Λίγες μέρες πριν απολαύσουμε τα δροσερά παγωτά-χωνάκια μπροστά από το ειδυλλιακό τοπίο μίας παραλίας, φορώντας το μαγιό-φλαμίνγκο μας,  κάνουμε ένα βήμα πίσω, με σκοπό να « ακούσουμε» εκείνα τα παιδικά χαμόγελα, τα οποία συγκρατούν βουβά τα δάκρυα τους, εκείνα που έχουν μεταμφιεστεί σε χαρούμενες  μαριονέτες, αφήνοντας στην άκρη τα παιδικά τους παιχνίδια και αναλαμβάνοντας ενήλικους ρόλους. Είναι εκείνες οι αθώες ψυχές που παραμένουν σε μία ομηρία σιωπής για χρόνια, ανήμπορες να βρουν ένα χέρι βοηθείας, ώστε να  ανοίξουν τα φτερά τους και να πετάξουν. Τότε, σε αυτό παιχνίδι των κακοποιημένων παιδικών θυμάτων αναλαμβάνει δράση ο μαγικός αριθμός 1056 , χάρη στον οποίο το όραμα του εθελοντικού, μη κερδοσκοπικού οργανισμού «Χαμόγελο του Παιδιού» συνεχίζει να μεταδίδει το μήνυμα ελπίδας προς την υπεράσπιση του παιδιού με έμπρακτο τρόπο. Έτσι, το πολύτιμο έργο του συλλόγου είχε την ευκαιρία να πληροφορηθεί το δυναμικό του δημοτικού σχολείου Δαύλειας, μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς.  Αρωγός στην προσπάθεια ενημέρωσης, υπήρξε η εξειδικευμένη ψυχολόγος στο Σπίτι Ημερησίας Φροντίδας του Συλλόγου « Χαμόγελο του Παιδιού» στη Χαλκίδα , κα Έλλη Στάμου, η οποία έχει σημειώσει δεκαετή πορεία συμβουλευτικής υποστήριξης σε παιδιά και εφήβους.

Ανάμεσα σε δεκάδες πληροφορίες, διηγήσεις , εικόνες και απορίες , τρία ήταν εκείνα τα ερωτήματα που πρωταγωνίστησαν στο μυαλό μας. Τρία ερωτήματα που ίσως λειτουργούν ως εμπόδια στον κοινό αγώνα μίας αληθινής κοινωνίας με όραμα.

Για πόσο ακόμα θα μένουμε απλά θεατές; Είμαστε πράγματι τόσο ανίσχυροι να αντιδράσουμε; Το σχολείο,o δάσκαλος, οι γονείς , τα παιδιά θα μπορούσαν να κάνουν μια προσπάθεια να προλάβουν τέτοιες καταστάσεις;

Η απάντηση ,λοιπόν, αυτών των ερωτημάτων είναι τόσο απλή ισοδύναμη, με την πληκτρολόγηση των τηλεφώνων ανάγκης. Είναι τόσο απλή, όσο το σήκωμα του ακουστικού και την καταγγελία βίαιου περιστατικού σε κάποιον αρμόδιο. Είναι τόσο απλή, γιατί ο τελικός σκοπός θα ορίσει την τύχη και τη μοίρα ενός παιδικού βλέμματος, θα ανασυντάξει τα αποθέματα αθωότητας του ,  θα επαναπροσδιορίσει την έκφανση της αγάπης του και θα ξαναχτίσει τη πιο όμορφη εικόνα του εαυτού του με υγιή πρότυπα , όπως ακριβώς αξίζει σε όλα τα παιδιά.

Άλλωστε , να μην ξεχνάμε ότι παρεμβαίνοντας σε μια προβληματική οικογένεια, όχι μόνο βοηθιέται ένα παιδί που υποφέρει, αλλά δίνεται και το σωστό παράδειγμα σε όλα τα υπόλοιπα, ώστε να γίνει κατανοητό πόσο σημαντικό είναι να ενδιαφερόμαστε για το συνάνθρωπο μας. Όντας όλοι μία γροθιά, μπορούμε να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο μας. Όντας αγκαλιασμένοι, μεταμορφωνόμαστε σε ήρωες που μπαλώνουν τραυματισμένες ψυχές και αναδημιουργούν σκισμένα και τσαλακωμένα όνειρα. Όντας μαζί σε αυτό, ηχούμε ένα δυνατό αντίλαλο νίκης έναντι φωνών , καυγάδων, κακομεταχειρίσεων και παθών.

Καμία παιδική ψυχή δεν αξίζει να δέχεται κακομεταχείριση οποιουδήποτε είδους. Είτε σωματική, είτε σεξουαλική, είτε ψυχολογική. Κάθε παιδί δικαιούται έναν κόσμο που θα τον πλάσει μόνο του, ορίζοντας τα δικά του χρώματα. Κάθε παιδί έχει δικαίωμα για έναν τεράστιο λευκό καμβά ζωής  και στα χέρια του όλα τα χρώματα, για να ζωγραφίσει τον κόσμο του όπως εκείνο θέλει. Ένα έργο τέχνης με τη προσωπική  σφραγίδα του κάθε παιδιού, αντίστοιχο με το αίσθημα της ζεστασιάς , της φροντίδας , της ασφάλειας, της ηρεμίας και της αγάπης.

      Δε νομίζεις πως τα λόγια τελείωσαν ώρα για δράση
Άνοιξε τα μάτια σου και κοίτα λίγο γύρω σου
Και πες μου πως σου φαίνονται να είναι όλα εντάξει;