Με το  φόβο του σχολικού εκφοβισμού να περιτριγυρίζει τρομακτικά στις σχολικές τάξεις ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, το Δημοτικό σχολείο της Δαύλειας, προχώρησε στην εφαρμογή του προγράμματος «Μοίρασε την φωνή σου», το οποίο βασίζεται στην ανάπτυξη της ενσυναίσθησης  και της άκριτης αποδοχής όλων των μελών του μαθητικού της συνόλου. Μέσα σε μία φιλική ατμόσφαιρα κατανόησης και ελευθερίας λόγου, τα παιδιά του σχολείου μας ήταν καλοδεχούμενα να μοιραστούν τους φόβους, τις ανησυχίες και τις χαρές τους, συμβάλλοντας και τα ίδια στην εκμάθηση των αρετών της υπομονής και της αλληλοστήριξης, καθώς και στην εύρεση της βέλτιστης λύσης για τα προβλήματα του άλλου, του διπλανού τους , του φίλου τους ή μη. Μπόρεσαν να δραπετεύσουν από τη ψευδαίσθηση της ατομικότητας τους και να λειτουργήσουν ως μία εξισσοροπιστική ομάδα, η οποία συμπονά, δίχως να κρίνει και να κατακρίνει, να επιδεικνύει λανθασμένους και σωστούς τρόπους ,αλλά αντίθετα να συγχρονίζεται μοναδικά με την εσωτερική διάθεση του ακροατή της. Συγκεκριμένα, οι δράσεις μας ξεκίνησαν με τις τάξεις της Δ’ και της Ε’ , όπου δημιουργήθηκαν ιδιαίτερα βιβλιαράκια αυτοβιογραφίας , τα οποία, όμως, είχαν γραφτεί από το διπλανό τους. Για λίγα λεπτά, έχοντας ως κοινή βάση: μόνο το ίδιο θρανίο, οι  προσωπικότητες  των μικρών συγγραφέων μας αντιστράφηκαν, οι πλάτες τους γύρισαν και άρχισε το θετικό «κους-κους». Αρκούσαν λίγα προτερήματα, κάποια αυτονόητα μπράβο ανάμεσα στους συμμαθητές τους, ώστε στο τέλος, να σχηματιστεί ένα βαθύ χαμόγελο και να μεταδοθεί ένα αίσθημα υπερηφάνειας. Από την άλλη, οι τάξεις της Α’ και της Γ’ ενώθηκαν, για να σχηματίσουν έναν διαφορετικό ουρανό γεμάτο από σύννεφα του «ΝΑΙ» και του «ΟΧΙ», ως δυνατά μηνύματα έναντι μίας σιωπής που μπορεί να λυγίσει, ενός σκοτεινού τοπίου κακοποίησης και ενός βούρκου συναισθηματικής εξαθλίωσης. Μέσα σε αυτά τα σύννεφα, τα θύματα του σχολικού εκφοβισμού απέκτησαν πρόσωπα και οι θύτες τους μία ταυτότητα αντίστοιχα. Με στόχο να μην προσπεραστούν άλλα μικρά ή μεγάλα σημάδια του σχολικού εκφοβισμού και να παραδειγματιστούμε από κινήσεις καλοσύνης και υπεράσπισης του σεβασμού, έκλεισε η βδομάδα δράσης μας κατά της βίας.

Οφείλουμε στις νέες γενιές να ανοίξουμε αυτό το ξεχασμένο και παράθυρο της ενσυναίσθησης, το οποίο στην αρχή φαντάζει αχανές και επίπονο, αλλά όταν το τοπίο εμφανιστεί ολοκληρωμένα, θα είμαστε ευγνώμονες για όσα βίαια περιστατικά προλάβαμε , για όσα αντιμετωπίσαμε.

 

Άραγε, σβήνει ποτέ η μουτζούρα στην ψυχή από τον μαρκαδόρο του bulling;

Χρησιμοποίησε τα δικά σου πινέλα για να μετατρέψεις το γκρίζο καμβά του μίσους κάποιων!

Γίνε και εσύ το αλεξικέραυνο οποιαδήποτε μορφής βίας!