ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΡΕΜΑ

Για να δουν πώς μοιάζει το εσωτερικό μιας φωλιάς μυρμηγκιών, μια ομάδα ερευνητών έριξε τσιμέντο για 3 συνεχόμενες μέρες σε μια εγκαταλειμμένη φωλιά.
Χώρεσαν 10 τόνοι τσιμέντο. Μετά από έναν μήνα … άρχισαν οι ανασκαφές
και χρειάσθηκαν εβδομάδες για να ολοκληρωθούν. Αυτό που ανακάλυψαν ήταν εντυπωσιακότατο !!
Μια ολόκληρη ¨πόλη¨, με δρόμους, κατοικίες και εξαερισμό. Όλα δείχνουν σαν να ήταν σχεδιασμένα από αρχιτέκτονα. Αυτή η κολοσσιαία πόλη δημιουργήθηκε με την σκληρή εργασία ολόκληρης της κοινότητας των μυρμηγκιών , που αποδείχτηκε εξαιρετικά εκπαιδευμένη, πειθαρχημένη και προσηλωμένη στον σκοπό της.
Το κτίσμα καλύπτει 50 τετραγωνικά μέτρα και έχει 8 μέτρα βάθος. Για να χτιστεί, τα μυρμηγκιά αναγκάσθηκαν να μετακινήσουν 40 τόνους γης. Απολαύστε το βίντεο και μετά σκεφτείτε εάν έχουμε να μάθουμε κάτι από τα μυρμήγκια.

Ο περίφημος “Μηχανισμός των Αντικυθήρων”, το σημαντικότερο ίσως τεχνολογικό επίτευγμα της αρχαιότητας, που ανακαλύφθηκε το 1900 σε ένα αρχαίο ναυάγιο και σήμερα βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα, δεν έχει σταματήσει να κεντρίζει τη φαντασία των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

Τώρα, ένας δημιουργικός σχεδιαστής, μετά από επίπονη προσπάθεια, έφτιαξε ένα λειτουργικό αντίγραφο του μηχανισμού με κομμάτια από Lego.

Ο σχεδιαστής και μηχανικός της Apple Άντριου Κάρολ, μετά την αρχική ιδέα που είχε ο δημοσιογράφος Άνταμ Ράδερφοντ, δεν έφτιαξε ένα απλοϊκό παιδικό παιγνίδι, αλλά χρησιμοποίησε 1.500 εξειδικευμένα κομμάτια και 110 γρανάζια “λέγκο” (Lego Technic), σύμφωνα με το New Scientist και το Scientific American.

Ο Μηχανισμός, σύμφωνα με τους επιστήμονες που τον μελέτησαν ενδελεχώς, είναι στη ουσία ένας αστρονομικός υπολογιστής (ο αρχαιότερος γνωστός κομπιούτερ) για την πρόβλεψη των ηλιακών και σεληνιακών εκλείψεων. Πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε περίπου το 150 π.Χ. και, από τότε που ανακαλύφθηκε, έχει εκπλήξει τους επιστήμονες όλου του κόσμου με την τεχνική πολυπλοκότητά του και το εύρος των γνώσεων που προϋποθέτει.

Έχει αναδημιουργηθεί πολλές φορές, αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που κατασκευάστηκε ένα αντίγραφο από “λέγκο” και το οποίο μάλιστα λειτουργεί κανονικά. “Αναπαρήγαμε ένα υπολογιστή του 1ου αιώνα προ Χριστού, με το καλύτερο παιγνίδι που έχει εφεύρει ποτέ η ανθρωπότητα”, δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ράδερφορντ.

[dailymotion xg2b1t_lego-antikythera-mechanism_tech nolink]

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ. Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία.

7-10% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από μια αναπηρία, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι από 500 εκατομμύρια άνθρωποι με ειδικές ανάγκες. Το 80% κατ’ εκτίμηση ζει σε αναπτυσσόμενες χώρες.

