Έχω γράψει πολλές φορές “για τα παιδιά” και την εμπιστοσύνη που πρέπει να τους έχουμε. Η διάθεσή τους και η όρεξη τους είναι το κάτι άλλο.

Η Φωτογραφία που έχετε μπροστά σας είναι η αφίσα για την σχολική γιορτή της επετείου του Πολυτεχνείου. Βλέπετε προσπαθούμε να δώσουμε μια άλλη διάσταση. Κάποιοι είπαν για “υπερπαραγωγή”. Δεν ξέρω αν είναι… θα δείξει και θα δείτε και εσείς. Ήδη έχουμε μια εγγραφή σχετικά με τη προετοιμασία για τη γιορτή. Εκεί φαίνεται ότι εμπλέκονται τέσερεις καθηγητές αλλά και πολλοί μαθητές. Άλλοι σε απαγγελία, άλλοι σε μουσική στο συγκρότημα, άλλοι στο χορευτικό. Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί. Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός μαθητών που δουλέυουν σε παράπλευρες αλλά απαραίτητες εργασίες, χωρίς να είναι στη σκηνή.

Έτσι η Αλεξάνδρα της τρίτης Λυκείου μπόρεσε και βρήκε το χρόνο ανάμεσα στις υποχρεώσεις της, της θετικής κατεύθυνσης και έφτιαξε το βίντεο που θα παίξει στη γιορτή…ενώ έχουμε τα “δρώμενα  επί σκηνής”. Θα το δείτε στη γιορτή.

Η Κορίνα επίσης μπόρεσε και χώρεσε μέσα στο πρόγραμμα της ένα πεντάωρο για να σχεδιάσει αυτή την υπέροχη αφίσα. Δεν ξέρω αν φαίνεται στη φωτογραφία αλλά η λεπτομέρεια είναι φανταστική. Δεν ξέρω πόσοι θα είστε στη γιορτή για να το δείτε, αλλά φρόντισα να το φωτογραφίσω και να σας το δείξω.

Δεν είναι μόνο αυτοί όμως… Υπάρχει κόσμος για τον ήχο, ο Αλέξανδρος αλλά και πολλοί που τρέχουν προσπαθώντας να καλύψουν τα πάντα.

Ποιο είναι το μυστικό; Μα είναι η δική τους γιορτή, και δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό να είναι η καλύτερη. Οι συνάδελφοι που συντονίζουν : η  Ζωή Λιβανού, η Παναγιώτης Κοσμάς, ο Ανδρέας Δάσκας και η Ιωάννα Στεργιοπούλου, παρακολουθούν, χρονομετρούν, δίνουν συμβουλές, προτείνουν και το βασικό συναποφασίζουν το επόμενο βήμα.

Ο καιρός περνάει και εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε. Έμεινε μία βδομάδα. Μια βδομάδα με πολλές πρόβες, δοκιμές, τεστ και ελέγχους… και όλα αυτά για μια ώρα γιορτή… Εγώ θα φροντίσω να ανεβάσω τα βίντεο… μετά…

Τη καλησπέρα μου…

Σήμερα βρέθηκα στη γιορτή των εκπαιδευτικών στο Υπουργείο Παιδείας.Για όποιον βρέθηκε εκεί μπορεί να καταλάβει. Για τους άλλους θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω εγώ τις εικόνες.

Για όσους δεν είναι ενήμεροι έχω ξαναγράψει σχετικά με την εργασία που βραβεύθηκε. Επίσης όλο το υλικό μπορείτε να το δείτε στην ιστοσελίδα που δημιουργήθηκε ειδικά για την εργασία αλλά και σχετική εγγραφή στον ιστότοπο της Σχολής.

Σήμερα έγινε η βράβευση των εργασιών. Και εκεί φάνηκε τι ακριβώς γίνεται στα σχολεία. Βραβεύθηκαν οι 100 πρώτες εργασίες από το σύνολο των 470 που κατατέθηκαν για κρίση, αλλά όλες οι εργασίες που καταέθηκαν για κρίση, είχαν κάποιους καθηγητές με ένα όραμα, μια ιδέα, να προκαλέσουν στους μαθητές τους την περιέργεια και το ενδιαφέρον, να ασχοληθούν με κάτι άλλο, διαφορετικό, καινοτόμο. Μπόρεσαν να εμπνεύσουν τους μαθητές τους και μετά να τους αφήσουν να δημιουργήσουν. Γιατί εκεί είναι το μυστικό. Να μπορέσουν οι μαθητές να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους, να μπορέσουν να δημιουργήσουν, έξω από αναλυτικό πρόγραμμα και ύλη και να δημιουργήσουν κάτι καινούργιο και διαφορετικό.

Όσες φορές το έχουμε κάνει αυτό έχουμε βρεθεί απέναντι σε ευχάριστες εκπλήξεις. Η δημιουργικότητα, η φαντασία και η άλλη άποψη που έχουν οι μαθητές για τα πράγματα βγαίνει μέσα από τις εργασίες τους. Το πιο δύσκολο σημείο είναι να κάνουμε στην άκρη και να μη μιλάμε συνέχεια για να κατευθύνουμε όπως έχουμε συνηθίσει να κάνουμε.

Σήμερα λοιπόν μαζευτήκαμε στην αίθουσα του Υπουργείου Παιδείας και εκεί εκτός από την βράβευση, για εμένα το πιο σημαντικό ήταν η έκθεση αφίσας. Μέσα από τις αφίσες φαινονταν οι εργασίες που είχαν κατατεθεί. Τις φωτογράφισα όλες – εκτός ίσως από μερικές που κάποιοι βιάστηκαν να κατεβάσουν και να τις πάρουν στο σπίτι (λες και ήταν δικές τους).

Να σας δείξω και μερικές φωτό από την εκδήλωση :

Η αφίσα

Η αφίσα της εκδήλωσης

Η αφίσα μας

Κάποιες αφίσες από εργασίες που βραβεύθηκαν.

Η αίθουσα με την κ. Φαϊτάκη στο βήμα.

Η ομάδα μπροστά στην αφίσα

Οι κυρίες της ομάδας περιχαρείς με τα βραβεία ανά χείρας.

Οι αφίσες, μόλις τις επεξεργαστώ ως προς το μέγεθος, θα γίνουν ταινιάκι και θα ανεβούν. Η αλήθεια είναι ότι στην προσπάθειά μου να τις φωτογραφίσω όλες, κάποιες βγήκαν θολές αλλά σε γενικές γραμμές αναγνώσιμες. Οπότε όλοι θα μπορέσετε να πάρετε ιδέες.

Είναι σημαντικό να πάρετε ιδέες γιατί είναι πολύ πιθανόν στο σχολείο σας να έχετε ήδη κάνει κάποιες εργασίες ή να μπορείτε να κάνετε. Το μυστικό είναι να ξεσηκώσετε και να εμπνεύσετε τους μαθητές σας. Τα άλλα θα έρθουν μόνα τους.

Στην επίσημη ιστοσελίδα μπορείτε να δείτε τις περυσινές εργασίες. Υποθέτω ότι πολύ σύντομα θα υπάρξουν και οι φετεινές. Ιδέες και όρεξη να έχετε.

Τη καλησπέρα μου…

Πολλές φορές έχει δημιουργηθεί η ανάγκη να δώσουμε στους μαθητές μας κάτι διαφορετικό και χρήσιμο. Ο λόγος είναι ότι η “παραδοσιακή εκπαίδευση” κουράζει τους μαθητές. Ψάχνουμε να βρόυμε το τρόπο να τους παρακινήσουμε και να τους κάνουμε συμμέτοχους στη διαδικασία της μάθησης.

Μια τέτοια διαδικασία που πολύ μου αρέσει και προσπαθώ να επαναλαμβάνω κάθε χρόνο, είναι ο περίπατος στη Πλάκα. Έχω γράψει και πέρυσι για αυτό και μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό άρθρο ΕΔΩ.

