αναθεωρήσεις

Να κάνεις τακτικά αναθεωρήσεις όλων όσων θέλεις να πετύχεις. Να αφιερώνεις λίγο χρόνο και να σημειώνεις αυτά τα οποία προκύπτουν: τα εμπόδια, τις δυσκολίες και όσα πέτυχες. Να κάνεις αναθεωρήσεις γιατί οι άνθρωποι που δεν αναπροσαρμόζονται είναι άκαμπτοι και καθόλου ευέλικτοι.

Να βάζεις προτεραιότητες

Να κάνεις σωστή διαχείριση χρόνου, να βάζεις προτεραιότητες και να αφιερώνεις την προσοχή σου εκεί που πρέπει, γιατί όταν σκορπιζόμαστε οι άνθρωποι, χάνουμε τον προορισμό μας.

Να λες μπράβο σε σένα

Συχνά με μία επιλεκτική προσοχή εστιάζουμε στα αρνητικά και σε όσα δεν καταφέραμε και ξεχνάμε ότι πρέπει να είμαστε δίκαιοι, πάνω από όλα με μας τους ίδιους. Να φροντίζεις λοιπόν να υπενθυμίζεις αυτά που καταφέρνεις, χωρίς να συνεχίζεται η πρότασή σου με ένα «αλλά…», καθώς μετά θα θυμάσαι μόνο την πρόταση που ακολουθεί μετά από αυτό το «αλλά…»

Οι άνθρωποι στη ζωή μας

Να μάθεις να τον αγαπάς τον εαυτό σου και να τον περιβάλλεις με ανθρώπους που θα σε εξελίσσουν, που δεν θα σε κάνουν να αμφισβητείς τον εαυτό σου, αλλά όταν χρειάζεται δεν θα διστάσουν να σου επισημάνουν και τα λάθη σου χωρίς κριτική σκοπιά, χωρίς χαρακτηρισμούς, αλλά με ένα σκοπό βελτίωσης.

Εμείς και οι σχέσεις μας

Να μάθεις να τον αγαπάς τον εαυτό σου και να μην φοβάσαι να φεύγεις από σχέσεις, που θα συμβούλευες τους άλλους να τελειώσουν, από σχέσεις που δίνεις μόνο εσύ και οι άλλοι έχουν βολευτεί σε αυτό το ρόλο από σχέσεις που νιώθεις ότι παλεύεις μόνο εσύ και δεν είναι διαδραστικές, από σχέσεις φιλικές, ερωτικές, επαγγελματικές.

Μικρές στιγμές ευτυχίας και φροντίδας του εαυτού μας

Να μάθεις να τον αγαπάς τον εαυτό σου και να το βλέπεις στις επιλογές σου, να φροντίζεις το σώμα σου και να τρέφεσαι σωστά, ισορροπημένα,να προσπαθείς να έχεις χρόνο για να κάνεις πράγματα όπως είναι το διάβασμα ή ο χρόνος με τους φίλους, να επιλέγεις να γυμνάζεσαι και να μην ζεις με τους δαίμονες του παρελθόντος.

Και να μην τα κάνεις αυτά γιατί σου τα λέει ένας φίλος, ένας ψυχολόγος, ο θεραπευτής σου να τα κάνεις γιατί θα καταλάβεις την βοήθεια που θα σου προσφέρουν και το βαθμό που βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα αυτές οι μικρές στιγμές λειτουργούν χαλαρωτικά, αγχολυτικά, ηδονοτρόπα.

.. και αν έχεις μάθει όλα αυτά να τα θεωρείς πολυτέλεια χρόνου, και αν σκέφτεσαι ότι όλα αυτά είναι απλά για σένα, και αν έχεις μάθει να δικαιολογείς τον εαυτό σου για ατυχείς επιλογές και για όσα δεν του προσφέρεις, και αν έχεις μάθει να φοβάσαι τον εαυτό σου, να του υπενθυμίζεις ότι την αξία εμείς την δίνουμε σε εμάς, με μικρές καθημερινές στιγμές, με επιλογές αλλά και χτίσιμο μικρών στιγμών ευτυχίας.

Σολταρίδου Ελένη – Ψυχολόγος

ΠΗΓΗ: https://www.psychology.gr/selfhelp/5265-mathainontas-na-me-agapo-stoxos-2021.html

Διαγωνισμός στιχουργικής από το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Αν σας τα τραγουδήσουμε;»*

Μήπως αυτή είναι η λύση για να καταλάβουν όλοι ποια είναι τα δικαιώματα των παιδιών και να γίνονται επιτέλους και στην πράξη σεβαστά;

Το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού διοργανώνει διαγωνισμό σύνθεσης στίχων για όλα τα παιδιά. Στόχος μας είναι από τους στίχους να φτιαχτούν τραγούδια για τα δικαιώματα του παιδιού και κατ’ αυτόν τον τρόπο τα δικαιώματα να γίνουν ευρύτερα γνωστά και να τηρούνται!

Με τον διαγωνισμό μας θέλουμε να ενημερώσουμε και να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη σχετικά με τα δικαιώματα των παιδιών, όπως ορίζονται στη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που αποτελεί νόμο του Ελληνικού κράτους από το 1992 (Ν2101/92), αλλά και να ενθαρρύνουμε τα ίδια τα παιδιά να γνωρίσουν καλύτερα τα δικαιώματά τους, να εμπνευστούν από αυτά και να εκφραστούν δημιουργικά.

Μαζί μας έχουμε (μέχρι στιγμής) την Τατιάνα Ζωγράφου, τον Άγγελο Αγγέλου, τον Θοδωρή Παπαϊωάννου, τους Burger Project, τον Χρήστο Θηβαίο, τον Γιώργη Χριστοδούλου, τον Γιώργο Χαρωνίτη, τον Δημήτρη Μπασλάμ, τη Μαρία Παπαγεωργίου, τη Σαββέρια Μαργιολά, τον Γιώργο Γκώνια, τον Αριστείδη Μάραντο, τον Αντώνη Παπαθεοδούλου και τον Φοίβο Δεληβοριά που θα μας βοηθήσουν με τους στίχους και τη μελοποίησή τους και στη συνέχεια θα επιλέξουν καταξιωμένους τραγουδιστές που θα τους ερμηνεύσουν.

Σε αυτές τις περίεργες και δύσκολες ώρες που όλοι βιώνουμε με το νέο lockdown, ο συγκεκριμένος διαγωνισμός στιχουργικής μπορεί να είναι μια ευχάριστη και ουσιαστική διέξοδος. Η διαδικασία συμμετοχής είναι απλή. Κάθε παιδί (ως 18 ετών) με τη σύμφωνη γνώμη του γονέα ή κηδεμόνα του, μπορεί να δηλώσει συμμετοχή και να λάβει μέρος στέλνοντας στίχους ή και τραγούδι (στίχους και μελωδία) εμπνευσμένους από τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Οι συμμετέχοντες μπορούν να διαλέξουν όποιο δικαίωμα (άρθρο) της Σύμβασης τους εμπνέει περισσότερο ή να επιλέξουν ένα δικαίωμα από τα παρακάτω:

– δικαίωμα στην ταυτότητα (αρ. 8)
– δικαίωμα γνώμης και δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση (αρ. 12-13)
– δικαίωμα στην προσωπική ζωή (αρ. 18)
– δικαιώματα του παιδιού-πρόσφυγα (αρ. 22)
– δικαίωμα στην υγεία/δικαιώματα των παιδιών με αναπηρίες (αρ. 24, 23)
– δικαίωμα στην προστασία από κακομεταχείριση και άλλες μορφές εκμετάλλευσης (αρ. 18, 30, 34, 36)
ή, τέλος, να φτιάξουν στίχους για το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού ή όλα τα παραπάνω μαζί!

