Ηλεκτρολυτική διάσταση του νερού
Αν περάσουμε ηλεκτρικό ρεύμα μέσα από το νερό (στην πραγματικότητα από υδατικό διάλυμα θειικού οξέος) τότε παρατηρούμε ότι το νερό διασπάται σε δύο αέρια που μπορούμε να τα συλλέξουμε σε δύο διαφορετικούς σωλήνες.
Το ένα (με τον μεγαλύτερο όγκο) είναι εξαιρετικά εύφλεκτο και κάνει κρότο όταν πλησιάσουμε φλόγα κοντά του και ονομάζεται Υδρογόνο (Η).
Το δεύτερο, μπορεί να προκαλέσει ανάφλεξη αν πλησιάσουμε κοντά ένα μισοσβησμένο ξυλάκι και ονομάζεται Οξυγόνο (Ο).
Συμπεράσματα
- Το νερό είναι σύνθετη ουσία και μπορεί να διασπαστεί σε δύο πιο απλές, το υδρογόνο και το οξυγόνο.
Για τα αέρια που προκύπτουν από τη διάσπαση του νερού ισχύει πάντα:
- Ο όγκος του υδρογόνου είναι διπλάσιος από τον όγκο του οξυγόνου.
- Η μάζα του οξυγόνου είναι οκταπλάσια από την μάζα του υδρογόνου.
Άρα το νερό έχει σταθερή σύσταση:
![]()
και
![]()
Χημικά στοιχεία και Χημικές ενώσεις
Κάθε ουσία η οποία έχει σταθερή σύσταση και διασπάται σε απλούστερες ουσίες ονομάζεται χημική ένωση.
(π.χ. νερό, διοξείδιο του άνθρακα, αλάτι, οινόπνευμα, ζάχαρη, σόδα κ.α.)
Οι ουσίες που δεν διασπώνται σε απλούστερες ονομάζονται χημικά στοιχεία.
(π.χ. υδρογόνο, οξυγόνο, θείο, σίδηρος, χαλκός κ.α.)
Τα χημικά στοιχεία χωρίζονται στα μέταλλα (π.χ. χρυσός, χαλκός, αργίλιο, σίδηρος, υδράργυρος, μόλυβδος κ.α.) και στα αμέταλλα (π.χ. οξυγόνο, υδρογόνο, άζωτο, θείο, άνθρακας κ.α.).
Φυσικές σταθερές των χημικών ουσιών
Οι χημικές ενώσεις έχουν εντελώς διαφορετικές ιδιότητες από αυτές των στοιχείων από τα οποία αποτελούνται. Δηλαδή δεν είναι μείγματα των χημικών στοιχείων.
Οι χημικές ουσίες έχουν σταθερά σημεία ζέσεως και τήξεως, ενώ τα μείγματα όχι.
Αυτή η εργασία έχει άδεια χρήσης Creative Commons -Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή4.0.



Άρθρα (RSS)