Φέτος το εμπλούτισα λίγο περισσότερο και έβαλα… το ναό του Πασειδώνα, τους στύλους του Ολυμπίου Διός και την Πύλη του Αδριανού.  Φαινομενικά άσχετα κομμάτια (κυρίως ο ναός του Πασειδώνα) αλλά προσπάθησα να τους βάλω λιγάκι στην “λογική” των Αρχαίων Ελλήνων με τις ισορροπίες ανάμεσα στους Θεούς και την πολιτική τους να τα έχουν με όλους καλά. Σχολιάστηκε το μέγεθος του ναού του Ολυμπίου Διός που ποτέ δεν τέλειωσε, το ότι ο ναός του Πασειδώνα τελείωσε πολύ πιο γρήγορα από τον Παρθενώνα μια και ήταν ο θεός των θαλασσών και η Αθήνα ήταν ναυτική δύναμη. Περπατήσαμε στην Αρεοπαγίτου, και μιλήσαμε για τις χορηγίες και την οδό Τριπόδων. Σχολιάσαμε τη σημασία τους, τόσο στην δημιουργία των έργων που παίζονταν στο Θέατρο του Διονύσου, όσο και στην μόρφωση των Αθηναίων, μια και δεν υπήρχε εισιτήριο για την παράσταση. Σχολιάσαμε την σημασία του Περιπάτου, για τους Αθηναίους και την σύνδεση της Αρχαίας αγοράς με το θέατρο του Διονύσου.

Φεύγοντας από το θέατρο, περάσαμε από το Ωδείο του Περικλέους, και μιλήσαμε για την ιστορία του Άγιου Γεωργίου του Αλεξανδρινού αλλά και για το γεγονός ότι ο Άγιος εμφανίζεται σαν Άραβας, διαφορετικός από ότι τον γνωρίζουμε με το άσπρο του άλογο. Ανεβήκαμε στα Αναφιώτικα, όπου σχολιάστηκε γιατί δημιουργήθηκαν, από ποιούς και πότε.  Ανεβαίνοντας στον εξώστη είδαμε όλη την Αθήνα.

Στην συνέχεια κατεβήκαμε προς την οικία Κλεάνθους, την οποία πρέπει να ομολογήσω ότι “τη χάσαμε” μια και περάσαμε την οδό Θόλου και δεν το πήρα χαμπάρι. Μετά φτάσαμε στην Ρωμαϊκή Αγορά και τους Αέρηδες όπου μιλήσαμε σχετικά και τέλος καταλήξαμε στην Πλατεία μπροστά από την Μητρόπολη, όπου μάθαμε την ιστορία της.  Μιλήσαμε και για το Μοναστηράκι και τον Ηριδανό.

Γιατί τα έγραψα τόσο αναλυτικά σήμερα; Ήθελα απλά να δείξω τον τρόπο που μπορεί κάποιος να οργανώσει μια τέτοια έξοδο. Απαιτείται άσκηση επί χάρτου αλλά και επι τόπου επίσκεψη. Ο περίπατος κράτησε 2 ώρες και φυσικά δεν ήταν και πολύ ενθουσιασμένοι με τον περίπατο… Υπήρχε μουρμούρα με το περπάτημα… αλλά αντέξανε.

Οι εργασίες που έπρεπε να παρουσιαστούν, δεν θα μπορούσα να τις χαρακτηρίσω σαν υποδείγματα ερευνητικής εργασίας, αλλά όλοι δουλέψανε, και στην ανάγνωση επι τόπου, των σημειώσεων, γενικά υπήρχε ενδιαφέρον στο κοινό.

Σαν ιδέα πάντως δεν είναι μοναδική… Είναι πολλά μέρη γύρω από κάθε σχολείο που οι μαθητές δεν ξέρουν τι είναι. Θα μπορούσαν με την κατάλληλη προετοιμασία, να μάθουν για τον χώρο που ζουν. Πως είπατε; Πατριδογνωσία; Ακριβώς. Πατριδογνωσία αλλά στο Λύκειο. Κάποτε στα σχολικά βιβλία, υπήρχε η πατριδογνωσία με εικόνες από βουνά του χωριού, την Εκκλησιά και άλλα τέτοια ειδυλλιακά και όμορφα. Η αλήθεια είναι ότι έχει περάσει πολυς χρόνος από τότε και σαφώς δεν ξέρω πια τι υπάρχει στα σχολικά βιβλία. Αλλά ξέρω ότι γύρω μας υπάρχουν πάρα πολλά μέρη που δεν ξέρουμε εμείς, πολύ περισσότερο οι μαθητές μας.

Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε…Για παράδειγμα στην Οργανική Χημεία της Β’ Λυκείου, τα θέματα γενικού ενδιαφέροντος δεν τα παρουσιάζω εγώ, αλλά οι μαθητές με την μορφή εργασίας. Η πρόκληση είναι να μη “αντιγράψουν” το σχολικό βιβλίο.  Έτσι για το πετρέλειο, η πρόκληση είναι να γράψουν κάτι διαφορετικό… και γράψανε. Γράψανε για την πολιτική σημασία του πετρελαίου, για την οικολογική σημασία και επικινδυνότητα του, για την εξάρτηση της καθημερινής ζωής και της οικονομίας από το πετρέλαιο. Έτσι εγώ έκανα μια μικρή εισαγωγή, με τα κύρια σημεία από το σχολικό βιβλίο και μετά αναλάβανε οι μαθητές, και τα είχε όλα, παρουσίαση, βίντεο κείμενο… τα πάντα. Το επόμενο θέμα είναι καυσαέρια και καταλύτες… αλλά το ζητούμενο – πάλι – είναι άλλο. Εναλλακτικοί κινητήρες, υβριδικά αυτοκίνητα, περιστροφικοί κινητήρες, ηλεκτρικοί κινητήρες. Πως να γίνει. Σε αυτό το κόσμο θα ζήσουν αυτοί οι σημερινοί μαθητές. Να μη ξέρουν τι είναι αυτά που βλέπουν ή χρησιμοποιούν; Πάλι θα κάνω μια μικρή αναφορά, σε αυτά που μάθαμε να χρησιμοποιούμε εμείς – δηλαδή τους κινητήρες εσωτερικής καύσης – και μετά πάλι ο λόγος στους μαθητές.

Για να δούμε τι άλλο μπορούμε να σκεφτούμε….

Ένας διαγωνισμός εργαστηριακών ασκήσεων… τι σας λέει σαν ιδέα; Αυτό δεν είναι δικό μας αλλά εμείς πήγαμε επισκέπτες και ειδαμε. Τι; Θα σας τα μεταφέρει – δικην δημοσιογράφου – η βιολόγος της Σχολής μας Βάλια Κορόζη…

Τα μεταφέρω “ως έχουν” :

“Πολύ συχνά έχουμε αναφερθεί  στη χαρά της δημιουργικής εκπαίδευσης,!!

Σήμερα 12 Οκτωβρίου 2012, στο Ε.Κ.Φ.Ε. Αιγάλεω, στο σχολικό συγκρότημα του 6^ου Γενικού Λυκείου Αιγάλεω  είχαμε την ευκαιρία να δούμε και τα αποτελέσματά της.

Η κ. Στεργιοπούλου και η κ. Κορόζη παρευρέθηκαν στους 7^ους Πανελλήνιους Αγώνες Κατασκευών και Πειραμάτων Φυσικών με θέμα : «Ξεπερνώντας τα σύνορα στη διδασκαλία των Φυσικών Επιστημών»

Η εκδήλωση οργανώθηκε  από το Εργαστηριακό Κέντρο Φυσικών Επιστημών (Ε.Κ.Φ.Ε.) Αιγάλεω και την Ελληνική Συντονιστική Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Προγράμματος «Οι Φυσικές Επιστήμες στο Προσκήνιο – Ευρώπη» (Science on Stage – Europe). Περιλαμβάνει έκθεση με 65 εργασίες από 45 ομάδες, αποτελούμενες από 188 μαθητές και 67 εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (κατασκευές, πειράματα, προσομοιώσεις, video, cd-rom, λογισμικά και θεατρικές παραστάσεις). Οι αγωνιζόμενοι προέρχονται από πολλές  πόλεις όλης της Ελλάδας.

Η εμπειρία ήταν πολύ συγκινητική και ενδιαφέρουσα αφού ήταν από εκείνες τις φορές που μικροί και μεγαλύτεροι μαθητές υποστήριζαν με ένα τεράστιο χαμόγελο και με μεγάλο πάθος τις δουλειές τους δίπλα στους πραγματικά περήφανους -και με το δίκιο τους -καθηγητές τους……

Για μία ακόμη φορά συνειδητοποιήσαμε ότι οι μαθητές μας είναι ικανοί να γίνονται μικροί επιστήμονες και ερευνητές αρκεί να έχουν τα αντίστοιχα ερεθίσματα  και ότι οι Φυσικές Επιστήμες δεν διδάσκονται μόνο αλλά «βιώνονται»!!!

Μακάρι να δίνουμε συνεχώς τέτοιες ευκαιρίες στους μαθητές μας …….”

Νομίζω ότι δεν έχω να συμπληρώσω κάτι στο παραπάνω κείμενο.

Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει κανείς….χμ!!! Υπομονή τα καλύτερα έρχονται. Για παράδειγμα αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, μια μεγάλη ομάδα μαθητών μας παρακολουθεί την ταινία : “Ο Θεός αγαπά το χαβιάρι” γιατί την Τετάρτη θα έχουμε συζήτηση με το σκηνοθέτη στη Σχολή. Βλέπετε ότι τελικά υπάρχουν πολλές μορφές εκπαίδευσης… Θα έχετε ενημέρωση…

Μέχρι τότε… τη καλησπέρα μου.

Προχθές είχε γιορτή στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών. Ήταν η Βραδυά του Ερευνητή. Μια βραδυά όπου το ίδρυμα ήταν ανοικτό  στο κοινό και όλοι μπορούσαμε να δούμε πως λειτουργεί ένα ερευνητικό κέντρο.

Είπαμε τρεις συνάδελφοι…να ξεσηκώσουμε τα “παιδιά” Παρασκευή βράδυ να πάμε στο ΕΙΕ και να δούμε τις εκθέσεις. Εκεί παρατηρήσαμε ότι σε  κάποια παιδιά…”γυάλιζε”  το μάτι τους. Τους άρεσε η ιδέα…οπότε νάμαστε Παρασκευή στις 8.00 μπροστά στο Ίδρυμα. Και εκεί αποκαλύφθηκε όλη η μαγεία της νιότης. Η φυσική περιέργεια του να ρωτήσεις : Τι είναι αυτό, τι κάνει, πως έγινε, γιατί έγινε και όλες εκείνες οι ερωτήσεις που είναι φυσιολογικές σε κάθε νέο άνθρωπο και συνήθως καταπνίγονται στη καθημερινότητα του σχολείου. Και μια  και μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, μπορείτε να το δείτε στην έκφραση των παιδιών όταν ακούνε τον ομιλητή στο περίπτερο που είχε το αγωνιστικό αυτικινητο που έφτιαξαν οι μηχανολόγοι φοιτητές της Θεσσαλονίκης – αν κατάλαβα καλά..

Και μετά μπήκαμε στη βιβλιοθήκη και είδαμε τι σημαίνει βιβλιοθήκη ερευνητικού κέντρου. Εντυπωσιακή σε μέγεθος και όγκο βιβλίων. Χάρτινων βιβλίων γιατί υπήρχαν και τα άλλα τα ψηφιακά.  Αυτό το μάθαμε στο Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης. Και πήγαμε στα άδυτα του ΕΙΕ. Δύσκολα περιγράφεται αυτό που είδαμε. Η απλοϊκή θεώρηση ήταν μερικές ντουλάπες με κλιματισμό. Η ουσία όμως είναι ότι είδαμε τις κεντρικές “αποθήκες” της πληροφορίας και της γνώσης στην Ελλάδα. Με βάση το ξεναγό μας όλα τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, περνανε από το Εθνικό Ίδρυμα, πριν πάνε οπουδήποτε στο κόσμο. Αλλά και αντίστροφα. Και το ΕΙΕ φροντίζει να είναι παντα εκεί και να φροντίζει ώστε αυτή η επικονωνία να είναι πάντα διαθέσιμη. Στο “πόλεμο των γνώσεων” ανάμεσα στα ιδρύματα η πληροφορία πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμη και δεν πρέπει για κανένα λόγο να διακόπτεται.

Και πάλι μια φωτό από την επίσκεψη…

Ο χώρος σίγουρα είχε πολλά να δεις και όπως και να το πούμε ένα απόγευμα είναι λίγο. Μας δόθηκε η ευκαιρία και μπήκαμε και σε ερευνητικά εργαστήρια βιολογίας. Όπου μας ξενάγησαν στους βασικούς μηχανισμούς της έρευνας… μια και δεν νομίζω ότι θα μπορούσαμε να καταλάβουμε περισσότερα. Μπορείτε να δείτε και πάλι μια φωτό.

Στη συνέχεια η ομάδα ενισχύθηκε με την τρίτη Λυκείου. Δυστυχώς δεν μπορούσαμε να επαναλάβουμε την ξενάγηση και έτσι αρκεστήκαμε σε κάποια πειράματα υπεραγωγιμότητας με υπεραγώγιμους μαγνήτες και ένα τραινάκι να κινείται πάνω σε μαγνητικό πεδίο, χωρίς τριβές (κυριολεκτικά) και να παίρνει ώθηση από ένα μικρό σπρώξιμο με το χέρι μας. Αυτό ήταν αρκετό να αρχίσει να κινείται “ασταμάτητα” μέχρι να ζεσταθεί. Εντυπωσιακό. Και η ομάδα όλη σχεδόν… παρακολουθεί.

Είναι μάλλον βέβαιο ότι αυτή τη Παρασκευή βράδυ θα τη θυμούνται τα παιδιά που ήρθαν. Σίγουρα τους έδωσε ερεθίσματα, για την έρευνα, για το πως γίνεται, που γίνεται και τι σημαίνει. Ίσως τους δημιούργησε και την επιθυμία να βρεθούν κάποτε και αυτοί σε εκείνα τα εργαστήρια.

Η δική μου άποψη είναι πως άξιζε κάθε λεπτό της Παρασκευής αυτή η επίσκεψη. Και αν μπορώ να ερμηνεύσω τις συμπεριφορές των παιδιών πρέπει να το ευχαριστήθηκαν και αυτά.  Την εκδήλωση τη μάθαμε τυχαία μέσα από προσωπικά κανάλια επικοινωνίας. Και δεν μπορώ να σκεφτώ πόσο καλό θα ήταν να είχαν αυτή τη δυνατότητα και άλλοι μαθητές. Καλό θα ήταν λοιπόν τέτοιες εκδηλώσεις να γίνονται ευρύτερα γνωστές. Πάντως απ΄ότι κατάλαβα γίνεται κάθε χρόνο, οπότε όσοι το χάσατε φέτος…κρατείστε μια σημείωση για του χρόνου.

Για μια ακόμα φορά γίνεται – τουλάχιστον για εμένα αλλά και τις δύο συναδέλφους που είμασταν μαζί – ότι η εκπαιδευση δεν γίνεται μόνο μέσα στη τάξη. Υπάρχουν πολλοί τρόποι.

Τη καλησπέρα μου…

Η Κική Δημουλά ακαδημαϊκός και ποιήτρια έχει πολλές φροές γράψει για την  φωτογραφία. Το κείμενο που ακολουθεί, μπορεί μέσα σε δυο γραμμές να δώσει μια πλήρη άποψη γα τη φωτογραφία.

Βρέθηκα σήμερα στην έκθεση φωτογραφίας των μαθητών της σχολής PRAGMA. Παλιά μου αγαπημένη η φωτογραφία, την οποία ακόμα, μέσα στις δυνατότητες του καθημερινού τρεξίματος εξακολουθώ να υπηρετώ. Πήγα λοιπόν να δω με μια νέα ματιά, πιό ώριμη πλέον τι γίνεται σήμερα στη φωτογραφία.

Στην έκθση συμμετείχαν δύο φετεινοί μαθητές της σχολής και δύο απόφοιτοι. Αυτή η συμμετοχή ήταν η αφορμή. Ο λόγος ήταν η φωτογραφία.

Εντυπωσιακές φωτογραφίες, από στιγμές καθημερινές. Σχήματα που καθημερινά προσπερνάμε και δεν βλέπουμε, όμως μπορεί να τα δει ο φωτογράφος. Το άλλο μάτι που διαθέτει την ευαισθησία και τη διαφορετική άποψη. Και να κόψει εκείνο το κομμάτι από την γενικότητα που  μας περιβάλλει και να δημιουργήσει μια καταγραφή μοναδική.

Αρκετές φορές έχω γράψει για τη φωτό…Η φωτηγραφία είναι μια στιγμή που έζησες και μπορείς να μοιραστείς με τους φίλους σου. Ο φωτογράφος δεν ζει τη στιγμή για να τη μοιραστεί με όλο το κόσμο. Ο φωτογράφος καταγράφει το παρόν και δημιουργεί τις μνήμες του μέλλοντος… και άλλα…

Όμως στην έκθεση ήταν και πολύς κόσμος… πάρα πολύς κόσμος… και πάρα πολλοί μαθητές της Σχολής. Και αυτό ήταν κάτι σημαντικό. Ήρθαν να δούν τη δουλειά των συμμαθητών τους, τιμώντας τους με την παρουσία τους. Εμένα όμως μου έδειξε πόσα λίγα γνωρίζω για τους μαθητές μου και τα ενδιαφέροντά τους.  Πόσο λίγα γνωρίζουμε για τις ευαισθησίες τους και τη ζωή τους έξω από το σχολείο.