Οι συμμετοχές μπορούν να είναι ατομικές ή ομαδικές.

Οι στίχοι, ή και τα τραγούδια, μπορούν να είναι στα ελληνικά ή και τα αγγλικά και θα πρέπει να σταλούν στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Δικτύου για τα Δικαιώματα του Παιδιού diktio@ddp.gr ως την Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2021 με τον τρόπο που ορίζεται στους όρους του διαγωνισμού.

Από τις συμμετοχές θα επιλεγούν οι στίχοι που θα γίνουν τραγούδια και θα κυκλοφορήσουν σε cd ή/και βινύλιο και θα αποτελέσουν «τα τραγούδια για τα δικαιώματα του παιδιού». Ανεξαρτήτως επιλογής, όλες οι συμμετοχές θα αναρτηθούν στον ιστότοπο του Δικτύου www.ddp.gr

Ελάτε λοιπόν να κάνουμε τα δικαιώματα κάθε παιδιού τραγούδι!

*Ο διαγωνισμός αποτελεί συνέχεια του προγράμματος του Δικτύου για τα Δικαιώματα του Παιδιού με τίτλο «Αν σας τα τραγουδήσουμε;». Ακούστε εδώ τα πρώτα δύο τραγούδια που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του παραπάνω προγράμματος.

Όροι του διαγωνισμού
Δελτίο Τύπου
Φόρμα Συναίνεσης  
Αφίσα διαγωνισμού 
Διεθνής Σύμβαση Δικαιωμάτων του Παιδιού του ΟΗΕ (όλα τα άρθρα και η επεξήγησή τους)
Διεθνής Σύμβαση Δικαιωμάτων του Παιδιού του ΟΗΕ (στα αγγλικά)
Φόρμα Ενημέρωσης για την Προστασία Προσωπικών Δεδομένων

ΠΗΓΗ: https://ddp.gr/ta-dikaiomata-mas-ginontai-tragoydi/

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

Οι μέρες που έχουμε κληθεί να ζήσουμε είναι πρωτόγνωρες και αρκετές φορές γίνονται δύσκολές και περίπλοκες. Η καθημερινότητα μας βομβαρδίζεται από αρνητισμό και ‘δύσκολες’ ειδήσεις. Ως ενήλικες είμαστε συναισθηματικά πιο ανθεκτικοί από τους μικρούς μας ήρωες.

Για εμάς τους “μεγάλους” οι μέρες της καραντίνας είναι δύσκολες αλλά είναι και μια ευκαιρία να ξεκουραστούμε, να δώσουμε χρόνο και χώρο στον εαυτό μας ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις οι δουλειές μας συνεχίζουν να τρέχουν. Δυστυχώς δεν ισχύει το ίδιο για τα παιδιά. Βιώνουν μια περίοδο χωρίς φίλους, χωρίς βόλτες, χωρίς σχολείο. Η προστασία όλων μας είναι πάνω απ’ όλα αλλά η ζωή προχωρά και τα παιδιά έχουν εξίσου πολλά δικαιώματα με εμάς που δεν πρέπει να καταπατώνται. Η πρόσβαση στο σχολείο είναι ένα από αυτά.

Ένας νέος πλέον όρος στην καθημερινότητα τόσο των παιδιών όσο και των γονιών είναι η «τηλεκπεύδευση». Πρόκειται, λοιπόν, για μια προσπάθεια να πραγματοποιηθούν τα μαθήματων μέσω ηλεκτρονικών συσκευών. Αν αναλογιστείτε πως αυτό μπορεί να γίνει, θα είναι να σας ταξιδέψατε με μια χρονομηχανή στο μακρινό μέλλον.

Έχοντας ήδη περάσει κάποιες μέρες από την ένταξη της τηλεκπαίδευσης στην καθημερινότητα μας θεώρησα σημαντικό να δώσουμε ορισμένα tips που θα βοηθήσουν την πιο ομαλή διεξαγωγή των μαθημάτωναπό το σπίτι.

1. Δωμάτιο σχολείου

Είναι πολύ σημαντικό να διαλέξετε μαζί με το παιδί σας, ποιο δωμάτιο του σπιτιού θα γίνει για λίγο το «σχολείο» του. Με τις συνεχείς εναλλαγές καθημερινά το παιδί θα δυσκολεύεται να οργανωθεί και θα αποσπάτε συνεχώς από τα τριγύρω ερεθίσματα. Είτε σε ένα μεγάλο είτε σε ένα μικρό σπίτι, λοιπόν, ορίστε τον χώρο που θα γίνονται τα μαθήματα. Φυσικά, το ίδιο ισχύει κι όταν υπάρχουν περισσότερα από ένα παιδιά στο σπίτι. Το κάθε παιδί πρέπει να ‘καταλάβει’ από ένα δωμάτιο ώστε να μην ενοχλείται από τους υπολοίπους.

2. Σύνδεση internet

Κάτι που μας λείπει από το ταξίδι στο μέλλον είναι η απίστευτη ταχύτητα του internet που δε θα κολλάει και δεν θα πέφτει η σύνδεση. Συνεπώς, η μεγαλύτερη ‘πληγή’ στο όλο εγχείρημα είναι το κατά πόσο μπορεί το σύστημα να αντέξει τις τόσες συνδέσεις και να μην κολλάει. Θα ήταν χρήσιμο να τοποθετήσετε την συσκευή που θα χρησιμοποιεί το παιδί σας δίπλα στο ρούτερ ή ακόμα καλύτερα να κάνετε ενσύρματη σύνδεση με αυτό. Μια κακή σύνδεση θα αποφέρει φασαρία, εντάσεις αλλά και άγχος για την επανασύνδεση μετά από ώρα στην ‘τάξη’.

3. Οργάνωση τραπεζιού

Είτε αποφασίσετε να γίνουν τα μαθήματα στο υπνοδωμάτιο, είτε στο σαλόνι, είτε στην κουζίνα είναι πολύ σημαντικό το τραπέζι να έχει επάνω μόνο τα απαραίτητα υλικά που θα χρειαστεί το παιδί. Οτιδήποτε άλλο μπορεί να διασπά την προσοχή του και να γίνει πόλος έλξης που θα τον απομακρύνει από το μάθημα.

