elgavrilis's blog

..Ξηρός πάγος

Κατά την καύση επτανίου παράγεται CO₂. Αν πρέπει να παραχθούν 500 Kg ξηρού πάγου, και μόνο το 50 % του CO₂ μετατρέπεται σε ξηρό πάγο, πόσα Kg επτανίου την ώρα πρέπει να καούν;

(Απ: 325 Kg).

..Δέσμευση διαλυμένου οξυγόνου

Η διάβρωση των αυλών των λεβήτων από το οξυγόνο, μπορεί να περιοριστεί με τη χρήση θειώδους νατρίου. Το θειώδες νάτριο απομακρύνει το οξυγόνο από το νερό τροφοδοσίας των λεβήτων σύμφωνα με την αντίδραση:

2 Na₂SO₃  +  O₂  ⇒ 2 Na₂SO₄

Πόσα Kg θειώδους νατρίου απαιτούνται θεωρητικά, για να απομακρυνθεί το οξυγόνο από 80 tn (τόνους) νερού που περιέχουν 10 ppm διαλυμένου οξυγόνου και συγχρόνως να διατηρηθεί περίσσεια 35 % Na₂SO₃;

(Απ: 8,5 Kg).

..Υπολογισμοί από ανάλυση ασβεστολιθικού πετρώματος

Η ανάλυση ενός ασβεστολιθικού ορυκτού έδωσε: CaCO₃ 92,89 % – MgCO₃ 5,41 % – Αδιάλυτα 1,70 %.

(α) Πόσα Kg οξειδίου του ασβεστίου CaO παράγονται από 5,0 tn (τόνους) αυτού του ασβεστολίθου;

(β) Πόσα Kg CO₂ σχηματίζονται ανά Kg ασβεστολίθου;

(γ) Πόσα Kg ασβεστολίθου απαιτούνται για την παρασκευή 1 t ασβέστου (CaO -MgO-αδιάλυτα);

(Απ: 2600 Kg – 0,437 Kg/Kg ασβεστολίθου – 1776 Kg ασβεστόλιθου/tn ασβέστου).

Βιταμίνη Β₂ στο τυρί

Ο μέσος άνθρωπος χρειάζεται γύρω στα 2,00 mg ριβοφλαβίνης (βιταμίνη Β₂) την ημέρα. Πόσα γραμμάρια τυρί πρέπει να τρώει κάθε μέρα ένας άνθρωπος, αν αυτό ήταν η μόνη πηγή ριβοφλαβίνης, και αν η περιεκτικότητα του τυριού σε ριβοφλαβίνη είναι 5,5 ppm (5,5 x 10^-6 g/g τυριού).

(Απ: περίπου 360 g)

Βρώμιο στο θαλασσινό νερό

Η μέση περιεκτικότητα του θαλασσινού νερού σε βρώμιο είναι 65 μέρη μάζας ανά εκατομμύριο (65 ppm). Με την προϋπόθεση ότι μπορεί να ανακτηθεί το 100 % του βρωμίου, πόσα m³ θαλασσινού νερού πρέπει να υποστούν κατεργασία για να παραχθεί 1 Kg βρώμιο; Η πυκνότητα του θαλασσινού νερού είναι 1,03 g/ml.

(Απ: 14,93 m³)

Ξήρανση χαρτοπολτού

Υγρός χαρτοπολτός περιέχει 71 % (w/w) νερό. Μετά από ξήρανση απομακρύνθηκε το 60 % του αρχικού νερού. Να υπολογίσετε α) Τη σύσταση του χαρτοπολτού μετά την ξήρανση. β) Τη μάζα νερού που απομακρύνθηκε, ανά Kg υγρού χαρτοπολτού.

(Απ: 49,4 % – 426 g/Kg πολτού)

Κρυστάλλωση

Μια μεγάλη δεξαμενή περιέχει 1000 Kg κορεσμένου διαλύματος NaHCO₃ στους 60 ⁰C. Θέλουμε να κρυσταλλωθούν 500 kg NaHCO₃. Σε ποια θερμοκρασία πρέπει να ψυχθεί το διάλυμα; Δίδεται ο παρακάτω πίνακας διαλυτότητας NaHCO₃ ανά 100 g νερού σε διάφορες θερμοκρασίες.

(Απ: 27 ⁰C)

Μικτό οξείδιο σιδήρου

Ορυκτό οξείδιο σιδήρου βρέθηκε με χημική ανάλυση ότι περιέχει 72,3 % κατά βάρος (w/w) σίδηρο. Αν το οξείδιο περιέχει σίδηρο (ΙΙ) και σίδηρο (ΙΙΙ), υπολογίστε το ποσοστό του καθενός εξ’ αυτών. A_r[Fe] = 55,8  A_r[O] = 16.

(Απ: ≈ 30% FeO και ≈ 70% Fe₂O₃ w/w ).

Ορυκτό .. Βαρύτης

Βαρύτης με σύσταση 100 % BaSO₄ συντήκεται με άνθρακα υπό μορφή κωκ που περιέχει 6 % τέφρα (μη αντιδρόν συστατικό). Η σύσταση της μάζας μετά τη σύντηξη είναι: BaSO₄ 11,1 %, BaS 72,8 %, C 13,9 %, τέφρα 2,2 % = σύνολο 100 % . Η αντίδραση που πραγματοποιείται είναι:

BaSO₄ + 4C ⇒ BaS + 4CO

Ποιο συστατικό βρίσκεται σε περίσσεια και σε τι ποσοστό; Ποιος ο βαθμός μετατροπής της αντίδρασης; M_r[BaS] = 169,39  M_r[BaSO₄] = 233,36  A_r[C] = 12

(Απ: Σε περίσσεια βρίσκεται το BaSO₄ σε ποσοστό 1607 % – 60 % βαθμός μετατροπής).

Υψικάμινος

Η αντίδραση που πραγματοποιείται σε μία υψικάμινο, μπορεί να θεωρηθεί απλά ότι είναι η παρακάτω:

Fe₂O₃  +  3 C ⇒ 3 Fe  +  3 CO

Συγχρόνως όμως συμβαίνουν και ανεπιθύμητες αντιδράσεις η σπουδαιότερη από τις οποίες είναι:

Fe₂O₃  +  C ⇒ 2 FeO  +  CO

Μετά την ανάμιξη 300 Kg άνθρακα (κωκ) με 1,00 τόνο (tn) καθαρού Fe₂O₃, παράγονται από τη διεργασία 600 Kg καθαρού σιδήρου, 91,5 Kg FeO, και 42,5 Kg Fe₂O₃. Να υπολογιστούν τα ακόλουθα:

(α) Την % περίσσεια άνθρακα που τροφοδοτήθηκε με βάση υπολογισμού την κύρια αντίδραση.