Μου άρεσε αυτή η παρέα που είδα, πρόσωπα γελαστά και χαρούμενα, να ευχαριστιούνται που είναι μαζί… τόσο που δεν άντεξα και…τα έβγαλα φωτογραφία….

Όλο το fan club. Αλλά και η έκθεση ήταν με πάρα πολύ κόσμο. Άπειρο κόσμο.Μπορείτε να έχετε μια άποψη για το πως κλείνει  ένας πεζόδρομος από τη παρακάτω φωτογραφία…

Αλλά δεν έφτανε αυτό. Έπρεπε να πάρουμε μια συνέντευξη από τους δημιουργούς… Έτσι και έγινε αλλά έγινε σε δύο δόσεις…Η Έλλη (2014) ο Ορέστης (2007) και ο Κωστής (1992)  (στη παρένθεση το έτος της αποφοίτησης) μαζί και η Κατερίνα (2013) μόνη της (γιατί ήρθε αργότερα) απάντησαν σε μια σειρά ερωτήσεις. Η ηχογράφηση δεν είναι η καλύτερη γιατί έγινε σε ανοικτό χώρο με πάρα πολύ κόσμο γύρω. Όμως ακούγεται μάλλον καλά, οπότε μπορείτε να την απολαύσετε.

Η Κατερίνα.

Ο Ορέστης, η Έλλη και ο Κωστής.

Καλό βράδυ

Το Φεβρουάριο εξαγγέλθηκε από το Υπουργείο Παιδείας η δράση : «Θεσμός αριστείας και ανάδειξη καλών πρακτικών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση» που θεσπίστηκε το 2010 από το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

Από την αρχική σελίδα της ιστοσελίδας αντιγράφω :

Στόχος της δράσης είναι η αξιοποίηση της καινοτομίας και της δημιουργικότητας που αναπτύσσεται στα σχολεία, ως βάση για τον εμπλουτισμό και την ενδυνάμωση του εκπαιδευτικού έργου μέσα από την επιβράβευση και την δημόσια ανάδειξη «βέλτιστων πρακτικών» της μαθησιακής διαδικασίας. Η δράση αποτελεί μία πρωτοβουλία που επιχειρεί να ανοίξει το δρόμο σε ένα σχολείο που επιδιώκει τη συνεχή βελτίωση, την αλλαγή, την πολυμορφία καθώς και σε μηχανισμούς συνεχούς ανατροφοδότησης και υποστήριξης της επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών. Οι καλές πρακτικές, όπως θα αναδεικνύονται μέσα από την διαδικασία αυτής της δράσης και τη μελλοντική της εφαρμογή κατά τις επόμενες σχολικές χρονιές, θα αναρτώνται στον ιστότοπο «Αριστεία και Καινοτομία» του ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ Δ.Β.Μ.Θ. (αποθετήριο καλών πρακτικών), που θα αποτελεί στο εξής μία δεξαμενή άντλησης ιδεών για όλους τους ενδιαφερόμενους.

Σε αυτό το διαγωνισμό πήραμε μέρος καταθέτοντας την εργασία που έγινε κατά το σχολικό έτος 2010 – 2011 τότε που είσασταν στην Α’ Λυκείου και είχε σαν αντικείμενο με βάση το τίτλο της εργασίας : ” Η ΓΕΩΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΕΝΟΣ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΒΙΟΤΟΠΩΝ ”

Το υλικό πουπροέκυψε από αυτή την εργασία αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα :

Η Ελληνογαλλικη Σχολη Αγιας Παρασκευης Ευγενιος Ντελακρουα στη Σικελια

όπου υπάρχει το πλήρες υλικό και στο συνδευτικό βίντεο από την εκδήλωση.

Αυτή η εργασία βραβεύθηκε και βγήκε ΤΡΙΤΗ σε ένα σύνολο 470 εργασιών από όλη την Ελλάδα, με βαθμό 358 με άριστα το 360 ισοψηφίσασα με άλλες δύο εργασίες.

Αξίζει να διαβάσουμε τα σχόλια του αξιολογητή :

Ένα άκρως ενδιαφέροντος καινοτόμο  σχέδιο εργασίας που αρχικά μας προκαλεί η επιλογή του θέματος: «Η γεωμορφολογία ενός τόπου και η επίδραση των γεωλογικών αλλαγών στη ζωή των κατοίκων και την οικολογία των βιοτόπων».  Με την ολοκλήρωση της μελέτης της ερευνητικής εργασίας διαπιστώσαμε, ότι εκπαιδευτικοί και μαθητές συνεργάστηκαν και έφεραν εις πέρας μία εξαιρετική δουλειά που αξίζει κανείς να την μελετήσει , για να δει  πως πραγματικά γίνεται μία ερευνητική εργασία και πια στάδια οφείλει κανείς να ακολουθήσει για να πραγματοποιηθεί. Οι εκπαιδευτικοί  ως συνεργάτες και συντονιστές διευκολύνουν τους μαθητές να γίνουν μικροί ερευνητές, κατευθύνοντας τους με το πιο σωστό τρόπο.
Επιδιώκεται  όχι μόνο η ανάπτυξη γλωσσικών δεξιοτήτων αλλά και η ανάπτυξη  πολιτισμικών,  διαπολιτισμικών και κοινωνικών δεξιοτήτων με τη συμμετοχή των  μαθητών σε ομαδοσυνεργατικές δραστηριότητες μέσα από τις οποίες αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες γίνονται ερευνητές  και μαθαίνουν να σέβονται την διαφορετικότητα του άλλου.
Η χρήση των Νέων  Τεχνολογιών  και το διαδίκτυο διευκολύνει  την ενεργό συμμετοχή των μαθητών και προάγει τη διερευνητική μάθηση. Αυτό αναδεικνύεται μέσα από τα πολύ πλούσια σε υλικό αρχεία (Εικόνα, βίντεο, κείμενο και στις δύο γλώσσες Ελληνικά και Γαλλικά ).
Έχουν  σχεδιαστεί  εξαιρετικά  όλες οι καινοτόμες  παιδαγωγικές δράσεις καιαξίζει να αναφέρουμε τα εξής:
Ως μεθοδολογικές προσεγγίσεις κατά τη διάρκεια του προγράμματος χρησιμοποιήθηκαν η έρευνα πεδίου (μέθοδος project) και η  έρευνα δράσης.
Το πρόγραμμα αναπτύχθηκε σε τέσσερεις άξονες (1.Γεωλογικη ιστορία ενός τόπου – ιστορική μελέτη. 2. Ένα  γεωλογικό φαινόμενο σήμερα. 3. Μελέτη τοπίου 4. Πετρώματα – ορυκτά – απολιθώματα). Στον κάθε άξονα περιλαμβάνεται ένα μικρό απόσπασμα από τις εργασίες των μαθητών σε κάθε δε τμήμα της εργασίας υπάρχει επίσης διαθέσιμο και το υλικό της παρουσίασης – power point.
Επίσης είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι ήταν η πρώτη φορά που μαθητές διαφορετικής νοοτροπίας και λογικής μέσα στον ίδιο χώρο μπόρεσαν να υποσκελίσουν τις διαφορετικότητές τους και να συνεργαστούν αρμονικά σε πολύ μεγάλες ομάδες με συγκεκριμένο έργο η κάθε μία  για την πραγματοποίηση ενός κοινού στόχου αλλά  και
εκπαιδευτικοί με διαφορετικό υπόβαθρο κατάφεραν να συνεργαστούν για τον κοινό στόχο και μάλιστα να κερδίσουν την εμπειρία ο ένας του άλλου από τα διαφορετικά εκπαιδευτικά συστήματα.

Μια τέτοια εξαιρετική διάκριση είναι άξια συγχαρητηρίων σε όλους όσους εργάστηκαν για την ολοκλήρωση της εργασίας. Τότε από τους μαθητές στο πρόγραμμα πήραν μέρος οι 30 μαθητές του τμήματος Α₁ Λυκείου του Ελληνικού τμήματος και οι 28 μαθητές του τμήματος 3₁ International του Γαλλικού τμήματος του σχολικού έτους 2010  2011. Οι καθηγητές που συντόνισαν την εργασία  ήταν η κ. Κορόζη  από τον Ελληνικό τομέα και η κ. Σακαρίδου από τον Γαλλικό τομέα. Στην εργασία συμμετείχε και ο κ. Αλισαβάκης ( υπεύθυνος πολυμέσων ). Την εκπαιδευτική εκδρομή στη Σικελία συνόδευσε και ο κ. Τζιώτης.

