Το σχολείο μας όπως ξέρετε προέρχεται από τη συνένωση άλλων σχολείων κι έτσι τα περισσότερα παιδιά μετακινούνται με λεωφορείο, άλλα με ποδήλατο, κάποια που είναι κοντά με τα πόδια και τα υπόλοιπα με τους γονείς τους. Είναι σημαντικό στις μετακινήσεις μας να είμαστε ασφαλείς και να ξέρουμε όσα πρέπει για να κυκλοφορούμε…ασφαλώς!

Γι΄ αυτό σκεφτήκαμε να απευθυνθούμε στους ειδικούς και ποιο συγκεκριμένα στην Τροχαία Ναυπλίου και σήμερα με μεγάλη προθυμία ο Διοικητής, ο κ, Σταμέλος, ανταποκρίθηκε με χαρά και προθυμία στην πρόσκλησή μας! Στο Αμφιθέατρο του Σχολείου οι μαθητές μας παρακολούθησαν με πολύ ενδιαφέρον την παρουσίαση και άκουσαν με πολλή προσοχή τις συμβουλές του έμπειρου αξιωματικού!

Το σημείο που έδειξαν τρομερό ενδιαφέρον τα παιδιά μας ήταν όταν ο κ. Σταμέλος, τον οποίο ευχαριστούμε ιδιαιτέρως για την πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση, αναφερόταν στο δικό τους όχημα, στο ποδήλατο!

Την Τρίτη 27 Οκτωβρίου το σχολείο μας τίμησε την επέτειο του ΟΧΙ με μια όμορφη γιορτή που ετοίμασαν τα παιδιά της Γ΄ και Δ΄ τάξης με τους δασκάλους τους, την κ. Μαρία και τον κ. Θοδωρή.

Ο καιρός μάς δυσκόλεψε λίγο αλλά τελικά περάσαμε  όμορφα! Ήταν η πρώτη εκπαιδευτική επίσκεψη  για τα μικρά μας παιδάκια της Α΄ και Β΄ τάξης!

Πρώτη στάση στην Ι. Μ.  Οσίου Θεοδοσίου στο Παναρίτη που μας καλοδέχτηκαν οι πάντα φιλόξενες μοναχές! Ο χώρος όμορφος, καθαρός, κατανυκτικός σε ένα τοπίο βροχερό, γεμάτο πράσινο και με όμορφη θέα!

Οι μοναχές αφού μας ξενάγησαν και μας ιστόρησαν τον βίο του Αγίου μας οδήγησαν στο Αρχονταρίκι της Μονής για το κέρασμα κι ύστερα τα παιδάκια μας έφαγαν το κολατσιό τους στην Τραπεζαρία.

Επόμενη στάση σε Αγγειοπλαστείο στο Μοναστηράκι για την τέχνη του πηλού. Μετά τις πρώτες οδηγίες για τα μυστικά της τέχνης οι μικροί μας αγγειοπλάστες έφτιαξαν τη δική τους πήλινη κούκλα!

Το σχολείο μας συνεχίζει για ακόμα μια χρονιά τη συνεργασία με το   Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας  «Ελπίδα Ζωής» με μια σειρά προγραμμάτων-παρεμβάσεων  για κάθε τάξη ξεχωριστά.

Σήμερα ήταν η σειρά της Γ΄τάξης με θέμα «Ούτε χειρότερος, ούτε καλύτερος, απλά διαφορετικός» που το παρουσίασε η ψυχολόγος κ. Αγγελική Μπαβέλλα.

Οι μαθητές με αφορμή ένα παραμύθι είδαν σε τι μπορεί να διαφέρουν οι άνθρωποι μεταξύ τους, αλλά και σε τι μοιάζουν. Αναρωτήθηκαν πόσο περίπλοκη θα ήταν η ζωή μας, αν ήμασταν όλοι ίδιοι. Αποφάσισαν πόσο όμορφο είναι να είμαστε όλοι διαφορετικοί. Ζωγράφισαν από ένα ουράνιο τόξο το κάθε παιδί, τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, αλλά τόσο όμορφα όλα μαζί πάνω στην «αφίσα», που τα κόλλησαν. Αναγνώρισαν τι κάνουν οι ίδιοι πολύ καλά, αλλά τι κάνουν και οι άλλοι πολύ καλά. Κατέληξαν ότι όσες διαφορές και να έχουμε μεταξύ μας οι άνθρωποί δεν είναι κάποιος καλύτερος από τον άλλον, ούτε κάποιος χειρότερος από τον άλλον, είμαστε όλοι απλά διαφορετικοί.