Σχετικοί Δικτυακοί Τόποι:

• http://www.disabled.gr/
• http://www.un.org/esa/socdev/enable/disunandpwd.htm

Πηγή: sansimera.gr

Το τρομακτικό ρομπότ της φωτογραφίας ονομάζεται «Chess Terminator» και είναι μια μηχανή που μπορεί να παίζει συνεχόμενες παρτίδες 24 ώρες τη μέρα για περισσότερο από τρία χρόνια!

Ο Chess Terminator πήρε ισοπαλία από τον πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή στο σκάκι Vladimir Kramnik. Μετά το τέλος του αγώνα ο Kramnik πρόσφερε το χέρι του στο ρομπότ απεριόριστης αντοχής και εκείνο απλά τον «αγνόησε» και συνέχισε να παίζει.

Η συγκεκριμένη μηχανή είναι πρώτη και μόνη στο είδος της μέχρι στιγμής, αλλά υπάρχουν σχέδια για μαζική παραγωγή των συγκεκριμένων ρομπότ

Η εκπαίδευση των κοριτσιών στη χώρα μας είναι, ίσως, η μεγαλύτερη προσφορά του 20^ου αιώνα στην ιστορία του Ελληνικού Πνεύματος (των ανδρών). Στα τέλη του 1800 τα πράγματα δεν ήταν ρόδινα για την εκπαίδευση των νεανίδων, που ζούσαν στην Αθήνα (για την υπόλοιπη Ελλάδα το σκοτάδι ήταν βαθύ).

Το 1884 η Σεβαστή Καλλισπέρη υπέβαλε αίτηση για να δώσει εξετάσεις στη φιλοσοφική σχολή. Οι καθηγητές της αναστατώθηκαν (ήταν η πρώτη φοιτήτρια) και, τελικά, της το επέτρεψαν. Η Σεβαστή επέτυχε στις εξετάσεις, αλλά το υπουργείο Παιδείας αρνήθηκε (λόγω του φύλου της) να επικυρώσει τις υπογραφές των καθηγητών που την εξέτασαν. Η Σεβαστή θα αρχίσει, τελικά, τις σπουδές της στη Σορβόνη. Πάντως, το 1895 ήταν η πρώτη γυναίκα που διορίστηκε επιθεωρήτρια σχολείων θηλέων (ας όψεται η Σορβόνη).

Το 1890  το ελληνικό έθνος (των ανδρών) θα αποκτήσει την πρώτη φοιτήτρια. Πρόκειται για την Ιωάννα Στεφανοπούλου (ή Στεαφανόπολι), αν και ο πρύτανης θα διαμαρτυρηθεί στο υπουργείο «δια την ανάμειξιν των φύλων».

Το 1895 η χρονιά ήταν καλή για τις φοιτήτριες: γράφτηκαν πέντε φοιτήτριες στην Ιατρική Σχολή Αθηνών (ανάμεσα τους και οι αδελφές Παναγιωτάτου). Οι συμφοιτητές τους, (πνεύματα «ανοιχτά» και «ελεύθερα», τρομάρα τους!!) διαμαρτυρήθηκαν «δια την εισβολή του ποδόγυρου εις τον περίγυρο του Ιπποκράτους».

Το 1908 η Αγγελική Παναγιωτάτου έχει τελειώσει με Άριστα το πτυχίο της στην Αθήνα και έχει, ήδη, μετεκπαιδευθεί στην Γερμανία. Οι καθηγητές της αποδεικνύονται πιο φιλελεύθεροι από του φοιτητές και της εμπιστεύονται τη θέση της υφηγήτριας στην Ιατρική Σχολή Αθηνών. Οι μουστακαλήδες φοιτητές, τιμώντας πάντα τα παντελόνια τους(!;) ωρύονταν από τα θρανία και φώναζαν προς την καθηγήτρια τους: «στην κουζίνα! Στην κουζίνα!». Τελικά, η Παναγιωτάτου επαύθη, οι μουστακαλήδες έστριβαν με ικανοποίηση το τσιγκελωτό μουστάκι τους, αλλά, μάλλον, θα χλόμιασαν, όταν έμαθαν ότι η Παναγιωτάτου διορίστηκε καθηγήτρια στο πανεπιστήμιου του Καΐρου. Θα ένιωσαν κάπως αμήχανα, γιατί όπως όλοι οι θρασύδειλοι ντρέπονται, όταν φανερώνονται οι ντροπές τους και όχι, όταν τις κάνουν.

