Απλά ένα ακόμα ιστολόγιο Blogs.sch.gr

Ακρόπολη Αθηνών


Ακρόπολη Αθηνών
Ελληνική Έκδοση
Ιστορικό
 


 
 
Νοτιοδυτική άποψη του βράχου της Ακρόπολης και της νότιας κλιτύος

Στο βραχώδη λόφο της Ακρόπολης, που δεσπόζει στο κέντρο της σύγχρονης Αθήνας, βρισκόταν το σπουδαιότερο και μεγαλοπρεπέστερο ιερό της αρχαίας πόλης, αφιερωμένο, κατά κύριο λόγο, στην προστάτιδα θεά της, την Αθηνά. Με τον ιερό αυτό χώρο σχετίζονται οι σημαντικότεροι μύθοι της αρχαίας Αθήνας, οι μεγάλες θρησκευτικές εορτές, οι παλαιότερες λατρείες της πόλης αλλά και ορισμένα από τα καθοριστικά για την ιστορία της γεγονότα. Τα μνημεία της Ακρόπολης, αρμονικά συνδυασμένα με το φυσικό περιβάλλον, αποτελούν μοναδικά αριστουργήματα της αρχαίας αρχιτεκτονικής, που εκφράζουν πρωτοποριακούς συσχετισμούς ρυθμών και τάσεων της κλασικής τέχνης και επηρέασαν την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία για πολλούς αιώνες αργότερα. Η Ακρόπολη του 5ου αι. π.Χ. αποδίδει με τον τελειότερο τρόπο το μεγαλείο, τη δύναμη και τον πλούτο της Αθήνας στην εποχή της μαγαλύτερης ακμής της, το ”χρυσό αιώνα” του Περικλή.

Ο λόφος επιλέχθηκε ήδη από τα νεολιθικά χρόνια (4000/3500-3000 π.Χ.) ως τόπος εγκατάστασης των κατοίκων της περιοχής. Κατάλοιπα εγκατάστασης της Πρώιμης και Μέσης Εποχής του Χαλκού εντοπίσθηκαν στην περιοχή του Ερεχθείου. Κατά το 13ο αι. π.Χ., ο βράχος τειχίσθηκε και αποτέλεσε την έδρα του τοπικού ηγεμόνα. Τμήματα αυτού του τείχους, που αναφέρεται συνήθως ως ”κυκλώπειο”, σώζονται αποσπασματικά ανάμεσα στα μεταγενέστερα μνημεία και η πορεία του μπορεί να αποκατασταθεί με σχετική ακρίβεια. Τον 8ο αι. π.Χ. η Ακρόπολη απέκτησε για πρώτη φορά τον αποκλειστικά ιερό της χαρακτήρα με την καθιέρωση της λατρείας της Αθηνάς Πολιάδος. Η θεά είχε το δικό της ναό, στη βορειοανατολική πλευρά του λόφου. Στα μέσα του 6ου αι. π.Χ., την εποχή που τύραννος της Αθήνας ήταν ο Πεισίστρατος, το ιερό απέκτησε μεγάλη αίγλη. Καθιερώθηκαν τα Παναθήναια, η μεγαλύτερη γιορτή των Αθηναίων προς τιμή της θεάς και ιδρύθηκαν τα πρώτα μνημειακά κτήρια και οι ναοί για τη λατρεία της, μεταξύ των οποίων, ο λεγόμενος ”Αρχαίος ναός” και ο Εκατόμπεδος, πρόδρομος του Παρθενώνα. Τότε κατασκευάσθηκε το ιερό της Βραυρωνίας Αρτέμιδος και έγινε η πρώτη προσπάθεια για τη διαμόρφωση μνημειακού προπύλου του χώρου. Οι πιστοί αφιέρωναν στο ιερό πολυάριθμα και πλούσια αναθήματα, όπως ήταν οι μαρμάρινες κόρες και οι ιππείς, τα χάλκινα και πήλινα αγαλμάτια και τα αγγεία, πολλά από τα οποία συνοδεύονταν από επιγραφές, που βεβαιώνουν τη σημασία που είχε η λατρεία της Αθηνάς κατά την αρχαϊκή περίοδο. Μετά τη νίκη εναντίον των Περσών στο Μαραθώνα, το 490 π.Χ., οι Αθηναίοι επιχείρησαν να κτίσουν ένα πολύ μεγαλύτερο ναό στη θέση του Παρθενώνα, γνωστό ως Προπαρθενώνα. Αυτός ο ναός δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, γιατί το 480 π.Χ., οι Πέρσες εισέβαλαν στην Αττική, λεηλάτησαν την Ακρόπολη και πυρπόλησαν τα μνημεία. Μετά την αποχώρηση των εχθρών, οι Αθηναίοι ενταφίασαν το γλυπτό διάκοσμο των κατεστραμμένων ναών καθώς και όσα αναθήματα είχαν διασωθεί, γεμίζοντας τις φυσικές κοιλότητες του εδάφους και διαμορφώνοντας με αυτό τον τρόπο τεχνητά άνδηρα στο χώρο του ιερού. Η Ακρόπολη οχυρώθηκε με νέο τείχος, αρχικά από το Θεμιστοκλή (στη βόρεια πλευρά) και στη συνέχεια από τον Κίμωνα (στη νότια πλευρά). Μάλιστα, στο βόρειο τμήμα του τείχους ενσωματώθηκαν αρχιτεκτονικά μέλη των κατεστραμμένων ναών, που φαίνονται μέχρι σήμερα από την αρχαία Αγορά και από τη βόρεια πλευρά της πόλης.

