Μια εικόνα, χίλιες λέξεις…
Αναρωτιόμουν γιατί αισθάνομαι βαρύ το στομάχι μου!!!
Συγγραφέας: dzaxar | 17 Νοεμβρίου, 2010| 18 σχόλια |
Όταν ένας Δήμαρχος και μια κοινότητα δεν ακολουθούν την επίσημη Ελληνική αντίληψη, δεν υιοθετούν τις πελατειακές σχέσεις, έχουν όραμα για το μέλλον γίνονται θαύματα!
Μια ματιά στην ιστοσελίδα του χωριού μας πείθει
Ένα άλλο καταναλωτικό πρότυπο για το περιβάλλον και τον Άνθρωπο
Η οικονομία της Κοινότητας Ανάβρας Μαγνησίας (Γούρα) βασίζονταν ανέκαθεν στην παραδοσιακή κτηνοτροφία και οι οικογένειες εξασφάλιζαν μόλις και μετά βίας τα προς το ζην.
…
Το 1990 όμως επέλεξαν ένα άλλο καταναλωτικό πρότυπο. Δεν υιοθέτησαν τις επίσημες πελατειακές «γραμμές» των κομμάτων και εξέλεξαν στην Κοινότητα έναν συνδυασμό «για την Κοινότητά τους».
Η ομάδα αυτή στελεχωμένη με ανθρώπους μορφωμένους απευθύνθηκε σε ΟΛΟΥΣ τους κατοίκους, χωρίς πελατειακές σχέσεις, υλοποιώντας το σύνθημα: «Συν Αθηνά και χείρα κίνει»
Έτσι, η Ανάβρα σήμερα αύξησε τους κατοίκους κατά 250! Εχει 0% ανεργία και 0% εγκληματικότητα. Οι κτηνοτρόφοι φροντίζουν τα κοπάδια τους με σύγχρονες μεθόδους και τα δώρα της Φύσης αξιοποιούνται στον υπέρτατο βαθμό με σεβασμό στο περιβάλλον
Δηλαδή, δημιουργήθηκαν:
- Αιολικό πάρκο με 20 ανεμογεννήτριες και συνολική ισχύ 17MW.
- Τρία βιολογικά κτηνοτροφικά πάρκα έξω από το χωριό, όπου εγκαταστάθηκαν όλα τα ποιμνιοστάσια. Όλα τα ζώα του χωριού είναι ελευθέρας βοσκής και εκτρέφονται βιολογικά!
- Πιστοποιημένο κοινοτικό σφαγείο με ISO, HASP, S64 και βιολογική γραμμή σφαγής!
- Απαγορεύτηκε η διέλευση των ζώων μέσα στους δρόμους του χωριού, ενώ δημιουργήθηκαν περιφερειακοί αγροτικοί δρόμοι.
- Αγροτικό ιατρείο με δωρεάν κατοικία για τον γιατρό, ώστε να κατοικεί μόνιμα στο χωριό και εφαρμόζεται απαρέγκλιτα το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» για όλους τους ηλικιωμένους.
- Ολοήμερο νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο με δωρεάν κατοικία στους δασκάλους σε νεόδμητα κτίρια.
- Κλειστό γυμναστήριο δωρεάν για τους κατοίκους, που λειτουργεί και το χειμώνα όταν οι θερμοκρασίες πέφτουν υπό το μηδέν.
- Δύο αίθουσες εκδηλώσεων 100 και 300 θέσεων
- Λαογραφικό Μουσείο Κτηνοτροφικής Ζωής.
- Νέα ασφαλής Παιδική Χαρά, πετρόχτιστες βρύσες, παρτέρια με δένδρα και Πλατώματα για αγνάντεμα κι αναψυχή. Νέο δίκτυο ύδρευσης, πεζόδρομοι, πλατείες, και διώροφο πάρκινγκ στο κέντρο του χωριού. Γήπεδο ποδοσφαίρου με χλοοτάπητα, αποδυτήρια και κερκίδες, γήπεδο μπάσκετ.
- Το εσωτερικό οδικό δίκτυο αναβαθμίστηκε με ασφαλτόστρωση και πλακοστρώσεις, ενώ η πρόσβαση στα αστικά κέντρα έγινε εύκολη με τη διαπλάτυνση του επαρχιακού δικτύου.