Πάντως, ακόμα και στις γυναίκες έλειπε, δικαιολογημένα,  το πάθος για να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους. Διαβάζουμε την απογοήτευση κάποιας αρθρογράφου στην «εφημερίδα των Κυρίων», όταν έμαθε ότι μια φοιτήτρια έλαβε μέρος σε μια κινητοποίηση – διαμαρτυρία των φοιτητών. Τρέμει στη σκέψη, η αρθρογράφος, για το τι θα γινόταν αν τους κατέβρεχε η αστυνομία και η φοιτήτρια έτρεχε στους δρόμους βρεγμένη με λυτά τα μαλλιά ή το χειρότερο αν άκουγε ύβρεις από τα στόματα των ανδρών τα οποία δεν έπρεπε επ΄ ουδενί λόγω να ακούσει. Και καταλήγει η αρθρογράφος: «θα συνιστούσαμε εις την στασιάζουσαν φοιτήτρια να αποθεση εις τους συναδέλφους της τα φοιτητικά συμφέροντα… και οι φοιτητές να γίνονται διερμηνείς των ιδεών της..»

Πηγή: www.24grammata.com

Βρυσάκια, τα. Μικρός οικισμός στον όρμο των Πολιτικών. Κατ. 8, υψ. 10 μ. Υπάγεται στο Δ. Ψαχνών της επαρχ. Χαλκίδας του ν. Ευβοίας. Από αυτά περνάει ο νομαρχιακός δρόμος Ψα­χνών – Πολιτικών. Το όνομα Βρυσάκια πήρε από τις μικρές βρυσούλες, βρυσάκια, που βρίσκονται κατά μήκος της ακτής. ΒΑ υψώνεται χαμηλός βραχώδης λόφος σκεπασμένος από μεγάλους θά­μνους αγριελιών, σκίνων, πρίνων κ.ά. Η θέση του λόφου είναι επίκαιρη και δεσπόζουσα. Έγινε δε περιώνυμη και πασίγνωστη από την περιφανή νίκη των Ελλήνων κατά των Τούρκων το 1821.

Ιστορία.

Οι πρώτες επιθέσεις των επαναστατών κατά του φρουρίου της Χαλκίδας (στις 29 Μαΐου και το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου 1821) με αρχηγό τον καπετάν Βερούση, απέτυχαν εξαιτίας της ανικανότητας του και του απειροπόλεμου των επαναστατών. Οι Έλληνες απελπίστηκαν και ζή­τησαν από τον πλοίαρχο Αλεξ. Κριεζή την αντι­κατάσταση του. Ο Κριεζώτης, συσκεφθεΐς με τους άλλους οπλαρχηγούς, αποφάσισε και διόρισε Γε­νικό Αρχηγό Ευβοίας τον Αγγελή Γωβιό (βλ. λ.) από τη Λίμνη, πρωτοπαλίκαρο του Οδυσσέα Αν­δρούτσου και συμπολεμιστή του στο Χάνι της Γραβιάς. Ο Γωβιός με ευχαρίστηση δέχτηκε την αρχηγία του Αγώνα της Ελευθερίας στην Εύβοια. Συμπεριέλαβε συμπολεμιστή του και συναρχη-γό τον ανδρείο και ικανό Κώτσο Δημητρίου (βλ. λ.). Την άλλη μέρα έφθασε στον Άγιο από την ιδιαίτερη του πατρίδα Λίμνη και άρχισε την ανα­διοργάνωση του στρατοπέδου των Βρυσακίων, περιμένοντας την επίθεση των Τούρκων της Χαλ­κίδας. Οι Τούρκοι της Χαλκίδας πράγματι βγή­καν από το φρούριο και επιτέθηκαν εναντίον των Ελλήνων στα Ψαχνά και στα Βρυσάκια, αντεπι-τεθέντες όμως οι Έλληνες τους έτρεψαν σε φυγή, με αποτέλεσμα να κλειστούν στη Χαλκίδα περι­μένοντας ενισχύσεις από τη Στερεά.