Στα μέσα του 5ου αι. π.Χ., την εποχή που μεταφέρθηκε στην Ακρόπολη η έδρα της Αθηναϊκής Συμμαχίας και η Αθήνα ήταν το σημαντικότερο κέντρο του πνευματικού κόσμου, τέθηκε σε εφαρμογή, με πρωτοβουλία του Περικλή, ένα μεγαλεπίβολο οικοδομικό πρόγραμμα που διήρκεσε όλο το β΄ μισό του 5ου αι. π.Χ. Για την εκτέλεσή του εργάσθηκαν πολλοί άνθρωποι, Αθηναίοι και ξένοι, ελεύθεροι και δούλοι, με ημερομίσθιο μία δραχμή. Τότε οικοδομήθηκαν, με την επίβλεψη των ικανότερων καλλιτεχνών, αρχιτεκτόνων και γλυπτών, τα σημαντικότερα μνημεία που βλέπει σήμερα ο επισκέπτης: ο Παρθενώνας, τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και ο ναός της Αθηνάς Νίκης. Οι ναοί στη βόρεια πλευρά και στο κέντρο του βράχου στέγαζαν κυρίως τις αρχαιότερες λατρείες των Αθηναίων και τις λατρείες των Ολυμπίων θεών, ενώ η Αθηνά λατρευόταν πια με όλες τις ιδιότητές της που σχετίζονταν με την πόλη, ως Πολιάς, προστάτιδα της πόλης, ως Παρθένος, Παλλάς, Πρόμαχος, θεά του πολέμου, Εργάνη, θεά της χειρωνακτικής εργασίας, και ως Νίκη. Μετά το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου, το 404 π.Χ., και έως τον 1ο αι. π.Χ., πάνω στον ιερό βράχο της Ακρόπολης δεν οικοδομήθηκαν άλλα σημαντικά μνημεία. Το 27 π.Χ., στα ανατολικά του Παρθενώνα κτίσθηκε μικρός ναός αφιερωμένος στο Ρωμαίο αυτοκράτορα Αύγουστο και στη Ρώμη. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ κατά τη ρωμαϊκή περίοδο σε άλλα ελληνικά ιερά έγιναν σοβαρές λεηλασίες και καταστροφές, η Ακρόπολη διατήρησε την παλαιά της αίγλη και εξακολούθησε να συγκεντρώνει τα πλούσια αφιερώματα των πιστών. Η τελευταία επέμβαση στο χώρο έγινε μετά την επιδρομή των Ερούλων τον 3ο αι. μ.Χ., οπότε κατασκευάσθηκε οχυρωματικό τείχος με δύο πύλες στη δυτική πλευρά, από τις οποίες η μία, η δυτική, σώζεται μέχρι σήμερα και είναι γνωστή με το όνομα Beule, από το όνομα του Γάλλου αρχαιολόγου που έκανε έρευνες στο χώρο το 19ο αιώνα.