- Η ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο (internet) ασύρματα για όλους τους κατοίκους ολοκληρώνεται.
Γίνεται διανομή κοινοτικών οικοπέδων σε όσους άστεγους δημότες επιθυμούν να επιστρέψουν στην Ανάβρα.
Όλα τα έργα που έγιναν ήταν και είναι απόλυτα φιλικά στο περιβάλλον.
Προετοιμάζονται για κατασκευή:
- Μικρό υδροηλεκτρικό εργοστάσιο ισχύος 4 MW, με αξιοποίηση μόνο του 70% του νερού του Ενιπέα, το οποίο δεν θα λειτουργεί τους καλοκαιρινούς μήνες, που η διαθεσιμότητα του νερού μειώνεται.
- Σύστημα τηλεθέρμανσης με καύσιμη ύλη βιομάζα (Υπολείμματα υλοτόμησης και κοπριές ζώων) που θα εξασφαλίζει θέρμανση και ζεστό νερό σε όλους τους κατοίκους δωρεάν. διάβασε περισσότερα στο Βιοζώ
Ο Ερατοσθένης και η ακτίνα της Γης
Οι αρχαίοι Ελληνες, αντίθετα με όσα πιστεύει ο μέσος πολίτης σήμερα, γνώριζαν από την εποχή του Αριστοτέλη ότι η Γη είναι σφαιρική και όχι επίπεδη. Ο Ερατοσθένης μάλιστα, με ένα πείραμα που έχει μείνει στην Ιστορία, μπόρεσε να μετρήσει την ακτίνα της Γης με ακρίβεια απρόσμενη για τα μέσα της εποχής εκείνης.
Τα ομορφότερα πειράματα από “Το Βήμα”: Διαβάστε περισσότερα εδώ
Βραβείο του Γέιλ σε καθηγητή σχολείου της Θεσσαλονίκης
Συγγραφέας: dzaxar | 13 Νοεμβρίου, 2010| 18 σχόλια |
Υπάρχουν Έλληνες που μας κάνουν περήφανους
Βραβείο του Γέιλ σε καθηγητή σχολείου της Θεσσαλονίκης
κάτω από: Μαθηματικά παιχνίδια
Αν και βιώνοντας την καθημερινότητα σε τούτη τη χώρα, όλο και πιο συχνά επιβεβαιώνεται μέσα μου η φράση του Γιώργου Σεφέρη “Όπου και να πάω η Ελλάδα με πληγώνει” , τέτοιες στιγμές ξεπετάγεται μια σπίθα ελπίδας!
Παρά την έμφυτη απαισιοδοξία μου, λοιπόν, δειλά και πικρά μπορώ να χαμογελάσω.
Υπάρχει ελπίδα, όσο υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που τουλάχιστον υψώνουν τη φωνή τους!
Σε ευχαριστώ ολόψυχα που τόλμησες να πεις αυτά που σκεφτόμαστε αρκετοί, αλλά δεν έχουμε το κουράγιο και την ψυχή να τα φωνάξουμε. Κλεισμένοι όλοι στο μικρόκοσμό μας, στο καβούκι και τη σιωπή μας, περιμένουμε στωικά τις εξελίξεις…
Υπάρχει τελικά ελπίδα; Αν φωνάξουμε περισσότεροι, ίσως γεννηθεί κάτι πιο δυνατό.
O πανηγυρικός της 28ης Οκτωβρίου του θεολόγου του Γυμνασίου Σαγεΐκων, που αναγνώστηκε από τον άμβωνα στην εκκλησία και έμειναν όλοι άφωνοι.
«Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα!»
Του Γιώργου Μάλφα, θεολόγου (malfasgatgmail.com)
Εβδομήντα χρόνια μετά.
Γιορτάζεις την Εθνική Αντίσταση του Λαού μας, τραγουδάς «γυναίκες Ηπειρώτισσες», υψώνεις αμήχανα σημαίες, χορεύεις από κεκτημένη συνήθεια στις πλατείες. Φέτος όμως, δυσκολεύεσαι να πεις το «ΟΧΙ». Δεν είσαι σίγουρος, αμφιβάλλεις. Φοβάσαι τους συνειρμούς, τις πιθανές παρεξηγήσεις. Τρέμεις τις συνέπειες.
