Χρόνια Ιογενής Ηπατίτιδα και Μέτρα Πρόληψης

Η χρόνια ιογενής ηπατίτιδα αποτελεί μία σημαντική νόσο του ήπατος, η οποία οφείλεται κυρίως σε λοίμωξη από τον Hepatitis B virus, τον Hepatitis C virus και τον Hepatitis D virus. Οι ιοί αυτοί έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν μακροχρόνια λοίμωξη, με αποτέλεσμα προοδευτική ηπατική βλάβη. Ιδιαίτερα στην ηπατίτιδα C, η μετάπτωση σε χρονιότητα μπορεί να φτάσει έως και το 50% των περιπτώσεων.

Κλινική εικόνα και εξέλιξη

Η χρόνια μορφή της νόσου συχνά παρουσιάζει ήπια ή και καθόλου συμπτώματα. Οι ασθενείς μπορεί να αναφέρουν κακουχία, ανορεξία ή ήπια κόπωση, ενώ σε πολλές περιπτώσεις η νόσος διαγιγνώσκεται τυχαία σε εργαστηριακό έλεγχο. Υπολογίζεται ότι περίπου το 60% των περιπτώσεων ιογενούς ηπατίτιδας είναι ασυμπτωματικές, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα σημαντικό τον εντοπισμό των φορέων.

Η χρόνια ιογενής ηπατίτιδα διακρίνεται σε δύο μορφές:

Χρόνια επιμένουσα ηπατίτιδα: Ο ασθενής είναι συνήθως ασυμπτωματικός. Παραμένει όμως μολυσματικός, αν και η νόσος σπάνια εξελίσσεται σε σοβαρή ηπατοπάθεια.

Χρόνια ενεργός ηπατίτιδα: Πρόκειται για προοδευτική μορφή, που οδηγεί σταδιακά σε σοβαρή ηπατική βλάβη, κίρρωση και ενδεχομένως σε θάνατο. Και σε αυτή τη μορφή ο ασθενής παραμένει μολυσματικός.

Η εξελικτική βλάβη του ήπατος χαρακτηρίζεται από φλεγμονή, ίνωση, συρρίκνωση και σκλήρυνση του ηπατικού ιστού, καθώς και σχηματισμό όζων. Η μακροχρόνια αυτή διαδικασία αλλοιώνει τη φυσιολογική δομή και λειτουργία του ήπατος.

Πρόληψη της Χρόνιας Ιογενής Ηπατίτιδας

Η πρόληψη αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για τον περιορισμό της διασποράς και των επιπλοκών της νόσου.

1. Μέτρα Δημόσιας Υγείας

Βελτίωση των συστημάτων ύδρευσης και αποχέτευσης.

Τήρηση κανόνων ατομικής υγιεινής.

Έλεγχος του αίματος και των παραγώγων του πριν από κάθε μετάγγιση.

Χρήση συρίγγων και ιατρικού υλικού μιας χρήσης.

Χρήση προφυλακτικού κατά τη σεξουαλική επαφή.

Εμβολιασμός έναντι του Hepatitis A virus και του Hepatitis B virus (ο εμβολιασμός για την ηπατίτιδα Β είναι υποχρεωτικός από το 1997).

2. Γενικά Προφυλακτικά Μέτρα για το Υγειονομικό Προσωπικό

Η προστασία του προσωπικού είναι κρίσιμη, καθώς η μετάδοση γίνεται κυρίως μέσω αίματος και σωματικών υγρών.

Χρήση γαντιών σε κάθε επαφή με αίμα ή βιολογικά υγρά.

Χρήση μάσκας και προστατευτικών γυαλιών όταν υπάρχει κίνδυνος εκτόξευσης υγρών.

Χρήση προστατευτικής ποδιάς όταν υπάρχει κίνδυνος ρύπανσης της στολής.

Αποφυγή επανατοποθέτησης βελόνας στο κάλυμμα.

Απόρριψη αιχμηρών αντικειμένων σε ειδικά δοχεία ασφαλείας.

Σε περίπτωση τραυματισμού από αιχμηρό αντικείμενο:

Πίεση του σημείου για μικρή αιμορραγία.

Άμεση αντισηψία.

Ενημέρωση αρμόδιου ιατρού.

Χορήγηση γ-σφαιρίνης εντός 48 ωρών.

Έλεγχος για αυστραλιανό αντιγόνο και αντισώματα.

Έναρξη εμβολιασμού για ηπατίτιδα Β, εφόσον ο έλεγχος είναι αρνητικός.

Η συνεχής εκπαίδευση και ενημέρωση του προσωπικού είναι απαραίτητη για τη μείωση των επαγγελματικών κινδύνων.