Στους επόμενους αιώνες τα μνημεία της Ακρόπολης υπέστησαν σοβαρές βλάβες από φυσικά αίτια ή από ανθρώπινες επεμβάσεις. Με την επικράτηση του χριστιανισμού και ιδιαίτερα από τον 6ο αι. μ.Χ., τα μνημεία μετατράπηκαν σε χριστιανικές εκκλησίες. Ο Παρθενώνας αφιερώθηκε στην Παρθένο Μαρία, που στη συνέχεια ονομάσθηκε Παναγιά η Αθηνιώτισσα, ενώ στα τέλη του 11ου αιώνα αποτέλεσε τη μητρόπολη της Αθήνας. Το Ερέχθειο είχε μετατραπεί σε ναό του Σωτήρος ή της Θεοτόκου, ο ναός της Αθηνάς Νίκης σε εκκλησάκι και τα Προπύλαια σε επισκοπική κατοικία. Ο βράχος της Ακρόπολης αποτελούσε το φρούριο της πόλης. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας (1204-1456), τα Προπύλαια μετατράπηκαν σε ανάκτορο των Φράγκων ηγεμόνων, ενώ στην Τουρκοκρατία (1456-1833) η Ακρόπολη και πάλι έγινε το φρούριο της πόλης, όπου κατοικούσε ο Τούρκος φρούραρχος. Το 1687, κατά τη διάρκεια του Β΄ Ενετοτουρκικού πολέμου, ο λόφος πολιορκήθηκε από τον Φ. Μοροζίνι και στις 26 Σεπτεμβρίου 1687, μία βόμβα των Ενετών ανατίναξε τον Παρθενώνα που είχε μετατραπεί σε πυριτιδαποθήκη. Η επόμενη σοβαρή καταστροφή στα μνημεία σημειώθηκε μεταξύ των ετών 1801-1802, με τη διαρπαγή του γλυπτού διάκοσμου του Παρθενώνα από το λόρδο Έλγιν και την αφαίρεση γλυπτών από το ναό της Αθηνάς Νίκης και το Ερέχθειο. Η Ακρόπολη πέρασε οριστικά στην κυριαρχία των Ελλήνων το 1822 και πρώτος φρούραρχός της ορίσθηκε ο Οδυσσέας Ανδρούτσος.

Μετά την απελευθέρωση, τα μνημεία της Ακρόπολης τέθηκαν υπό τη μέριμνα του νέου ελληνικού κράτους. Οι πρώτες ανασκαφές στο βράχο έγιναν ανάμεσα στα έτη 1835 και 1837. Η μεγάλη συστηματική ανασκαφή της Ακρόπολης διεξήχθη το διάστημα 1885-1890 από τον Παναγιώτη Καββαδία, ενώ στις αρχές του 20ού αιώνα έγιναν οι πρώτες εκτεταμένες αναστηλωτικές εργασίες από τον Ν. Μπαλάνο. Το 1975 συστάθηκε η Επιτροπή Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως που έχει ως στόχο τη μελέτη και τη διεξαγωγή μεγάλης κλίμακας στερεωτικών και αναστηλωτικών έργων, που συνεχίζονται μέχρι σήμερα σε συνεργασία με την Υπηρεσία Αναστήλωσης Μνημείων Ακροπόλεως και την Α΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού.

