Κόκκινα αυγά της Μεγάλης Πέμπτης. Πασχαλινά ήθη και έθιμα.

Μια παράδοση αιώνων σε όλο σχεδόν τον κόσμο είναι το βάψιμο των αυγών. Τη Μεγάλη Πέμπτη είναι το κατεξοχήν έθιμο που κυριαρχεί, γι αυτό και τη λένε «Κόκκινη Πέφτη» ή «Κοκκινοπέφτη».

Το επικρατέστερο χρώμα είναι το κόκκινο, γιατί είναι το χρώμα της χαράς, της Ανάστασης, της ελπίδας, της Αναγέννησης, αλλά και της αποτροπής. Σχέδια, τρόποι βαψίματος και μύθοι για την επικράτηση αυτής της παράδοσης υπάρχουν αρκετά.

Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, το Πάσχα βάφουμε κόκκινα αβγά, επειδή συμβολίζουν το αίμα του Χριστού, που έδωσε για τη σωτηρία του κόσμου.

Υπάρχει ένας μύθος που λέει πως μία μέρα, μετά την Ανάσταση του Χριστού, η Μαρία η Μαγδαληνή πήγε στον Τιβέριο Καίσαρα και του ανακοίνωσε ότι αναστήθηκε ο Κύριος και ότι ακριβώς συνέβη. Δίπλα τους εκείνη τη στιγμή υπήρχε ένας άνθρωπος που κρατούσε ένα καλάθι με αυγά. Ο Καίσαρας έδειξε απορημένος και είπε στη Μαγδαληνή ότι, εάν αυτό που λέει, είναι αλήθεια, τότε τα αβγά, από άσπρα που είναι, να γίνουν κόκκινα. Έτσι κι έγινε και ο Καίσαρας έμεινε άναυδος.

Στην Ελλάδα πάλι και, συγκεκριμένα, στην Κέρκυρα λένε πως, όταν αναστήθηκε ο Χριστός, πρώτα πρώτα το άκουσαν κάτι αυγά. Αμέσως άρχισαν την τρεχάλα να το διαδώσουν παντού. Από το πολύ το τρέξιμο έγιναν κατακόκκινα.

Σε ό,τι αφορά στο κόκκινο χρώμα, λένε πάλι πως :

Όταν ο Χριστός ήταν πάνω στο Σταυρό και τρυπήθηκε στο πλευρό από το στρατιώτη που ήθελε να επιβεβαιώσει το θάνατό του, έπεσαν σταγόνες αίματος στη γη κι όλα τα λουλούδια που ήταν κάτω έγιναν κόκκινα κι έτσι πήραν το χρώμα τους οι παπαρούνες.

Ή πως η Παναγία πήρε ένα καλάθι αυγά και τα πρόσφερε στους φρουρούς Του Υιού της, ικετεύοντάς τους να του φέρονται καλά. Όταν τα δάκρυά της έπεσαν πάνω στα αυγά, αυτά βάφτηκαν κόκκινα.

Λένε ακόμα πως το αυγό συμβολίζει τον τάφο του Χριστού που ήταν ερμητικά κλειστός, όπως το περίβλημα του αυγού, αλλά έκρυβε μέσα του τη «Ζωή», αφού από αυτόν βγήκε ο Χριστός και αναστήθηκε.

Στην τάξη μας ακολουθήσαμε ττην παράδοση του βαψίματος των αυγών λίγο νωρίτερα, όπως κάθε χρόνο για να παρατηρήσουν και να μάθουν τα παιδιά  το εθιμο αλλά και για να στολίσουμε τα καλαθάκια μας.

 

Σε πασχαλινό κλίμα και με γιορτινή διάθεση δημιουργήσαμε με τους μαθητές και τις μαθήτριες μας κατασκευές για το Πάσχα! Στολίσαμε τα παράθυρα μας, φτιάξαμε πασχαλινές κάρτες, ζωγραφιές για την τάξη μας και χειροποίητες λαμπάδες για το βράδυ της Ανάστασης!

