elgavrilis's blog

Ο ρυθμός κατανάλωσης ενέργειας ενός κανονικού ατόμου 70 Κg σε ηρεμία είναι περίπου 70 Watt, όση ενός ηλεκτρικού λαμπτήρα.

(α) Εκφράστε το ρυθμό αυτό σε ΚJ ανά δευτερόλεπτο και σε Κcal ανά δευτερόλεπτο.

(β) Πόσα ηλεκτρόνια ρέουν δια μέσου της αναπνευστικής αλυσίδας στα μιτοχόνδρια ανά δευτερόλεπτο κάτω από τις συνθήκες αυτές; Τα ηλεκτρόνια στην αναπνευστική αλυσίδα ρέουν από το NADH προς το Ο2 ανάμεσα σε μια διαφορά δυναμικού 1,14 V.

(γ)  Να υπολογίσετε τον αντίστοιχο ρυθμό παραγωγής ΑΤΡ αν είναι γνωστό ότι για κάθε 2 ηλεκτρόνια που ρέουν στην αναπνευστική αλυσίδα, παράγονται περίπου 3 μόρια ΑΤΡ.

(δ) Το ολικό περιεχόμενο σε ΑΤΡ του σώματος είναι περίπου 50 g. Να υπολογίσετε με ποια συχνότητα ένα μόριο ΑΤΡ ανακυκλώνεται σε ένα άτομο σε ηρεμία. Δίνεται το Μοριακό βάρος της ΑΤΡ ότι είναι 500.

ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ το φώς

Καί η ώρα η πρώτη

                                               πού τα χείλη ακόμη στον πηλό

                                               δοκιμάζουν τα πράγματα τού κόσμου

           Αίμα πράσινο καί βολβοί στή γή χρυσοί

           Πανωραία στόν ύπνο της άπλωσε καί η θάλασσα

           γάζες αιθέρος τίς αλεύκαντες

           κάτω απ’ τίς χαρουπιές καί τούς μεγάλους όρθιους φοίνικες

Οδυσσέα Ελύτη

ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ

Πραγματικά δεν κρεμιόταν στον αέρα όπως έλεγαν μερικοί. Ούτε έμενε παραπάνω χρόνο στον αέρα από οποιονδήποτε άλλο παίκτη. Μόλις άφηνε το έδαφος ο Jordan ήταν έρμαιο των νόμων της Φυσικής όπως και όλοι μας. Το πόσο ψηλά πηδά κάποιος εξαρτάται αποκλειστικά από τη δύναμη με την οποία σπρώχνει το έδαφος. Το πόσο χρόνο θα μείνει στον αέρα έχει σχέση με το ύψος του άλματος: Όσο υψηλότερο είναι το άλμα τόσο περισσότερο χρόνο μένει στον αέρα. Ένα επιτόπιο άλμα 120 cm οδηγεί σε χρόνο παραμονής ενός δευτερολέπτου στον αέρα.

Επειδή  h(max) = 1,2 m και επειδή  h(max) = V² / 2g => V = (2.g.h)^1/2 => V = (2.9,81.1,2)^1/2

V= 4,8 m/s και επειδή t(max) = V/g άρα t(max) = 0,48 s άρα  t(ολ) = 2.0,48=0,96 s

Αυτό είναι ένα ασυνήθιστα υψηλό άλμα και εξυπακούεται ότι ο Jordan και οι περισσότεροι παίκτες του μπάσκετ δεν το κάνουν κάθε μέρα. Ένα άλμα 90 cm (3 feet) έχει χρόνο παραμονής στον αέρα 0,87 s ενώ όλη η διαδικασία του καρφώματος της μπάλας στο καλάθι διαρκεί 8-9 δέκατα του δευτερολέπτου. Ο Jordan φαινόταν να μένει περισσότερο χρόνο στον αέρα γιατί πριν σουτάρει ή καρφώσει, κρατούσε τη μπάλα περισσότερο χρόνο απ’ ότι άλλοι παίκτες, περιμένοντας να την πετάξει κατά το χρόνο καθόδου. Η τάση που είχε επίσης να τεντώνει τα πόδια του στον αέρα όπως στη διαδικασία του jump έμοιαζε να μένει περισσότερο χρόνο. Αν κανείς όμως παρακολουθούσε προσεκτικά ένα αγώνα των Bulls και σύγκρινε τους χρόνους παραμονής στον αέρα δεν θα έβρισκε μεγάλες διαφορές.

