Το 1Θ Δημοτικό Σχολείο Αγαθονησίου την Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου 2024, παρακολούθησε την πολύ ενδιαφέρουσα και ψυχαγωγική διαδικτυακή επιμορφωτική δράση για την Αειφόρο Εκπαίδευση, που διοργανώθηκε από το ΚΕΠΕΑ Ιεράπετρας-Νεάπολης.
Συμμετείχαμε και παίξαμε με τα άλλα σχολεία ένα παιχνίδι, αντίστοιχο της θεματικής με τη Διατροφή!
Μαθαίνουμε τις εποχές και τους μήνες του έτους στα πλαίσια των μαθημάτων της Γλώσσας και Μαθηματικών της Α’ Τάξης!
Το 1Θ Δημοτικό Σχολείο Αγαθονησίου, παρακολούθησε την Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου 2024, το πολιτιστικό σεμινάριο, που οργάνωσε το Ίδρυμα Λαμπράκη:
“Ιστορία, Μνήμη, Κοινότητα- Εκπαιδεύοντας το βλέμμα: Το ζωγραφικό έργο του Χ. Μποκόρου 1821, η γιορτή”!
https://www.lrf.gr/
https://www.lrf.gr/activities/programmes/1821-h-giorth
Ευχαριστούμε θερμά την κα Ευαγγελία Νέστωρα
για την δωρεάν και πολύ ενδιαφέρουσα, ενημερωτική και πολύ διασκεδαστική διαδικτυακή ξενάγηση
την Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2024, στο εργοστάσιο κατασκευής πλαστελίνης.
Μας δόθηκε η ευκαιρία να κάνουμε μια βόλτα μέσα στο εργοστάσιο, παρακολουθήσαμε όλα τα στάδια κατασκευής της πλαστελίνης και στο τέλος φτιάξαμε την πρώτη μας κατασκευή! Φτιάξαμε ένα χαριτωμένο πιγκουΐνο από πλαστελίνη!
Δώσαμε νέο χρώμα στην αίθουσά μας! Αγοράσαμε καινούριες κουρτίνες, τις τοποθετήσαμε και ομορφύναμε την αίθουσά μας ακόμη περισσότερο! Μεγειά μας!
Με τη βοήθεια της μηχανής αναζήτησης της google αναζητήσαμε φωτογραφικό υλικό για τη:
σπορά, το όργωμα, το θερισμό, το αλώνισμα, το λίχνισμα, το άλεσμα του σιταριού, το ζύμωμα του ψωμιού το φούρνισμα, το ψήσιμο και το ζεστό ψωμί!
Τις φωτογραφίες που βρήκαμε τις βάλαμε κατά σειρά των γεγονότων προσθέτοντας και την κατάλληλη λεζάντα!
Η λέξη “κλάσμα” προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη “κλαίω” ή “κλω” που σημαίνει κόβω, τεμαχίζω κάτι.
Το κλάσμα λοιπόν δηλώνει ότι έχουμε ένα κομμάτι, δηλαδή ένα μέρος κάποιου πράγματος.
Στα Μαθηματικά θεωρούμε ότι αυτό που μοιράζεται, μπορεί να χωριστεί σε ίσα μέρη.
Έτσι, στα Μαθηματικά το “κλάσμα” πρέπει να δηλώνει σε πόσα ίσα μέρη χωρίσαμε το ολόκληρο (τον “όλον”) {ΠΑΡΟΝΟΜΑΣΤΗΣ},
και πόσα από αυτά πήραμε {ΑΡΙΘΜΗΤΗΣ}.
Στις 9 Φεβρουαρίου για όγδοη συνεχή χρονιά, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, η οποία συμπίπτει με την ημέρα που είναι αφιερωμένη στη μνήμη του εθνικού ποιητή, Διονυσίου Σολωμού.
(Ζάκυνθος, 8 Απριλίου 1798 − Κέρκυρα, 9 Φεβρουαρίου 1857).