(β) Τον % βαθμό μετατροπής του Fe₂O₃ σε Fe.

(γ) Τα Kg του άνθρακα που αντέδρασαν και τα Kg του CO που σχηματίστηκαν, ανά τόνο αρχικού Fe₂O₃.

M_r[FeO] = 71,84     M_r[Fe₂O₃] = 159,69  M_r[CO] = 28,01    A_r[Fe] = 55,8   A_r[C] = 12

(Απ:  133 % περίσσεια C – 85,7 % βαθμός μετατροπής  Fe₂O₃ σε Fe  – 200,88 Kg C – 468,88 Kg CO).

Παραγωγή θειικού αργιλίου  Al₂(SO₄)₃

Το θειικό αργίλιο χρησιμοποιείται στην κατεργασία νερού, και σε πολλές άλλες χημικές διεργασίες. Η παραγωγή του βασίζεται στην αντίδραση κονιοποιημένου βωξίτη, με θειικό οξύ 77 %  κατά βάρος (77 % w/w). Ο βωξίτης περιέχει 55,4 % (w/w) οξείδιο του αργιλίου, ενώ το υπόλοιπο είναι προσμίξεις. Για την παραγωγή ακατέργαστου θειικού αργιλίου που να περιέχει 2000 Kg καθαρού θειικού αργιλίου, χρησιμοποιήθηκαν 1110 Kg βωξίτη και 2510 Kg διαλύματος H₂SO₄ 77 % (w/w) σε οξύ. Αν η χημική εξίσωση της αντίδρασης είναι:

Al₂O₃  +  3 H₂SO₄  ⇒ Al₂(SO₄)₃  + 3 H₂O

(α) Ποιο αντιδρόν βρίσκεται σε περίσσεια;

(β) Τι ποσοστό του αντιδραστηρίου που είναι σε περίσσεια αντέδρασε;

(γ) Ποιος είναι ο βαθμός μετατροπής της αντίδρασης;

M_r[Al₂O₃] = 101,9      M_r[H₂SO₄] = 98,1  M_r[Al₂(SO₄)₃] = 342,1

(Απ: Το H₂SO₄ – 88,12 % του H₂SO₄ αντέδρασε – 96,84 % βαθμός μετατροπής).

Μείγμα βενζίνης – αιθανόλης

Ένα μίγμα βενζίνης και αιθανόλης περιέχει 25 % (w/w) αιθανόλη. Η πυκνότητα του μίγματος είναι 0,8 g/ml. Υπολογίστε την % (w/v) και % (v/v) περιεκτικότητα του μίγματος. Η πυκνότητα της καθαρής αιθανόλης είναι 0,789 g/ml.

(Απ: 17,6 % w/v – 22,3 % v/v).

Αλκοολικό διάλυμα 70⁰ βαθμών

Ένα διάλυμα αιθανόλης για φαρμακευτική χρήση, είναι το αλκοολικό διάλυμα 70⁰ βαθμών, που περιέχει 70 % (v/v) αιθανόλη. Αν η πυκνότητα του διαλύματος είναι 0,876 g/ml και η πυκνότητα της καθαρής αιθανόλης είναι 0,789 g/ml, υπολογίστε την την % (w/v) και % (v/v) περιεκτικότητα του μίγματος, καθώς και την ποσότητα σε g της αιθανόλης που περιέχεται σε ένα μπουκάλι 300 ml που αγοράζουμε από το φαρμακείο.

(Απ: 55,23 % w/v – 63,04 % w/w – 165,7 g).

Κράμα χρυσού και χαλαζία..

Ένα κόσμημα από χρυσό και χαλαζία έχει μάζα 100 g. Οι πυκνότητες χρυσού, χαλαζία και κοσμήματος είναι 19,3 – 2,65 – 6,4  g/cm³ αντίστοιχα. Βρείτε τη μάζα του χρυσού στο κόσμημα.

(Απ: 68 g).

..Ξήρανση πηλού

Μια μάζα πηλού περιέχει αρχικά 12 % (w/w) νερό. Μετά από μερική ξήρανση, απομακρύνθηκε μια ποσότητα νερού οπότε περιείχε 7 % νερό και 50 %  SiO₂ (silica). Ποια αναλογία SiO₂ περιείχε ο αρχικός πηλός;

(Απ: 47 % w/w).

Φωσγένιο

Το φωσγένιο (COCl₂) είναι γνωστό σαν το πρώτο τοξικό αέριο που χρησιμοποιήθηκε επιθετικά στον 1_ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα όμως βρίσκει πολλές βιομηχανικές εφαρμογές. Το φωσγένιο παράγεται από την καταλυτική αντίδραση CO και Cl₂ με άνθρακα σαν καταλύτη. Η χημική εξίσωση της αντίδρασης είναι:

CO  + Cl₂  ⇔ COCl₂

Αν τα προϊόντα στην έξοδο ενός εργαστηριακού αντιδραστήρα περιέχουν 3,00 mole Cl₂ , 10,00 mole COCl₂ και 7,00 mole CO, να βρεθούν:

(α) Το % ποσοστό του αντιδραστηρίου σε περίσσεια που αντέδρασε.

(β) Ο % βαθμός μετατροπής του περιοριστικού αντιδρώντος.

(γ) Τα mole φωσγενίου που σχηματίζονται ανά mole ολικής τροφοδοσίας του αντιδραστήρα.

(Απ: 58,8 % – 76,9 % – 1/3 Kg COCl₂/Kg αντιδρώντων).

Διβοράνιο (B₂H₆) ως προωθητικό πυραύλων

Το διβοράνιο (B₂H₆) μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν προωθητικό σε πυραύλους στερεών καυσίμων. Μια από τις πιο απλές μεθόδους παραγωγής του (όχι όμως η φθηνότερη), χρησιμοποιεί υδρίδιο του λιθίου.

6 LiH  +  2 BCl₃  ⇔ B₂H₆  +  6 LiCl

Υποθέστε ότι 200 Kg LiH αντιδρούν με 1000 Kg BCl₃ και παράγονται 45,0 Kg B₂H₆.  Αν M_r[LiH] =7,95  M_r[BCl₃] = 117,17  M_r[B₂H₆] = 27,67  και M_r[LiCl] =42,39  Να βρεθούν:

(α) Ο % βαθμός μετατροπής του LiH σε B₂H₆.