 

 

Ο Λάζαρος ήταν φίλος του Χριστού και ζούσε μαζί με τις αδερφές του, Μάρθα και Μαρία, στη Βηθανία. Ο Λάζαρος αρρώστησε πολύ βαριά. Οι αδερφές του ειδοποίησαν το Χριστό να έρθει αλλά αυτός άργησε να πάει και ο Λάζαρος πέθανε. Ο Χριστός πήγε στη Βηθανία  την τέταρτη μέρα μετά το θάνατο του φίλου του. Είπε στους μαθητές ότι θα πάει στη Βηθανία να ξυπνήσει το φίλο του που είχε κοιμηθεί. Οι αδερφές του μόλις τον είδαν του είπαν ότι άργησε να έρθει και ότι αν ερχόταν νωρίτερα δε θα πέθαινε ο Λάζαρος. Ο Χριστός οδηγήθηκε στον τάφο  του Λαζάρου και του είπε: «Λάζαρε, δεύρο έξω». Ο Λάζαρος σηκώθηκε και βγήκε από τον τάφο και όταν τον ρώτησαν τι είδε  αυτός απάντησε ότι είδε πόνους, τρόμους, βάσανα και φόβους   και ζήτησε να του δώσουν νερό να ξεπλύνει το φαρμάκι των χειλέων και να σταματήσουν να τον ρωτάνε. Μετά την Ανάστασή, ο Λάζαρος και αυτός συνέχισε τη ζωή του.

Την Ανάσταση του Λαζάρου τη γιορτάζουμε το Σάββατο, μια μέρα πριν από την Κυριακή των Βαΐων. 

Σε ολόκληρη την Ελλάδα υπάρχει το έθιμο να λέμε τα Κάλαντα του Λαζάρου. Την προηγούμενη μέρα από την Ανάσταση του Λαζάρου, τα κορίτσια στόλιζαν το καλαθάκι τους με λουλούδια που μάζευαν από τα λιβάδια και τις αυλές των σπιτιών και πήγαιναν τη μέρα του Λαζάρου παρέες παρέες να πουν τα κάλαντα. Οι νοικοκυρές  έδιναν στα «Λαζαρούδια», όπως τα έλεγαν, αυγά, καραμέλες και σπάνια  λεφτά. 

Στο  σχολείο οι μαθητές/τριες  στόλισαν το καλαθάκι να πάνε να πούνε τα κάλαντα:

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου είναι μια ετήσια εορτή που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα γέννησης του μεγάλου Δανού παραμυθά, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Σκοπός αυτής της ημέρας είναι να ενθαρρύνει τα παιδιά να διαβάζουν και να εκτιμούν τα βιβλία. Η ημέρα αυτή τιμά την αξία των παιδικών βιβλίων και του ρόλου που έχουν στην εκπαίδευση και την ανάπτυξη των παιδιών. 

Η Παγκόσμια Ημέρα παιδικού Βιβλίου καθιερώθηκε από την ΙΒΒΥ (International Board on Books for Young People) το 1966, και είναι μια εορτή που γιορτάζεται σε πολλές χώρες σε όλον τον κόσμο. Κάθε χρόνο έχει κι από ένα διαφορετικό θέμα που σχετίζεται με τα παιδικά βιβλία.

Το 2023 η ΙΒΒΥ ανέθεσε στο Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ – Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου τη δημιουργία του μηνύματος και της αφίσας για τον εορτασμό της 2ας Απριλίου – Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου 2023.

Το μήνυμα «Είμαι ένα βιβλίο. Διάβασέ με» που έγραψε ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος (υποψήφιος για το H. C. Andersen Award 2018 για τη συγγραφή) και το εικαστικό της αφίσας 2023 που ζωγράφισε η Φωτεινή Στεφανίδη (υποψήφια για το H. C. Andersen Award 2004 για την εικονογράφηση) θα μεταφέρουν σε όλον τον κόσμο την αγάπη για την ανάγνωση, μέσα από την οποία αναδεικνύονται οι πανανθρώπινες αξίες της ισότητας και της συμπερίληψης, της αλληλεγγύης και του σεβασμού στον «άλλο».

Το μήνυμα του Βαγγέλη Ηλιόπουλου:

Είμαι ένα βιβλίο.

Είσαι ένα βιβλίο.

Όλοι είμαστε βιβλία.

Η ψυχή μου είναι η ιστορία που αφηγούμαι.

Κάθε βιβλίο έχει τη δική του ιστορία να πει.

Μπορεί να φαινόμαστε εντελώς διαφορετικά –

άλλα μεγάλα, άλλα μικρά,

άλλα πολύχρωμα, άλλα μαυρόασπρα,

άλλα με λίγες σελίδες κι άλλα με πολλές.

Μπορεί να συμφωνούμε ή να λέμε εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Όμως αυτή είναι η ομορφιά μας.

Θα ήταν πολύ βαρετό να ήμασταν όλα ίδια.

