Το Γυμνάσιο Σπετσών συμμετέχει ενεργά στην καμπάνια της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά κατά της σχολικής βίας, με τίτλο «Πώς κάνεις έτσι; Μια πλάκα έκανα». Στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας, οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας είχαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού μέσα από την παρακολούθηση επιλεγμένου οπτικοακουστικού υλικού.

Ακολούθησε γόνιμη και ουσιαστική συζήτηση, κατά την οποία τα παιδιά εξέφρασαν σκέψεις, συναισθήματα και προβληματισμούς σχετικά με τις μορφές, τις αιτίες και τις συνέπειες της βίας στο σχολικό περιβάλλον. Μέσα από τον διάλογο αναδείχθηκε η σημασία του σεβασμού, της ενσυναίσθησης και της υπευθυνότητας στη διαμόρφωση ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού σχολείου για όλους.

Στη συνέχεια, οι μαθητές αξιοποίησαν δημιουργικά τα ερεθίσματα που δέχτηκαν, παράγοντας πρωτότυπο υλικό, όπως άρθρα, ποιήματα και αφίσες, με στόχο την ευαισθητοποίηση της σχολικής κοινότητας. Η δράση αυτή αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην καλλιέργεια στάσεων και αξιών που προάγουν τη συνεργασία, την αποδοχή και τη μηδενική ανοχή στη βία.

Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί: Τζαβάρα Μαρία, Πέτρος Βαρβιτσιώτης

Η γεωγραφία του σχολικού εκφοβισμού

Ποίημα που έγραψε ο Νίκος Χ., μαθητής της Β΄Γυμνασίου

Πλάκα: Μια λέξη. Δύο σημασίες.
Εν τέλει, όμως, ίδιο αποτέλεσμα. Δε διαφέρουν.
Όπως οι πλάκες που κάνουμε με τους φίλους,
έτσι και οι πλάκες της γης
διαδραματίζονται όμοια.

Μια πλάκα με φίλους ξεκινά συνήθως
ως ένα απλό αστείο
χωρίς συνέπειες και παρατράγουδα.
Παρομοίως και οι πλάκες της γης…
μετακινούνται με έναν φυσιολογικό τρόπο
χωρίς καταστροφές.

Όμως, όσο οι πλάκες μετακινούνται,
κάποια στιγμή συναντιούνται και συγκρούονται
με αποτέλεσμα εντάσεις, σεισμούς, τσουνάμι.
Η πλάκα μεταξύ ατόμων έχει ίδια κατάληξη.
Όταν ξεπεράσει τα όρια του αστείου,
κάποιον τον πληγώνει, άλλον τον θυμώνει
ή τον οδηγεί σε μάταιο τέλος.

Μία είναι όμως η διαφορά:
η πορεία των λιθοσφαιρικών πλακών δεν αλλάζει.
Εμείς, όμως, μπορούμε να κόψουμε τις άλλες πλάκες.
Γιατί δεν το κάνουμε;
όλα ξεκινούν από εμάς
και τελειώνουν σε εμάς.

Δώσε ένα τέλος στην πλάκα!
Δεν είναι αστείο!
Αλλιώς θα υπάρξουν σεισμοί…

Δεν είσαι μόνος!

Ποίημα που έγραψε η Άρτεμις  Ν., μαθήτρια της Β’ Γυμνασίου

Στις αυλές που κάποτε γελούσαν παιδιά
μια σκιά βαριά απλώνεται σιωπηλά.
Λόγια κοφτερά σαν σπασμένα γυαλιά
χαράζουν καρδιές που δεν φταίνε πουθενά.

Ένα βλέμμα σκυφτό,μια φωνή που σωπαίνει,
ένα «αστείο», από το οποίο μέσα της πόνο μαζεύει.
Μα κανείς δεν γεννήθηκε για να πονά
ούτε για να ζει με φόβο σε κάθε γωνιά.

Σήκωσε το κεφάλι, δεν είσαι μόνος εσύ!
Η αξία σου λάμπει, δε σβήνει στη γη.
Κι αν δεις κάποιον δίπλα σου να λυγίζει σιγά ,
γίνε φως, γίνε χέρι που τον κρατά.