Πρωτοποριακό μικροσκόπιο της IBΜ διακρίνει ακόμα και μόρια


Μαγνητική τομογραφία στα άκρα
Πρωτοποριακό μικροσκόπιο της IBΜ διακρίνει ακόμα και μόρια


ΙΒΜ Research

Καλλιτεχνική απεικόνιση ενός δείγματος (κίτρινο) να αλληλεπιδρά με τη μαγνητική ακίδα
Νέα Υόρκη

Το ερευνητικό τμήμα της IBM παρουσίασε ένα νέο είδος μικροσκοπίου, το οποίο βασίζεται στην ίδια αρχή με τον μαγνητικό τομογράφο, αλλά προσφέρει 100 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη ανάλυση και έχει το δυναμικό να αντικαταστήσει το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σε πολλές βιολογικές μελέτες.Το «μικροσκόπιο δύναμης μαγνητικού συντονισμού» (MRFM) επινοήθηκε πριν από περίπου μια δεκαετία, μέχρι σήμερα όμως δεν είχε πετύχει αυτές τις εντυπωσιακές επιδόσεις.

Ερευνητές της IBM παρουσιάζουν τώρα εικόνες ενός ιού (του ιού της μωσαϊκής του καπνού) στις οποίες διακρίνονται δομές διαμέτρου μόλις 4 νανομέτρων (δισεκατομμυριοστών του μέτρου). Συγκριτικά, ολόκληρος ο ιός έχει διάμετρο 18 νανόμετρα.

To μικροσκόπιο θα μπορούσε να αποδειχθεί ιδανικό για βιολογικές και ιατρικές μελέτες, καθώς δεν φθείρει τα ευαίσθητα δείγματα όπως συμβαίνει με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Μπορεί επιπλέον να διακρίνει δομές που κρύβονται κάτω από την επιφάνεια του δείγματος.

«Η μαγνητική τομογραφία (MRI) είναι ευρέως γνωστή ως ισχυρό εργαλείο ιατρικών απεικονίσεων, ωστόσο οι δυνατότητές της στη μικροσκοπία ήταν ανέκαθεν περιορισμένες» σχολιάζει σε ανακοίνωση της IBM Research ο Νταν Ρούγκαρ, επικεφαλής των ερευνών σε νανοκλίμακα. «Ελπίδα μας είναι ότι αυτή η μαγνητική νανο-τομογραφία θα μας επιτρέψει τελικά να απεικονίσουμε άμεσα την εσωτερική δομή μεμονωμένων μορίων πρωτεϊνών και μοριακών συμπλόκων, ένα βασικό στοιχείο για την κατανόηση της βιολογικής λειτουργίας» δήλωσε.

Το μικροσκόπιο MRFM βασίζεται στη μέτρηση «εξαιρετικά μικρών μαγνητικών δυνάμεων» και διαφέρει από τους μαγνητικούς τομογράφους στον τρόπο λειτουργίας. Το δείγμα τοποθετείται πάνω σε ένα μικροσκοπικό έλασμα από πυρίτιο, το οποίο στη συνέχεια πλησιάζει μια επίσης μικροσκοπική μαγνητική ακίδα. Η ακίδα αυτή αλληλεπιδρά με τα μαγνητικά σπιν στα άτομα του δείγματος, αναγκάζοντας το έλασμα να αρχίσει να ταλαντώνεται.

Οι ταλαντώσεις αυτές χαρτογραφούνται σε τρεις διαστάσεις με τη βοήθεια φασματομετρίας λέιζερ και τα σήματα αναλύονται από το λογισμικό του συστήματος προκειμένου να δημιουργηθεί η τελική τρισδιάστατη εικόνα.

Η IBM έχει εξάλλου παράδοση στην ανάπτυξη μικροσκοπίων για απεικονίσεις νανοκλίμακας. Ερευνητές της εταιρείας βραβεύτηκαν το 1986 με το Νόμπελ Φυσικής για την εφεύρεση του μικροσκοπίου σήραγγας (scanning tunneling microscope), το οποίο διακρίνει ακόμα και μεμονωμένα άτομα πάνω σε ηλεκτρικά αγώγιμες επιφάνειες.

