Τη χρονιά που πέθανε ο Γαλιλαίος, γεννήθηκε ο θεμελιωτής του Απειροστικού Λογισμού I. Newton, τα Χριστούγεννα του 1642, από γονείς αγρότες στο μικρό χωριο Woolsthorpe της Αγγλίας. Στη νεανική του ηλικία δεν επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις σπουδές του, σαν φοιτητής όμως του Πανεπιστημίου του Cambridge, ο I. Newton είχε τέτοιες επιδόσεις που ο καθηγητής του I. Barrow παραιτήθηκε οικιοθελώς από την έδρα του χάρι του ασύγκριτου μαθητή του, ηλικίας τότε 26 ετών. Τρία χρόνια πριν το 1655, όταν το Πανεπιστήμιο έκλεισε λόγω μιας επιδημίας, ο Newton συνέλαβε επαναστατικές ιδέες για τη Φυσική και τα Μαθηματικά που δημοσίευσε αργότερα στα έργα του.
- Method of Fluxions 1736: Ένα χειρόγραφο ημερομηνίας 20-05-1665 δείχνει πως ο Νεύτων είχε ήδη αναπτύξει αρκετά τις αρχές Λογισμού, ώστε να μπορεί να βρει την εφαπτομένη και καμπυλότητα σε κάθε σημείο μιας συνεχούς καμπύλης. Κάλεσε τη μέθοδό του “ρευστά” από την ιδέα των “ρεόντων” ή μεταβλητών ποσοτήτων και από τους ρυθμούς “ροής” ή αύξησής τους.
- Philosophia Naturalis Principia Mathematica 1687: Η δεύτερη από τις μεγάλες εμπνεύσεις του Νεύτωνα, ήταν ο Νόμος της Παγκοσμίου Έλξεως. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον νόμο και τον Λογισμό που πρόσφατα είχε εφεύρει, εξήγησε τους τρεις εμπειρικούς νόμους του Kepler, υπολόγισε τη μάζα του Ήλιου, ζύγισε τη Γη και κάθε πλανήτη που έχει δορυφόρο, εξήγησε τις παλίρροιες κλπ. Για τις προηγούμενες και τις άλλες ανακαλύψεις του, ο Lagrange παρατήρησε ότι ο Newton δεν ήταν μόνο ο μεγαλύτερος επιστήμονας που έζησε ποτέ, αλλά και ο τυχερότερος, γιατί μόνο μια φορά μπορεί κανείς να περιγράψει τους νόμους του κόσμου.
