Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων, επεξεργαστήκαμε με τα παιδιά ένα πολύ σημαντικό αλλά και απαιτητικό θέμα: τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ξεκινήσαμε συζητώντας τι σημαίνει η λέξη «δικαίωμα». Πρόκειται για μια σύνθετη έννοια για την ηλικία τους, γι’ αυτό και την προσεγγίσαμε μέσα από τη λογοτεχνία και τη βιωματική μάθηση.

Πρώτα διαβάσαμε το βιβλίο  Όλοι γεννιόμαστε ελεύθεροι, το οποίο παρουσιάζει με απλό και κατανοητό τρόπο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Με αφορμή την ανάγνωση, κάθε παιδί επέλεξε ένα δικαίωμα που του έκανε εντύπωση και το αποτύπωσε ζωγραφικά. Μιλήσαμε ιδιαίτερα για το δικαίωμα στην ταυτότητα και για το πόσο μοναδικός είναι ο καθένας μας.

Στη συνέχεια διαβάσαμε το βιβλίο Η Λούμπνα και το βότσαλο, το οποίο μιλάει για τη Λούμπνα, ένα κορίτσι που αναγκάζεται να φύγει από τη χώρα της εξαιτίας του πολέμου και να πάει σε μια άλλη χώρα. Αυτό μας έδωσε την ευκαιρία να συζητήσουμε για το δικαίωμα στο σπίτι, στους φίλους και στο σχολείο. Τα παιδιά σκέφτηκαν με ενσυναίσθηση πώς θα μπορούσαν να βοηθήσουν τη Λούμπνα να είναι χαρούμενη και αποτύπωσαν τις ιδέες τους σε ζωγραφιές γεμάτες φροντίδα και καλοσύνη.

Έπειτα γνωρίσαμε τον Έλμερ, τον παρδαλό ελέφαντα, μια ιστορία που αναδεικνύει τη σημασία της διαφορετικότητας. Συζητήσαμε πόσο όμορφο είναι να είμαστε διαφορετικοί και πώς αυτή η διαφορετικότητα μάς κάνει ξεχωριστούς. Τα παιδιά δημιούργησαν τον δικό τους πολύχρωμο Έλμερ, εκφράζοντας τη μοναδικότητά τους μέσα από τα σχέδια και τα χρώματα.

Στο ίδιο πνεύμα παρακολουθήσαμε την ταινία μικρού μήκους Zebra, όπου μια ζέβρα αλλάζει συνεχώς σχέδια, κάτι που τελικά την κάνει ξεχωριστή. Η συζήτηση που ακολούθησε ανέδειξε την αποδοχή του εαυτού μας και των άλλων.

Αργότερα διαβάσαμε το βιβλίο Το χρώμα της γνώσης και μιλήσαμε για το δικαίωμα στο σχολείο και στη γνώση. Τα παιδιά ζωγράφισαν το «σχολείο των ονείρων τους», αποτυπώνοντας έναν χώρο όπου όλοι νιώθουν ασφάλεια, χαρά και αποδοχή.

Τέλος, επεξεργαστήκαμε μια εικόνα με ένα στεναχωρημένο παιδί. Συζητήσαμε τι μπορεί να του λείπει, γιατί να νιώθει έτσι και τι θα μπορούσε να το κάνει χαρούμενο. Οι απαντήσεις των παιδιών έδειξαν βαθιά κατανόηση, ευαισθησία και ανεπτυγμένη ενσυναίσθηση.

Παρότι πρόκειται για μια θεματική που απαιτεί χρόνο και επαναπροσέγγιση, τα παιδιά ανταποκρίθηκαν εξαιρετικά. Μέσα από ιστορίες, συζήτηση και δημιουργία, έκαναν τα πρώτα τους βήματα στην κατανόηση των δικαιωμάτων τους, μαθαίνοντας ταυτόχρονα να σέβονται και τα δικαιώματα των άλλων.