Η βράβευση θα ολοκληρωθεί με κεντρική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο Υπουτργείο Παιδείας, μέσα στο 2012.

Και πάλι συγχαρητήρια σε όλους.

Χθες ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα από τον πρώτο διαγωνισμό που συμμετείχαμε σαν τμήμα. Σε αυτό το διαγωνισμό διαγωνιστήκαμε για τη σφραγίδα καλής διδακτικής  πρακτικής από το πρόγραμμα MATHISI 2.0 που τρέχει υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η πρόταση που καταθέσαμε για κρίση  ήταν το blog και η δημοσιογραφική ομάδα του τμήματος.

Από την αξιολόγηση των 92 εργασιών, αποσπάσαμε τον χαρακτηρισμό της ειδικής μνείας της εργασίας, που σημαίνει ότι είναι μια δραστηριότητα με προοπτικές, και μπορεί να εξελιχθεί.

Ακολουθεί η αίτηση – πρόταση που υπέβαλα για την επιτροπή κρίσης.

Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΑΞΗΣ

ΚΑΙ ΤΟ BLOG

Εισαγωγή

Τα blogs  ανήκουν στα διαδικτυακά εργαλεία δεύτερης γενιάς. Δηλαδή ανήκουν στα εργαλεία του WEB 2.0, τη μετεξέλιξη του διαδικτύου που θέλει τον χρήστη όχι παθητικό αναγνώστη αλλά ενεργό και δημιουργικό, να παράγει πρωτογενές, καινούργιο υλικό, το οποίο μοιράζεται με όλο τον κόσμο μέσα από το διαδίκτυο.

Πάνω σε αυτή τη λογική, το blog μπορεί να βοηθήσει την εκπαιδευτική διαδικασία, βάζοντας τον μαθητή σε πρώτο πλάνο. Μπορεί να βοηθήσει τον μαθητή από παθητικό ακροατή να γίνει ενεργός, αλληλεπιδραστικός και δημιουργικός, όπως πρεσβεύουν οι σύγχρονες παιδαγωγικές και εκπαιδευτικές πρακτικές.

Χρησιμοποιώντας το blog στην τάξη, δίνουμε στους μαθητές μας τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν τις νέες τεχνολογίες. Τους δίνουμε τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν με όλο τον κόσμο, να μαζέψουν πληροφορίες, να ανταλλάξουν απόψεις και εμπειρίες. Μέσα από αυτή την διαδικασία, οι μαθητές μετατρέπουν τη πληροφορία σε γνώση. Μαθαίνουν να επεξεργάζονται τον τεράστιο όγκο πληροφοριών, που τους παρέχει το διαδίκτυο, για να επιλέξουν αυτή που χρειάζονται, βελτιώνοντας με αυτό τον τρόπο την ικανότητα τους να αξιολογούν δεδομένα αυξάνοντας τη κριτική τους σκέψη. Με την συγγραφή των κειμένων, μαθαίνουν στη σωστή χρήση του γραπτού λόγου. Αποκτούν δεξιότητες χειρισμού των ηλεκτρονικών  μέσων, που είναι εξαιρετικά χρήσιμες στη καθημερινή πρακτική.

Δίνεται η δυνατότητα σε όλους τους μαθητές να γράψουν και να πουν την άποψη τους, σε θέματα που τους απασχολούν. Ακόμα και οι πιο ντροπαλοί μαθητές έχουν βήμα λόγου διαθέσιμο, για να μπορέσουν να εκφραστούν. Η συμμετοχή των μαθητών στο blog ενισχύει την ομαδικότητα και το πνεύμα συνεργασίας μεταξύ τους.

Η ανάδραση που προκύπτει από το κοινό μέσα από τα σχόλια, βοηθάει τους μαθητές να αξιολογούν την εργασία τους, δίνοντας τους με αυτό τον τρόπο την δυνατότητα, να βελτιώνουν συνεχώς τον τρόπο γραφής τους.

Η δημόσια ανάρτηση των εγγραφών, τους βοηθάει να αντιμετωπίζουν με υπευθυνότητα τον κόσμο που θα διαβάσει ό, τι αυτοί έχουν γράψει. Μέσα από τις εγγραφές τους μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν το διαδίκτυο με σεβασμό και υπευθυνότητα.

Τέλος το blog, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μέσο επικοινωνίας, τόσο μεταξύ των μελών που συμμετέχουν σε αυτό, όσο και μεταξύ των συγγραφέων με όλο τον κόσμο.

Η πράξη

Έχοντας ένα τόσο πολύμορφο και χρήσιμο εργαλείο διαθέσιμο, προβληματίστηκα στο τρόπο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί στη διδακτική πρακτική.

Η χρήση του ιστολογίου, χρησιμοποιεί τη πειραματική πρακτική της δοκιμής – σφάλματος μια κάθε τμήμα και κάθε σχολική χρονιά είναι διαφορετική και δεν υπάρχει ένας ενιαίος τρόπος χρήσης και εφαρμογής του. Εφαρμόζουμε μια πρακτική η οποία προσαρμόζεται ανάλογα με την ανάδραση που έχουμε.

Ξεκίνησα από το τμήμα στο οποίο είμαι υπεύθυνος καθηγητής. Θεωρώντας ότι ο ρόλος μου είναι  κάτι πολύ περισσότερο από το να «προσέχω τις απουσίες» και να «μαζεύω τα δικαιολογητικά», προσπάθησα να βάλω το blog μέσα στη τάξη. Ενημέρωσα σχετικά την Διευθύντρια μου και πήρα το ΟΚ για να προχωρήσω.

Ενημέρωσα τους μαθητές για το blog και τους εξήγησα τις αρχικές σκέψεις. Πήρα την έγκρισή τους ότι «θα τους ενδιέφερε κάτι τέτοιο» και προχώρησα. Έπρεπε  να  βρω συνεργάτες. Διερεύνησα τη πρόθεση συμμετοχής σε μια δημοσιογραφική ομάδα, και δήλωσαν τρεις μαθητές οι οποίοι και αποτέλεσαν την ομάδα. Έτσι η Αλεξάνδρα, η Ανδριανή και η Χριστίνα,  έγιναν η δημοσιογραφική ομάδα της τάξης. Αμέσως μετά ανακοινώθηκε η δημιουργία της στους συναδέλφους, και τους ζητήθηκε όποτε υπήρχε ανάγκη να τη διευκολύνουν στο έργο της. Από την άλλη μεριά, η Αλεξάνδρα, η Ανδριανή και η Χριστίνα, κάθε πρωί εκτός από βιβλία και στυλό, στην τσάντα τους βάζανε και το δημοσιογραφικό μαγνητόφωνο πολύτιμο εργαλείο «για κάθε δημοσιογράφο». Για την φωτογραφική κάλυψη χρησιμοποίησα το κινητό μου μια και οι μαθητές δεν επιτρέπεται να έχουν κινητά στο σχολείο. Ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε αλλά είχαμε ένα πρόβλημα. Δεν είχαμε «στέγη». Επιλέχτηκε το σχολικό δίκτυο και αξιοποίησα το προσωπικό blog που προσφέρει το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο σε κάθε εκπαιδευτικό, μια και  ακόμα  δεν προβλέπεται blog για τμήμα.  Έτσι  δημιουργήθηκε το : ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΩΡΙΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΧΩΡΙΣ ΘΕΑ μεταφράζοντας τη ρήση : “School with no students, is a window with no view”. Ενημερώθηκε η Διευθύντρια για την ολοκλήρωση των εργασιών και ξεκινήσαμε.

Κάτι το οποίο συνήθως ξεχνάμε οι εκπαιδευτικοί, είναι να γνωρίσουμε ποιοι πραγματικά είναι οι μαθητές που έχουμε μπροστά μας. Έτσι η πρώτη ανάθεση στην ομάδα ήταν να πάρει συνέντευξη από όλους τους συμμαθητές τους και εμένα, ξεκινώντας από εμένα, για να «σπάσει ο πάγος». Οι ερωτήσεις   εύστοχες  και οι ίδιες για όλους με αποτέλεσμα να έχουμε την ίδια συνέντευξη από όλους. Το μέλος της δημοσιογραφικής ομάδας Αλεξάνδρα χαρακτηριστικά μας λέει : «Μέσα από τις συνεντεύξεις αυτές οι μαθητές κατάφεραν να παρουσιάσουν τον εαυτό τους και να αναδείξουν το χαρακτήρα και τους προβληματισμούς τους.»