Θέλουμε για ακόμα μα φορά να ευχαριστήσουμε το Κέντρο «Ελπίδα Ζωής» και το προσωπικό του που πάντα πρόθυμο μας παρέχει τη βοήθειά του, συμβουλές και υποστήριξη!

Ο θεσμός τα παιδιά της έκτης να υιοθετούν τα πρωτάκια λειτουργεί σε αρκετά σχολεία τα τελευταία χρόνια!

Αποφασίσαμε μαζί με την κ. Ελένη και την κ. Κατερίνα, τις δασκάλες των δύο τάξεων, να το προσπαθήσουμε και στο σχολείο μας! Άλλωστε μας αρέσει να δοκιμάζουμε και να βελτιωνόμαστε γιατί αλλιώς πλήττεις…

Κι έτσι τα παιδιά των δύο τάξεων βρέθηκαν στο προαύλιο, γνωρίστηκαν, μίλησαν, έπαιξαν κι άρχισαν να δημιουργούνται σχέσεις συμπάθειας και φιλίας!

Στόχος μέσα από αυτή την δράση είναι να συνεχίσουμε να καλλιεργούμε το καλό κλίμα που υπάρχει, να δημιουργήσουμε σχέσεις αλληλεγγύης, εμπιστοσύνης και ασφάλειας! Τα πρωτάκια μας θα προσαρμοστούν πιο γρήγορα και τα εκτάκια θα νοιάζονται για τα πρωτάκια! Το σχολείο είναι μια μεγάλη αγκαλιά που ανοίγει με τα παιδιά της πρώτης τάξης και κλείνει με τα παιδιά της έκτης που θα είναι μαζί μας για τελευταία χρονιά.

Μετά τη πρώτη συνάντηση όλο το σχολείο συγκεντρώθηκε στο Αμφιθέατρο και υποδέχτηκε με ένα πολύ μεγάλο και θερμό χειροκρότημα τα κατάπληκτα και ξαφνιασμένα μικρούλια μας! Ήταν η ώρα της κλήρωσης και κάθε εκτάκι θα “υιοθετούσε” δύο πρωτάκια. Χαρές αγκαλιές και ζωγραφισμένα καραβάκια με λιχουδιές φτιαγμένα από τα μεγάλα παιδιά για τους μικρούς τους φίλους!

Κι έτσι οι μέρες περνούν όμορφα στο σχολείο μας! Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το σύμπαν,,, μπορούμε όμως να ομορφύνουμε την καθημερινότητά μας στον χώρο που περνούμε, μαθητές και εκπαιδευτικοί, τη μισή μας μέρα, και να κάνουμε πιο ενδιαφέρον και ελκυστικό! Α. και δεν θα σταματήσουμε γιατί αλλιώς πλήττεις, όπως έλεγε και η “δασκάλα μου”, η κ. Φωτεινή!

Σεπτέμβρης χωρίς σταφύλια και μούστο δε γίνεται! Έτσι η κ. Μάρθα μαζί με τα παιδάκια της της Β΄ τάξης, στα πλαίσια του μαθήματος για το φθινόπωρο, έφτιαξαν τον δικό τους μούστο όχι για να φτιάξουν κρασί αλλά για να ετοιμάσουν γλυκίσματα, μουστοκούλουρα και μουσταλευριά! Κι επειδή δοκιμάσαμε όλοι μας σας λέμε ότι ήταν υπέροχα!