(β) Η απόδοση σε B₂H₆

(γ) Τα Kg LiCl που σχηματίζονται.

(Απ: 38 % –  38,64 % – 412 Kg).

Απομάκρυνση CO₂ από τα επανδρωμένα διαστημόπλοια.

Η απομάκρυνση CO₂ από επανδρωμένα διαστημόπλοια γίνεται με απορρόφησή του από υδροξείδιο του λιθίου σύμφωνα με την παρακάτω αντίδραση:

2 LiOH_(s)  +  CO_2(g) ⇒ Li₂CO_3(s)  +  H₂O_(l)

Αν δίδονται M_r[LiOH] =23,95  M_r[NaOH] =39,997 και   M_r[CO₂] =44,01 απαντήστε στα παρακάτω:

(α) Αν σχηματίζεται 1 Kg CO₂  ανά ημέρα και ανά άνθρωπο, πόσα Kg LiOH απαιτούνται ανά ημέρα και ανά άνθρωπο;

(β) Πόση θα είναι η % αύξηση βάρους του οχήματος, αν το LiOH αντικατασταθεί από NaOH που είναι φθηνότερο;

(Απ: 1,08 Kg LiOH/ημέρα/άνθρωπο – 67 % αύξηση βάρους).

Παραγωγή Ο₂ στα διαστημόπλοια..

Τα διαστημόπλοια Gemini και Apollo μετέφεραν υγροποιημένο οξυγόνο. Όμως για πτήσεις μεγάλης διάρκειας, θα πρέπει να αναγεννάται το οξυγόνο από τα απόβλητα του οχήματος. Οι πιο πολλές μέθοδοι που έχουν προταθεί, βασίζονται στην αναγωγή του διοξειδίου του άνθρακα με άμεση ή έμμεση ανάκτηση του οξυγόνου που περιέχεται στο CO₂. Μια από τις επικρατέστερες προτάσεις είναι είναι η αναγωγή του CO₂ με μοριακό υδρογόνο για το σχηματισμό νερού που ηλεκτρολύεται κατόπιν για την παραγωγή οξυγόνου. Παραλλαγή αυτής της μεθόδου, αποτελεί και η γνωστή αντίδραση Sabatier ή μεθάνωση:

 CO_2(g) + 4 H_2(g)  → CH_4(g) + 2 H₂O_(g)

Στη θερμοκρασία των 200 ⁰C με καταλύτη Ni η αντίδραση του CO₂ είναι ουσιαστικά πλήρης. Το μεθάνιο που σχηματίζεται πυρολύεται, και το υδρογόνο που παράγεται μπορεί να ανακυκλωθεί.

CH_4(g) → C_(s) + 2 H_2(g) 

Το νερό απ’ την αντίδραση μεθάνωσης ηλεκτρολύεται για την παραγωγή πρόσθετου υδρογόνου και του απαραίτητου οξυγόνου.

2 H₂O_(aq) → 2 H_2(g) + O_2(g)

α) Πόσα g C_(s) σχηματίζονται ανά g CO_2(g) ;

β) Πόσα mole CH_4(g) σχηματίζονται ανά g O_2(g) που ανακτάται ;

γ) Πόσα Kg νερού σχηματίζονται, σαν ενδιάμεσο προϊόν της διεργασίας, ανά Kg CO_2(g) που αντέδρασε;

Δίδονται:  A_r[C] = 12    M_r[CO₂] =44  M_r[H₂O] =18

(Απ: 3/11 g – 1/32 mole – 9/22 Kg).

Σύννομοι χημικοί υπολογισμοί..(επί του νόμου)!

Ένας νόμος ορίζει ότι απαγορεύεται η πώληση οποιουδήποτε απορρυπαντικού που περιέχει πεντοξείδιο του φωσφόρου (P₂O₅) πάνω από 20 % (w/w) κατά βάρος. Ποιο είναι το αντίστοιχο ποσοστό κατά βάρος (% w/w=?), φωσφορικού νατρίου Na₃PO₄ που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν συστατικό των απορρυπαντικών; M_r[Na₃PO₄]=141    Mr[P₂O₅]=142.

(Απ: 33,1 % w/w).

Χημικοί υπολογισμοί.. σε κοστολόγιο!

Ποια είναι η διαφορά κόστους ανά Kg για την παραγωγή HCN, μεταξύ KCN 98 % (w/w) που κοστίζει 1,10 €/Kg και ενός μίγματος KCN 65 % (w/w) – NaCN 25 % (w/w) που κοστίζει 1,32 €/Kg; Δίδεται ότι: Mr[KCN]=65    Mr[NaCN]=49

(Απ: 0,073 €/Kg – 0,087 €/Kg).

Ποια είναι η μέθοδος παραγωγής Ο₂ με το χαμηλότερο κόστος;

Η παραγωγή οξυγόνου μπορεί να γίνει με θέρμανση χλωρικού καλίου, που κοστίζει 26 cents/Kg, ή νιτρικού καλίου, που κοστίζει 18 cents/Kg. Ποια από τις δύο μεθόδους έχει χαμηλότερο κόστος; Δίδονται: Mr[KClO₃]=122,5      Mr[KNO₃]=101

2 KClO₃ ⇒ 2 KCl + 3 O₂

2 KNO₃ ⇒ 2 KNO₂ +  O₂

(Απ:  Η πρώτη διότι παράγει 0,47 mole O₂/cent ⇔ 2,12 cent/mole O₂, ενώ η δεύτερη παράγει 0,27 mole O₂/cent ⇔ 3,70 cent/mole O₂).

Γαλακτοκομείο ..πωλεί καζεΐνη!

Ένα γαλακτοκομείο παράγει καζεΐνη, που όταν είναι υγρή περιέχει 23,7 % (w/w) υγρασία. Την πουλά προς 170 €/100 Kg. Η καζεΐνη αυτή επίσης ξηραίνεται για να παραχθεί ένα προϊόν με 10 % (w/w) υγρασία. Τα έξοδα για την ξήρανση είναι 17 €/100 Kg νερού που απομακρύνεται. Ποια πρέπει να είναι η τιμή πώλησης της ξηραμένης καζεΐνης ώστε να επιτευχθεί το ίδιο κέρδος;

(Απ: 204 €/100 Kg).