Πράγματι, ο Ομέρ Βρυώνης, θέλοντας να εξου­δετερώσει την επανάσταση στην Εύβοια, για να έχει τα χέρια του ελεύθερα προς εύκολη καθυπό-ταξη της Ανατ. Στερεάς και κατόπιν της Πελο­ποννήσου, έφθασε στη Χαλκίδα από τη Θήβα με 2.000 στρατιώτες τον Ιούλιο του 1821. ΟιΧαλ-κιδαίοι Τούρκοι είπαν στο Βρυώνη ότι οι Έλλη­νες είναι επαναστάτες χωριάτες και ανίκανοι για πόλεμο. Ο Αγγελής προβλέποντας έξοδο των Τούρκων και επικείμενη μεγάλη μάχη, τοποθέτη­σε τους στρατιώτες του ως ακολούθως: Αυτός με 300 εκλεκτούς κατέλαβε το οχύρωμα των Βρυσακίων. Τους υπολοίπους στρατιώτες, περίπου χίλιους, τους διεμοίρασε· ένα μέρος με οπλαρχη­γούς τον Κώτσο και τον Αγγελή Νικολάου τοπο­θέτησε ανατολικά και τους άλλους με αρχηγό τον Μπαλαλά νότια. Από τη θάλασσα παρακάλε­σε το πλοίο του Κριεζή και τα πλοία της Λίμνης να πλησιάσουν στην ξηρά και να υποστηρίξουν το οχύρωμα και να βγάλουν από τα πλοία τέσσε­ρα κανόνια στην ξηρά υπό τον άξιο ναυτικό Θεό­δωρο Μπούφη.

Ο Αγγελής τρέχει στα χαρακώματα και εμψυ­χώνει τους άνδρες του με αυτά τα λόγια: «Αδέρ­φια μου, μην τους φοβάσθε τους χαλιτούπηδες, τους ρεζίληδες Τουρκοχαλκιδαίους. Όσοι και νάναι, με τη δύναμη του Θεού, εύκολα θα τους χαλάσουμε. Αδέρφια, σήμερα θα δοξάσουμε τα ευβοϊκά όπλα».

Οι Έλληνες, έχοντας εμπιστοσύνη στον αρχη­γό τους και στη βοήθεια των πλοίων, ανέκτησαν μεγάλο θάρρος κι έγιναν ατρόμητοι.

Στις 15 Ιουλίου 1821 ο Ομέρ Βρυώνης βγήκε από το Φρούριο της Χαλκίδας με τους Αρβανίτες του, με τους Χαλκιδαίους Τούρκους και με ιππι­κό και πυροβολικό και πήρε θέση απέναντι από το ελληνικό στρατόπεδο. Ο Αγγελής, γνωρίζο­ντας ότι αρχηγός των Τούρκων ήταν ο Βρυώνης, εκμυστηρεύτηκε την αλήθεια μόνο στον Κώτσο και τον Μπαλαλά δίνοντας τους θάρρος, ενώ στους άλλους είπε ότι είναι Τούρκοι Χαλκιδαίοι χαύνοι και δειλοί, τους οποίους με τη βοήθεια του Θεού εύκολα θα καταστρέψει.

