Το ιστολόγιό μας

Με αφορμή το απόσπασμα “Μανιτάρια στην πόλη” από το μυθιστόρημα  “Μαρκοβάλντο”  ή “Oι εποχές στην πόλη” (1963) του Ίταλο Καλβίνο, δημιουργήσαμε παρουσιάσεις με φωτογραφικό υλικό και φωτογραφίες για τα μανιτάρια, ζωγραφίσαμε και μπαίνοντας στη θέση των μανιταριών εκφράσαμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας στις απειλητικές διαθέσεις του Μαρκοβάλντο και του Αμάντιτζι.

          Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ

• Γεια σας! Είμαι ένα από τα μανιτάρια που ο Μαρκοβάλντο έχει βάλει στο μάτι! Αυτός ο Μαρκοβάλντο, κάθε μέρα πριν φύγει για τη δουλειά, έρχεται συνέχεια και μας παρατηρεί. Δε μας αφήνει σε ησυχία. Θέλει να μας φάει κιόλας, το πουλάκι μου. Αν ήξερε πως είμαστε δηλητηριώδη, δε θα μας πλησίαζε καθόλου. Γ.Γ.
• Είμαι ένα μανιτάρι δηλητηριώδες. Να τώρα που έβρεξε, μεγάλωσα λιγάκι. Α! βλέπω έναν κύριο να έρχεται από πάνω μου και να με κοιτάει. Αχ, τώρα ήρθε κι ένας άλλος, μα και παιδιά. Μα γιατί με κόβουν, τι τους έκανα; Όχιιιιι! Ευτυχώς έχω μέσα μου δηλητήριο. Θα τους δείξω εγώ! Κ.Μ.
• Αχ! Πάλι εδώ αυτοί οι τύποι! Πωωωω! Έλεος! Ειδικά τώρα που μεγαλώσαμε όλη την ώρα εδώ θα είναι! Κοίτα, κοίτα πώς μας λιγουρεύονται εδώ και μια βδομάδα. Θα δουν τι θα πάθουν. Θα τους δηλητηριάσουμε. Ωχ! Ποιοι είναι όλοι αυτοί που έρχονται; Παιδιά, λάβετε θέσεις! Τώρα θα πάθουν, για να μάθουν. Άντε, ας μας φάνε και θα καταλήξουν στο νοσοκομείο. Ν.Σ.
• Πω πω! Αυτός ο άνθρωπος κάθε μέρα ίδια ώρα έρχεται και μας χαμογελάει, μας χαϊδεύει και μας μιλάει λες και είμαστε άνθρωποι! Είναι και ένας άλλος, άσχημος με μια σκούπα! Αυτός συνέχεια μας θυμώνει και λέει πως θα μας καταστρέψει. Θα του δείξω εγώ ποιος θα καταστρέψει ποιον! Γ.Χ.
• Τι θα κάνουμε; Ή θα πάμε στην κοιλιά του Μαρκοβάλντο ή θα μας ξεριζώσει ο σκουπάκιας. Ευτυχώς αν μας φάνε, θα πάθουν μια ωραιότατη δηλητηρίαση και θα το ευχαριστηθεί η ψυχή μας. Θ.Π.
• Εγώ θέλω να μείνω εδώ, δε φεύγω! Κι άμα με καταστρέψει αυτός ο Αμάντιτζι, θα δει! Κι εκείνος ο Μαρκοβάλντο, τι κάθεται όλη την ώρα και μας κοιτάει; Είμαστε τόσο όμορφα; Όποιος και να με πειράξει, έχω όπλο το δηλητήριό μου! Δ.Π.
• Ποιοι είναι αυτοί; Γιατί μαζεύτηκαν όλοι αυτοί γύρω μας; Αμάν! Φαίνεται να μαλώνουνε μεταξύ τους. Ε, πού με πας; Πω πω, βρίσκομαι σε μια ομπρέλα! Ελπίζω να μη σκοπεύουν να με φάνε, γιατί θα καταλήξουν στο νοσοκομείο. Μ.Α.
• Πω πω πω! Τι κόσμος έχει μαζευτεί εδώ! Αν μας μαζέψει κάποιος, θα βγάλουμε αυτό το απαίσιο υγρό από μέσα μας. Αμάν! Έρχονται κι άλλοι! Με ομπρέλες! Ε, αυτό ήταν! Ήρθε η ώρα μας! Ζ.Η.
• Είμαι ένα δηλητηριώδες μανιτάρι. Κάθε μέρα έρχονται δύο κύριοι, ένας κοντός κι ένας άλλος με μια σκούπα. Ο ένας θέλει να μας φάει κι ο άλλος να μας εξοντώσει. Όποιος θέλει  να μας ακουμπήσει, θα τον δηλητηριάσουμε. Γ.Μ.