..Εξουδετέρωση όξινων αποβλήτων

Για την εξουδετέρωση 20 L (λίτρων) όξινων αποβλήτων μιας σιδηρουργίας, απαιτήθηκαν 567 g NaOH (M_r = 40). Πόσα Kg ασβέστου περιεκτικότητας 94 % (w/w) σε Ca(OH)₂ (M_r = 74) απαιτούνται για την εξουδετέρωση 3,785 m³ του ίδιου υγρού;

(Απ: 105,6 Kg).

Στοιχειομετρία κατά την ανάκτηση Br₂ από το θαλασσινό νερό.

Το θαλασσινό νερό περιέχει 65 ppm (w/w) βρωμίου σαν βρωμιούχο ανιόν. Στη μέθοδο παραγωγής Ethyl – Dow, προστίθενται 0,12 Kg θειικού οξέος H₂SO₄ 98 % (w/w), ανά τόνο νερού μαζί με το θεωρητικά απαιτούμενο Cl₂ για την οξείδωση. Τελικά το βρώμιο αντιδρά μα αιθυλένιο (C₂H₄) και σχηματίζει διβρωμίδιο C₂H₄Br₂.

2 Br^–  +  Cl₂ ⇒2 Cl^–  +  Br₂

Br₂  + C₂H₄ ⇒ C₂H₄Br₂

Υποθέτοντας πλήρη μετατροπή, και χρησιμοποιώντας 30 m³ θαλασσινού νερού, βρείτε τις μάζες οξέος, χλωρίου, βρωμίου, και διβρωμιδίου που καταναλώνονται ή παράγονται. Η πυκνότητα του θαλασσινού νερού είναι 1,03 g/ml. Δίδονται επίσης: Mr[Cl₂]=71  Mr[Br₂]=160  . Mr[C₂H₄Br₂]=188.

(Απ: 2,00 g Br₂ ( ή Br^–) – 0,89 g Cl₂ – 2,35 g C₂H₄Br₂ – 3,70 Kg διαλύματος H₂SO₄ 98 % w/w).

Παραγωγή H₂SO₄ από το SO₂ της φρύξης θειούχων ορυκτών.

Οι μονάδες παραγωγής  H₂SO₄ επιδεινώνουν την ατμοσφαιρική ρύπανση με την έκλυση διοξειδίου και τριοξειδίου του θείου  από τις εγκαταστάσεις τους. Η παραγωγή όμως θειικού οξέος μπορεί να πραγματοποιηθεί με δέσμευση του διοξειδίου του θείου που εκλύεται κατά την επεξεργασία με Ο₂ (φρύξη) θειούχων ορυκτών για την παραγωγή μετάλλων από τα σχηματιζόμενα οξείδια κατά την φρύξη. Για παράδειγμα το θειικό οξύ μπορεί να ληφθεί σαν παραπροϊόν της παραγωγής ψευδαργύρου την φρύξη σφαλερίτη (ορυκτού ZnS). Η ανάλυση ενός μεταλλεύματος σφαλερίτη δίνει 65 %  ZnS και 35 % αδρανή υλικά κατά βάρος (w/w). Το μετάλλευμα καίγεται σε ένα φούρνο, και το SO₂ που προκύπτει μετατρέπεται σε SO₃, σε ένα καταλυτικό αντιδραστήρα. Το SO₃ απορροφάται από νερό και δίνει θειικό οξύ, με τελική σύσταση προϊόντος 2,0 % κβ (w/w) νερό και 98,0 % κβ (w/w) H₂SO₄. Το 99 % του ολικού θείου στο μετάλλευμα μετατρέπεται σε οξύ. Οι χημικές εξισώσεις των αντιδράσεων είναι:

ZnS + 1,5 O₂ ⇒ ZnO + SO₂ 

SO₂ + 0,5 O₂ ⇒ SO₃

SO₃ + H₂O ⇒ H₂SO₄ 

α) Υπολογίστε πόσοι τόννοι H₂SO₄ περιεκτικότητας 98 %  κατά βάρος (w/w) σε H₂SO₄ παράγονται από ένα εργοστάσιο ψευδαργύρου δυναμικότητας 186 τόννων (tn) μεταλλεύματος ανά ημέρα;

β) Πόσο νερό απαιτείται ανά ημέρα;

Δίδονται: A_r[S] = 32   M_r[ZnS] = 97  M_r[H2SO4] = 98    M_r[H2O] = 18

(Απ: )

Κρυστάλλωση

Η διαλυτότητα του Ba(NO₃)₂ στους 100 ^oC είναι 34 g/100 g H₂O και στους 0 ^οC είναι 5,0 g/100 g H₂O. Πόσο νερό χρειάζεται για να παρασκευαστεί ένα κορεσμένο υδατικό διάλυμα με 100 g Ba(NO₃)₂ στους 100 ^oC; Αν αυτό το διάλυμα ψυχθεί στους 0 ^οC πόσο Ba(NO₃)₂ αποβάλλεται;

(Απ: 294,1 g – 85,3 g).

1. Ποιά από τις ακόλουθες ενώσεις ΔΕΝ ειναι δισακχαρίτης ή πολυσακχαρίτης που να περιέχει μια μονάδα γλυκόζης τουλάχιστον;

Α) Μανόζη   Β)Λακτόζη   Γ) Σακχαρόζη   Δ) Κυτταρίνη   Ε) Αμυλόζη

(Απ: Α).

2. Ποιο από τα παρακάτω σάκχαρα ΔΕΝ είναι πεντόζη;

Α) Ριβόζη Β)Ριβουλόζη Γ) Ξυλουλόζη Δ) Αραβινόζη Ε) Ερυθρουλόζη

(Απ: Ε).

3. Οι β ανωμερείς τύποι της D-γλυκόζης και D-γαλακτόζης, είναι εξόζες που σχετίζονται στενά (προσομοιάζουν) από δομική άποψη. Αυτές οι δομές ονομάζονται επιμερή (ή επιμερές ζεύγος). Ποιά από τις ακόλουθες διατυπώσεις ισχύει για τις δομές αυτές.

Α) Έχουν σχέση ειδώλου προς αντικείμενο.

Β) Διαφέρουν μόνο ως προς την δισμόρφωση του άνθρακα 3.

Γ) Η μία είναι αλδόζη και η άλλη κετόζη.

Δ) Είναι οπτικά ισομερή.

Ε) Η D-διαμόρφωση δείχνει ότι και οι δύο στρέφουν το επίπεδο του πολωμένου φωτός προς τα δεξιά (+).