4. Υλικά

Για τους ίδιους λόγους με τα παραπάνω είναι απαραίτητο το παιδί να έχει μαζί του όλα όσα θα χρειαστεί ώστε να μην σηκώνεται συνέχεια για να φέρει ότι ζητά η δασκάλα. Εδώ μπορείτε να προσθέσετε κι ένα μπουκάλι με νερό ώστε να μπορεί το παιδί να πίνει όποτε θέλει χωρίς να χρειάζεται συνέχεια να πηγαίνει στην κουζίνα για ένα ποτήρι νερό.

5. Ντύσιμο

Όσο περιττό κι αν σας ακούγεται δεν είναι. Όπως εμείς ντυνόμαστε καθημερινά ώστε να ξυπνά το σώμα μας μέσα στην ημέρα έτσι θα πρέπει να γίνει και με τα παιδιά. Πριν την είσοδο στην πλατφόρμα της τηλεκπαίδευσης ντύστε το παιδί σας όπως θα το ντύνατε για να πάει σχολείο. Το μυαλό μπαίνει σε ρυθμό πως πρέπει να εργαστεί. Αν αφήνουμε τα παιδιά με τις πιτζάμες είναι πιθανό να αποκτούν μια πιο χουχουλιάρικη διάθεση η οποία δεν θα βοηθήσει καθόλου.

6. Οδηγίες και βοήθεια

Είναι λογικό ένας εκ των δύο γονέων να βρίσκεται δίπλα στο παιδί ώστε να βοηθάει με της οδηγίες της δασκάλας ή σε τυχών τεχνικές δυσκολίες. Τα όρια όμως είναι πολύ λεπτά και πρέπει να προσέχετε αγαπητοί γονείς. Βοηθάω το παιδί μου δεν σημαίνει επαινώ συνεχώς ή νουθετώ συνεχώς το παιδί.

Αποφύγετε φράσεις: «Κοίτα τη δασκάλα σου», «Συγκεντρώσου στο μάθημα», «Κοίτα τα άλλα παιδιά πως κάθονται», «Γράφε πιο γρήγορα» κοκ. Το κάθε παιδί έχει τον ρυθμό του κι αυτό είναι φυσιολογικό. Δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια. Μην πέφτετε στην παγίδα να γίνεται η δασκάλα ή ο δάσκαλος. Υπάρχει μαζί σας το αρμόδιο άτομο για να βοηθήσει. Ο δικό σας ρόλος είναι καθαρά βοηθητικός και επικουρικός.

7. Συναισθηματική εμψύχωση

Η κατάσταση που ζούμε είναι πολύ καινούργια για όλους. Για τα παιδιά όμως αποτελεί και μεγάλη πρόκληση. Το κίνητρο είναι απαραίτητο και φυσικά δεν αναφέρομαι στα υλικά κίνητρα αλλά στα λεκτικά. Μιλήστε με τα παιδιά σας για το πόσο όμορφο είναι τώρα που μπορούν να δουν τους φίλους τους και την δασκάλα τους χωρίς την μάσκα.

Εξηγήστε τους πως για όλο αυτό δεν φέρουν καμία ευθύνη και πως είναι μια προσωρινή κατάσταση από την οποία θα μάθουμε πολλά και στο μέλλον θα είμαστε κερδισμένοι έχοντας μάθει να χρησιμοποιούμε ηλεκτρονικές συσκευές κα. Είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να συνεχίσουν να βλέπουν με θετική ματιά το μάθημα του κι όλο αυτό να μην γίνεται κουραστικά.

Η σωστή οργάνωση και η θετική ενέργεια είναι αυτά που χρειάζεστε για να τα καταφέρετε εκείνες τις ώρες. Προσπαθήστε να είστε θετικοί σε όλη αυτή την προσπάθεια γιατί είναι κάτι που λαμβάνουν τα παιδιά και σίγουρα μπορεί να τα βοηθήσει.

Μην ξεχνάτε να ευχαριστείτε τους δασκάλους που προσπαθούν να ανταπεξέλθουν σε μια κατάσταση για την οποία δεν είναι εκπαιδευμένοι αλλά προσπαθούν για το καλύτερο.

Σωτηρία Κάκου Λογοθεραπεύτρια 

ΠΗΓΗ: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/oikogeneia-kai-paidi/goneis/9746-odigies-pros-tilekpaidevomenous-goneis.html

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

Λέγεται πολύ συχνά ότι το πιο δύσκολο κομμάτι στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού είναι η προσέλκυση του μαθησιακού ενδιαφέροντος των παιδιών.

Με τη σειρά μας, οι εκπαιδευτικοί μπροστά σ’ αυτή την έλλειψη ενδιαφέροντος για το μάθημα, οδηγούμαστε τελικά σε μια ακραία, αναποτελεσματική κι ωστόσο παραδοσιακή μέθοδο: εξαναγκάζουμε τα παιδιά να μελετήσουν άλλοτε με την πειθώ κι άλλοτε –συνηθέστερα- υπό την απειλή ενός χαμηλού βαθμού.

Τα αποτελέσματα της μεθόδου αυτής, που φαντάζει μονόδρομος, είναι λίγο έως πολύ γνωστά· ορισμένοι μαθητές θα ασχοληθούν με την ύλη εντελώς επιφανειακά, άλλοι θα παραμείνουν απαθείς και σιωπηλοί και κάποιοι θα προτιμήσουν να περάσουν την ώρα τους με πειράγματα, φασαρία και προκλήσεις. Πως, λοιπόν, μπορούμε εμείς να ενεργοποιήσουμε τον πλέον αδιάφορο μαθητή ώστε να εμπλακεί στη μαθησιακή διαδικασία βρίσκοντας παράλληλα κάποιο ενδιαφέρον στα διδασκόμενα; (Dweck, 2002, Fishbach etal., 2010, Marzano & Marzano, 2003).

Κατ’ αρχάς, ας το παραδεχθούμε: το σχολείο είναι ένας αναγκαστικός θεσμός. Το παιδί δεν επιλέγει τη σχολική του ρουτίνα, δεν έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ένα πρωινό με video games στο σπίτι αντί του σχολείου, ούτε να διαλέξει από ένα πρόγραμμα σπουδών τα μαθήματα που του φαίνονται πιο γοητευτικά. Αυτός ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της εκπαίδευσης τροφοδοτεί εξαρχής την αρνητική στάση: Δεν φθάνει που πρέπει να έρθω στο σχολείο, πρέπει να ασχοληθώ και με τις τέχνες των αρχαίων Ελλήνων από πάνω;

Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένα γενικά τρικ που μπορούν να μας βοηθήσουν να τραβήξουμε το ενδιαφέρον και να εμπλέξουμε και τον πιο βαριεστημένο μαθητή στο μάθημα.

1. Ας ενισχύσουμε την αυτονομία και την αυτενέργεια

Οι μαθητές τείνουν να κατανοούν καλύτερα μια πληροφορία, όταν συμμετέχουν ενεργά στην κατάκτηση, το χειρισμό και την επεξεργασία της. Παράλληλα, φαίνεται να αναγνωρίζουν συχνότερα τον εαυτό τους ως ενεργό συντελεστή της μάθησης και συνυπεύθυνο για την έκβαση του μαθήματος, όταν αποκτούν ξεκάθαρους και ενεργητικούς ρόλους στην τάξη.

