Άρθρα με ετικέτα εικαστικά

Διήμερο εικαστικό εργαστήριο για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς

IMG 20260505 102359 IMG 20260505 102345 IMG 20260505 102349 IMG 20260505 101157 IMG 20260505 101204

IMG 20260504 083023 IMG 20260504 082505

Σε συνεργασία με το Εκκλησιαστικό Μουσείο Σπετσών, πραγματοποιήθηκε στο Γυμνάσιο Σπετσών ένα δημιουργικό διήμερο εργαστήριο εικαστικών με θεματικό άξονα την πολιτιστική κληρονομιά.

Κατά τη διάρκεια της δράσης, οι μαθητές ενημερώθηκαν αρχικά για την έννοια και τη σημασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, προσεγγίζοντας τόσο τη θεωρητική της διάσταση όσο και τη σύνδεσή της με την τοπική ιστορία και παράδοση. Στη συνέχεια, κατέθεσαν ιδέες, αντάλλαξαν απόψεις και προχώρησαν στη δημιουργία των πρώτων προσχεδίων για τα έργα που θα παρουσιαστούν στην έκθεση.

Το εργαστήριο συντόνισε με συνέπεια και έμπνευση η εικαστικός κυρία Δίβαρη, η οποία καθοδήγησε τους μαθητές στη δημιουργική διαδικασία και ενίσχυσε την καλλιτεχνική τους έκφραση. Οι μαθητές πρόκειται το επόμενο διάστημα να ολοκληρώσουν και να φιλοτεχνήσουν τα έργα τους, τα οποία στη συνέχεια θα εκτεθούν στο Εκκλησιαστικό Μουσείο Σπετσών κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

IMG 20260505 153423 IMG 20260505 153331 IMG 20260505 153540 IMG 20260505 153508 IMG 20260505 153401 IMG 20260505 153656 IMG 20260505 153808 IMG 20260505 153733 IMG 20260505 153558 IMG 20260505 153642 IMG 20260505 153626

Όταν η λογοτεχνία γίνεται εικόνα…

unnamed
Το αγάπησα από τη στιγμή που το είδα. Παρόλο που, πριν μπούμε μέσα την πρώτη μέρα, χτυπούσε η καρδιά μου σαν τρελή, και τα χέρια μου, που κρατούσε το ένα ο μπαμπάς και το άλλο η μαμά, είχαν ιδρώσει. Μπήκαμε σε μια μεγάλη αυλή στρωμένη με πρασινόγκριζες πλάκες κι ένα μεγάλο στέγαστρο γύρω γύρω.

New Document5 1 1

 

 

unnamed 3
Τις Παρασκευές, που δεν είχαμε σχολείο την άλλη μέρα ούτε εγώ ούτε ο μπαμπάς, πηγαίναμε βόλτα στους πεζόδρομους που ήταν εκεί γύρω, χαζεύαμε τα μαγαζιά, δηλαδή εγώ χάζευα, και καταλήγαμε σ’ ένα μεγάλο καφενείο, το Κινγκ Κόλετζ, που είχε καρέκλες από χοντρή ψάθα και ξύλινα τραπέζια
unnamed 1
Λένε πως άμα πνίγεσαι στη θάλασσα, πριν βουλιάξεις για τα καλά, περνάει από μπροστά σου, σαν κινηματογραφική ταινία, όλη σου η ζωή. Κι εμένα τώρα, που βουλιάζω στη στεριά, περνάει από μπροστά μου όλη μου η ζωή στο Άαχεν.

Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, τα παιδιά  της Β’ Γυμνασίου είχαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν με δημιουργικό τρόπο το κείμενο της Άλκης Ζέη «Αναμνήσεις της Κωνσταντίνας από τη Γερμανία».

Έπειτα από την ανάγνωση και την επεξεργασία του αποσπάσματος, τα παιδιά κλήθηκαν να αφήσουν τη φαντασία τους ελεύθερη και να αποτυπώσουν εικαστικά μια εικόνα του κειμένου που τους έκανε εντύπωση. Μπορούσαν να επιλέξουν μια σκηνή από τη δράση, ένα συναίσθημα της ηρωίδας ή το ευρύτερο σκηνικό μέσα στο οποίο εξελίσσεται η ιστορία.

Η δραστηριότητα αυτή έδωσε την ευκαιρία στους μαθητές να εκφραστούν καλλιτεχνικά και να συνδεθούν ουσιαστικά με το κείμενο, μετατρέποντας τη λογοτεχνία σε προσωπική εμπειρία.

Υπεύθυνη καθηγήτρια: Μαρία Τζαβάρα

 

unnamed 4
Ο διάδρομος ατέλειωτος, μα σ’ όλο το μήκος, από τη μια μεριά, απ’ άκρη σ’ άκρη, παράθυρα και στο περβάζι τους γλάστρες γλάστρες με διαφορετικά λουλούδια και φύλλα η καθεμιά.

IMG 20251014 163129

unnamed 6

unnamed 5
«Ο διευθυντής, ο χερ Χάινερ, μας περιμένει στο γραφείο του», λέει η μαμά. Παίρνουμε ένα διάδρομο με πλακάκια μπεζ και βυσσινιά.
unnamed 2
Η πόρτα άνοιξε από μόνη της, ο μπαμπάς μ’ έσυρε σχεδόν μέσα, μα, πριν μπούμε καλά καλά, ήρθε και στάθηκε μπροστά μας ένας κύριος όχι πολύ ψηλός, με κοκκινωπά μαλλιά και γαλανά μάτια, που χαμογελούσε και φαίνονταν τα κάτασπρα δόντια του. Ουφ! Η καρδιά μου έπαψε να παίζει ταμπούρλο. Εκείνος έσκυψε, με φίλησε και είπε ελληνικά: «Καλώς το παιντί μας».
unnamed 7
Η δασκάλα πήγε να γράψει σ’ έναν τεράστιο πίνακα, που έπιανε όλο τον τοίχο. Ευτυχώς που το καλοκαίρι, πριν φύγουμε από την Ελλάδα, έκανα γερμανικά, κι έτσι μπορούσα τουλάχιστον να ξεχωρίζω τα γράμματα.