3. Ειδικά Προφυλακτικά Μέτρα για Ασθενείς

Ατομικά θερμόμετρα και απολύμανση σε οινόπνευμα 70–90%.

Καθαρισμός σφυγμομανόμετρου και στηθοσκοπίου με αντιμικροβιακό διάλυμα, εφόσον έχουν έρθει σε επαφή με βιολογικά υγρά.

Απόρριψη χρησιμοποιημένων γαζών σε ειδικές σακούλες και αποτέφρωση.

Τοποθέτηση αιματοβαμμένων σεντονιών σε αυτοδιαλυόμενους σάκους κατά το πλύσιμο.

Συμπέρασμα

Η χρόνια ιογενής ηπατίτιδα αποτελεί μια ύπουλη νόσο, συχνά ασυμπτωματική, με δυνητικά σοβαρή εξέλιξη. Η έγκαιρη διάγνωση των φορέων, ο εμβολιασμός, η τήρηση αυστηρών κανόνων υγιεινής και η εφαρμογή μέτρων ατομικής προστασίας αποτελούν βασικούς πυλώνες για τον περιορισμό της διασποράς και των επιπλοκών της νόσου.

Ηπατίτιδα- Χρόνια ιογενής Ηπατίτιδα-Παρουσίαση

Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής

ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

KΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ_ΟΔΗΓΙΕΣ_ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ_ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ_ΣΕ_ΑΣΘΕΝΕΙΣ_ΜΕ_ΛΟΙΜΩΞΗ_ΜΕ_ΙΟΥΣ_ΗΠΑΤΙΤΙΔΑΣ_Β_ΚΑΙ_Δ

Χρόνια Ιογενής Ηπατίτιδα – Φόρμες Google

 Παθήσεις χοληφόρων

α)Χολολιθίαση

Η χολολιθίαση είναι ο σχηματισμός λίθων στη χοληδόχο κύστη και στις χοληφόρες οδούς.

Αιτιολογικοί παράγοντες

Διατροφή (κυρίως λιπαρά)

Στάση χολής (κύηση, συγγενείς ανωμαλίες)

Λοιμώξεις χοληφόρων

Κληρονομικότητα

Ξένα σώματα (ράμματα, σωλήνας Kehr)

Συνοδά νοσήματα (διαβήτης, κίρρωση)

Κλινική εικόνα

Συμπτώματα:

Πόνος ήπιος ή έντονος (επιγαστρικός), που ακτινοβολεί στο δεξιό υποχόνδριο και στη ράχη (δεξιά ωμοπλάτη)

Σταθερός ή κολικοειδής πόνος

Έμετος, κυρίως μετά από λιπαρά γεύματα

Δυσπεψία, αίσθημα πληρότητας

Σημεία:

Ευαισθησία στο δεξιό υποχόνδριο

Διατεταμένη χοληδόχος κύστη

Θετικό σημείο Murphy

Ήπιος ίκτερος με κνησμό

Σκουρόχρωμα ούρα και αποχρωματισμένα κόπρανα

Θεραπεία

Συντηρητική (δίαιτα και φαρμακευτική αγωγή)

Χειρουργική (χολοκυστεκτομή – ανοικτή ή λαπαροσκοπική)

Νοσηλευτική φροντίδα

Διατήρηση ήρεμου περιβάλλοντος και ψυχολογική υποστήριξη

Τήρηση ιατρικών οδηγιών (ιδιαίτερα αναλγητικά σε κολικό)

Αποφυγή λιπαρών και δύσπεπτων τροφών (αυγά, όσπρια, ζωικά λίπη)

Παρακολούθηση χρώματος ούρων και κοπράνων σε περίπτωση ίκτερου

Λήψη και καταγραφή ζωτικών σημείων

Έγκαιρη αναγνώριση επιπλοκών:

Χολοκυστίτιδα

Χολαγγειίτιδα

Αποφρακτικός ίκτερος

Ηπατική ανεπάρκεια

Νέκρωση παγκρέατος

β. Χολοκυστίτιδα

Η χολοκυστίτιδα είναι φλεγμονή της χοληδόχου κύστης και διακρίνεται σε οξεία και χρόνια μορφή.