Ο χώρος που μεγαλώνουν τα παιδιά μας είναι και δική μας υπόθεση. Η ασφάλεια, η υγιεινή και η παρέμβαση στους χώρους αφορά όλη τη σχολική κοινότητα: μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς! Με την πεποίθηση ότι “για την κακή μας τύχη δε φταίνε τα άστρα” και με τη βεβαιότητα ότι είναι και στο δικό μας χέρι να αλλάξουμε αρκετά στους χώρους και στο προαύλιο του Σχολείου μας μαζευτήκαμε για ακόμα μια χρονιά την Κυριακή το απόγευμα και καθαρίσαμε , κλαδέψαμε και βάψαμε! Γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί για ακόμα μια χρονιά “εν δράσει”

Φρέσκα προσωπάκια, λαμπερά χαμόγελα και όμορφες χαρούμενες φωνές! Αυτά είναι τα καταπληκτικά πρωτάκια μας που προστέθηκαν στη μεγάλη παρέα του σχολείου μας!

Πρώτη μέρα ουσιαστικά στο σχολείο και έκανε σε όλους μας εντύπωση πόσο γρήγορα προσαρμόζονται και τηρούν τους κανόνες…  Σήμερα μαζί με τη δασκάλα τους την κ. Ελένη έμαθαν τους χώρους του σχολείου και έπαιξαν παιχνίδια με μπαλόνια. Καλά μας παιδάκια να είστε πάντα χαρούμενα, γελαστά και να μάθετε πολλά “γράμματα”! Εμείς θα κάνουμε ό, τι καλύτερο μπορούμε να έρχεστε με χαρά στο σχολείο και να φεύγετε χαρούμενα!

Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού

Το 326 μ.Χ. η Αγία Ελένη πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό για τους θριάμβους του γιου της Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ο Θείος ζήλος όμως, έκανε την Άγια Ελένη να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού.

Επάνω στο Γολγοθά υπήρχε ειδωλολατρικός ναός της θεάς Αφροδίτης, τον οποίο γκρέμισε και άρχισε τις ανασκαφές. Σε κάποιο σημείο, βρέθηκαν τρεις σταυροί. Η συγκίνηση υπήρξε μεγάλη, αλλά ποιος από τους τρεις ήταν του Κυρίου; Τότε ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με αρκετούς Ιερείς, αφού έκανε δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβέστατης κυρίας που είχε πεθάνει. Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, που ήταν πραγματικά του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε.

Η είδηση διαδόθηκε σαν αστραπή σε όλα τα μέρη της Ιερουσαλήμ. Πλήθη πιστών άρχισαν να συρρέουν για να αγγίξουν το τίμιο ξύλο. Επειδή, όμως, συνέβησαν πολλά δυστυχήματα από το συνωστισμό, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό μέσα στο ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τον δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι.

Αυτή, λοιπόν, την ύψωση καθιέρωσαν οι άγιοι Πατέρες, να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, για να μπορέσουμε κι εμείς να υψώσουμε μέσα στις ψυχές μας το Σταυρό του Κυρίου μας, που αποτελείτο κατ’ εξοχήν “όπλον κατά του διαβόλου”.

Ορισμένοι Συναξαριστές, αυτή την ημέρα, αναφέρουν και την ύψωση του Τιμίου Σταυρού στην Κωνσταντινούπολη το 628 μ.Χ. από τον βασιλιά Ηράκλειο, πού είχε νικήσει και ξαναπήρε τον Τίμιο Σταυρό από τους Αβάρους, οι οποίοι τον είχαν αρπάξει από τους Αγίους Τόπους.

Απολυτίκιο
Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού Σου, πολίτευμα.
Λαογραφία
• Η γιορτή του Σταυρού έχει ιδιαίτερη σημασία για τους γεωργούς, διότι αποτελεί την αφετηρία της νέας χρονιάς, ενόψει της σποράς. Οι γεωργοί φέρνουν στην εκκλησία μείγμα από τα δημητριακά που θα σπείρουν για να δεχθούν την ειδική ευλογία του ιερέα: «Βλαστήσαι την γην, και δούναι σπέρμα το σπείροντι, και άρτον εις βρώσιν» («Ευχή επί ευλογήσει του σπόρου»).
• Την ημέρα του Σταυρού, οι ναυτικοί συνήθιζαν να σταματούν τα μακρινά ταξίδια με ιστιοφόρα, όπως συμβούλευε η παροιμία: «Του Σταυρού, σταύρωνε και δένε».
• Με το βασιλικό που παίρνουν από την εκκλησία, οι νοικοκυρές συνηθίζουν να φτιάχνουν το προζύμι της χρονιάς (Πήλιο, Κορώνη κ.ά).