(Απ: Δ)

5. Ποια από τις ακόλουθες διατυπώσεις είναι ΛΑΘΟΣ; 

Για ένα διάλυμα σακχάρου, οι παράγοντες που επηρεάζουν τη γωνία κατά την οποία στρέφει το επίπεδο του πολωμένου φωτός:

Α) Η συγκέντωση του διαλύματος    Β) Το εύρος (πάχος) της διαδρομής του φωτός   Γ) Η θερμοκρασία του διαλύματος   Δ) Η φύση του διαλύτη Ε) Το μήκος κύματος του φωτός.

(Απ:Β)

6. Ποια από τις ακόλουθες διατυπώσεις είναι ΣΩΣΤΗ;

Η Φρουκτόζη:

Α) Υφίσταται σε διάλυμα κυρίως υπό τη μορφή δακτυλίου πυρανόζης.

Β) Είναι πεντόζη.

Γ) Είναι κετοαλδόζη.

Δ) Φωσφορυλιώνεται από την ATP μέσω μιας ενζυμικής φωσφατάσης.

Ε) Απαιτεί ινσουλίνη για την απορρόφησή της από τα μυϊκά κύτταρα.

(Απ: Α)

Οι ακόλουθες πληροφορίες αναφέρονται στις ερωτήσεις   7-11.

Καθένας από τους ακόλουθους όρους αναπαρίσταται (συνδέεται) με ένα γράμμα του αλφαβήτου:

Α) Ανωμερή    Β) Διαστερεομερή    Γ) Εναντιομερή    Δ) Επιμερή    Ε) Συντακτικά ισομερή

Να επιλέξετε ένα από τα γράμματα Α έως Ε ως απάντηση για καθεμία από τις ακόλουθες ερωτήσεις.

7. Ποιος από τους παραπάνω όρους περιγράφει καλύτερα τη σχέση μεταξύ D-γλύκόζης και L-γλυκόζης.

(Απ: Γ)

8. Ποιος από τους παραπάνω όρους περιγράφει καλύτερα τη σχέση μεταξύ α-D-γλυκοπυρανόζης και β-D-γλυκοπυρανόζης.

(Απ: Α)

9. Ποιος από τους παραπάνω όρους περιγράφει καλύτερα τη σχέση μεταξύ D-γλυκόζης και D-φρουκτόζης.

(Απ: Ε)

10. Ποιος από τους παραπάνω όρους περιγράφει καλύτερα τη σχέση μεταξύ D-γαλακτόζης και D-μανόζης.

(Απ: Β)

11. Ποιος από τους παραπάνω όρους περιγράφει καλύτερα τη σχέση μεταξύ D-γλυκόζης και D-γαλακτόζης.

(Απ: Δ)

Οι ακόλουθες πληροφορίες αναφέρονται στις ερωτήσεις   12 – 14.

Καθένας από τους ακόλουθους αριθμούς, ή ομάδες αριθμών αντιστοιχεί σε ένα γράμμα του αλφαβήτου. Οι αριθμοί ή ομάδες αριθμών δηλώνουν τον αριθμό ανθράκων ενός σακχάρου –  εξόζης.

Α) 3       Β) 4        Γ) 2,3        Δ) 3,4        Ε) 1,3,4 

Να επιλέξετε ένα από τα γράμματα Α έως Ε ως απάντηση για καθεμία από τις ακόλουθες 3 ερωτήσεις:

12) Στην α-D-γλυκοπυρανόζη, ποιος από τους παραπάνω αριθμούς ή ομάδες αριθμών, δείχνει τον αριθμό ατόμων άνθρακα των οποίων η υδροξυλομάδα ή οι ομάδες , είναι στην ίδια πλευρά του πυρανοζικού δακτυλίου με τον άνθρακα με αριθμό 6:

(Απ: Α)

12) Στην β-D-φρουκτοφουρανόζη, ποιος από τους παραπάνω αριθμούς ή ομάδες αριθμών, δείχνει τον αριθμό ατόμων άνθρακα των οποίων η υδροξυλομάδα ή οι ομάδες , είναι στην ίδια πλευρά του πυρανοζικού δακτυλίου με τον άνθρακα με αριθμό 6:

(Απ: Γ)

13) Στην β-D-φρουκτοφουρανόζη, ποιος από τους παραπάνω αριθμούς ή ομάδες αριθμών, δείχνει τον αριθμό ατόμων άνθρακα των οποίων η υδροξυλομάδα ή οι ομάδες , είναι στην ίδια πλευρά του πυρανοζικού δακτυλίου με τον άνθρακα με αριθμό 6:

(Απ: Γ)

14) Στην β-D-γαλακτοπυρανόζη, ποιος από τους παραπάνω αριθμούς ή ομάδες αριθμών, δείχνει τον αριθμό ατόμων άνθρακα των οποίων η υδροξυλομάδα ή οι ομάδες , είναι στην ίδια πλευρά του πυρανοζικού δακτυλίου με τον άνθρακα με αριθμό 6:

(Απ: Ε)

Οι ακόλουθες πληροφορίες αναφέρονται στις ερωτήσεις   15-18.

Καθένας απ’ τους ακόλουθους δισακχαρίτες παριστάνεται με ένα γράμμα.

Α) β-D-galactopyranosyl-(1→4)α-D-glucopyranose

Β) α-D-glucopyranosyl-(1→2)β-D-fructofuranosite

Γ) α-D-glucopyranosyl-(1→4)α-D-glucopyranose

Δ) α-D-glucopyranosyluronate-(1→3)2-acetamido-2-deoxy-β-D-glucopyranose

Ε) α-D-glucopyranosyl-(1→3)β-D-fructofuranose

15. Ποιος από τους παραπάνω δισακχαρίτες είναι η σακχαρόζη;

(Απ: Β)

16. Ποιος από τους παραπάνω δισακχαρίτες είναι ένα απ’ τα ανωμερή της λακτόζης;

(Απ: Α)

17. Ποιος από τους παραπάνω δισακχαρίτες, όταν συνδέεται με (1→4) γλυκοζιτικούς δεσμούς περιγράφει τη δομή της αμυλόζης;

(Απ: Γ)

18. Ποιος από τους παραπάνω δισακχαρίτες, όταν συνδέεται με (1→4) γλυκοζιτικούς δεσμούς περιγράφει τη δομή του υαλουρονικού οξέος;

(Απ: Δ)

1) Ποια συγκέντρωση NaCl απαιτείται για να παρασκευαστεί ισοτονικό προς το φυσιολογικό ορό (9 g NaCl/L) διάλυμα;

A) 0,05 M   B) 0,1 M  Γ) 0,15 Μ  Δ) 0,2 Μ  Ε) 0,3 Μ

(Απ: Γ)

2. Ποια συγκέντρωση σακχαρόζης (ζάχαρης) απαιτείται για να παρασκευαστεί ισοτονικό προς το φυσιολογικό ορό (9 g NaCl/L) διάλυμα;

A) 0,05 M   B) 0,1 M  Γ) 0,15 Μ  Δ) 0,2 Μ  Ε) 0,3 Μ

(Απ: Ε)

3. Για να παρασκευαστούν 50 ml 0,30 M νιτρικού οξέος (HNO₃) από ένα διάλυμα stock 0,80 Μ απαιτούνται:

Α) 40 ml 0,80 M HNO₃ και 10 ml νερό.    Β) 20 ml 0,80 M HNO₃ και 30 ml νερό.  Γ) 2,0 ml 0,80 M HNO₃ και 48 ml νερό.  Δ) 19 ml 0,80 M HNO₃ και 31 ml νερό.  Ε) 24 ml 0,80 M HNO₃ και 26 ml νερό.