Μια εκπαιδευτική δραστηριότητα που δίνει στο παιδί τη δυνατότητα να χειριστεί, να ερμηνεύσει και να παρουσιάσει με τον δικό του τρόπο μια πληροφορία μπορεί να ενισχύσει την αυτενέργεια σ’ ένα ευέλικτο, αλλά οριοθετημένο περιβάλλον, όπου ο εκπαιδευτικός φροντίζει να παραμείνουν οι ενέργειες των μαθητών εντός κανονιστικού πλαισίου και στοχοθεσίας (Marzano & Marzano, 2003).

2. Ας δώσουμε τη δυνατότητα επιλογής

Είναι γενικώς παραδεκτό ότι κάθε παιδί προσεγγίζει τη γνώση με διαφορετικό τρόπο. Η προσφορά εναλλακτικών δραστηριοτήτων ή πηγών (π.χ. μελέτη κειμένου, δημιουργία κολάζ, βίντεο κ.α.) για την προσέγγιση της διδακτέας ύλης και η δυνατότητα των παιδιών να επιλέγουν τον τρόπο που τους ταιριάζει αναβαθμίζει το ρόλο του μαθητή και συμβάλλει σε μια πιο… μοντέρνα προσέγγιση ακόμη και των θετικών ή αρχαιογνωστικών αντικειμένων (Ames, 1992).

3. Ας δείξουμε γνήσιο ενδιαφέρον

Η δημιουργία ενός θετικού κλίματος αλληλοσεβασμού κι εκτίμησης και η επίδειξη προσωπικού ενδιαφέροντος για κάθε μαθητή έχει παρατηρηθεί ότι ενισχύει το ενδιαφέρον για το μάθημα και τη μάθηση. Από την άλλη, η αδιαφορία για τον αδύναμο ή απαθή μαθητή μάλλον εντείνει, παρά επιλύει το πρόβλημα (Ames, 1992, Ferlazzo, 2015).

4. Ας δώσουμε ανατροφοδότηση

Η διαδικασία της μάθησης συχνά λογίζεται από τα παιδιά ως ένα ανοίκειο και σκοτεινό δωμάτιο στο οποίο πρέπει να προσανατολιστούν. Η ενημέρωση για το στόχο κάθε δραστηριότητας και η παροχή σαφούς ανατροφοδότησης στους μαθητές (τι έκαναν σωστά, τι δεν κατάφεραν να κάνουν τόσο καλά κλπ) μπορούν να λειτουργήσουν ως ένας φακός που θα τους βοηθήσει να βρουν το δικό τους δρόμο, να κατανοήσουν τους στόχους της μάθησης και να δράσουν αναλόγως. Σαφώς, όταν τα παιδιά ξέρουν τι θέλουμε από εκείνα και γιατί είναι πιθανότερο να ενεργοποιηθούν στο μάθημα (Fishbach etal., 2010).

5. Ας αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες για ευγενή άμιλλα

Τα παιδιά αγαπούν τη συνεργασία, τον συναγωνισμό και τον ανταγωνισμό. Η παροχή ευκαιριών για ανταγωνιστικές δραστηριότητες μάθησης, όπου επιβραβεύονται εξίσου η προσπάθεια και το αποτέλεσμα (π.χ. το καλύτερο κολάζ) με τους μαθητές να συμμετέχουν ομαδικά τόσο στα έργα και στην αξιολόγησή τους ενδέχεται να δημιουργήσει μια γνώριμη ατμόσφαιρα παιχνιδιού στο μάθημα, να τα απαλλάξει από το άγχος του τελικού βαθμού και γενικώς να κάνει το μάθημα μας πιο… «φιλικό προς το χρήστη» (Putwain & Remedios, 2014).

6. Το μάθημα μπορεί και πρέπει να είναι ευχάριστο

Μια τάξη με αθόρυβους και πειθήνιους μαθητές, μια τάξη με παιδιά υπάκουα, αγέλαστα και προσηλωμένα δεν μπορεί να αποτελεί ένδειξη αποτελεσματικής διδασκαλίας. Θυμούμενοι την βασική αρχή της παιδαγωγικής, ότι η εκπαίδευση θα πρέπει να σέβεται την παιδικότητα των μαθητών, χρειάζεται να φροντίζουμε για τη δημιουργία ενός οριοθετημένου μεν, αλλά χαρούμενου και ψυχαγωγικού κλίματος τάξης γύρω από το μάθημά μας σε συνεργασία με τα ίδια παιδιά και ζητώντας τις ιδέες και τις προτάσεις τους.

Στόχος είναι οι μαθητές να φθάνουν στη σχολική τάξη λιγότερο απρόθυμοι, να εμπλέκονται με μεγαλύτερο ενδιαφέρον και να ξεπεράσουν το κλισέ που θέλει το δάσκαλο να ικανοποιείται μόνο από «παιδιά-ρομπότ» (Marzano & Marzano, 2003, Putwain & Remedios, 2014).

Βασιλική Μπελογιάννη Φιλόλογος, MSc Παιδαγωγικής Ψυχολογίας και Εκπαίδευσης

Βιβλιογραφία:

• Ames, C. (1992). Classrooms, goals, structures, and student motivation. Journal of Educational Psychology, 84, 261-271.
• Dweck, C.S. (2002.). Self-theories: Their role in motivation, personality and development. Philadelphia: Taylor and Francis-Psychology Press.
• Ferlazzo, L. (2015). Building a Community of Self-Motivated Learners. NY: Routledge.
• Fishbach, A., Eyal, T. & Finkelstein, S. R. (2010). How Positive and Negative Feedback Motivate Goal Pursuit. Social and Personality Psychology Compass, 4(8), 517-530.
• Marzano, J. & Marzano, R. (2003). The Key to Classroom Management. Building Classroom Relationships, 61(1), 6-13.
• Putwain, D.& Remedios, R. (2014). The Scare Tactic: Do Fear Appeals Predict Motivation and Exam Scores?School Psychology Quarterly, 29 (4), 503–516.

ΠΗΓΗ:https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/sxoleio/mathisi/770-kinitra-ke-mathisi-energopiodas-ton-adiaforo-mathiti-tis-basilikis-beloyanni.html

επιλογή φωτογραφίας: Νίκος Δημητρίου

Αναμφισβήτητα η αγάπη που βιώνει κάθε γονέας για το παιδί του είναι απερίγραπτη, ατελείωτη και αμέτρητη.

Μία από τις βασικότερες υποχρεώσεις ενός γονέα είναι να φροντίζει το παιδί του και να το προστατεύει από τους κινδύνους. Είναι όμως αρκετές οι φορές που αυτή η αγάπη και η φροντίδα από την πλευρά των γονέων γίνονται υπερβολικά έντονες και οι συνέπειες δεν είναι καθόλου ευχάριστες για το παιδί μακροπρόθεσμα.