• Είμαι ένα μανιτάρι, όμορφο και νόστιμο, αλλά και δηλητηριώδες. Βρε τι λες να θέλει αυτός ο αχθοφόρος ο Μαρκοβάλντο; Λες να θέλει να μας φάει; Α να, έρχεται κι ο Αμάντιτζι ο οδοκαθαριστής. Δεν ξέρουν πως είμαστε δηλητηριώδη; Π.Μ.
• Σήμερα είχα μια τραγική εμπειρία. Καθώς μεγάλωνα σιγά σιγά στην κρυψώνα μου, ένας τεράστιος λιγούρης άνθρωπος ήρθε από πάνω μου. Φορούσε γυαλιά και κρατούσε μια σκούπα. Έσκυψε πάνω μας και άρχισε να μας κόβει. Ήταν αυτός που είχε έρθει και τις προάλλες. Μα εκείνη τη φορά μόνο μας έβλεπε και μας παρατηρούσε, δε μας έκοψε. Μάλλον γιατί δεν ήμασταν ώριμα ακόμα. Σήμερα το πρωί όμως έβρεξε και μεγαλώσαμε. Αυτή είναι η αιτία που τώρα θα μας φάνε. Δυστυχώς όμως, δεν ξέρουνε ότι είμαστε δηλητηριασμένα. Ας τους το έλεγε κάποιος! Ύστερα ήρθαν κι άλλοι άνθρωποι. Στο τέλος κατέληξα στο στομάχι ενός ασθενή στο νοσοκομείο λόγω δηλητηρίασης. Μ.Θ.
• Σήμερα ήταν μια μέρα θανατηφόρα! Τι φταίω εγώ που είμαι μανιτάρι; Ωχ, πάλι ήρθε αυτός. Τώρα με αγγίζει, με χαϊδεύει! Τι γίνεται; Άφησέ με ή κόψε με! Πάλι καλά που έχω δηλητήριο! Τι δώρο-έκπληξη θα σας κάνει ένα μανιτάρι δηλητηριώδες! Ααααα! Με έκοψε! Κ.Β.
• Γεια σας! Είμαι ένα από τα μανιτάρια που φύτρωσαν δίπλα στο δέντρο. Είμαι δηλητηριώδες, γι΄ αυτό να προσέχετε ποια μανιτάρια μαζεύετε για να φάτε, μην την πατήσετε σαν τον Μαρκοβάλντο, τον Αμάντιτζι και όλους τους άλλους ανθρώπους με τις ομπρέλες. Ν.Β.
• Γεια, είμαι ένα δηλητηριώδες μανιτάρι. Φύτρωσα δίπλα σε ένα δέντρο κοντά στη στάση του τραμ. Μια μέρα ήρθαν πολλοί άνθρωποι και μάζεψαν τα αδερφάκια μου. Εγώ σώθηκα. Ευτυχώς τα αδερφάκια μου είναι κι αυτά δηλητηριώδη και θα τους καταστρέψουν. Μ.Σ.
• Α πα πα, μας έχουν πρήξει και οι δυο τους! Ο ένας να μας φάει κι ο άλλος να μας σκοτώσει. Ευτυχώς είμαστε δηλητηριώδη. Μα για μια στιγμή. Τι κάνουν; Έρχονται να μας σκοτώσουν! Πάμε μανιτάρια να τους σκοτώσουμε εμείς! Κ.Ν.
• Γεια σας! Είμαι ένα μανιτάρι και ονομάζομαι «Δηλήτ Μάνιταρ Φάε». Φύτρωσα σε μια γειτονιά της Πετρούπολης.  Ακόμα δε φύτρωσα καλά καλά και με έφαγε αυτός ο άπληστος ο Μαρκοβάλντο μαζί με τους φίλους μου! Κι ο οδοκαθαριστής Αμάντιτζι έφαγε τους συγγενείς  μου! Μόλις μας φάγανε όμως, τους ήρθε μια πλύση στομάχου όλη δική τους! Κ.Ι.
• Είμαι ένα από τα δηλητηριώδη μανιτάρια που φυτρώνουν στον δρόμο. Συχνά ερχόταν και μας έβλεπε ένας κύριος, Μαρκοβάλντο νομίζω πως τον λένε, και έβλεπε αν μεγαλώναμε. Τώρα πλέον βρίσκομαι στην κοιλιά του, αλλά όχι για πολύ. Θα του κάνουν πλύση στομάχου! Χα, για να μάθει! Σιγά μην τον άφηνα έτσι! Καλά να πάθει αυτός και η οικογένειά του. Π.Σ.