Χρόνια τώρα, επαναλάμβανες τελετουργικά μονότονα το «ΟΧΙ» του παππού σου. Καμάρωνες τη θυσία του, θριαμβολογούσες αδαπάνητα για τα κατορθώματα και τους ηρωισμούς της γενιάς του. Στις δεκαετίες όμως που ακολούθησαν κατασπατάλησες νωχελικά την ελευθερία που σου χάρισε! Έφτιαξες τη ζωή σου. Το δικό σου, επιτέλους, σπίτι, και το δικό σου εξοχικό. Έκανες ταξίδια μακρινά και πολυδάπανα, σε προορισμούς εξωτικούς. Αγόρασες πρώτο και μετά δεύτερο αυτοκίνητο. Χρεώθηκες ασυλλόγιστα δάνεια, δόσεις και κάρτες που αφειδώς σου πρόσφεραν οι τράπεζες. Μπούχτισες τα παιδιά σου φροντιστήρια και ιδιαίτερα, να σπουδάσουν προσοδοφόρα επαγγέλματα, να γίνουν υψηλόβαθμα «στελέχη διοίκησης επιχειρήσεων». Εκμεταλλεύτηκες, με όλους τους δυνατούς τρόπους, τους μετανάστες που είχαν την ανάγκη σου, για να μαζέψουν τις ελιές σου, να χτίσουν και να καθαρίσουν το σπίτι σου, να φυλάξουν τα παιδιά σου. Έπαιξες στο Χρηματιστήριο το κληρονομημένο βιος των γονιών σου και αγόρασες «αέρα» που σου πούλησαν οι αετονύχηδες της ελεύθερης αγοράς. Συναλλάχθηκες μ’ αυτό το άθλιο κράτος κάτω απ’ το τραπέζι κάμποσες φορές, δεν θυμάσαι και συ πόσες. για τη στρατιωτική θητεία του γιου σου, το διακανονισμό της εφορίας, το αυθαίρετο δίπλα στη θάλασσα, το διορισμό στην επίζηλη δημοσιοϋπαλληλία, τη λίστα αναμονής σε κάποιο νοσοκομείο. Διασκέδασες την πλήξη σου βόσκοντας αμέριμνα στα λιβάδια της τηλεόρασης, κάνοντας φωτοσύνθεση με την προπαγάνδα και το γούστο των αχρείων της κάθε εξουσίας. Ατίμασες την ψήφο σου ξανά και ξανά για μια «εξυπηρέτηση», εκδούλευση των φαύλων της κομματοκρατίας, των επαγγελματιών και των κληρονόμων της πολιτικής.
Φέτος όμως, τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά. Η γιορτή δεν είναι πια γιορτή. Μεγάλα λόγια δεν βγαίνουν απ’ το στόμα. Φειδωλή και ντροπαλή η εθνική σου αξιοπρέπεια προσποιείται, καμώνεται πως γιορτάζει κάτω απ’ το αυστηρό βλέμμα της επιτήρησης. Στενάχωρα όλα. Μέσα μας, γύρω μας, παντού. «Το αδιέξοδο της χώρας στις ψυχές των κατοίκων της». Πατρίδα υποτελής και υπόχρεη. Πατρίδα «πεδίο βολής φθηνό». Πατρίδα έρμαιο της απληστίας των τοκογλύφων, των ισχυρών του χρήματος, των δανειστών που γυρεύουν πίσω τα λεφτά τους. Σε υποτιμούν σήμερα άμοιρη πατρίδα μου για να σε αγοράσουν τζάμπα αύριο.
Πεθαίνω σαν χώρα! Ακούς την κραυγή; Βλέπεις και συ το κακό που μας βρήκε; «Όποιος δεν έχει δει ανθρώπους να πεθαίνουν σφυροκοπημένοι από αόρατο χέρι στους δρόμους, δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει και τι είναι ο θάνατος μιας χώρας».