Γιατί ο κόσμος αλλάζει με μια αγκαλιά,
με μια λέξη καλή που νικά τη σκιά.
Κι εκεί που ο φόβος υψώνει φωνή,
η αγάπη απαντά: « Είσαι αρκετός, μπορείς να σταθείς εκεί.».

Ειρήνη στα σχολεία

Ποίημα της μαθήτριας Άσπας Δ.- Γ΄Γυμνασίου

Έχασα τη ζωή μου
στον φόβο βυθισμένη
για έναν μόνο θύτη
που με είχε σταμπαρισμένη.

Έβγαλε το μαχαίρι
που κράταγε στο χέρι
και το έφερε με δύναμη
στο αθώο περιστέρι.

Γιατί να γίνεται αυτό;
Πώς έχουμε πια καταντήσει;
Ειρήνη ζητάμε στα σχολεία
όχι ξυλοδαρμό και φασαρία.

Ο σχολικός εκφοβισμός δεν είναι πλάκα

Άρθρο της μαθήτριας Κατερίνας Μ. της Β΄ Γυμνασίου με θέμα τον σχολικό εκφοβισμό

Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα της σχολικής ζωής, καθώς επηρεάζει βαθιά την ψυχολογία και την καθημερινότητα των μαθητών. Πρόκειται για μια επαναλαμβανόμενη επιθετική συμπεριφορά, η οποία μπορεί να είναι λεκτική, σωματική ή ακόμα και διαδικτυακή και στοχεύει στην πρόκληση φόβου και ντροπής σε κάποιον πιο αδύναμο ή στην απομόνωσή του.

Οι αιτίες του σχολικού εκφοβισμού είναι ποικίλες. Συχνά, τα παιδιά που εκφοβίζουν βιώνουν ανασφάλεια ή έλλειψη προσοχής από  από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Άλλες φορές επηρεάζονται από αρνητικά πρότυπα που παρακολουθούν μέσω διαδικτύου ή από έλλειψη αξιών, όπως ο σεβασμός και η αποδοχή της διαφορετικότητας.

Οι συνέπειες για τα θύματα είναι ιδιαίτερα σοβαρές. Μπορεί να εμφανίσουν άγχος, φόβο για το σχολείο και χαμηλή αυτοεκτίμηση, ενώ μειώνεται και η σχολική τους επίδοση. Παράλληλα, και οι θύτες βιώνουν αρνητικές συνέπειες και συνηθίζουν να λύνουν τις διαφορές τους με τη βία.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί συνεργασία. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να δημιουργούν ένα ασφαλές περιβάλλον και οι γονείς να στηρίζουν και να καθοδηγούν τα παιδιά τους. Σημαντικό ρόλο έχουν οι μαθητές, οι οποίοι πρέπει να μάθουν να σέβονται και να μη μένουν αμέτοχοι σε ένα αντίστοιχο περιστατικό βίας.

Συνοψίζοντας, ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα που χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση. Με σωστή παιδεία και συνεργασία μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα σχολείο στο οποίο κάθε παιδί θα νιώθει ασφάλεια και αποδοχή.

Ο σχολικός εκφοβισμός: Μια βαθιά πληγή

Άρθρο του μαθητή της Β΄Γυμνασίου Ανδρέα Μ.

Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί διαχρονικό φαινόμενο. Ωστόσο, στις μέρες μας έχει πάρει ανησυχητικά μεγάλες διαστάσεις. Στο παρελθόν τα περιστατικά εκφοβισμού εκδηλώνονταν στην τάξη ή στο προαύλιο αλλά – μετά το τέλος του σχολικού ωραρίου- το παιδί μπορούσε να βρει καταφύγιο στο σπίτι του. Αντίθετα, στη σημερινή εποχή, η χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης από ανήλικους μετατρέπει τον εκφοβισμό σε εφιάλτη που ξεφεύγει από τον χώρο του σχολείου. Ο λεγόμενος κυβερνοεκφοβισμός εντείνει το πρόβλημα και τις επιπτώσεις του.

