Οι μαθητές της Α’ τάξης προσπάθησαν με τον δικό τους τρόπο να μεταδώσουν ένα σημαντικό μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού, στο πλαίσιο της 6ης Μαρτίου, που συνιστά πανελλήνια ημέρα σχολικού εκφοβισμού.
Ειδικότερα, μέσα από εκπαιδευτικά βίντεο τα παιδιά κατανόησαν ότι ο σχολικός εκφοβισμός, συμβαίνει όταν κάποιος μαθητής πειράζει, κοροϊδεύει, σπρώχνει ή στενοχωρεί επίτηδες κάποιον άλλο μαθητή. Αυτό μπορεί να συμβεί στην τάξη, στο προαύλιο ή ακόμη και στο διαδίκτυο.
Επιπλέον, μέσα από καταιγισμό ιδεών και εποικοδομητικό διάλογο οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι κανείς δεν αξίζει να νιώθει φόβο ή λύπη στο σχολείο. Το σχολείο πρέπει να είναι ένα μέρος όπου όλοι οι μαθητές αισθάνονται ασφαλείς, χαρούμενοι και να έχουν φίλους.
Έπειτα, συναποφάσισαν σχετικά με το πως θα πρέπει να δράσουμε σε περίπτωση που δούμε κάποιον να εκφοβίζει έναν συμμαθητή μας. Μπορούμε να βοηθήσουμε με απλούς τρόπους όπως: να σταθούμε δίπλα στο παιδί που στεναχωριέται, να του μιλήσουμε με καλοσύνη ή να ενημερώσουμε έναν ενήλικα.
Επίσης, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι λέξεις έχουν δύναμη. Ένας καλός λόγος μπορεί να κάνει κάποιον να χαμογελάσει, ενώ ένα άσχημο σχόλιο μπορεί να τον πληγώσει. Γι’ αυτό επιλέγουμε πάντα να μιλάμε με σεβασμό και καλοσύνη. Τέλος, έφτιαξαν μια αφίσα που να συνοψίζει όλα τα παραπάνω σ’ ένα μόνο μήνυμα:
“Υπάρχουν χέρια που φυτεύουν ένα δέντρο
Και άλλα χέρια που του βάζουνε φωτιά
Υπάρχουν χέρια που σαν πέσεις σε σηκώνουνε ξανά
Σίγουρα θα ‘χεις συναντήσει δύο χέρια σαν κι αυτά”.
(Η αφίσα μας είναι εμπνευσμένη από αυτή που δημιούργησαν οι εξαιρετικές δασκάλες (Ε. Παρθενοπούλου και Μ. Μουγιάρη) του 3ου Δημοτικού Ραφήνας και οι μαθητές τους).