Μπορεί δηλαδή όταν το παιδί μας είναι σε μικρή ηλικία να χαίρεται με όλη αυτή τη φροντίδα και την υπερπροστασία, στην πραγματικότητα όμως έχει ήδη αρχίσει να είναι «φυλακισμένο» σε μία γυάλινη μπάλα, όπου πάντα θα υπάρχει ο σούπερ γονέας που θα το βοηθήσει και θα το προστατέψει.

Πως μπορεί λοιπόν ένας άνθρωπος να γίνει ανεξάρτητος, να πάρει τα ρίσκα του και να αναλάβει τις συνέπειες των πράξεων του όταν πάντα υπάρχουν από πίσω δύο γονείς που τρέχουν για όλα και βρίσκουν λύση για τα πάντα;

Ποιοι είναι λοιπόν οι λόγοι για τους οποίους η υπερπροστατευτικότητα των γονέων δημιουργεί προβλήματα στα παιδιά;

• Αρχικά, αναστέλλεται η μάθηση. Οι υπερπροστατευτικοί γονείς «φυλακίζουν» τα παιδιά στο ίδιο τους το σπίτι. Όλοι γνωρίζουμε πως η εξερεύνηση του κόσμου και των αντικειμένων αποτελεί χαρακτηριστικό της υγιούς ψυχοσυναισθηματικής εξέλιξης ενός παιδιού. Όταν οι γονείς είναι συνεχώς πίσω από το παιδί, δεν του δίνουν την ευκαιρία να μάθει να διαχειρίζεται τις καταστάσεις μόνο του. Αντί το ίδιο το παιδί να ψάχνει τις απαντήσεις μόνο του, κοιτάζει τους γονείς περιμένοντας την απάντηση από αυτούς.

• Τα επίπεδα ευτυχίας είναι μειωμένα. Όταν οι γονείς έχουν φτιάξει ένα περιβάλλον, όπου όλα λειτουργούν ρολόι, το παιδί δεν έχει καθόλου χώρο για να εκφραστεί και να νιώσει ελεύθερο. Τα παιδιά σε αντίθεση με το ασφαλές και προστατευμένο περιβάλλον στο οποίο ζουν, βιώνουν έντονο άγχος για να μη χαλάσουν τίποτα από την τελειότητατου σπιτιού, δεν μπορούν να χαλαρώσουν και υποχρεώνουν τον εαυτό τους να κάθεται ήσυχα για να μη χαλάσει τίποτα από την αρμονική εικόνα του σπιτιού.Έτσι, παίρνουν το μήνυμα ότι ευτυχία είναι το τέλειο και καθαρό σπίτι, χωρίς αυτό να μας κάνει να χαμογελάμε.

• Δεν αναπτύσσεται η αυτοεκτίμηση του παιδιού. Όλοι μας νιώθουμε αυξημένη αυτοεκτίμηση όταν πετυχαίνουμε τους δύσκολους στόχους που βάζουμε και όταν εκπληρώνουμε τις επιθυμίες μας. Ξέρουμε όμως πως απαιτείται μεγάλη προσπάθεια, κούραση και πολλές φορές απογοήτευση για να καταφέρουμε τελικά αυτό που θέλουμε. Όταν οι υπερπροστατευτικοί γονείς που δε θέλουν να δουν το παιδί τους να απογοητεύεται, προλαβαίνουν τα λάθη του, κάνουν κινήσεις οι ίδιοι για να μην απογοητευτεί το παιδί, ουσιαστικά του δίνουν το μήνυμα ότι το ίδιο είναι ανίκανο να διαχειριστεί την οποιαδήποτε δύσκολη κατάσταση, ότι δεν το εμπιστεύονται και έτσι σταματά να πιστεύει στον εαυτό του. Πώς μπορεί λοιπόν ένα μικρό παιδί να επιβιώσει μεγαλώνοντας στον κόσμο των ενηλίκων που είναι πολύ σκληρός και απαιτεί πίστη στον εαυτό;

• Επιβραδύνεται η ψυχική ανάπτυξη. Όταν οι γονείς κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους δεν τα αφήνουν να ωριμάσουν και να γίνουν ανεξάρτητοι άνθρωποι. Μαθαίνουν έτσι να μην αναλαμβάνουν τις συνέπειες των πράξεών τους, γιατί πάντα θα είναι εκεί ο μπαμπάς και η μαμά για να βοηθήσουν. Πως μπορεί όμως ένα τέτοιο παιδί να επιβιώσει αργότερα σε έναν κόσμο πολύ απαιτητικό;

Παραπάνω αναφέρθηκαν οι βασικότεροι λόγοι για τους οποίους η υπερπροστασία μπορεί να αποδειχθεί επιβλαβής για την υγιή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Δεν υπάρχει γονέας που να μη νοιάζεται και να μην αγαπάει το παιδί του, να θυμάστε πως «τα καλύτερα δώρα που μπορείτε να κάνετε στο παιδί σας είναι οι ρίζες της υπευθυνότητας και τα φτερά της ανεξαρτησίας»!

ΠΗΓΗ: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/oikogeneia-kai-paidi/goneis/2572-otan-i-agapi-ton-goneon-apenanti-sto-paidi-ginetai-yperprostateftikotita.html

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

Τι  χρειάζεται για να γίνει κάποιος καλός γονέας; Η Βασιλική Παππά, Ψυχολόγος MSc, PhD, μοιράζεται δώδεκα πολύτιμους κανόνες.

1. Γονιός δε γεννιέσαι αλλά γίνεσαι. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να αποδεχθείς την ατελή σου φύση αλλά και να διεκδικήσεις το δικαίωμά σου να μαθαίνεις και να εξελίσσεσαι διαρκώς μέσα από τα λάθη σου, τα οποία θα αναγνωρίζεις με ευθύνη και κατανόηση.

2. Ο γονιός διδάσκει κυρίως με το παράδειγμά του, όχι με τα λόγια του. Κάθε γονιός χρειάζεται να εφαρμόζει πρώτα ο ίδιος όσα ζητά από το παιδί του, να αποτελεί ένα θετικό πρότυπο γι’ αυτό.

3. Κάθε γονιός είναι υπεύθυνος για τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών του, για τη φυσική και συναισθηματική τους ασφάλεια. Ωστόσο η ευθύνη αυτή δεν πρέπει να μετατρέπεται σε υπερπροστασία και σε ασφυκτικό έλεγχο. Κάθε παιδί έχει ανάγκη από προστασία αλλά και από αυτονόμηση, σε όποιο αναπτυξιακό στάδιο κι αν βρίσκεται.

4. Η σχέση γονιού–παιδιού χρειάζεται να είναι μια σχέσης αποδοχής. Κάθε σχέση αγάπης χρειάζεται να βασίζεται στην αποδοχή χωρίς όρους. Μια σχέση αποδοχής με όρους δεν είναι γνήσια σχέση αγάπης.

5. Ο γονιός χρειάζεται να εμπιστεύεται το παιδί του. Όπως έχτισε τη σχέση με το παιδί του πάνω στη βασική εμπιστοσύνη από τον πρώτο χρόνο της ζωής του, όπως με την έμπρακτη έκφραση της διαθεσιμότητάς του έκανε το παιδί να τον εμπιστεύεται, έτσι και μετέπειτα χρειάζεται να είναι διαθέσιμος, επιδεικνύοντας εμπιστοσύνη.