Οι επιπτώσεις του φαινομένου είναι ιδιαίτερα σοβαρές  εξίσου για το άτομο και την κοινωνία. Σε ατομικό επίπεδο, τα θύματα αποκτούν χαμηλή αυτοεκτίμηση, άγχος και κατάθλιψη. Συχνά, μάλιστα, απομονώνονται κοινωνικά και δυσκολεύονται να αναπτύξουν σχέσεις.Σε κοινωνικό επίπεδο, η κοινωνία απειλείται από την επιθετικότητα, την αδιαφορία και την ανοχή στη βία.

Συμπερασματικά, ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα, το οποίο ενισχύεται από τη χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Θα μπορούσαμε να πούμε πως πρόκειται για μια βαθιά πληγή που αφήνει ανεξίτηλα σημάδια στην ψυχή του θύματος και ειδικά στην ψυχή ενός παιδιού.

Σχολική βία: ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα- Κυριακή Π. (Γ΄Γυμνασίου)

Η σχολική βία αποτελεί ένα πολύ σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο επηρεάζει αρνητικά τις ζωές των εκπαιδευομένων. Παρουσιάζεται με διάφορες μορφές, όπως είναι η σωματική, η λεκτική ή η ψυχολογική βία και συχνά προκαλεί άγχος, φόβο, ανησυχία και θλίψη στα θύματα. Οι λόγοι που προκαλούν το φαινόμενο είναι η έλλειψη παιδείας, η ανάγκη ορισμένων μαθητών να επιβληθούν σε άλλα, ένα τοξικό οικογενειακό περιβάλλον. Για αντιμετωπιστεί, είναι απαραίτητη η συνεργασία μεταξύ των μαθητών, των εκπαιδευτικών και των γονέων, καθώς και η καλλιέργεια αξιών, όπως είναι ο σεβασμός, η ενσυναίσθηση και η αποδοχή της διαφορετικότητας. Επομένως, έτσι ίσως δημιουργηθεί ένα ασφαλές και οικείο σχολικό περιβάλλον για όλους.

Η σχολική βία- Αντωνία Χ. (Γ΄ Γυμνασίου)

Η σχολική βία είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που επηρεάζει τους μαθητές. Μπορεί να εμφανίζεται ως κοροϊδία, απειλές ή αποκλεισμός και κάνει τα παιδιά να νιώθουν φόβο και μοναξιά. Για να αντιμετωπιστεί, χρειάζεται συνεργασία σχολείου και οικογένειας αλλά και σεβασμός και κατανόηση μεταξύ των παιδιών, ώστε το σχολείο να είναι ασφαλές για όλους. Είναι σημαντικό οι μαθητές/ -τριες να μιλούν, όταν βλέπουν ή βιώνουν τέτοιες συμπεριφορές και να ζητούν βοήθεια. Με σωστή ενημέρωση και στήριξη, η σχολική βία μπορεί να μειωθεί σε μεγάλο βαθμό.

Σχετικά με τη σχολική βία– Μαριένη Σ. , Σταματίνα Σ.  (Γ΄ Γυμνασίου)

Η σχολική βία αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα που επηρεάζει αρνητικά την ψυχική και σωματική υγεία των μαθητών. Εκδηλώνεται με διάφορες μορφές, όπως λεκτική, σωματική, διαδικτυακή παρενόχληση, δημιουργώντας ένα κλίμα φόβου και ανασφάλειας στο σχολικό περιβάλλον. Τα θύματα συχνά βιώνουν άγχος, χαμηλή αυτοεκτίμηση και απομόνωση, ενώ οι θύτες υιοθετούν αντικοινωνικές συμπεριφορές. Η αντιμετώπιση της σχολικής βίας απαιτεί συνεργασία μεταξύ εκπαιδευτικών, γονέων και μαθητών, με στόχο την καλλιέργεια του σεβασμού, της ενσυναίσθησης και της αποδοχής της διαφορετικότητας.