(Απ: Δ)

4. Ποια είναι η molarity ενός διαλύματος ουρίας (NH₂)₂CO  5 % (w/v). Η σχετική μοριακή μάζα της ουρίας M_r = 60.

Α) 0,83 Μ     Β) 1,2 Μ     Γ) 8,3 Μ     Δ) 0,12 Μ     Ε) 5 Μ

(Απ: Α)

5. Μετατρέψτε μια ανάγνωση φασματοφωτομέτρου 47 % διαπερατότητας (transmitance), σε απορρόφηση (absorbance).

A) 0,235     B) 0,34     Γ) 0,43     Δ) 0,47     Ε) 0,74

(Απ: Β)

6. Η βάση αδενίνη έχει συντελεστή γραμμομοριακής απορροφητικότητας (molar absorbance coefficient) ε = 13200 M^-1cm^-1 στα 263 nm. Ποια είναι η γραμμομοριακή (molar) συγκέντρωση ενός διαλύματος αδενίνης όγκου 3 ml το οποίο παρουσιάζει απορροφητικότητα 0,42 στα 263 nm σε κυψελίδα με μήκος διαδρομής φωτός 1 cm;

A) 1,6 x 10^-6 M     B) 3,2 x 10^-6 M     Γ) 6,4 x 10^-6 M    Δ) 1,6 x 10^-5 M    Ε) 3,2 x 10^-5 M

(Απ: Ε)

7. Πόσα μmoles αδενίνης υπάρχουν στην κυψελίδα της προηγούμενης ερώτησης;

Α) 0,096      Β) 0,144      Γ) 0,96      Δ) 1,44      Ε) 14,4

(Απ: Α)

8. Η πρωτεΐνη οξυαιμοσφαιρίνη έχει τις ακόλουθες τιμές συντελεστή γραμμομοριακής απορροφητικότητας:  ε_276nm = 3,44 x 10⁴ M^-1cm^-1    και    ε_415nm = 1,25 x 10⁵ M^-1cm^-1. Αν ένα διάλυμα οξυαιμοσφαιρίνης παρουσιάζει απορρόφηση 0,086 στα 276 nm, ποια είναι η απορρόφηση στα 415 nm;

Α) 0,0156      Β) 0,0313      Γ) 0,156      Δ) 0,313      Ε) 0,624

(Απ: Δ)

9. Ποια είναι η απορρόφηση στα 415 nm, ενός διαλύματος αιμοσφαιρίνης 0,1 % (w/v); Η σχετική μοριακή μάζα της αιμοσφαιρίνης είναι  M_r = 64500 και ο συντελεστής γραμμομοριακής απορροφητικότητας  ε_415nm = 1,25 x 10⁵ M^-1cm^-1. Η μέτρηση γίνεται σε κυψελίδα με μήκος διαδρομής φωτός 1 cm.

Α) 0,194    Β) 0,97    Γ) 1,94    Δ) 9,7    Ε) 19,4

(Απ: Γ)

10. Ποιο είναι το pH ενός ρυθμιστικού διαλύματος, που παρασκευάζεται με ανάμιξη ίσων όγκων 0,1 Μ οξικού οξέος CH₃COOH και 0,05 Μ οξικού νατρίου;  (pK_{a CH3COOH} = 4,76).

Α) 4,16     Β) 4,46     Γ) 4,76     Δ) 5,16     Ε) 5,46

(Απ: Β)

11. Σε μια πειραματική διαδικασία απαιτείται μια συγκέντρωση ερυθροκυττάρων της τάξης 2,5 x 10⁹ κύτταρα/ml. Δεδομένου ότι ο συνολικός όγκος αίματος ενός ενήλικου ατόμου είναι περίπου 5 L, και περίπου 50 % αυτού του όγκου είναι ερυθροκύτταρα, πόσο πρέπει να αραιωθεί ένα δείγμα αίματος ώστε να επιτευχθεί η απαιτούμενη συγκέντρωση. (Ο όγκος ενός ερυθροκυττάρου είναι 0,1 pL).

Α) 1 : 100     Β) 1 : 20     Γ) 1 : 10     Δ) 1 : 5       Ε) 1 : 2

(Απ: Ε)

12. Η ραδιενέργεια συνήθως εκφράζεται με δύο τύπους μονάδων:

Curie (Ci): Η ποσότητα ραδονίου σε ραδιενεργό ισορροπία με 1 g ραδίου, ισοδυναμεί με την ποσότητα ισοτόπου που υφίσταται 3,7 x 10¹⁰ διασπάσεις ανά sec (dps) ή 2,22 x 10¹² διασπάσεις ανά min (dpm).

Becquerel (Bq): Η μονάδα ραδιενέργειας στο SI, που ισοδυναμεί με μία διάσπαση το δευτερόλεπτο: 1 dps.

1 Bq = 2,7 x 10^-11 Ci                      1 Ci = 3,7 x 10¹⁰ Bq

Δύο δείγματα (α) και (β) ραδιενεργού λευκίνης [³Η]Leu, σημάνθηκαν μέχρι τα επίπεδα των 5 Ci/mmol και 20 GBq/mmol αντίστοιχα.  Όσον αφορά στην ειδική ενεργότητα, ποια από τις ακόλουθες προσεγγίσεις είναι αληθής:

Α) Η (α) έχει ∼ 100 φορές την ειδική ενεργότητα της (β)

Β) Η (α) έχει ∼ 10 φορές την ειδική ενεργότητα της (β

Γ) Η (α) έχει περίπου την ίδια ειδική ενεργότητα με τη (β)

Δ) Η (α) έχει ∼ 0,1 φορές την ειδική ενεργότητα της (β)

Ε) Η (α) έχει ∼ 0,01 φορές την ειδική ενεργότητα της (β)

(Απ: Γ)

13. Ένα διάλυμα stock ραδιενεργού [¹⁴C]Leu έχει ειδική ενεργότητα 12,7 GBq. mmol^-1 και ραδιενεργό συγκέντρωση 1,85 MBq. ml^-1. (Η σχετική μοριακή μάζα της λευκίνης είναι Μ_r[Leu] = 131).