Η τελευταία μελέτη δημοσιεύεται στο Proceedings of the National Academy of Sciences.

Δημιουργία τεχνητής ζωής στο εργαστήριο με το μόριο RNA


Δημιουργία τεχνητής ζωής στο εργαστήριο με το μόριο RNA

Δημιουργία τεχνητής ζωής στο εργαστήριο με το μόριο RNA

Το ριβονουκλεϊνικό οξύ «αδελφό» μόριο του DNA, αυτοαναπαράγεται και μάλιστα με ταχύ ρυθμό και χωρίς έξωθεν βοήθεια

 13/1

   

Η ανακάλυψη έγινε στο Ινστιτούτο Ερευνών Scripps της Καλιφόρνιας από ερευνητική ομάδα υπό το βιοχημικό Τζέραλντ Τζόις. Στην εποχή μας το μόριο του DNA, το «λογισμικό της ζωής», μεταφέρει τη γενετική αλληλουχία των εξελιγμένων οργανισμών (δηλαδή τις πληροφορίες και το σχέδιο για την ανάπτυξή τους), ενώ το RNA εξαρτάται από το τελευταίο για να επιτελέσει τις λειτουργίες του, όπως τη δημιουργία των πρωτεϊνών.

Όμως, οι περισσότεροι επιστήμονες εκτιμούν πλέον ότι η αρχική μορφή της ζωής εμφανίσθηκε και αποθήκευσε τις πληροφορίες της στο RNA και όχι στο DNA, το οποίο ακολούθησε αργότερα, καθώς τα μόρια RNA (που μπορούν να λειτουργήσουν τόσο ως γονίδια όσο και ως ένζυμα) είναι σε θέση να αποτελέσουν καταλύτες για τις χημικές αντιδράσεις που οδήγησαν στη ζωή. Αρα το RNA εκτιμάται ότι ήταν το αρχικό μόριο της ζωής.

Χωρίς βοήθεια
 Μέχρι τώρα δεν είχε καταδειχθεί ποτέ σε κάποιο εργαστήριο ότι τα μόρια του RNA μπορούσαν μόνα τους, χωρίς καμία βοήθεια, να αναπαραχθούν. Αντί να αρχίσει με ριβοένζυμα (καταλυτικό RNA), που βρίσκονται ήδη σε άλλους οργανισμούς, η ομάδα του Τζόις στο Ινστιτούτο Scripps δημιούργησε το δικό της μόριο RNA, με την ονομασία R3C, τελείως από το μηδέν. Το μόριο αυτό κατόρθωσε να εκτελέσει μια απλή αλλά κρίσιμη για τη ζωή λειτουργία: να συνδέσει μεταξύ τους δύο μικρότερα μόρια RNA, ώστε να δημιουργήσει ένα αντίγραφο του εαυτού του. Το αυτοσυναρμολογούμενο σύστημα, στην πραγματικότητα, εμπλέκει δύο ένζυμα, το καθένα από τα οποία αποτελείται από δύο υπομονάδες (που περιέχουν πολλά νουεκλοτίδια) και ταυτόχρονα λειτουργεί ως καταλύτης που συναρμολογεί το άλλο.

Εξέλιξη
 Μέσα από εργαστηριακές βελτιώσεις, οι επιστήμονες πέτυχαν το συγκεκριμένο μόριο να αυτοαναπαράγεται ταχύτερα, αν και αυτό δεν σημαίνει ότι απέκτησε ζωή. Το «ανάγκασαν» επίσης να εξελιχθεί μέσω μιας μορφής φυσικής επιλογής, δημιουργώντας διάφορες παραλλαγές του μορίου, από τις οποίες επικράτησε αυτή που αυτοαναπαραγόταν ταχύτερα. Το σύστημα, σύμφωνα με τους ερευνητές, μπορεί να κρατήσει τη μοριακή πληροφορία (ένα είδος κληρονομικότητας) και ταυτόχρονα να παράγει ποικιλίες (μεταλλάξεις) του εαυτού του.