Αυτή η κίνηση των εναέριων βηματισμών λέγεται hits-kick και είναι ένα είδος αυτόματου ελέγχου, γιατί σταματά την εμπρόσθια περιστροφική κίνηση του σώματος όταν ο άλτης απογειώνεται. Καθώς ο άλτης πατά το πόδι του στο έδαφος για να απογειωθεί, η κίνηση του κατώτερου μέρους του σώματος σταματά για κλάσματα του δευτερολέπτου, όσο το πόδι του είναι σε επαφή με τον τάπητα. Το επάνω όμως μέρος του σώματος, συνεχίζει την εμπρόσθια κίνηση, πράγμα που θα τον κάνει να αρχίσει να περιστρέφεται γύρω απ’ το κέντρο βάρους. Αν αυτή η κίνηση συνεχιστεί ανεξέλεγκτα θα τον στείλει να προσγειωθεί με “τα μούτρα” πάνω στην άμμο. Οι άλτες του μήκους έχουν μάθει να εξουδετερώνουν αυτή την περιστροφική κίνηση κουνώντας χέρια και πόδια με κατάλληλο τρόπο. Κατά τη διάρκεια του hits kick ο άλτης κρατά κάθε πόδι τεντωμένο καθώς αυτό κινείται προς τα πίσω, και λυγίζει τα γόνατα καθώς αυτό κινείται προς τα εμπρός. Αυτή η διαφορά στις θέσεις των ποδιών κάνει το κάτω μέρος του σώματος του άλτη να κινηθεί προς τα εμπρός. Με αντίστοιχο τρόπο οι κινήσεις των χεριών στην ίδια χρονική διάρκεια “ωθούν” το πάνω μέρος του σώματος προς τα πίσω. Αυτές οι κινήσεις εξουδετερώνουν την τάση του σώματος για περιστροφή και δίνουν την κατάλληλη θέση για προσγείωση στην άμμο.

Την επόμενη φορά που θα παρακολουθείτε αγώνα μπάσκετ ή βόλεϊ, παρατηρείστε πόσο ψηλά πηδούν οι αθλητές για να κάνουν block ή για να σουτάρουν στο καλάθι. Έχετε αναρωτηθεί αν μπορείτε να πηδήσετε τόσο ψηλά; Σταθείτε κοντά σε ένα ψηλό τοίχο κρατώντας ένα μολύβι στο χέρι σας. Σηκώστε όσο πιο ψηλά μπορείτε τα χέρια και σημειώστε με το μολύβι στον τοίχο το ανώτατο σημείο που φτάνουν τα χέρια στην ανάταση. Πηδήξτε όσο πιο ψηλά μπορείτε κρατώντας τα χέρια τεντωμένα και το μολύβι φυσικά. Στο ανώτατο σημείο του άλματος κάντε ένα ακόμη σημάδι με το μολύβι στον τοίχο. Η απόσταση των δύο σημαδιών δείχνει πόσο ψηλά πηδήξατε. Ίσως μπορείτε να πηδήξετε ψηλότερα αν λυγίζετε τα γόνατά σας πριν την ώθηση προς τα κάτω. Εσείς ωθείτε προς τα κάτω και το έδαφος σας ωθεί προς τα πάνω: Δράση-Αντίδραση. Αν δεν λυγίζετε λοιπόν τα γόνατά σας δεν δίνετε την κατάλληλη ώθηση για ένα καλό άλμα. Το λύγισμα όμως των γονάτων πρέπει να γίνει μέχρι ένα κατάλληλο σημείο. Το πολύ βαθύ λύγισμα, υπερφορτώνει τους μύες του μηρού και τους κάνει λιγότερο αποδοτικούς στο να ωθούν το έδαφος. Είναι θέμα εμπειρίας να βρείτε το κατάλληλο λύγισμα και την ώθηση προς το έδαφος που θα σας δίνει το καλύτερο άλμα. Κινώντας και ταλαντεύοντας κατάλληλα τα χέρια σας μπορείτε να δώσετε επί πλέον ύψος στο άλμα σας. Με την κατάλληλη κίνηση των χεριών το σώμα ωθεί με μεγαλύτερη δύναμη το έδαφος πράγμα που είναι προϋπόθεση για ένα καλό άλμα. Τα χέρια πρέπει να τελειώνουν την ανοδική τους ταλάντευση, ακριβώς πριν τα πόδια απογειωθούν. Αυτή η μέθοδος μέτρησης του άλματος ενός ατόμου είναι γνωστή ως μέθοδος Sargent, από το όνομα του Stanley Sargent που ήταν ένας απ’ τους πρωτοπόρους Αμερικανούς γυμναστές. Στις αρχές του περασμένου αιώνα ο Sargent μελετώντας ομάδες φοιτητών κολεγίου βρήκε ότι κατά μέσο όρο ΄πηδούσαν 20 ίντσες (20 x 2,54 = 50,8 cm). Δεν υπάρχουν καταγεγραμμένα ρεκόρ για επιτόπια άλματα όμως το 1976 ο παίκτης του μπάσκετ Darrel Griffith έκανε επιτόπιο άλμα που μετρήθηκε σε 4 πόδια ( 4 x 30 =120 cm)!