…για το Μάθημα των Θρησκευτικών

Ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου στὴν ἀνοιχτὴ συζήτηση μὲ θέμα:

«Ζητήματα ἀνανέωσης καὶ μεταρρύθμισης στὴν Ὀρθοδοξία» ποὺ πραγματοποιή­θηκε στὸ βιβλιοπωλεῖο τῶν ἐκδόσεων Ἁρμός, τὸ Σάββατο 24 Ἀπριλίου 2010.

Ἡ Ἐκκλησία ἐνδιαφέρεται γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Δὲν εἶναι, τὸ τονίζω αὐτό, δὲν εἶναι ἰδεολογία, οὔτε δογματισμός. Αὐτὸ τὸ λέω γιὰ νὰ αἰσθανθοῦμε, στὰ κριτήρια πλέον τῆς μεταρ- ρυθμίσεως, γιατί τὸ πρόβλημά μας δὲν εἶναι ἡ θεολογικὴ δι- καίωση τῆς μεταρρύθμισης ἀλλὰ τὰ κριτήρια τῆς μεταρρυθμί- σεως. […] Ἡ μεταρρύθμιση, ἡ ὁποία γίνεται χωρὶς θεολογικὰ κριτήρια, εἶναι ἐπικίνδυνη. Ποιά εἶναι τὰ θεολογικὰ κριτήρια; Ἔρχεται τὸ Εὐαγγέλιο, ἔρχεται ὁ Χριστὸς καὶ εἰσάγει ἕναν τρόπο ἀντιμετωπίσεως τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ κόσμου, τῆς σχέσης τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν κόσμο, μὲ τὸν συνάνθρωπο, μὲ τὴν φύση, τὸν ὁποῖο τρόπο δὲν μπορούμε νὰ τὸν ἀλλάξουμε. Ἐὰν τὸν ἀλλάξουμε, τότε εἰσάγομε μία ἄλλη πίστη, ἕνα ἄλλο Εὐαγγέ- λιο. […] Δὲν παραλάβαμε ἰδέες, παραλάβαμε μία στάση τοῦ ἀνθρώπου ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ, τοῦ συνανθρώπου καὶ τοῦ κόσμου. Νομίζω ὅτι ἡ θεολογία μας δὲν ἔχει κάνει τὴ δου- λειά της, δὲν ἔχει ἀναδείξει αὐτὴ τὴν οὐσία τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ἑπομένως δὲν ἔχουμε κριτήρια γιὰ νὰ ποῦμε: αὐτὴ ἡ μεταρρύθμιση εἶναι σωστὴ ἢ δὲν εἶναι; Αὐτὴ ἡ μεταρρύθμιση ἀλλάζει ἢ δὲν ἀλλάζει κάτι τὸ οὐσιῶδες; Καὶ ποιό εἶναι τὸ οὐσιῶδες; […] Γίνεται γιὰ παρά- δειγμα σήμερα πολὺς λόγος γιὰ τὰ ἄμφια. Μὲ ποιά κριτήρια; Μὲ τὰ κριτήρια τῆς ἁπλότητος, τὰ ἠθικὰ κριτήρια. Τὸ οἰκονομικό. Καὶ κανείς μας δὲν θέτει τὸ θέμα τῆς θεολογικῆς σημα- σίας τῶν ἀμφίων. Ἐὰν τὰ ἄμφια δὲν εἶχαν κάποια θεολογικὴ σημασία γιατί νὰ τὰ ἁπλο- ποιοῦμε καὶ νὰ μὴν τὰ καταργήσουμε; […] Γιὰ μένα τὰ ἄμφια σημαίνουν ὅτι ἔχουμε μία ριζικὴ ἔξοδο ἀπὸ τὴν ἱστορία, ἀπὸ τὴν κα- θημερινότητα σὲ μία ἐσχατολογικὴ θεώρηση τοῦ κόσμου. Δηλαδή, ἂν ἐγὼ φορῶ μέσα στὴ θεία Λειτουργία αὐτὰ ποὺ φοράω ἔξω ἀπὸ τὴ θεία Λειτουρ- γία, τότε δὲν δηλώνω μὲ κανένα τρόπο τὴν ἔξοδό μου ἀπὸ τὴν ἱστορία. Ὅταν λοιπὸν περάσω ἔξω ἀπὸ τὴν ἱστορία, ποῦ πηγαίνω; Πηγαίνω σὲ μία κατάσταση ἑνὸς καλυτέρου κόσμου, μιᾶς ἱστορίας βελτιωμένης ἠθικά; Τότε πρέπει τὰ ἄμφια ποὺ θὰ φορέσω νὰ εἶναι ἁπλὰ καὶ νὰ εἶναι εὐτελῆ. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι ἂν μπήκανε ὅλα αὐτὰ τὰ ἄμφια, ὅπως μπή- κανε, κι ἂν ἐξελίχθηκαν, ὅπως ἐξελίχθηκαν, ἡ Ἐκκλησία εἶχε ἕνα αἰσθητήριο ὅτι τώρα μπαίνουμε μέσα στὸ φῶς καὶ στὴ δόξα τῆς Ἀναστάσεως. «Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός». Ὅταν ἔχουμε μία ἔξοδο ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ εἴσοδο στὴ βα- σιλεία τοῦ Θεοῦ ἔχουμε καὶ μία ἄλλη ἀντίληψη γι’ αὐτὰ τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα θέλουμε νὰ μεταρρυθμίσουμε.

Κάτω από : Ζηζιούλας, θεολογωντας