Κλινική εικόνα

Παρόμοια με τη χολολιθίαση

Στην οξεία μορφή: πυρετός, ρίγος, εντονότερα συμπτώματα

Στη χρόνια μορφή: ηπιότερη συμπτωματολογία

Θεραπεία

Συντηρητική ή χειρουργική

Νοσηλευτική φροντίδα (συντηρητική αντιμετώπιση)

Παρακολούθηση και τήρηση ειδικού διαιτολογίου

Χορήγηση και έλεγχος φαρμακευτικής αγωγής

Παρακολούθηση απεκκριμάτων

Τακτικός έλεγχος ζωτικών σημείων

Έγκαιρη αναγνώριση επιπλοκών:

Εμπύημα χοληδόχου κύστεως

Χολαγγειίτιδα

Απόστημα ήπατος

Περιτονίτιδα

Οξεία παγκρεατίτιδα

Ειλεός

Ο ειλεός είναι η διακοπή της φυσιολογικής προώθησης του εντερικού περιεχομένου και αποτελεί επείγουσα κατάσταση. Διακρίνεται σε μηχανικό (λόγω απόφραξης) και παραλυτικό (λόγω ακινησίας του εντέρου).

Αίτια

• Μηχανικός ειλεός: συμφύσεις (συχνά μετεγχειρητικές), κήλες, όγκοι, συστροφή εντέρου.

• Παραλυτικός ειλεός: μετεγχειρητική κατάσταση, περιτονίτιδα, ηλεκτρολυτικές διαταραχές, φάρμακα.

Κλινική εικόνα

• Έντονος κοιλιακός πόνος (κολικοειδής στον μηχανικό)

• Διάταση κοιλίας

• Ναυτία και έμετοι

• Απουσία αποβολής κοπράνων και αερίων

• Ελαττωμένοι ή απόντες εντερικοί ήχοι (ιδίως στον παραλυτικό)

Διάγνωση

Βασίζεται στην κλινική εξέταση και σε απεικονιστικό έλεγχο (ακτινογραφία ή αξονική τομογραφία κοιλίας).

Αντιμετώπιση

• Διακοπή σίτισης (ΝΡΟ)

• Ρινογαστρικός σωλήνας για αποσυμφόρηση

• Ενδοφλέβια υγρά και διόρθωση ηλεκτρολυτών

• Χειρουργική αντιμετώπιση σε μηχανικό ειλεό όταν απαιτείται

Νοσηλευτική φροντίδα

• Παρακολούθηση ζωτικών σημείων

• Έλεγχος ισοζυγίου υγρών

• Παρακολούθηση κοιλιακής διάτασης και πόνου

• Φροντίδα ρινογαστρικού σωλήνα

• Έγκαιρη αναγνώριση επιπλοκών (διάτρηση, περιτονίτιδα)

Η έγκαιρη παρέμβαση είναι καθοριστική για την αποφυγή σοβαρών επιπλοκών.

Περιτονίτιδα

Η περιτονίτιδα είναι φλεγμονή του περιτοναίου, δηλαδή της ορογόνου μεμβράνης που καλύπτει τα κοιλιακά όργανα και το εσωτερικό τοίχωμα της κοιλιάς. Αποτελεί επείγουσα και δυνητικά απειλητική για τη ζωή κατάσταση.

Αίτια

Η περιτονίτιδα διακρίνεται σε:

• Πρωτοπαθή (αυτόματη): χωρίς εμφανή εστία διάτρησης, συχνότερα σε ασθενείς με ασκίτη.

• Δευτεροπαθή: οφείλεται σε διάτρηση κοίλου σπλάχνου (π.χ. έλκος στομάχου ή δωδεκαδακτύλου, ρήξη σκωληκοειδίτιδας), τραύμα ή μετεγχειρητική επιπλοκή.

Κλινική εικόνα

• Έντονος, διάχυτος κοιλιακός πόνος

• Σύσπαση και «σανίδωση» κοιλιακών τοιχωμάτων

• Πυρετός

• Ναυτία και έμετοι

• Ταχυκαρδία

• Καταβολή και σημεία σηπτικής καταπληξίας σε βαριές περιπτώσεις

Διάγνωση

Βασίζεται στην κλινική εικόνα, στις εργαστηριακές εξετάσεις (αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια) και σε απεικονιστικό έλεγχο.

Αντιμετώπιση

Η περιτονίτιδα απαιτεί άμεση νοσηλεία. Η θεραπεία περιλαμβάνει:

• Χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών

• Ευρέος φάσματος αντιβιοτικά

• Χειρουργική αποκατάσταση της αιτίας (σε δευτεροπαθή μορφή)

Νοσηλευτική φροντίδα

• Συνεχής παρακολούθηση ζωτικών σημείων

• Έλεγχος ισοζυγίου υγρών

• Χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής

• Προετοιμασία για πιθανή χειρουργική επέμβαση

Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι καθοριστικής σημασίας για την πρόγνωση του ασθενούς.