Πατρίδα, κατοχή και αντίσταση: κι αν οι λέξεις άδειασαν με τα χρόνια, δεν φταίνε οι λέξεις, οι ζωές μας άδειασαν! Πριν λιποψυχήσουν οι λέξεις, λιποψυχεί το φρόνημα των ανθρώπων, η θέληση των λαών να παραμείνουν αδούλωτοι. Όχι παιχνίδια με τις λέξεις! Ποιος δικαιούται να μιλάει στη γιορτή σήμερα για πατρίδα, για κατοχή και αντίσταση; Οι πατριδοκάπηλοι που κάθε φορά, την κρίσιμη στιγμή, συνθηκολογούσαν με τον κατακτητή; Ή μήπως, οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ που εγκατέλειπαν την πατρίδα και το λαό την ώρα της μάχης, για να επιστρέψουν κατόπιν ως εθνοσωτήρες και ελευθερωτές;
«Ποιος είναι, λοιπόν, πατριώτης;»
Ο Άρης Βελουχιώτης, το τραγικό αυτό σύμβολο της Αντίστασης του Λαού μας, έχει κάτι να σου πει: «Ποιος είναι ο πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει νάβρει κέρδη σ’ όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι’ αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουνε μέσα στη χώρα που κατοικούμε. Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουνε τα κεφάλαιά τους από τη χώρα ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;»
Εδώ θα παραμείνουμε, δε θα φύγει κανείς, κυνηγημένε απ’ όλους Καπετάνιε! Εδώ, να φυλάμε τα πεζούλια που μας άφησες! Θα μοιραστούμε αν χρειαστεί ακόμη και τη φτώχια μας, την ανάγκη, την οργή μας, μα δεν θα εγκαταλείψουμε. Γι’ αυτό.
«Τα καράβια μου καίω / δεν θα πάω πουθενά.
Κι ας μη μου ‘χεις χαρίσει ποτέ /ένα χάδι ως τώρα/
πάντα εδώ θα γυρνώ /από πείσμα και τρέλα θα ζω/
σε τούτη τη χώρα/ ώσπου να βρω νερό/γιατί ανήκω εδώ.
Σταυρωμένη πατρίδα / μες στα μάτια σου είδα / της ανάστασης φως».
(Τα καράβια μου καίω, Ν. Πορτοκάλογλου)
Πάτρα, Οκτώβριος 2010
Τα μαθηματικά που μας ταξιδεύουν!
Τα μαθηματικά, όπως διδάσκονται σε κάποια σχολεία που διαθέτουν εργαστήρια, που δεν τους τρέχει ο χρόνος να ολοκληρώσουν την ύλη… Χρειάζονται βέβαια και συνάδελφοι, αλλά και μαθητές – μαθήτριες με μεράκι…
Ας ευχηθούμε ότι θα αποκτήσουμε και στην Ελλάδα κάποτε την Παιδεία που ονειρευόμαστε!!!
Προς το παρόν απολαύστε…
Στο Cabri δουλειά της Maria Carla Palmeri (1D – Nove mesi con Cabri)
Παγκόσμια ημέρα κατά του καρκίνου, χθες.
Αφιερωμένο στη μνήμη όσων έχασαν τη μάχη με τον καρκίνο και σε όσους ακόμα αγωνίζονται εναντίον του.
Ας είναι ευχή όλων μας να βρεθεί το φάρμακο για την καταπολέμησή του.
Αφιερωμένο επίσης σε όσους κάνουν αλλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων με κοντόφθαλμο στόχο το χρηματικό όφελος και χωρίς να τους απασχολούν οι συνέπειες τόσο για την υγεία τους, όσο και για την υγεία της οικογένειάς τους και του κοινωνικού συνόλου.
Ας ευχηθούμε, λοιπόν, σε αυτούς να αποκτήσουν λίγη σύνεση, να μην σκέπτονται μόνο το σήμερα και την τσέπη τους, αλλά και το αύριο που δεν είναι καθόλου μακρυά, ώστε να επαναπαύονται!
Λένε ότι όσοι βρουν τη σωστή απάντηση στο συγκεκριμένο τεστ έχουν IQ πάνω από 120. Δοκιμάστε λοιπόν!
Εάν….
2 + 3 = 10
7 + 2 = 63
6 + 5 = 66
8 + 4 = 96
τότε…
9 + 7 = ?????
Το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι ο κωδικός για να ανοίξετε το συνημμένο αρχείο iq_test.zip. Αν καταφέρετε να το ανοίξετε, προσθέστε το όνομά σας, σώστε το και στείλτε το στους φίλους σας!
Καλή τύχη!!!
« Νεώτερα Άρθρα - Παλιότερα Άρθρα »