Καθένα μας είναι μοναδικό.

Και καθένα από εμάς έχει το δικαίωμα να το σέβεσαι,

να το διαβάζεις χωρίς προκαταλήψεις,

να έχει τη θέση του στη βιβλιοθήκη σου.

Μπορείς να έχεις τις απόψεις σου για εμένα.

Μπορείς να ερευνάς, να κρίνεις και να σχολιάζεις ό,τι διαβάζεις.

Μπορείς να με βάλεις πίσω στο ράφι

ή να με κρατήσεις σφιχτά στην αγκαλιά σου

και να ταξιδέψουμε μαζί πολύ μακριά.

Αλλά ποτέ μην αφήσεις κάποιον να με πετάξει

ή να με διώξει σε άλλο ράφι.

Ποτέ μη ζητήσεις την καταστροφή μου

ή μην επιτρέψεις σε κάποιον να με καταστρέψει.

Κι αν έρθει κάποιο βιβλίο από άλλο ράφι στο δικό σου,

γιατί κάποιος ή κάτι το έδιωξε μακριά,

κάνε χώρο.

Αν πας λίγο πιο κει, χωράει δίπλα σου.

Προσπάθησε να νιώσεις όπως νιώθει.

Κατάλαβέ το. Προστάτεψέ το.

Μπορεί να βρεθείς εσύ στη θέση του αύριο.

Γιατί κι εσύ είσαι ένα βιβλίο.

Όλοι είμαστε βιβλία.

Έλα, φώναξέ το δυνατά, ώστε να το ακούσουν όλοι:

«Είμαι ένα βιβλίο, διάβασέ με

Έπειτα από ομόφωνη απόφαση μαθητων/-τριών και εκπαιδευτικών, σήμερα το σχολείο μας πραγματοποίησε περιπατική εκδρομή στο γήπεδο της κοινότητας, όπου τα παιδιά έπαιξαν ξέγνοιαστα και απήλαυσαν το όμορφο και ηλιόλουστο πρωινό.

Τα 202 χρόνια από την Επανάσταση κι Εθνεγερσία του 1821 τίμησε και γιόρτασε με λαμπρότητα κι εθνική υπερηφάνεια το σχολείο μας μαζί με ολόκληρη την κοινότητα, εχθές Σάββατο, στις 25 του Μάρτη. Προηγήθηκε η δοξολογία στον Ιερό Ναό του χωριού, ακολούθησε η κατάθεση στεφάνων προς τιμήν των ηρώων της επανάστασης, κι έπειτα η καθιερωμένη μαθητική παρέλαση στη σημαιοστολισμένη πλατεία. Οι μαθητές/-τριες με το κεφάλι ψηλά και με με καμάρι φώναξαν τον εθνικό μας ύμνο και ύψωσαν την ελληνική σημαία τιμώντας την Ελευθερία και την Ανεξαρτησία του έθνους από τα 400 χρόνια σκλαβιάς.

Ακολουθούν κάποια στιγμιότυπα της χθεσινής επετείου:

25^η Μαρτίου 1821. Διπλή γιορτή  Ημέρα εορτασμού και τιμής για την Παναγία μας, και ημέρα μνήμης του μεγαλείου του λαού μας. Γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου,  εορτή καλών ειδήσεων για την γέννηση του Σωτήρα  Χριστού, και τη λύτρωση των ανθρώπων από το σκότος του θανάτου και της αμαρτίας, αλλά και εορτή Ευαγγελισμού για τη λύτρωση του Γένους μας από το σκότος του οθωμανικού ζυγού, επί τετρακόσια  χρόνια.

Οι Έλληνες χριστιανοί πολέμησαν για την Ελευθερία τους, με αδάμαστο σθένος, με δυνατούς παλμούς στην ψυχή και γενναιότητα.

Το σχολείο μας λοιπόν σήμερα γιόρτασε και τίμησε, με περίσσια δόξα και περηφάνια, την αυριανή επέτειο της Επανάστασης του 1821. Η τάξη μας στολίστηκε όπως αρμόζει στη μεγάλη αυτή ημέρα της πατρίδας μας και τα παιδιά μας, μαζί με τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς, με τα τραγούδια, τα ποιήματα, τα θεατρικά και το χορό τους, μας θύμισαν τα γεγονότα, τις αξίες και τα ιδανικά. Όλα αυτά τα οποία δεν πρέπει να ξεχαστούν αλλά αντίθετα να μείνουν χαραγμένα στην μνήμη και στην ηθική όλων των Ελλήνων.