Ακολούθησε πλήθος εγγραφών σε όλη τη διάρκεια του έτους. Αποτέλεσμα όλης αυτής της δραστηριότητας είναι 38 εγγραφές, 81 multimedia ψηφιακά αρχεία και μια σταθερή παρουσία στο ψηφιακό χώρο.

Το περιεχόμενο των εγγραφών, καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα θεμάτων :

1. Παρουσίαση βιβλίων
2. Παιδαγωγικές έξοδοι : Στη Πλάκα και στον Ρ/Σ Flash όπου πήραμε συνέντευξη…  από τους δημοσιογράφους. Ηχητικά ντοκουμέντα έχουν αναρτηθεί στο blog.
3. Μαθητικές θεατρικές παραστάσεις που έγιναν στο σχολείο και συνεντεύξεις των μαθητών που συμμετείχαν, για την εμπειρία της συμμετοχής. Αποσπάσματα των παραστάσεων έχουν αναρτηθεί στο διαδίκτυο.
4. Θεατρικές παραστάσεις που πραγματοποιήθηκαν στο σχολείο και συνεντεύξεις από τους ηθοποιούς.
5. Γενικά θέματα όπως : ασφάλεια στο διαδίκτυο.
6. Σχολικές γιορτές και εκδηλώσεις : γιορτή Πολυτεχνείου, Χριστουγεννιάτικη γιορτή.
7. Διαγωνισμοί τόσο μέσα στο σχολείο όπως ο διαγωνισμός διηγήματος και αφίσας, αλλά και διαγωνισμοί εκτός σχολείου όπως ο διαγωνισμός Βιολογίας και ο διαγωνισμός U4Energy.
8. Εμπειρίες από εξωσχολικές δραστηριότητες των μαθητών.
9. Συμμετοχή σε μαθητικά συνέδρια όπως το ACSTAC.

Οι μαθητές της δημοσιογραφικής ομάδας μπόρεσαν και καλύψανε ένα μεγάλο αριθμό γεγονότων της χρονιάς και δημιούργησαν με αυτό τον τρόπο ένα ψηφιακό αρχείο της σχολικής τους χρονιάς.

Το πώς αντιμετώπισαν οι μαθήτριες της δημοσιογραφικής ομάδας  «τη  δουλειά τους» φαίνεται στο απόσπασμα που ακολουθεί : «Η συγγραφή άρθρων για το ιστολόγιο μου άρεσε πολύ, καθώς ήταν μια ευκαιρία να καταγράψουμε τις δραστηριότητες που κάνουμε στο σχολικό και στο εξωσχολικό περιβάλλον, να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας και να εξωτερικεύσουμε τους προβληματισμούς μας, γράφοντας ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς. Διασκέδασα πολύ προσπαθώντας να παρουσιάσω με τη μέγιστη δυνατή σαφήνεια διάφορες σχολικές δραστηριότητες στις οποίες είχα συμμετάσχει, προσπαθώντας να μεταδώσω τον ενθουσιασμό και τα συναισθήματα που ένιωσα. Το αίσθημα που γεννιέται όταν καταγράφουμε όσα βγαίνουν από την ψυχή μας με σκοπό να δημοσιευτούν και να διαβαστούν από άλλους ανθρώπους ώστε να μοιραστούμε τις εμπειρίες, τη χαρά ή τον προβληματισμό μας είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο.»

Συμπεράσματα

«Δυστυχώς, όμως, για το ιστολόγιο δεν εκφράστηκε το αναμενόμενο για εμένα ενδιαφέρον, και δεν υπήρξαν πολλά παιδιά που θέλησαν να γράψουν κάτι. Δεν ήταν όλοι διατεθειμένοι ούτε να μιλήσουν, ούτε να γράψουν για τις εμπειρίες τους. Θεωρώ πως απαραίτητη προϋπόθεση για να βελτιστοποιηθεί η λειτουργικότητα του ιστολογίου είναι η μαζικότερη συμμετοχή της μαθητικής κοινότητας.» είναι η άποψη της Αλεξάνδρας για το πώς είδε την συμμετοχή της στη δημοσιογραφική ομάδα και πως αξιολογεί την όλη προσπάθεια.

Όμως υπήρξαν και πολλά θετικά που προέκυψαν μέσα από τη χρήση του blog στη τάξη. Ειδικότερα:

1. Με τις συνεντεύξεις οι μαθητές μίλησαν δημόσια για τον εαυτό τους και τα σχέδια τους. Μέσα από τις συνεντεύξεις δόθηκε η δυνατότητα να γνωριστούν μεταξύ τους αλλά δόθηκε και σε εμένα η ευκαιρία να τους γνωρίσω καλύτερα.
2. Οι δραστηριότητες των μαθητών έγιναν κοινό κτήμα στο τμήμα και όχι μόνο, και οι σκέψεις και τα συναισθήματα που τους δημιούργησαν αυτές οι δραστηριότητες έδωσαν τη δυνατότητα στην ομάδα – τμήμα, να «δέσει» καλύτερα.
3. Η προβολή των εργασιών των μαθητών, τους έδωσε ψυχική ικανοποίηση ότι η δουλειά τους δεν περνάει απαρατήρητη.
4. Η παρουσίαση των εργασιών των μαθητών στο blog  έδωσε ένα προσωπικό χρώμα στη χρήση του. Όλοι οι μαθητές είχαν κάτι που να τους αφορά αναρτημένο στο blog δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο μια προσωπική σχέση με το blog θεωρώντας το «δικό τους».  Άρα λειτούργησε σαν κοινό σημείο αναφοράς.
5. Η θετική αντιμετώπιση των μελών της δημοσιογραφικής  ομάδας από όλους τους μαθητές, οδήγησε κάθε μαθητή του τμήματος να απαντάει ελεύθερα και άνετα στις  ερωτήσεις τους δίνοντας με αυτό τον τρόπο αυθόρμητες και ειλικρινείς συνεντεύξεις.
6. Οι μαθητές που ασχολήθηκαν «μάθανε πολύτιμα πράγματα και οι προσπάθειες τους βρήκαν ανταπόδοση».
7. Δημιουργήθηκε ένα ψηφιακό αρχείο των δραστηριοτήτων που πραγματοποιήθηκαν στη Σχολή με κέντρο το τμήμα και όχι μόνο. Αρχείο που σίγουρα θα αποτελέσει σημείο αναφοράς κάποια στιγμή στο μέλλον.

Γενικά πάντως φαίνεται ότι οι μαθητές δυσκολεύονται να εκτεθούν, είτε με το να συμμετέχουν σε μια δημοσιογραφική ομάδα, είτε με κείμενά τους.

Το μέλλον

Οι καινούργιοι μαθητές του Λυκείου είναι οι μαθητές του NETBOOK. Άρα δεχόμαστε ότι είναι περισσότερο εξοικειωμένοι με τις νέες τεχνολογίες που σημαίνει ότι είναι πιο δεκτικοί σε τέτοιες πρακτικές.

Το blog ήρθε για να μείνει. Σκοπός και πρόθεση είναι να παρακινηθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι μαθητές να συμμετάσχουν στην υποστήριξη του, είτε μέσα από την δημοσιογραφική ομάδα είτε με εργασίες τους και άρθρα. Έτσι αν και τα αποτελέσματα της πρώτης χρονιάς δεν ήταν εντυπωσιακά, είναι σίγουρα μια καλή βάση, πάνω στην οποία μπορεί να πατήσει κανείς και να δει πιο μακριά.

Εμμανουήλ Αλισαβάκης

Καθηγητής Χημείας

Συντονιστής Φυσικών Επιστημών – Ερευνητικών Εργασιών

Ελληνογαλλική Σχολή Αγίας Παρασκευής

Ευγένιος Ντελακρουά

Σιγά σιγά “βλέπουμε” τις διακοπές να έρχονται. Υπάρχει ακόμα μια εργασία για κρίση. Είναι αυτή του U4 Energy. Τη Παρασκευή 22/6 βρέθηκα στο Πανεπιστήμιο Πατρών που είναι ο φορέας που αντιπροσωπεύει την Ευρωπαϊκή επιτροπή στην Ελλάδα, για το συγκεκριμένο διαγωνισμό. Εκεί παρουσίασα όλη τη δράση σε ένα κοινό που είχαν επίσης καταθέσει εργασίες για κρίση. Κατατέθηκαν συνολικά 52 εργασίες, γεγονός που κατατάσει τη χώρα μας δεύτερη στην Ευρώπη σε αριθμό εργασιών σαν συνάρτηση με τον πληθυσμό της. Από αυτές 36 είναι στη κατηγορία τη δική μας, που αφορά την εκστρατεία ευαισθητοποίησης για την εξοικονόμηση ενέργειας, και από αυτές 10 ή 11 (δεν θυμάμαι) αφορούν προτάσεις από δευτεροβάθμια εκπαίδευση – κυρίως γυμνάσια. Νομίζω είμαστε η μόνη Β’ Λυκείου. Τέλος πάντων… Μόλις έχω πληροφόρηση θα έχετε και εσείς. Προς το παρόν, έχω συγκεντρώσει όλες τις αφίσες, οι οποίες θα φωτογραφηθούν και θα αναρτηθούν σε ιστοσελίδα, όπως ήταν και ο αρχικός σχεδιασμός που δεν ολοκληρώθηκε λόγω χρόνου.