Ο Βρυώνης άρχισε τον κανονιοβολισμό για να καταστρέψει το οχύρωμα των Ελλήνων. Οι Έλ­ληνες επέμεναν καρτερικά και άρχισαν να πυρο­βολούν όταν πλησίασαν οι Τούρκοι κι ύστερα από διαταγή του Αγγελή. Η μάχη άρχισε και από τα δυο μέρη με πείσμα. Οι Έλληνες ιερείς, ντυμέ­νοι με τα ιερά τους άμφια, περιφέρονταν στο στρα­τόπεδο των Ελλήνων ψάλλοντας: «Σώσον Κύριε τον λαόν Σου και ευλόγησαν την κληρονομίαν Σου, νίκας τοις βασιλεΰσι κατά βαρβάρων δω-ρούμενος καί το Σόν φυλάττων δια του σταυρού Σου πολίτευμα». Ανέπεμπαν δε δεήσεις στο Θεό για τη συντριβή του εχθρού και έδιναν μεγάλο θάρρος στους αγωνιστές.

Ο Ομέρ Βρυώνης, για να παρακολουθήσει την εύκολη μάχη, όπως τη φανταζόταν, καθόταν στη θέση «Τρύπιο Λιθάρι» και από εκεί παρακολου­θούσε τον αγώνα. Όταν είδε την εξέλιξη της μά­χης, που ήταν ντροπή γι’ αυτόν, αναφώνησε σαν άλλος Ξέρξης: «Μωρ’ αυτά δεν είναι ρεντίφικα τουφέκια, όπως μου είπαν, παρά είναι κλέφτικα και Σουλιώτικα».

Οι Τούρκοι επί επτά ώρες συνεχώς πολεμούσαν πεισματικά τους Έλληνες και τρεις φορές επιτέ­θηκαν κατά των οχυρωμάτων τους, αλλά και τις τρεις φορές αποκρούστηκαν αποδεκατισ μένοι από το εύστοχο βόλι των Ελλήνων και των τηλεβολη-μάτων των πλοίων.

Ο Βρυώνης, βλέποντας το μάταιο και ανώφελο του αγώνα, απελπίστηκε και οπισθοχώρησε ντρο­πιασμένος για τη Χαλκίδα. Στην οπισθοχώρηση τους οι Τούρκοι έπεσαν στα βαλτώδη νερά του Κωλοβρέχτη και βούλιαξαν πολλοί. Στην άτακτη φυγή τους εγκατέλειψαν στο δρόμο και δυο κανόνια.

Στη μάχη οι Τούρκοι είχαν 70 νεκρούς και 150 τραυματίες. Από τους Έλληνες δεν φονεύθηκε κανένας. Οι Τούρκοι είχαν τη γνώμη πως ήταν ακόμη αρχηγός ο ανίκανος Βερούσης, γι’ αυτό την έπαθαν και την πλήρωσαν ακριβά.

Στη μάχη πολέμησε για πρώτη φορά υπό τον αρχηγό Σούτα και διακρίθηκε για το απαράμιλλο θάρρος και τονηρωισμό του ο μελλοντικός οπλαρ­χηγός της Ευβοίας Καρύστιος Νικολ. Κριεζώτης. Έδειξε τέτοια ανδρεία, που προκάλεσε την προ­σοχή του Γωβιού και του Κώτσου και έδειξε σε αυτούς τι μπορεί να προσφέρει μελλοντικά στην πατρίδα του.

Ο Ομέρ Βρυώνης, για να ενισχύσει τις δυνάμεις του ύστερα από την ήττα του στα Βρυσάκια, κά­λεσε με αγγελιοφόρο του τον Ομέρ μπέη τον Κα-ρυστινλή, που έφθασε από το Οριο με 300 εμπει-ροπόλεμους Καρυστινούς στρατιώτες.