Ποιος όγκος του διαλύματος δίνει 10⁵ dpm;

Α) 0,3 μL    Β) 0,6 μL    Γ) 0,9 μL    Δ) 1,2 μL    Ε) 1,5 μL

(Απ:  Γ)

14. Πόσα picomoles λευκίνης από το διάλυμα της προηγούμενης ερώτησης, περιέχονται στον όγκο που δίνει 10⁵ dpm;

Α) 33     Β) 66     Γ) 99     Δ) 132     Ε) 165

(Απ: Δ)

15. Ποιος όγκος από το stock διάλυμα Leu (της ερώτησης 13) πρέπει να αραιωθεί ώστε να πάρουμε 100 ml διαλύματος Leu του οποίου 10 ml δίνουν 5 x 10⁴ dpm;

Α) 0,45 μL     B)0,90 μL     Γ) 4,50  μL     Δ) 9,00 μL     Ε) 18,0 μL

(Απ: Γ)

16. Πόση ποσότητα μη-ραδιενεργού λευκίνης πρέπει να προστεθεί σε διάλυμα της ερώτησης 13, όγκου 100 ml που δίνει 5 x 10⁵ dpm ώστε να προκύψει τελική συγκέντρωση 1 mM;

Α) 1,31 μg     Β) 13,1 μg     Γ) 131,00 μg     Δ) 1,31 mg     E)13,10 mg

(Απ: Ε)

17. Μονόκλωνο DNA μήκους 6870 νουκλεοτιδίων, ελήφθη με εκχύλιση σωματιδίων βακτηριοφάγου, και το διάλυμα που παρασκευάστηκε είχε συγκέντρωση DNA 120 ng . μL^-1. Ένα δείγμα 12 μL από το διάλυμα αυτό, αναμίχτηκε με 5 μL ενός διαλύματος 17μερούς ολιγονουκλεοτιδίου το οποίο είχε συγκέντρωση 2,5 ng. μL^-1. Υπολογίστε τη γραμμομοριακή αναλογία του ολιγονουκλεοτιδίου προς το μεγαλύτερο μονόκλωνο DNA.

Α) 3,5:1     Β) 2,5:1     Γ) 1,5:1     Δ) 1:1,5     Ε) 1:2,5

(Απ: Α)

18. Τα νουκλεοτίδια μπορούν να διαχωριστούν με χρήση δι- διάστατης χρωματογραφίας λεπτής στοιβάδας, σε χρωματογράφημα πολεαιθυλενοϊμίνο (PEI) – κυτταρίνης. Χρησιμοποιώντας αυτή τη διεργασία, [¹⁴C]-ιχνηθετημένο ATP απομονώθηκε από 500 μL ενός αιωρήματος ερυθροκυττάρων που παρείχε 0,0315 cpm ανά κύτταρο από το[¹⁴C]-ATP. Με δεδομένο ότι η μερηθείσα  απόδοση για τον [¹⁴C] ήταν 81 %, η ειδική ραδιο-ενεργότητα του [¹⁴C]-ATP που απόμονώθηκε ήταν 5 pCi/pmol και ο κυτταρικός όγκος ενός ερυθροκυττάρου είναι 0,1 pL, ποια είναι η συγκέντρωση της ATP στα ερυθροκύτταρα αυτά; (1 pCi = 2,22 dpm).

A) 3,5 x 10^-4    Β) 7,0 x 10^-4   Γ) 3,5 x 10^-3   Δ) 7,0 x 10^-3   Ε)3,5 x 10^-2

(Απ: Γ)

19. Η συγκέντρωση αλκοόλης στο πλάσμα ενός οδηγού που εμφάνισε θετικό τεστ εκπνοής, μετρήθηκε με την ακόλουθη μέθοδο που στηρίζεται στην αναγωγή του NAD⁺ από την αιθανόλη. Σε πλάσμα αίματος όγκου 0,1 μL, που αραιώθηκε σε λόγο 1/50 με 0,9 % NaCl, προστέθηκαν 2,6 ml “αντιδρώντος μίγματος”, που περιλαμβάνει όλους τους απαραίτητους παράγοντες για την ολοκλήρωση της αντίδρασης. Η απορρόφηση μετρήθηκε σε φασματοφωτόμετρο στα 340 nm, σε κυψελίδα διαδρομής φωτός 1 cm, και συγκρίθηκε  με εκείνη ενός δείγματος ελέγχου που δεν περιείχε καθόλου αιθανόλη. Οι απορροφήσεις ήταν

δείγμα του οδηγού 0,485      δείγμα ελέγχου 0,341

Με δεδομένο ότο ο συντελεστής γραμμομοριακής απορροφητικότητας για το NADH είναι 6,20 x 10³ M^-1cm^-1, ποιά ήταν η ακριβής συγκέντρωση αλκοόλης σε g/100 ml πλάσματος;

Α) 0,432     Β) 0,139     Γ) 0,235     Δ) 2,35     Ε) 0,144

(Απ Ε)

Πυκνότητα.. ατόμου άνθρακα.

Ο όγκος ενός ατόμου άνθρακα είναι 1,9 x 10^-30 m³ και η ατομική του μάζα 12,000u. Πόση είναι η ακτίνα του ατόμου; Πόση είναι η πυκνότητα του ατόμου; (Απ: 7,6 x 10^-11 m – 1,04 x 10⁴ Kg/m³).

Όγκος ατόμου vs όγκο πυρήνα.

Ο πυρήνας του ατόμου του άνθρακα έχει ακτίνα 280 fm (1fm = 10^-15 m) ενώ η ακτίνα του ατόμου είναι 77 pm (1pm = 10^-12 m). Να υπολογιστούν (α) ο όγκος ενός ατόμου άνθρακα. (β) Ο όγκος του πυρήνα του ατόμου του άνθρακα, (γ) Ο λόγος του όγκου του ατόμου προς τον όγκο του πυρήνα. (Απ: (α) 1,9 x 10^-30 m³ – (β) 9,2 x 10^-38 m³ – (γ) 2 x 10⁷).