Τελικός   στόχος μας ήταν να δημιουργήσουμε έναν ταξιδιωτικό οδηγό    που να προσφέρει τις απαραίτητες πληροφορίες για το ταξίδι στον νομό Έβρου    και ιδιαίτερα στην πρωτεύουσά του, την Αλεξανδρούπολη.

Ο οδηγός  μας   Faros.Αlexandroupolis. online μπορεί να μην είναι πλήρης, αλλά είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς   και αυτό κατά τη γνώμη μας έχει περισσότερη αξία.

Είδαμε στο video   «Διαφημιστικές καμπάνιες» του ΕΟΤ τις αφίσες και τα έντυπα από   διαφημιστικές καμπάνιες του ΕΟΤ από το 1934 ως το 2009, καθώς και το  διαφημιστικό σποτ του ΕΟΤ «Greece-Kalimera». Συζητήσαμε   ποιες  πλευρές της Ελλάδας προβάλλονται στα δύο    βίντεο και καταγράψαμε τις πλευρές αυτές. Στη συνέχεια δημουργήσαμε   μια παρουσίαση με τις πλευρές – χαρακτηριστικά που εμείς οι ίδιοι  θα επιλέγαμε να προβάλλουμε ως διαφημιστές του ελληνικού τουρισμού.

Είδαμε   το video  «Real experience by Daniel»   από την ιστοσελίδα visitgreece.gr  του Ε.Ο.Τ. και το video του Ε.Ο.Τ. «Ελλάδα η πλουσιότερη    χώρα του κόσμου». Συζητήσαμε το περιεχόμενο του καθενός και τον σκοπό     για τον οποίο δημιουργήθηκαν, καταγράφοντας τα συμπεράσματά μας. Στη     συνέχεια γράψαμε έναν διάλογο ανάμεσα σε έναν δυσαρεστημένο και    έναν ευχαριστημένο τουρίστα από την επίσκεψή τους στη χώρα μας.

Στο πρώτο βίντεο που είναι στα αγγλικά και δεν καταλάβαμε πολλά πράγματα, ο Daniel μάς λέει ότι πρέπει να έρθει κανείς στην Ελλάδα για τον πολιτισμό, τα μνημεία, το φαγητό και  τους ανθρώπους. Το άλλο video είναι μια διαφήμιση που δείχνει τα αρνητικά που συναντά ο επισκέπτης που έρχεται στην Ελλάδα και, επειδή η Ελλάδα είναι η ομορφότερη χώρα του κόσμου, πρέπει να τα εξαφανίσουμε. Και τα δύο έγιναν για να έρθουν περισσότεροι τουρίστες στη χώρα μας.

Διάλογος ανάμεσα σε έναν δυσαρεστημένο και έναν ευχαριστημένο τουρίστα από την επίσκεψή τους στη χώρα μας:

– Γεια σου. Πώς σου φάνηκε η διαμονή σου στην Ελλάδα;

– Η Ελλάδα είναι μία πανέμορφη χώρα αλλά πρέπει να βελτιωθεί σε κάποιους τομείς.

– Δηλαδή υπήρχαν πράγματα που δε σου άρεσαν;

– Ναι, υπήρχαν. Για παράδειγμα υπήρχαν σκουπίδια παντού. Ο αέρας είχε μολυνθεί από τα σκουπίδια. Δεν ευχαριστήθηκα από την εξυπηρέτηση. Το ξενοδοχείο ήταν πολύ ακριβό και δεν άξιζε τα λεφτά που ξόδεψα.

– Θα διαφωνήσω μαζί σου. Πιστεύω πως οι παραλίες της Ελλάδας με τη χρυσαφένια άμμο και τα κρυστάλλινα νερά είναι μοναδικές. Τα υπέροχα, καταπράσινα τοπία είναι μαγευτικά και τα αξιοθέατα που άντεξαν στους αιώνες αναδεικνύουν τη μεγάλη ιστορία και τον αξιοσέβαστο πολιτισμό της Ελλάδας.

Είδαμε      το video  «Ευχαριστούμε Ελλάδα» των Ισπανών μαθητών   και καταγράψαμε  τους λόγους για  τους οποίους οι συγκεκριμένοι μαθητές ευχαριστούν την Ελλάδα. Συντάξαμε   ερωτηματολόγιο και στη συνέχεια πήραμε συνέντευξη από τους Ισπανούς    μαθητές -οι οποίοι στο πλαίσιο του προγράμματος ανταλλαγής μαθητών Εrasmus+ υποτίθεται πως θα      επισκεφτούν το σχολείο μας και τον τόπο μας- σχετικά με το βίντεο που   δημιούργησαν και την επίσκεψή τους στον τόπο μας. 

Ακούσαμε   το τραγούδι «Ήταν ο τόπος μου» του Γιάννη Μαρκόπουλου, σε στίχους Κ.Χ. Μύρη,  από το «Χρονικό». Προσδιορίσαμε ποιος είναι  ο τόπος του ποιητή, αιτιολογήσαμε την   απάντησή μας, καταγράφοντας τις λέξεις του ποιήματος αλλά και τις εικόνες  που  υποδηλώνουν την ταυτότητα του  τόπου αυτού. Στη συνέχεια συγκεντρώσαμε λέξεις και εικόνες που   προσδιορίζουν την ταυτότητα του δικού μας τόπου και δείχνουν τα  συναισθήματά μας γι’ αυτόν. Αξιοποιώντας κάποιες από αυτές,  γράψαμε τους στίχους ενός τραγουδιού με   θέμα «Ο τόπος μου».

Έβρος, ο δικός μας τόπος

Έλα στον Έβρο

στο λιμάνι, στη Δαδιά,

στα ταβερνάκια τα πολλά

τον ήλιο και τη θάλασσα

έλα να χαρείς

στον φάρο μία βόλτα να ευχαριστηθείς.

Του Έβρου τα μνημεία

έλα για να δεις

την πλάκα σου να πάθεις

να μην μπορείς να κοιμηθείς!