Το 2017, έγινε θεσμός η παγκόσμια ημέρα ελληνικής γλώσσας και την απόφαση πήραν από κοινού τα υπουργεία: Παιδείας, Εξωτερικών και Εσωτερικών,
σύμφωνα με την με αρ. πρωτ. ΑΣ17889/11-04-2017 Κ.Υ.Α. (Β΄ 1384) των Υπουργών Εσωτερικών, Εξωτερικών και Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.
Οι δράσεις και εκδηλώσεις που συνοδεύουν τον εορτασμό στοχεύουν στην ανάδειξη του πλούτου και της διαχρονικότητας της ελληνικής γλώσσας, καθώς και του θεμελιώδους ρόλου που διαδραμάτισε ανά τους αιώνες μέσω της οικουμενικής συνεισφοράς της στον ευρωπαϊκό και ευρύτερα τον παγκόσμιο πολιτισμό.
Μέσω της θέσπισης του ετήσιου παγκόσμιου εορτασμού επιδιώκεται η ανάδειξη της οικουμενικότητας της ελληνικής γλώσσας και της συμβολής της στον γλωσσικό και πολιτισμικό εμπλουτισμό των ευρωπαϊκών και πολλών άλλων γλωσσών του πλανήτη.
Η αξία της ελληνικής γλώσσας είναι ανεκτίμητη. Πρόκειται για μια γλώσσα που μιλιέται αδιάλειπτα από το 3.000π.Χ μέχρι σήμερα μετρώντας περισσότερα από πέντε χιλιάδες χρόνια ζωής.
Η ελληνική γλώσσα κατά την αρχαιότητα ευτύχησε να καταστεί φορέας μορφοποίησης και μεταβίβασης σημαντικών επιστημονικών θεωριών, φιλοσοφικών θεωρήσεων και λογοτεχνικών κειμένων. Στην ελληνική γράφτηκαν λίγο αργότερα τα πιο σημαντικά κείμενα του Χριστιανισμού για να διαδοθούν σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι η γλώσσα στην οποία μας άφησαν το έργο τους σπουδαίοι φιλόσοφοι, ποιητές και συγγραφείς. Όμηρος, Πλάτων, Θουκυδίδης, Αισχύλος, Αριστοφάνης, Ιπποκράτης, Ευαγγελιστές, Πατέρες της Εκκλησίας και τόσοι άλλοι.
“Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε την ίδια γλώσσα” γράφει ο Γεώργιος Σεφέρης, αποδίδοντας λιτά και παραστατικά τη διαχρονικότητα, τον συναισθηματικό πλούτο και τη στάση απέναντι στη ζωή και στην ουσία, όπως αντανακλώνται στην Ελληνική Γλώσσα.
Τα ελληνικά είναι η γλώσσα και του Αριστοτέλη. Αλλά και η γλώσσα του Σεφέρη και του Ελύτη. Αφετηρία της ιστορίας και του πολιτισμού. Πυξίδα του σήμερα και φάρος του μέλλοντος. Μια γέφυρα πάνω από σύνορα, που αγκαλιάζει τον κόσμο. Γι’ αυτό μαθαίνουμε ελληνικά. Για να μιλάμε και να νιώθουμε ελληνικά….
Τα ελληνικά είναι η επίσημη γλώσσα της Ελλάδας και της Κύπρου, καθώς και μία από τις 23 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, είναι επίσημα αναγνωρισμένη ως μειονοτική γλώσσα στην Αλβανία, την Αρμενία, την Ιταλία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία, την Ουκρανία και την Τουρκία.
Πολυάριθμα είναι τα παραδείγματα των λαών που σαγηνεύτηκαν από την ελληνική γλωσσική πραγματικότητα και ενσωμάτωσαν στοιχεία της στις δικές τους γλώσσες και κουλτούρες. Σε κάθε άκρη της Γης εγκωμιάζεται το δημιούργημα που διασώζεται ανά τους αιώνες μέσα από τα έργα πνευματικών ανθρώπων.
Στο διάβα των αιώνων υπήρξε καθοριστική η συμβολή της ως μέσου αποθησαύρισης και διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού και επιβιώνει ως τις μέρες μας, στη νεότερη εκδοχή της, ως μια από τις μακροβιότερες ζωντανές γλώσσες παγκοσμίως» αναφέρεται σε εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας.