6. Ο γονιός χρειάζεται να ασκεί μέτριο έλεγχο και να εκδηλώνει άπλετη στοργή. Χρειάζεται να θέτει κανόνες και να οριοθετεί, αλλά και να εκφράζει την αγάπη του όσο και όποτε μπορεί. Τα παιδιά δεν κινδυνεύουν από την πολλή αγάπη. Κινδυνεύουν από έλλειψη ορίων και από υπερβολική επιείκεια ή από άκαμπτα όρια, και από υλικά αγαθά που χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα της αγάπης.

7. Ο γονιός είναι σημαντικό να σέβεται το παιδί και να του παρέχει ένα συνεκτικό σύστημα αξιών. Αξίες όπως η συνεργασία, ο αλτρουισμός, η υπομονή, η δικαιοσύνη, η εντιμότητα, η ελευθερία, η ευγένεια είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχει να του χαρίσει.

8. Κάθε γονιός χρειάζεται να ενδιαφέρεται για τα συναισθήματα του παιδιού του, να το αφουγκράζεται και να επιδεικνύει προσοχή σε όσα λέει και στον τρόπο που τα λέει. Δεν απαγορεύει τα συναισθήματα του παιδιού, ούτε τα κατακρίνει. Αυτό που προσπαθεί να ελέγξει δεν είναι τα ίδια τα συναισθήματα, είναι η ανεπιθύμητη συμπεριφορά που πηγάζει από αυτά.

9. Καλός γονιός είναι ο γονιός που μπορεί να ακούει χωρίς να παρεμβαίνει. Να δίνει χρόνο στην προσεκτική ακρόαση του παιδιού του με διακριτικότητα και υπομονή.

10. Κάθε γονιός χρειάζεται να εμπλέκεται ενεργά στη ζωή του παιδιού του. Να ενδιαφέρεται να μάθει πώς περνά τη μέρα του, ποιοι είναι οι φίλοι του, τι του αρέσει. Να διαθέτει χρόνο για συζήτηση, αλλά και χρόνο για να συμμετέχει ως φυσική παρουσία στις δραστηριότητες του παιδιού, στις γιορτές του σχολείου, στα καλέσματα των φίλων του κτλ.

11. Ο γονιός χρειάζεται να μην ξεχνά ότι δεν είναι μόνο γονιός. Είναι σύντροφος, φίλος, παιδί, συνάδελφος. Ο γονικός ρόλος απορροφά σημαντικό μέρος του χρόνου και της ενέργειας ενός ενηλίκου, δεν πρέπει ωστόσο να απορροφά όλο του τον χρόνο. Ας μην ξεχνάμε, εξάλλου, ότι το παράδειγμα ενός τέτοιου γονιού μακροπρόθεσμα δεν αποβαίνει προς όφελος του παιδιού, ούτε αποτελεί θετικό πρότυπο για τη δική του ενήλικη ζωή.

12. Να μην ξεχνά ότι δεν είναι τέλειος κι ότι δεν μπορεί να γίνει τέλειος. Μπορεί όμως να καταφέρει να κατακτήσει την ψυχραιμία και να φροντίζει να είναι συνεπής με όσα λέει και κάνει. Τα παιδιά πείθονται με τη σοφία των μεγάλων, όχι με την επίδειξη της δύναμής τους. Τέλος, ο καλός γονιός δεν ξεχνά ποτέ να αγαπά τον εαυτό του.

Βιβλιογραφική παραπομπή
Παππά, Β. (2016). Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα Γονικής Ταυτότητας (EPPI). Εγχειρίδιο για ειδικούς. Αθήνα.

ΠΗΓΗ: https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/oikogeneia-kai-paidi/goneis/2185-dodeka-kanones-gia-na-einai-kapoios-kalos-goneas.html

Παιδικά Παραμύθια και Δραστηριότητες για τον Κορονοϊό

Ζούμε μία πολύ δύσκολη εποχή και αυτές τις ημέρες καλούμαστε να μείνουμε σπίτι όχι μόνο για να μην κολλήσουμε τον COVID-19 αλλά και για να μην τον μεταδώσουμε. Στο πνεύμα των ημερών τα παρακάτω παραμύθια που δημιουργήθηκαν για να ενισχύσουν τη γνώση και να νικήσουν τον φόβο μαθαίνοντας οι μικροί μας φίλοι για τον “τρομερό” Κορονοϊό:

– Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ (η ιστορία της πριγκίπισσας απόστασης στην εποχή του κορωνοϊού) της Ντέμη Ρούσσα

– ΓΕΙΑ ΣΟΥ, ΜΕ ΛΕΝΕ ΚΟΡΩΝΑ (μία ιστορία για παιδιά με δραστηριότητες, ένα εγχειρίδιο για τον κορωνοϊό που μετέφρασε και επιμελήθηκε στα Ελληνικά ο Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων) της Βελγίδας ψυχολόγου Lies Scaut

– ΕΝΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙ ΨΑΧΝΕΙ ΣΠΙΤΙ (η ιστορία της Λυδίας και του χελιδονιού την εποχή του κορωνοϊού) της Νίκης Σκεύα

– ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ (παραμύθι για τον Κορονοϊό) της Βασιλικής Νίκου

– ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΪΟ (παιδικός οδηγός για τον Covid19) της της Δέσποινας Χριστοφορίδου

– ΚΟΡΩΝΑ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑ (παραμύθι για τον Κορωνοϊό με δραστηριότητες) των: Στέλλα Τριανταφύλλου, Τίμου Χαλκιά

– ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ (Ένα βιβλίο για τα παιδιά) των Elizabeth Jenner, Kate Wilson, Nia Roberts

– Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΤΑΡΑΝΤΟΥΛΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΤΟΝ ΥΙΟ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΑΣ (παραμύθι για τον Κορονοϊό) της Τζένης Κοσμίδου

– ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΙΚΡΟΒΙΟΕΞΟΛΟΘΡΕΥΤΕΣ (μικρός οδηγός για παιδιά από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος)

– ΤΟ ΣΤΕΜΜΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ (ο ιός με την κορόνα) της Αναστασίας Θ. Τσούνη

– ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ (ανάγνωσμα και δραστηριότητες για τον κορονοϊό) της Ζέττας Χαριάτη

– Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ (παραμύθι για τον Κορονοϊό & δραστηριότητες) της Γιώτας Στανελούδη

– ΓΙΝΕ Ο ΜΑΧΗΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ (παιδικό ανάγνωσμα με οδηγίες για τον κορονοϊό) της Songju Ma Daemicke

– ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΙΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ της Βασιλική Χουρσίδου

– Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΚΥΡΑ (παραμύθι δραστηριοτήτων για τον Κορονοϊό) της Δέσποινας Χριστοφορίδου

– ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ (θεατρικό έργο για τον Κορονοϊό) της Αναστασίας Ξηρομερίτου

– ΕΝΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ: Ο ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ της Χριστίνας Δαμιανού Μπόγλου

– ΙΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΟΡΩΝΑ (παραμύθι για τον Κορωνοϊό) της Γεωργίας Καλύβα

– ΕΝΑΣ ΙΟΣ ΜΕ ΚΟΡΩΝΑ (παραμύθι για τον Κορονοϊό) της Χαράς Πάτρα

– ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ (βιβλίο δραστηριοτήτων για τον Κορονοϊό) της Manuela Molina

  

eBooks4GreeksΚατηγορία: ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Tags: ΒΙΒΛΙΑ – ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΙΟ – COVID-19, ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ – ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, Ελληνικά Ηλεκτρονικά Βιβλία, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ – ΚΟΡΟΝΟΙΟΥ

ΠΗΓΗ:https://www.ebooks4greeks.gr/paidika-vivlia-gia-ton-koronoio

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

Η σημασία του αυτιού στη ζωή και την ψυχή μας.
Τα αυτί είναι το όργανο που σχετίζεται με μια από τις πέντε αισθήσεις μας, αυτήν της ακοής. Σύμφωνα με τον καθηγητή Alfred Tomatis, η ακουστική ιδιότητα του αυτιού είναι μόλις η τρίτη σε σημασία.

Η πρώτη αφορά τη λειτουργία του ως “δυναμό” καθώς φορτίζει ηλεκτροχημικά τον εγκέφαλο ενώ η δεύτερη σχετίζεται με την ικανότητα να στεκόμαστε όρθιοι (ως homo erectus), με την αίσθηση του χώρου, του χρόνου του διαστήματος, της αλληλουχίας, με την αίσθηση της βάδισης αλλά και της ταυτότητας δηλαδή της σωματικής αυτοεικόνας.

Ο ψυχολόγος Rene Spitz απέδειξε με πειράματα ότι το αυτί ευθύνεται για την αίσθηση της όρθιας στάσης. Χρησιμοποίησε δύο ομάδες φοιτητών οι οποίοι κλείστηκαν σε ηχομονωμένα δωμάτια και ανέλυσε τις αντιδράσεις τους. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα παρατήρησε ότι έχαναν την ικανότητα που έχει το μάτι να βλέπει ολότητες δλδ. την ικανότητα να βλέπουμε μια εικόνα ως ενιαίο σύνολο κι όχι σαν κατακερματισμένο παζλ. Οι φοιτητές δε μπορούσαν να δουν το σύνολο αλλά έβλεπαν αποσπασματικά. Επιπλέον έχασαν την ικανότητα να στέκονται όρθιοι κι άρχισαν ένας-ένας να κάθονται κάτω και να ξαπλώνουν. Έχασαν την αίσθηση του χώρου, του χρόνου, του διαστήματος και στο τέλος έχασαν την αίσθηση του εαυτού, του “εγώ” του “ποιος είμαι”. Τότε ο Spitz σταμάτησε για ηθικούς λόγους τα πειράματά του ενώ σε κάποιες φυλακές χρησιμοποιηθήκαν παρανόμως για σωφρονιστικούς λόγους κι έγιναν γνωστά ως τα “λευκά κελιά”.
Σε παρόμοια κατάσταση ηχομόνωσης μπορεί ασυνείδητα να μας βάλει κι ίδιος μας ο εαυτός.

ΑΚΟΥΩ Η ΑΚΡΟΩΜΑΙ
Το αυτί του εμβρύου είναι οντογονικά ολοκληρωμένο ως όργανο από τον 5ο μήνα της κυήσεως. Η ακοή μάλιστα, είναι η τελευταία από τις αισθήσεις που μας εγκαταλείπει κατά το θάνατο. Ο μυς του αναβολέα του αυτιού πεθαίνει τελευταίος. Ασθενείς που ανένηψαν αναφέρουν ότι μπορούσαν να ακούσουν λίγα λεπτά μετά από τη στιγμή που πιστοποιήθηκε ο θάνατός τους. Είναι δυνατόν να μην ακούει κάποιος όταν υπάρχει μια βιολογική αιτία πχ. βαρηκοΐα. Όταν όμως δεν ακροώμαι μπορεί υπάρχουν άλλοι λόγοι.

Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα μικρό παιδί που γίνεται μάρτυρας των ομηρικών καυγάδων μεταξύ των μελών της οικογένειάς του. Το άγχος και η ανησυχία που βιώνει το ωθούν να αμυνθεί κι ασυνείδητα να “κατεβάσει ρολά”. Τότε το νοσηρό οικογενειακό περιβάλλον κλείνει τα αυτιά του παιδιού που δεν θέλει να ακούει τις φασαρίες και τους καυγάδες τους. Άλλες φορές μιλούν όλοι μαζί, επαναλαμβάνουν συνέχεια το ίδιο πράγμα, τάχα για να τους καταλάβει το παιδί. Στη συνέχεια το παιδί πηγαίνει στο σχολείο και η διαδικασία του κατεβάσματος των ρολών συνεχίζεται κι εκεί όπου όμως είναι αχρείαστη αφού δεν λειτουργεί πια ως αμυντικός μηχανισμός αλλά ως συνήθεια.

Ο δάσκαλος μεταφέρει στους γονείς την εικόνα του παιδιού μέσα στην τάξη ως αδιάφορου ή υπέρμετρα ζωηρού που μιλάει στο διπλανό του και δεν παρακολουθεί την παράδοση, είναι στον κόσμο του κλπ. Το παιδί από την άλλη ενώ θέλει να παρακολουθήσει και να συγκεντρωθεί στο μάθημα δε τα καταφέρνει. Έτσι αποσύρει την ακουστική προσοχή του και σκέφτεται άλλα πράγματα πιο ευχάριστα για αυτό και πιο ενδιαφέροντα.

Πρόκειται για μια νευροαισθητηριακή άμυνα, μια θωράκιση που βοηθά το άτομο να επιβιώσει. Οι επιβιωτικοί μηχανισμοί είναι απαραίτητοι αφού προστατεύουν από τον ψυχικό πόνο που μπορεί να βιωθεί κατά τη διάρκεια μιας συναισθηματικής κρίσης. Το παιδί στο προηγούμενο παράδειγμα ασυνείδητα επιλέγει να κλείσει το δεξί του αυτί που σχετίζεται με το λόγο και την αποκωδικοποίηση του και να αφήσει ανοιχτό το αριστερό το οποίο είναι υπεύθυνο για την ακρόαση της μουσικής και των συναισθηματικών ερεθισμάτων.

Πολλά παιδιά παραπέμπονται από τους δασκάλους για διερεύνηση πιθανής δυσλεξίας ενώ δεν καταφέρνουν τελικά να πάρουν διάγνωση ότι είναι δυσλεκτικά. Οι γονείς “πελαγώνουν” κι απογοητεύονται αφού η διάγνωση της δυσλεξίας δίνει την προοπτική μιας λύσης και μιας θεραπείας.