Για όλα αυτά θα ενημερωθείτε σχετικά.

Καλή ξεκούραση και τη καλημέρα μου…

Το θεώρησα κρίμα κι άδικο τόση δουλειά να πάει χαμένη και έτσι σήμερα όλη τη μέρα ασχολούμαι με αυτό αλλά χαλάλι.

Οι εργασίες σας ήταν η μία καλύτερη από την άλλη. Μου άρεσε που συνεργαζόσασταν. Αποδείξατε για άλλη μια φορά τι μπορείτε να κάνετε. Το είδατε ζεστά και βγάλατε ωραίες αφίσες για την ενέργεια. Και τι μένει λοιπόν… μια ελάχιστη αναγνώριση να δείξω τις εργασίες σας παραέξω… Τις δείξαμε στην έκθεση στο Ανοικτό σχολείο, στις 16 Μαΐου και τώρα τις στείλαμε και στο διαγωνισμό.

Έτσι συμπληρώθηκαν οι φόρμες και έγινε και ένα βιντεάκι για τεκμηρίωση… και όλα αυτά έγιναν πακετάκι… και δρομολογήθηκαν σαν συμμετοχή στο διαγωνισμό.  Το βιντεάκι δείχνει μέσα σε δυο λεπτά όλα όσα έγιναν μέσα στη τάξη κατά την διάρκεια του προγράμματος.

Καλή μας επιτυχία λοιπόν. Ακόμα και αν δεν διακριθούμε, από τη μεριά μου μπορώ να πω ότι μου άρεσε και θα το ξανακάνω… του χρόνου με κάποια άλλη Β λυκείου. Είμαι σίγουρος ότι την ίδια άποψη έχει και η κ. Στεργιοπούλου. Αν κρίνω και από όσα άκουσα μάλλον και εσείς το διασκεδάσατε. Οπότε… πλέον περιμένουμε.

U4 energy

Δεν είναι εκδήλωση… μάλλον για γιορτή φαίνεται. Δεν ανοίγουμε απλά τις πόρτες… αποκαλυπτόμαστε σε όλους… και φυσικά όλοι είστε καλεσμένοι.

Τι ακριβώς είναι το ανοικτό σχολείο;

Αυτό που λεει το όνομα – σε όποια γλώσσα και αν το δεις…Το σχολείο ανοίγει τις πόρτες του σε όλο το κόσμο. Να έρθετε να μας δείτε… να δείτε τι κάνουμε όλο το χρόνο… να δείτε τις εργασίες που κάναμε.. να μας δείτε και να μιλήσετε μαζί μας… Να κάνουμε μαζί ένα απολογισμό αλλά και να σχεδιάσουμε τις δραστηριότητες της επόμενης χρονιάς… Εμείς  θα είμαστε εκεί… ελπίζουμε και εσείς…

Όλα όσα έγραψα στην προηγούμενη εγγραφή... θα είναι εκεί. Η έκθεση αφίσας για το U4ENergy οι παρουσιάσεις των site….Όλα και όλοι. Εμένα μπορείτε να με βρείτε κάπου ανάμεσα στο αμφιθέατρο Φυσικής και στο χολ, μια και στο Αμφιθέατρο θα έχω την παρουσίαση της ψηφιακής υπόστασης της Σχολής.

Ιδού και η πρόσκληση από μια εργασία μαθητών πάνω στο…ριζόχαρτο. Μια ολόκληρη ιστορία “σκιών”. Εδώ μόνο ένα στιγμιότυπο…Δείτε το…

Νομίζω ότι το ρεντεβού είναι φανερό… Τετάρτη 16 Μαΐου από τις 5.30 – 7.30 το απόγευμα.

Όλη η Τρίτη είναι αφιερωμένη στις Ερευνητικές Εργασίες που θα έχουμε την παρουσίαση των εργασιών του Β τετραμήνου. Οι μαθητές μας της Α’ λυκείου, είναι έτοιμοι να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό στις ερευνητικές εργασίες. Αν θέλετε να μας δείτε…περάστε… Καλοδεχούμενοι…

Τη καλησπέρα μου….

Η σχολική χρονιά τελειώνει. Το τέλος της είναι ήδη ορατό. Με βάση το ημερολόγιο σε 15 μέρες, με βάση την πραγματικότητα…σε οκτώ μέρες. Οι επερχόμενες εκλογές, έφεραν το τέλος ακόμα πιο κοντά.  Σήμερα λοιπόν με εχει πιάσει μια διάθεση, να αναπολήσω ότι έκανα τη χρονιά που πέρασε και με ποιο τρόπο, μπόρεσα να δώσω στους μαθητές μου το κάτι διαφορετικό αλλά ταυτόχρονα χρήσιμο . Κάτι που ξεφεύγει λίγο από τα σφικτά αναλυτικά προγράμματα, αλλά ταυτόχρονα μέσα στη πραγματικότητα.

Βολευτείτε λοιπόν στη πολυθρόνα σας και διαβάστε αλλά κυρίως… δώστε μου τη γνώμη σας, γιατί σίγουρα η γνώμη σας μετράει… (που έλεγε και ένα σλόγκαν κάποτε…).

Το πρώτο και πολύ σημαντικό που έκανα φέτος είναι αυτό το blog και η δημοσιογραφική ομάδα της τάξης. Τρεις κοπελιές που μπόρεσαν και πήραν συνεντεύξεις από όλους μας στο τμήμα. Έτσι για να γνωριστούμε. Δεν είναι εύκολο ξέρετε… να μιλάς σε όλους για τον εαυτό σου. Όμως το κάναμε και μπορείτε να ακούσετε τις συνεντεύξεις αυτές μια και είναι αναρτημένες στο δεξί περιθώριο του blog.

Το δεύτερο είναι ένα κανάλι της σχολής στο YOU TUBE : το κανάλι λέγεται LFHEDGR και εκεί αναρτώνται τα βίντεο από τις σχολικές δραστηριότητες. Εκεί μπορείτε να δείτε βίντεο από τη μουσική βραδιά, από το θέατρο στα Γαλλικά, από το Συνέδριο στη Θεσσαλονίκη… αλλά και πολλά άλλα. Στο προσωπικό μου κανάλι που λέγεται manaliss υπάρχουν περίπου 100 και εκπαιδευτικά βίντεο με ειδικά θέματα πάνω στη χημεία του Λυκείου. Μικρά θέματα των 10 λεπτών με αφήγηση και εικόνα, που – όπως πιστεύω – βοηθάνε τους μαθητές να καταλάβουν αυτά τα θέματα και να τα όσες φορές θέλουν. Πολλά από αυτά τα βίντεο δημιουργήθηκαν φέτος. Η συγκεκριμένη σειρά θα αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο.

Ακολούθησαν οι παιδαγωγικές έξοδοι… Δύο τον αριθμό. Η μία ήταν “Η εκδρομή της Πλάκας” που κάθε άλλο παρά της πλάκας ήταν. Το κάναμε σαν μια μικρή ερευνηική εργασία με συγκεκριμένα ερωτήματα για διερεύνηση με αποτέλεσμα να ανακαλύψουν πολλά καινούργια πράγματα που ήταν στα πόδια τους. Με την ευτυχή κατάληξη του “σουβλακίσματος” με την λήξη του περιπάτου στα στενά της Πλάκας (ποιος είπε ότι το σουβλάκι έχει ώρα…), έφυγαν πλήρεις εμπειριών και δεδομένων.  Η άλλη ήταν στον FLASH RADIO… ( σε τρεις συνέχειες έχει καταγραφεί αυτή η επίσκεψη). Μια άλλου τύπου παιδαγωγική έξοδος όπου η δημοσιογραφική ομάδα “έδωσε ρέστα” παίρνοντας συνέντευξη από τους δημοσιογράφους. Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά στις εγγραφές για την εκδρομή. Γενικά οι παιδαγωγικές έξοδοι πρέπεινα έχουν ένα σχεδιασμό και στόχο. Να εμπεριέχουν και μια δόση πρόκλησης… για το κάτι διαφορετικό… Άρα, όταν είναι να πάτε κάπου…μπορεί να είναι και το παρκάκι της γειτονιάς σας, αρκεί να τους βάλετε να καταγράψουν πχ τους δρομους και να βρουν γιατί λέγονται έτσι…Ένα απλό παράδειγμα, εμπλοκής των μαθητών.

