Σκωληκοειδίτιδα και Νοσηλευτική Φροντίδα

Η σκωληκοειδίτιδα αποτελεί φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης, η οποία οφείλεται συνήθως σε απόφραξη του αυλού της από κοπρόλιθο, υπολείμματα τροφών ή παράσιτα. Κλινικά εκδηλώνεται με κοιλιακό πόνο που αρχικά εντοπίζεται στην περιοχή του ομφαλού και στη συνέχεια μετατοπίζεται στον δεξιό λαγόνιο βόθρο, συνοδευόμενο από ανορεξία, ναυτία, έμετο, καταβολή και ενίοτε δυσκοιλιότητα.

Στα κλινικά σημεία περιλαμβάνονται ήπιος πυρετός, μυϊκός σπασμός και ευαισθησία κατά την ψηλάφηση, καθώς και θετικό σημείο McBurney. Σε περίπτωση διάτρησης της σκωληκοειδούς απόφυσης και εμφάνισης περιτονίτιδας, η θερμοκρασία του σώματος μπορεί να ανέλθει σημαντικά. Η διάγνωση βασίζεται στην κλινική εικόνα και στον παρακλινικό έλεγχο, με χαρακτηριστικό εύρημα τη λευκοκυττάρωση στη γενική αίματος. Η αντιμετώπιση είναι κατά κύριο λόγο χειρουργική.

Η νοσηλευτική φροντίδα περιλαμβάνει την εφαρμογή της καθιερωμένης προεγχειρητικής και μετεγχειρητικής αγωγής. Κατά την οξεία φάση αποφεύγεται η χορήγηση παυσίπονων, ώστε να μην αλλοιώνεται η κλινική εικόνα. Ο ασθενής παραμένει κλινήρης, τίθεται σε πλήρη σίτιση από το στόμα και λαμβάνει υγρά και ηλεκτρολύτες παρεντερικά. Απαιτείται στενή παρακολούθηση των ζωτικών σημείων και έγκαιρη αναγνώριση πιθανών επιπλοκών, όπως διάτρηση, περιτονίτιδα, ενδοκοιλιακή αιμορραγία, διαπύηση του τραύματος και ενδοπεριτοναϊκό απόστημα.