ΑΚΟΥΣΤΙΚΟΨΥΧΟΦΩΝΟΛΟΓΙΑ
Ο Γάλλος ωτορινολαρυγγολόγος Alfred Tomatis, ανακάλυψε την μέθοδό της ακουστικοψυχοφωνολογίας το 1950. Ασχολήθηκε όχι με την ακοή σαν αίσθηση αλλά με την ακρόαση δλδ την ακουστική ανάλυση, την ακουστική αποκωδικοποίηση και τη σχέση του αυτιού με τη φωνή.

Η ψυχολόγος και μαθήτριά του, κα Τώνη Μαχά-ευαγγελοπούλου την ορίζει ως την “παιδαγωγική της ακρόασης“. Η μέθοδος αυτή προσπαθεί να δώσει στον άνθρωπο την ικανότητα όχι να ακούει απλά με το αυτί του αλλά να ακροάται, να αποκωδικοποιεί κι εν τέλει να επικοινωνεί. Η σωστή ακρόαση είναι η προϋπόθεση της ανθρώπινης επικοινωνίας. Όταν δεν ακροώμαι δεν ακούω τι μου λέει ο άλλος κι έτσι δεν επικοινωνώ σωστά μαζί του. Συνήθως μιλάει κι εγώ σκέφτομαι τι θα του απαντήσω χωρίς να ακροώμαι τι μου λέει. Αυτή είναι μια παθογένεια που υπάρχει στις σχέσεις των μελών της ελληνικής οικογένειας.

Με διαγνωστικά τεστ μπορεί να βρεθεί ποιο είναι το ηγετικό και κατευθυντήριο αυτί του ατόμου που χρειάζεται βοήθεια. Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί έτσι μπορεί να διαγνωστεί η ιδιαιτερότητα που εμποδίζει τη σωστή ακρόαση. Αυτή έγκειται στην βιολογική κατασκευή κάποιων ατόμων που ακούν με το αριστερό αυτί δλδ το έχουν ως ηγετικό και κατευθυντήριο, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται στην αποκωδικοποίηση και τη μεταφορά των πληροφοριών στον εγκέφαλο. Το αριστερό αυτί είναι πιο αργό στην αποκωδικοποίηση σε σχέση με το δεξί γιατί συνδέεται με το αριστερό παλίνδρομο νεύρο που είναι κατά πολύ μακρύτερο σε σχέση με το δεξί παλίνδρομο νεύρο.

Έτσι η πληροφορία κάνει πολύ μεγαλύτερη διαδρομή και χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο να φτάσει στον εγκέφαλο. Ένα παιδί λοιπόν που έχει αριστερή ακουστική πλεύριση, έχει βραδύτητα στα αντανακλαστικά και βραδύτητα στην αντίληψη. Όταν βρεθεί σε σχολική αίθουσα κατά την παράδοση του μαθήματος από το δάσκαλο, θα ακούσει την πρώτη πρόταση, η οποία θα πάει στον εγκέφαλο από την μακρινή διαδρομή του αριστερού παλίνδρομου νεύρου και θα γυρίσει πίσω στο αυτί αποκωδικοποιημένη όταν πια ο δάσκαλος θα έχει προχωρήσει στην τρίτη, τέταρτη κλπ πρόταση. Μοιραία το παιδί αυτό θα αποσύρει την ακουστική προσοχή του από την παράδοση του μαθήματος και θα επικεντρωθεί σε ζωγραφιές, κουβέντες με το διπλανό κλπ. αφού χάνει τον ειρμό του λόγου του δασκάλου και τελικά δε βγάζει νόημα στο μάθημα που παραδίδει. Οι δυσκολίες του συνεχίζονται σε κάθε ηλικία ενώ με την κατάλληλη διάγνωση μπορούν να θεραπευθούν.

ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ
Κάθε γλώσσα έχει το δικό της ακουστικό προνομιούχο διάφραγμα το οποίο σχηματίζεται ενδομήτρια. Εφόσον το άτομο γεννηθεί και μεγαλώσει στο ακουστικό περιβάλλον όπου μιλιέται η γλώσσα κι ακούει τους γονείς του να την μιλούν αλλά και τους άλλους ανθρώπους γύρω του, θα αναπτύξει την ικανότητα να μιλάει τη γλώσσα αυτή.

Η διαφορά στην τονικότητα και στο ακουστικό διάφραγμα των διαφόρων γλωσσών έχει μελετηθεί ότι διαφέρει μεταξύ των νεογνών και του κλάματος τους. Αλλιώς δηλαδή κλαίνε τα νεογνά στη Γαλλία (σε πιο υψηλούς τόνους, όπως ακούγεται και η γαλλική γλώσσα) κι αλλιώς στην Γερμανία.

Πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην εκμάθηση ξένων γλωσσών γενικά ή μιας συγκεκριμένης γλώσσας, ενώ κάποιοι έχουν αντίθετα μεγάλη ευχέρεια. Ο ηθοποιός Ζεράρ Ντεπαρτιέ αναφέρθηκε κάποτε στην δυσκολία του να μάθει να μιλάει αγγλικά. Του φαινόταν σαν ακατανόητοι και μπερδεμένοι ήχοι κι αυτό γιατί υπάρχει σαφής διαφορά στην προνομιούχο περιοχή των δύο γλωσσών δλδ στα διαφορετικά επίπεδα των hertz όπου εκπέμπουν. Η ελληνική γλώσσα για παράδειγμα έχει προνομιούχο περιοχή κοντά με την ιταλική γλώσσα γιαυτό είναι εύκολο για έναν Έλληνα να μιλήσει ιταλικά και το ίδιο ισχύει για ένα Ιταλό. Οι Ελληνες επιπλέον μπορούν να μιλήσουν με ευχέρεια τα αμερικάνικα κι όχι τα αγγλικά λόγω αυτής της διαφορετικότητας στην τονικότητα. Οι Σερβοι θεωρούνται ο λαός που μπορεί να μιλήσει τις περισσότερες γλώσσες με ευκολία.

Με κατάλληλη θεραπεία σε ακουστικοψυχοφωνολογικό κέντρο, μπορεί κάποιος να δει μεγάλη βελτίωση στην εκμάθηση μιας γλώσσας που τον δυσκολεύει.

Συγγραφή – Επιμέλεια Άρθρου: Ζωή Σκόρδα – Σύμβουλος Ψ.Υγείας
Πηγές άρθρου:

1. https://www.youtube.com/watch?v=MYaMRgFoKD8
2. Madaule, Paul. Με Ανοιχτά Αυτιά. Ελληνικά Γράμματα.
3. Tomatis, Alfred. Το Αυτί και η Ζωή. Εκδόσεις Π. Χιωτέλλη.
4. Tomatis, Alfred. Το Αυτί και η Φωνή. Ελληνικά Γράμματα.
5. Tomatis,Alfred. Εννέα Μήνες στον Παράδεισο. Εκδόσεις Ρέω.
6. Tomatis, Alfred. Μαθησιακές Δυσκολίες. Εκδόσεις Ρέω.
7. Tomatis, Alfred. Το Μυστικό των Ξένων Γλωσσών. Εκδόσεις Ρέω.​

ΠΗΓΗ: https://www.psychology.gr/diafora-themata-psychologias/2216-ego-milao-esy-me-akoys.html