Ο Ομέρ μπέης στρατοπέδευσε στη Βρωμούσα και αφήνοντας τους άνδρες του μπήκε στη Χαλ­κίδα για να συσκεφθεί με τον Ομέρ Βρυώνη πασά. Πήραν την απόφαση να κτυπήσουν πάλι τους Έλ­ληνες όλοι μαζί στα Βρυσάκια. Προς τούτο ο Ομέρ Βρυώνης πασάς και ο Ομέρ μπέης «ίππευ­σαν και περιήρχοντο από οικίας εις οικίαν μετά θυροκρούστου και ο μεν έκρουε την θύραν, οι δε έσωθεν απεκρίνοντο “κιμί ντιρ”· Ο δε έξωθεν “αμέτ Μωαμέτ” αύριον να ήσθε έτοιμοι, να πάμε εις τα Βρυσάκια κατά των κλεφτών» (Ναθαναήλ).

συνεχίζεται…

Γράφει ο Βασ. Γεωργίου

Από τις καλύτερες στιγμές της επιστήμης είναι εκείνες που ο εφευρέτης ή ο δημιουργός ενός συμβολισμού κατορθώνει να αποδώσει στο σύμβολο και την έννοια που αυτό περικλείει. Παράδειγμα, το σύμβολο «=» για την ισότητα. Τίποτα καλύτερο δεν θα μπορούσε να αποδώσει την έννοια της ισότητας από τις δυο ίσες, μικρές παράλληλες γραμμούλες.

Από την άλλη, ένα από τα δυσκολότερα θέματα για τους μικρούς μαθητές μας είναι η γραφική παράσταση των συναρτήσεων. Τι είναι συνάρτηση, πώς τη σχεδιάζουμε τι πληροφορίες μάς δίνει κλπ. Είναι δυνατόν να έχουμε για κάθε συνάρτηση ένα εννοιολογικό σύμβολο που η μορφή του θα μας δίνει και τη μορφή της γραφικής παράστασης της συνάρτησης που συμβολίζει;  Το σύμβολο της τετραγωνικής ρίζας νομίζω είναι

Με το παρόν άρθρο θα επιχειρήσω μια προσέγγιση στο θέμα παρακάμπτοντας την αυστηρή μαθηματική δεοντολογία προς όφελος της παιδικής κατανόησης, με την ελπίδα ότι: Αν ο μαθητής κάνει κτήμα του, βίωμά του, τον τρόπο λειτουργίας μιάς συνάρτησης, θα είναι έτοιμος στη συνέχεια να μαθηματικοποιήσει τις γνώσεις του.

Οι παραπάνω εικόνες προέρχονται από παραμορφωτικούς καθρέπτες. Τι είναι ο παραμορφωτικός καθρέπτης; Αυτό που λέει το όνομά του. Παραμορφώνει αυτόν που κοιτάζει μέσα του. Τι τον χρειαζόμαστε; Απλώς για να γελάμε ή για να τονίσουμε κάποια χαρακτηριστικά του αντικειμένου που καθρεπτίζεται.

Μέχρι τώρα έχουμε μάθει ότι τους πραγματικούς αριθμούς τους παριστάνουμε με μια ευθεία γραμμή. Είναι η «φυσική» τους εικόνα

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο εδώ

«Κλώθοντας τ’ αδράχτι στης Αρσινόης το ρυθμό»

Τη Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010 και ώρα 19.30 στο Αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης», στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50) παρουσιάστηκε το DVD «Μυθολογία από μαθητές για Μαθητές», τελικό προϊόν προσπάθειας μαθητών Β & Γ τάξης Γυμνασίων του Αιγαίου ετών 2008 & 2009. Ένα από αυτά ήταν και το Εσπερινό Γυμνάσιο Χαλκίδας που συμμετείχε με το μύθο «Κλώθοντας τ’ αδράχτι στης Αρσινόης το ρυθμό». Οι μαθητές μας πήραν μέρος στο Φεστιβάλ Ικαρίας με τον παραπάνω μύθο και βραβεύτηκαν για την εργασία τους.