Φυσικά, όπως παραδέχτηκε ο Τζόις, τα μόρια αυτά δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν «ζωντανά», απλώς επειδή μπορούν να αυτοαναπαραχθούν καλύτερα σε σχέση με τα άλλα μόρια γύρω τους, όμως έχουν ορισμένες από τις ιδιότητες της ζωής. Η αναπαραγωγή ίσως είναι η ισχυρότερη βιολογική ορμή, όμως ακόμα και οι απλούστεροι οργανισμοί στον πλανήτη επιδεικνύουν σαφώς πιο πολύπλοκες λειτουργίες.

2009- Έτος Γιάννη Ρίτσου από το υπουργείο Πολιτισμού


 
  2009- Έτος Γιάννη Ρίτσου από το υπουργείο Πολιτισμού

100 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή της Ρωμιοσύνης

«Ένας άνθρωπος μόνος χαμογελάει στο σκοτάδι-
Ίσως γιατί μπορεί να διακρίνει μέσα στο σκοτάδι,
Ίσως γιατί μπορεί να διακρίνει το σκοτάδι».

Αυτός που διέκρινε το σκοτάδι πρωτοείδε τον ήλιο Πρωτομαγιά του 1909. Στη Μονεμβασιά της Λακωνίας.
Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το υπουργείο Πολιτισμού ανακήρυξε το 2009 «έτος Ρίτσου», τιμώντας τον άνθρωπο που με την ποιητική του γραφή νίκησε το σκοτάδι. Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου θα συντονίσει μέσα στο έτος σειρά εκδηλώσεων για τον ποιητή της Ρωμιοσύνης.

Ο Γιάννης Ρίτσος ήταν ο Βενιαμίν μιας τετραμελούς οικογένειας: Δύο αγόρια και δύο κορίτσια. Δύσκολα παιδικά χρόνια. Ο μεγαλοκτηματίας πατέρας του Ελευθέριος Ρίτσος, με έντονο το πάθος της χαρτοπαιξίας, κατέρρευσε οικονομικά.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του πέθανε το 1921 από φυματίωση στην Αθήνα και μετά τρεις μήνες η μητέρα του από την ίδια αρρώστια.
Το 1932 ο πατέρας του κλείστηκε στο Δημόσιο Ψυχιατρείο Δαφνιού?

«Στο κατώφλι πρόβαινε σα χάρος, σα λοιμός,
ψηλός, ωραίος κι αλαζών ο δύστροπος πατέρας
τις μέρες του στα καπηλειά, τα βράδια στο χαρτί,
βρωμούσε πάντοτε κρασί και ξέρναγε βλαστήμιες
τη ξένη σάρκα αγόραζε κι ανάδινε γιορτή
κι ό,τι το χέρι του άγγιζε ξεφύλλιζε συντρίμμια?»

Στη Μονεμβασιά πήγε δημοτικό σχολείο και Σχολαρχείο. Το 1925 αποφοίτησε από το εξατάξιο Γυμνάσιο Γυθείου. ΄Εφθασε στην Αθήνα. Βρήκε δουλειά ως δακτυλογράφος στην Εθνική Τράπεζα και ύστερα αντιγραφέας σε συμβολαιογραφείο.
 
Το χειμώνα του 1926 προσβλήθηκε από την οικογενειακή αρρώστια. Επέστρεψε στη Μονεμβασιά. Άρχισε να γράφει ποίηση, να ζωγραφίζει και να μαθαίνει μουσική.
 
Το 1927 υποτροπίασε και νοσηλεύτηκε στην Αθήνα στην κλινική Παπαδημητρίου στα Μελίσσια και στο νοσοκομείο Σωτηρία, όπου έμεινε τρία χρόνια.

Μέσα στο νοσοκομείο, ζώντας στο περίπτερο των φτωχών, γνωρίστηκε με νοσηλευόμενους μαρξιστές που τον μύησαν στην κομμουνιστική θεωρία.