Μετά ήταν το συνέδριο…Εδώ η συμμετοχή μου ήταν μικρή – οφείλω να ομολογήσω – μια και την ιδέα και το μεγαλύτερο μέρος της υλοποίησης αναλάβανε οι συνάδελφοι βιολόγοι, κ. Κορόζη και κ. Καραβιώτη. Η δική μου η συμμετοχή ήταν κυρίως στην τεχνική υποστήριξη αλλά…γλυκάθηκα και του χρόνου θα τα ξεσηκώσω τα παιδάκια στο τμήμα το οποίο θα έιμαι υπέυθυνος για να “κατεβάσουμε ομάδα”. Γιατί κυριές και κύριοι συνάδελφοι, κακά τα ψέμματα…αν εμείς δεν είμαστε ενθουσιασμένοι…δεν πρόκειται να ενθουσιάσουμε κανένα. Αν εμείς δεν τρέξουμε πρώτοι, κανένας δεν θα μας ακολουθήσει. Απλό είναι…Κρατείστε το λοιπόν : ACSTAC 2013 θα λέγεται. Προς το παρόν δείτε το περυσινό… Η εμπειρία ήταν μοναδική για όλους μας – και το εννοώ το “όλους μας”. Μπορείτε να δείτε όλη την εργασία, ότι έγινε και όλες τις εργασίες…στο site που δημιουργήθηκε ακριβώς για αυτό το λόγο…

(Για όποιον ενδιαφέρεται η δημιουργία site στα GOOGLE sites είναι υπόθεση δύο λεπτών η δημιουργία τους και μετά είναι το γέμισμα…Και είναι και δωρεάν… Αυτο το λέω γιατί είναι πολύ όμορφο για τους μαθητές μας να βλέπουν τις εργασίες τους δημοσιευμένες…)

Για να καταλάβετε τι εννοώ…να σας βγάλω μια βόλτα στα site που έχουν φτιαχτεί με αφορμές εργασίες. Το συνέδριο της Θεσσαλονίκης το είδατε ήδη.

Πέρυσι έγινε μια εργασία με θέμα την μεγάλη Ελλάδα και τη γεωλογία της Σικελίας. Το site μπορείτε να το δείτε εδώ. Μια πρώτη προσπάθεια για δημιουργία site με αφορμή τις εργασίες. Υπάρχουν αρκετές εγγραφές σχετικά με το συγκεκριμένο πρόγραμμα και τη επίσκεψη.

Φέτος το αντίστοιχο πρόγραμμα είχε σαν θέμα το “Ανθρώπινο Σώμα στη Βιολογία και τη Τέχνη” και τελικό στόχο τη Φλωρεντία. Μια εκπαιδευτική εκδρομή που ήταν ένα τεράστιο σχολείο τεσσαρων ημερών. Πληροφορίες και εμπειρίες μοναδικές για όλους.  Η εργασία δεν έχει ολοκληρωθεί μια και μένει να παρουσιαστούν οι εργασίες στο κοινό και αυτό θα γίνει στις 16 Μαΐου.

Οι Ερευνητικές Εργασίες της Α’ λυκείου, ολοκληρώθηκαν και προυσιάστηκαν στο κοινό την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου του 2012. Όλο το υλικό βρίσκεται ήδη αναρτημένο στο σχετικό site. Αλλά δεν σταματήσαμε εκεί. Επισκεφτήκαμε τα Εκπαιδευτήρια ΔΟΥΚΑ σε μια ημερίδα που οργάνωσαν για τις Ερευνητικές Εργασίες και παρουσιάσαμε τις δικές μας εμπειρίες και ταυτόχρονα μαζέψαμε καινούργιες από τα άλλα σχολεία που συμμετείχαν. Υπήρξαν και άλλες δραστηριότητες σχετικά με τις Ερευντηικές Εργασίες αλλά είναι ακόμα σε εξέλιξη, οπότε υπομονή… σίγουρα θα υπάρξει και άλλη εγγραφή.  Τώρα πηγαίνουμε ολοταχώς προς το τέλος του δεύτερου τετραμήνου. Η πρόθεση είναι να έχουμε πάλι τη παρουσίαση των εργασιών και το αντίστοιχο site.

Οι μαθητικοί διαγωνισμοί είναι μια άλλη μαθητική διαδικασία…αλλιώς. Τρέξανε αρκετοί φέτος…να σας αναφέρω μερικούς…

Ο διαγωνισμός Βιολογίας όπου διακρίθηκε η Αλεξάνδρα αλλά και όλοι οι άλλοι διαγωνισμοί για μαθητές. Από τη Μαθηματική Εταιρεία, την Ένωση Ελληνων Χημικών, την Ένωση Ελληνων Φυσικών… όλοι αυτοί οι ιδαγωνισμοί είναι μια καλή αφορμή για κάποιους μαθητές με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα να διαγωνισθούν και γιατί όχι… να διακριθούν.  Από εμάς αυτό που χρειάζεται είναι να παρακολουθούμε τις εγκυκλίους και να φροντίζουμε έγκαιρα να ενημερώνουμε τους μαθητές. Έτσι αυτή τη περίοδο τρέχει ένας διαγωνισμός σκίτσου για μαθητές…και ήδη δυο μαθήτριες μας είναι μέσα στις συμμετοχές. Ένας άλλος διαγωνισμός είναι το U4ENERGY που έγραψα στη τελευταία εγγραφή. Δεν θα πάρουμε μέρος στον επίσημο φορέα που είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά θα τον κάνουμε εσωτερικό διαγωνισμό αφίσας.  Και σήμερα τα δύο τμήματα δουλεύανε στη βιβλιοθήκη…Ξέρετε αυτές που δεν χρειάζονται και κλείνουν η μία μετά την άλλη.  Δείτε τι εννοώ…

Βλέπετε τον ρόλο των βιβλιοθηκών και του χώρου συνεργασίας. Έτσι για να βλέπουμε αν τελικά οι βιβλιοθήκες χρειάζονται ή όχι…Είναι κρίμα όλες οι βιβλιοθήκες που έχουν οργανωθεί σε πολλά σχολεία, να μαραζώνουν και να ερημώνουν. Τέλος πάντων. Η συμμετοχή σε ένα διαγωνισμό είναι πολλαπλά σχολείο.

Έπειτα υπάρχουν οι εσωτερικοί διαγωνισμοί. Έχω ήδη γράψει για το διαγωνισμό διηγήματος που τρέχει. Έχουν κατατεθεί τα έργα, και μένει η αξιολόγηση, η οποία θα τελειώσει σύντομα. Είχα επίσης μιλήσει για τον διαγωνισμό αφίσας που έτρεχε παλιότερα…

Κάπου πρέπει να σταματήσω…Γιατί τα έγραψα όλα αυτά…Είναι μια μορφή απολογισμού όλων εκείνων των διαδικασιών που έγιναν γύρω από τους μαθητές με σκοπό να μάθουν πράγματα, να ανακαλύψουν, να εκτιμηθεί η δουλειά τους και να δημοσιευθεί. Όλα αυτά από ότι μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς είναι μια δουλειά πλήρους απασχόλησης. Οι μαθητές όταν τους δωθούν τα κατάλληλα κίνητρα και ερεθίσματα, δίνουν το καλύτερο εαυτό τους. Αλλά και εμείς πρέπει να έχουμε τη διάθεση να βοηθήσουμε, να σχεδιάσουμε, να ψάξουμε, να ασχοληθούμε. Όλα αυτά σίγουρα δίνουν μια εκπαίδευση αλλιώς. Διαφορετική, δημιουργική, πρωτότυπη…Μια εκπαίδευση που αργότερα θα θυμούνται οι μαθητές.

Σε κάποια επόμενη φάση θα αναφερθώ στις δραστηριότητες της χρονιάς που είναι πιο κοντά στη τυπική μορφή της εκπαίδευσης, που είναι πιο κοντά στο αναλυτικό πρόγραμμα και στο κλασσικό μάθημα.

Τη καλησπέρα μου… και μη ξεχνάτε. Περιμένω τα σχόλια σας και τις ιδέες σας.