Tο ιγκλού είναι η προσωρινή κατοικία των Εσκιμώων το χειμώνα (ιγκλού στη γλώσσα των Ινουίτ σημαίνει σπίτι). Αποτελεί μοναδικό τρόπο για να κτίσει ο άνθρωπος τη φωλιά του κάτω απο τις χειρότερες δυνατές συνθήκες… Παρ’ όλο που οι περισσότεροι Εσκιμώοι μένουν πλέον σε σπίτια από πέτρες ή ξύλα, συνηθίζουν ακόμη να κατασκευάζουν ιγκλού, ειδικά όταν ταξιδεύουν. Ορθογώνια κομμάτια παγωμένου χιονιού τοποθετούνται κυκλικά, ώστε η κατασκευή να συγκλίνει και να σχηματίζεται τελικά ένας τέλειος θόλος. Οι σχισμές και τα όποια σημεία επαφής γεμίζονται με χιόνι. Τότε οι Εσκιμώοι ανάβουν μια λάμπα που καίει λίπος φάλαινας, ώστε να αναδίδει πολλή θερμότητα. Άλλωστε πρέπει να ληφθεί υπόψιν ότι για να ζεσταθεί ο περιορισμένος εσωτερικός χώρος και για να δημιουργηθεί ένα άνετο κλίμα, είναι αρκετή ακόμα και η ελάχιστη ποσότητα ζέστης: αρκεί, δηλ., η παρουσία δύο ατόμων που μπορούν να κλείσουν την πόρτα με ένα κομμάτι πάγου και να κάνουν το ιγκλού αεροστεγές. Το χιόνι αρχίζει να λιώνει, όμως επειδή η οροφή του θόλου είναι καμπύλη δεν στάζει. Αντιθέτως τα κομμάτια του χιονιού εμποτίζονται με υγρασία. Τότε οι Εσκιμώοι ανοίγουν την πόρτα και ο ψυχρός αέρας μεταμορφώνει το ιγκλού σε ένα συμπαγές και ανθεκτικό καταφύγιο, που λιώνει μόνο με το τέλος του χειμώνα. Άλλωστε να επισημάνουμε , ότι οι πολικοί άνεμοι πνέουν με θερμοκρασία -50 βαθμούς κελσίου και έτσι το εξωτερικό τοίχωμα του πάγου παραμένει παγωμένο. Πρέπει να σημειώσουμε επίσης ότι το χιόνι, όσο και αν φαίνεται παράδοξο είναι κακός αγωγός της θερμότητας και του κρύου. Για αυτόν τον λόγο τα ιγκλού θερμαίνονται εύκολα και τους προφυλάσσουν από το κρύο. Αντίθετα ο πάγος είναι πολύ καλός αγωγός και όταν με τον καιρό το χιόνι μετατρέπεται σε πάγο, εγκαταλείπουν τα ιγκλού τους.

Πηγή: blogs.sch.gr/nanosp

Ο τροχός του Φολκέρκ είναι μέρος ενός φιλόδοξου σχεδίου της Σκωτίας για την ένωση δύο από των πιο γνωστών υδάτινων καναλιών της, το Forth & Clyde Canal και το Union Canal.
Τα κανάλια αυτά πλησιάζουν μεταξύ τους κοντά στην πόλη Falkirk, αλλά έχουν αρκετά μεγάλη υψομετρική διαφορά αφού το Union Canal βρίσκεται περίπου 24 μέτρα ψηλότερα από το επίπεδο του Forth & Clyde Canal.

Για αυτό το λόγο κατασκευάστηκε το 2002 ο τροχός του Falkirk, που ουσιαστικά είναι ένα «ασανσέρ» για βάρκες και μικρά πλοία.