Το 30 νηπιαγωγείο Αθηνών  συμμετείχε φέτος στον πανελλήνιο διαγωνισμό ζωγραφικής της HELMEPA Junior με θέμα «Αν ήμουν ο Ποσειδώνας για μια μέρα», δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να σκεφτούν, να συζητήσουν και να εκφραστούν δημιουργικά γύρω από την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Πριν εστιάσουμε στον Ποσειδώνα, προηγήθηκε μια εισαγωγή στην ελληνική μυθολογία. Μιλήσαμε για τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, για το τι αντιπροσώπευε ο καθένας και πώς οι άνθρωποι της αρχαιότητας χρησιμοποιούσαν τους μύθους για να εξηγήσουν τον κόσμο γύρω τους. Στη συνέχεια, συζητήσαμε για το πότε περίπου έζησαν οι Αρχαίοι Έλληνες και πόσο μακριά από τη σημερινή εποχή βρίσκεται αυτή η περίοδος. Για να γίνει αυτό κατανοητό από τα παιδιά, χρησιμοποιήσαμε ιστοριογραμμή, ώστε να αντιληφθούν τη χρονική απόσταση ανάμεσα στο «τότε» και το «τώρα».

Αφετηρία της κύριας δράσης αποτέλεσε η συζήτηση στην ολομέλεια. Τα παιδιά μοιράστηκαν τις ιδέες και τις σκέψεις τους για το τι θα έκαναν αν είχαν τη δύναμη του Ποσειδώνα. Ακούστηκαν προτάσεις όπως: «Θα ζωντάνευα τα ψάρια», «Θα έκανα τα σκουπίδια ψάρια» και «Με την τρίαινά μου θα καθάριζα τη θάλασσα». Μέσα από ψηφοφορία, τα παιδιά επέλεξαν τον τίτλο που ένιωσαν πως τα εκφράζει περισσότερο: «Θα ξαναέκανα τη θάλασσα μπλε».

Παράλληλα, μιλήσαμε και για την έννοια του διαγωνισμού. Συζητήσαμε τι σημαίνει «διαγωνίζομαι», γιατί επιλέγουμε να παίρνουμε μέρος και ποια είναι τελικά η σημασία της συμμετοχής. Εκφράστηκαν αυθόρμητα απόψεις όπως «θέλω να κερδίσω», αλλά μέσα από τη συζήτηση τα παιδιά οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι μεγαλύτερη αξία έχει η προσπάθεια, η συνεργασία, η δημιουργία και το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε. Έτσι, ο διαγωνισμός αντιμετωπίστηκε ως μια κοινή εμπειρία και όχι μόνο ως αποτέλεσμα.

Για την κατασκευή της αφίσας, χωριστήκαμε σε ομάδες εργασίας, όπου κάθε παιδί επέλεξε τι ήθελε να δημιουργήσει: ψάρια, σκουπίδια, δίχτυα, σύννεφα, στοιχεία της στεριάς και της θάλασσας. Τα δύο τμήματα του νηπιαγωγείου μπλέχτηκαν μεταξύ τους, συνεργάστηκαν και συνδημιούργησαν, ανταλλάσσοντας ιδέες και ρόλους, ενισχύοντας έτσι την ομαδικότητα και τη συνεργασία.

Η αφίσα οργανώθηκε σε δύο μέρη, το «πριν» και το «μετά», ώστε να συμμετέχουν  και τα δύο τμήματα. Στο «πριν», η θάλασσα παρουσιάζεται μολυσμένη, με σκουπίδια, δίχτυα και λυπημένα θαλάσσια πλάσματα. Στο «μετά», μετά την παρέμβαση του Ποσειδώνα, η εικόνα αλλάζει: το νερό καθαρίζει, τα ψάρια χαμογελούν και το περιβάλλον αποκτά χρώμα και ζωή.

Για την κατασκευή χρησιμοποιήθηκαν υλικά που πρότειναν τα ίδια τα παιδιά, όπως καλαμάκια, καπάκια, πλαστικά μπουκάλια και μάσκες για τη ρύπανση, λινάτσα για τα δίχτυα και αλουμινόχαρτο για τα μολυσμένα σύννεφα. Στην καθαρή θάλασσα χρησιμοποιήθηκε βαμβάκι για τα σύννεφα και αληθινά κοχύλια, αναδεικνύοντας τη φυσική ομορφιά.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα ψάρια. Τα παιδιά αποφάσισαν ποια θα είναι λυπημένα και ποια χαρούμενα, ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο ζουν. Όπως χαρακτηριστικά είπαν: «Τα ψάρια στεναχωριούνται όταν έχει σκουπίδια» και «Όταν καθαρίσει η θάλασσα, όλα χαμογελάνε».

Μέσα από τη δράση αυτή, τα παιδιά ανέπτυξαν δεξιότητες συνεργασίας, έκφρασης συναισθημάτων, λήψης αποφάσεων και καλλιέργησαν την περιβαλλοντική τους συνείδηση, αλλά και βασικές αξίες όπως ο σεβασμός, η συμμετοχή και η κοινή προσπάθεια.

Η συμμετοχή μας στον διαγωνισμό αποτέλεσε μια ουσιαστική μαθησιακή εμπειρία ενεργού πολιτειότητας. Γιατί, όπως κατέληξαν τα ίδια τα παιδιά, αν ήμασταν όλοι Ποσειδώνες για μια μέρα, θα μπορούσαμε πραγματικά να ξανακάνουμε τη θάλασσα μπλε.