Πρωταπριλιά σήμερα και όλοι προσπαθούν να πουν ένα αθώο ψέμα, να ξεγελάσουν τον άλλο. Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.
Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο “κώδικας δεοντολογίας” των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο. Γι’ αυτό λέμε σήμερα ότι τα πιο πολλά ψέματα τα λένε οι ψαράδες και οι κυνηγοί.
Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η “1η Απριλίου”. Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.
Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα.
Μια μέρα όμως δεν φτάνει για να γιορτάσουν οι Έλληνες πολιτικοί και όχι μόνο. Αυτοί είναι που τηρούν το έθιμο όλες τις υπόλοιπες ημέρες.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει το “λεφτά υπάρχουν“. Ή τη φράση των υπουργών της Ν.Δ. το 2008: “Είμαστε θωρακισμένοι απέναντι στην κρίση“.
Ζούμε λοιπόν μέσα στα ψέματα, ειδικά τα τελευταία χρόνια η ζωή μας ήταν μια μεγάλη ψεύτικη φούσκα. Και συνεχίζουν οι πολιτικοί να μας ξεζουμίζουν λέγοντάς μας ότι εμείς φταίμε για τα δεινά της χώρας. Μας είπαν ότι μετά το πρώτο Μνημόνιο θα έλθει η ανάκαμψη της οικονομίας από το 2012. Και τώρα μας λένε ότι μέχρι το 2020 δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα.
Πρέπει λοιπόν μια τέτοια μέρα να καθιερωθεί και βραβείο για τη μεγαλύτερη ψευτιά.
Όπως τραγουδάει ο Γιάννης Πουλόπουλος σε μουσική Γιώργου Κριμιζάκη και στίχους Σώτιας Τσώτου, στο τραγούδι “Ψέματα”.