Πάχος διαφανούς φύλου χρυσού

Ένα φύλλο χρυσού (με πυκνότητα 19,3 g/cm³) που έχει μάζα 1,93 mg μπορεί να σφυρηλατηθεί περαιτέρω, και να μετατραπεί σε διαφανές στρώμα με επιφάνεια 14,5 cm². (α) Πόσος είναι ο όγκος των 1,93 mg χρυσού; (β) Πόσο είναι το πάχος του διαφανούς στρώματος σε nm; (Απ: (α) 1,00 x 10^-4 cm³ – (β) 69 nm).

Εύρεση πάχους διαμέτρου τριχοειδούς σωλήνα.

Η διάμετρος ενός τριχοειδούς σωλήνα βρέθηκε με τον εξής τρόπο. Ένα καθαρό κομμάτι του σωλήνα είχε μάζα 3,247 g. Όταν διοχετεύτηκε στο σωλήνα υδράργυρος, αυτός κατέλαβε μήκος 2,375 cm, όπως παρατηρήθηκε κάτω από το μικροσκόπιο. Η μάζα του σωλήνα μαζί με τον υδράργυρο ήταν 3,489 g. Η πυκνότητα του υδραργύρου είναι 13,60 g/cm³. Υποθέτοντας ότι η τριχοειδής κοιλότητα είναι ένας ομοιόμορφος κύλινδρος, υπολογίστε την εσωτερική διάμετρο του σωλήνα. (Απ: 0,976 mm ή 0,098 cm περίπου).

Συγκέντρωση SO₂ από ρύπανση στην ατμόσφαιρα.

Παλιότερες εκτιμήσεις υπολόγιζαν ότι 3 x 10⁵ τόνοι (tons) διοξειδίου του θείου SO₂ εισέρχονταν στην ατμόσφαιρα ημερησίως εξαιτίας της καύσης άνθρακα και ορυκτών καυσίμων. Υποθέτοντας (για απλότητα) ομοιόμορφη κατανομή του διοξειδίου του θείου σε όλη την ατμόσφαιρα της Γης, υπολογίστε τη συγκέντρωση του SO₂  σε ppm (w/w). Η μάζα της ατμόσφαιρας είναι 4,5 x 10¹⁵ τόνοι (tons). Κατά μέσο όρο απαιτούνται 40 μέρες για την απομάκρυνση του SO₂ από τη βροχή. (Απ: 6,67 x 10^-5 ppm).

Φθοριωμένο νερό μιας μεγαλούπολης

Έστω ότι τα 7,8 εκατομμύρια των κατοίκων μιας μεγαλούπολης, έχουν μια μέση ημερήσια κατά κεφαλή κατανάλωση νερού, 0,530 m³. Πόσα Kg Φθοριούχου νατρίου NaF, χρειάζονται κάθε χρόνο (1 g NaF περιέχει 0,45 g F) για να δώσουν στο νερό μια περιεκτικότητα 1 ppm σε F; Δίδεται d(H₂O) = 1 g/ml. (Απ: 3330 tn περίπου).

Μίξη κονιοποιημένων ορυκτών

Δύο ξεχωριστά ορυκτά του Μαγγανίου, περιέχουν 40 % (w/w) και 25 % (w/w) Μαγγάνιο [Mn] αντίστοιχα. Πόσα Kg από το κάθε ορυκτό πρέπει να κονιοποιηθούν και να αναμιχθούν ώστε να προκύψουν 100 Kg κονιοποιημένου ορυκτού που περιέχει 35 % (w/w) μαγγάνιο;

(Απ: 66,66 Kg – 33,33 Kg).

Παρασκευή κράματος [Bi – Pb – Sn]

Ένα ευτηκτικό κράμα παρασκευάζεται με τήξη και ανάμιξη 10,6 Kg [Bi], 6,40 Kg [Pb] και 3,00 Kg [Sn]. (α) Ποια είναι η % (w/w) σύσταση στο κράμα. (β) Τι ποσότητα από κάθε μέταλλο απαιτείται για να φτιαχτούν 70 g κράματος; (γ) Τι μάζα κράματος προκύπτει αν χρησιμοποιηθούν 1,9 Kg Sn;

(Απ: 53%,32%,15% – 37,1 g Bi  22,4 g Pb  10,5 g Sn – 12,6 Kg).

Επικασσιτέρωση

Μια ηλεκτρολυτική μέθοδος επικασσιτερώσεως δίνει επίστρωση πάχους 0,762 μm. Πόσα τετραγωνικά μέτρα (m²) μπορούν να επιστρωθούν με 1 Kg κασσιτέρου (Sn) πυκνότητας 7,3 g/cm³;

(Απ: 180 m²).

Δίσκος με τρύπα.

Από ένα κράμα κατασκευάστηκε με μηχανική κατεργασία ένας λείος δίσκος, διαμέτρου 3,15 cm και πάχους 0,45 cm, ενώ στο κέντρο του σχηματίστηκε μια τρύπα διαμέτρου 0,75 cm. Ο δίσκος είχε μάζα 20,2 g. Πόση είναι η πυκνότητα του κράματος;

(Απ: 6,1 g/cm³).

Μέθοδος επαφής για την παραγωγή H₂SO₄.

Το θειικό οξύ (H₂SO₄) παράγεται βιομηχανικά με τη μέθοδο επαφής, σύμφωνα με τις παρακάτω χημικές εξισώσεις (Ι-ΙΙ-ΙΙΙ) των αντιδράσεων:

Ι)    S + O₂ ⇒ SO₂

ΙΙ)    2 SO₂ + O₂ ⇒ 2 SO₃

ΙΙΙ)   SO₃ + H₂O ⇒ H₂SO₄

Για τον σχεδιασμό μιας βιομηχανικής μονάδας θειικού οξέος με ημερήσια δυναμικότητα 2000 τόννων (tn) H₂SO₄ 93,2 % κβ (w/w) υπολογίστε τα εξής:

α) Πόσοι τόννοι καθαρού θείου απαιτούνται ανά ημέρα για τη λειτουργία της μονάδας;

β) Πόσοι τόννοι οξυγόνου απαιτούνται ανά ημέρα;

γ) Πόσοι τόννοι νερού απαιτούνται ανά ημέρα για την αντίδραση ΙΙΙ;

Δίδονται: A_r[S] = 32  Mr[O₂] = 32  M_r[H2O] = 18

(Απ: 608,6  tn S – 304,3 tn – 342,3 tn )