Ευχαριστούμε θερμά όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους, τη σημαντική αυτή ημέρα και χάρισαν για άλλη μια φορά χαρά στα πρόσωπα των μαθητών και των μαθητριών μας με τα περήφανα πρόσωπα τους.

Με μεγάλη μας χαρά και ανυπομονησία, το σχολείο μας σήμερα υποδέχτηκε και φιλοξένησε το δημοτικό σχολείο του χωριού της Παλαιοκατούνας, έπειτα από επίσκεψη τους στο τυροκομείο του χωριού μας. Αφού γνωριστήκαμε με τα παιδιά και τους συναδέλφους, ακολούθησε ένας μικρός περίπατος στο γήπεδο της κοινότητας όπου τα παιδιά σε κλίμα συνεργασίας και ευγενούς άμιλλας πραγματοποίησαν το δικό τους πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Σύμμαχος τους το χαμόγελο και η καλή τους διάθεση.

Το τελικό έπαθλο του αγώνα ήταν ο συναγωνισμός, η συνεργασία και η φιλία ανάμεσα στα δύο σχολεία. Στο τέλος δώσαμε όλοι μαζί τα χέρια και υποσχεθήκαμε επανάληψη της ευχάριστης αυτής επίσκεψης.

Ευχαριστούμε πολύ τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές /-τριες του Δημ. Σχ. Παλαιοκατούνας!

Ελπίζουμε να ξανανταμώσουμε!

Στα πλαίσια του μαθήματος, ”Εργαστήρια Δεξιοτήτων”, ολοκληρώσαμε το δεύτερο θεματικό κύκλο, «Φροντίζω το περιβάλλον». Το θέμα του προγράμματος με το οποίο ασχοληθήκαμε είναι «Το Νερό, πηγή ζωής..». Σκοπός του προγράμματος είναι οι μαθητές/-τριες να κατανοήσουν πόσο σημαντικό και πολύτιμο αγαθό είναι το νερό στην ζωή μας και πως χωρίς αυτό παύει να υπάρχει ζωή.

Καθημερινά ακούμε ή βλέπουμε τις δυσκολίες μεγάλου μέρους του πληθυσμού της Γης στο να έχουν πρόσβαση σε καθαρό – πόσιμο νερό είτε για σκοπούς ύδρευσης ή άδρευσης. Σε οριμσένες περιπτώσεις άνθρωποι μπορεί να διανύσουν χιλιόμετρα ώστε να καταφέρουν να βρουν νερό. Το κουβάλημα του νερού είναι δύσκολη και κουραστική δουλειά. Πολλά παιδιά αναγκάζονται να απουσιάζουν από το σχολείο για να καταφέρουν να φέρουν στο σπίτι τους μικρές ποσότητες νερού. Ενώ η αποθήκευση του για τις καθημερινές δουλειές είναι πολύωρη και χρονοβόρα παρόλα αυτά δεν είναι βέβαιο πως το νερό που θα καταφέρουν να βρουν θα είναι πόσιμο και καθαρό.

Προσπαθήσαμε λοιπόν μέσω της ενότητας αυτής να αφυπνίσουμε τα παιδιά ώστε να βάλουν κι αυτά το δικό τους λιθαράκι στην προσπάθεια προστασίας του πλανήτης από τις ανθρώπινες απειλές. Η επίτευξη του σκοπού πραγματοποιήθηκε μέσα από μια σειρά εργαστηρίων βιωματικής και αποκαλυπτικής μάθησης σε συνδυασμό με τη χρήση των ψηφιακών εργαλείων.

Οι στόχοι του προγράμματος είναι οι μαθητές/τριες:

• Να κατανοήσουν τη σπουδαιότητα του νερού στη ζωή μας.
•  Να υιοθετήσουν τρόπους σωστής διαχείρισης του νερού.
• Να μάθουν τον κύκλο του νερού.
• Να ευαισθητοποιηθούν σε θέματα που αφορούν τη μόλυνση του νερού και τη λειψυδρία.
• Να μάθουν πως το νερό έρχεται στο σπίτι μας κάνοντας ένα μακρύ ταξίδι.
• Να αποκτήσουν κοινωνικές δεξιότητες συνεργασίας, επικοινωνίας, συζήτηση κ.ά.

Οι μαθητές/τριες πραγματοποίησαν πολλές δραστηριότητες για την ολοκλήρωση του προγράμματος σας παρουσιάζουμε μερικές από αυτές.