Στο λογοτεχνικό περιοδικό της «Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας» άρχισε να δημοσιεύει ομοιοκατάληκτα ποιήματα νοσταλγίας με το ψευδώνυμο «ΡΙΤ?ΣΟΣ»?

«Η μέρα αργά βασίλεψε!.. Ψηλά βαθύ ένα φως
στου έρημου κάστρου τους γκρεμούς σιγοσβηνόταν,
σαν κάποιες δόξες μακρινές?καιρούς παλιούς?
να ονειρευόταν?(?)
Κι? οι γλάροι απ? τη χαρά τρελοί κι ακράτητοι?
στο φως πετούσαν, γέρναν, φτερουγίζαν,
χαμήλωναν και χάιδευαν τη θάλασσα,
και τη λευκή τους χάρη καθρεφτίζαν
Ψυχή πικρή?και συ, ως οι γλάροι χάρηκες
έτσι αλαφριά, κι έτσι τρελή, ως εκείνοι,
δίχως μια σκέψη ανήσυχη, αξεδιάλυτη,
το φως?την ξαστεριά?και τη γαλήνη»

Η αρρώστια δεν έλεγε να τον εγκαταλείψει. Πήγε στο άσυλο φυματικών Καψαλώνας Κρήτης, όπου οι νοσηλευόμενοι ζούσαν σε απαράδεκτες συνθήκες. Διαμαρτυρήθηκε με επιστολή του σε εφημερίδα των Χανίων και οι ασθενείς μεταφέρθηκαν σε άλλο σανατόριο του νομού.
 
Τον Οκτώβριο του 1931 επέστρεψε στην Αθήνα καθώς η κατάσταση της υγείας του είχε βελτιωθεί. Ζούσε δύσκολα. Τον ενίσχυε οικονομικά η αδελφή του Λούλα που είχε παντρευτεί στην Αμερική.
 
Εργάσθηκε ως χορευτής και ως ηθοποιός δεύτερων ρόλων στο «Θέατρο Κυψέλης». Διηύθυνε τις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις «Εργατικής Εστίας» που λειτουργούσε με τη στήριξη της αριστερής οργάνωσης «Πρωτοπόροι».
 
Το 1934 κυκλοφόρησε την πρώτη του ποιητική συλλογή «Τρακτέρ» από τις εκδόσεις Γκοβόστη. Εκεί δούλευε ως διορθωτής κειμένων.
Στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης» άρχισε να δημοσιεύει με το ψευδώνυμο «Ι. Σοστίρ» (αντιστροφή του ονόματός του) ποιήματα που τα εξέδωσε το 1932 με τον τίτλο «Πυραμίδες».
 
Μια απεργία-διαδήλωση των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη το Μάιο του 1936, που χτυπήθηκε από τη αστυνομία με αποτέλεσμα να υπάρξουν δεκάδες νεκροί, του ενέπνευσε τον «Επιτάφιο». Μια μάνα γονατισμένη στο δρόμο μπροστά σκοτωμένο γιο της μοιρολογάει. Αυτή η φωτογραφία στις εφημερίδες τον συγκλόνισε?

«Γιε μου σπλάχνο των σπλάχνων μου
καρδούλα της καρδιά μου
πουλάκι της χρυσής αυγής
ανθέ της ερημιάς μου,
που πέταξε τ? αγόρι μου
που πάει που μ ?αφήνει?»

Το έργο κυκλοφόρησε σε 10.00 αντίτυπα. Η δικτατορία του Μεταξά βρήκε 250 αντίτυπα στο «Λαϊκό Βιβλιοπωλείο» και τα έκαψε στις στήλες του Ολυμπίου Διός μαζί με απαγορευμένα βιβλία του Μαρξ.

Δεν έφθανε ο πολιτικός διωγμός ήρθε και ο καημός από τον νευρικό κλονισμό που υπέστη η αγαπημένη του αδελφή Λούλα, η οποία κλείστηκε στο Δημόσιο Ψυχιατρείο. Το 1937 κυκλοφόρησε σε ελεύθερο στίχο «Το τραγούδι της αδελφής μου»?

«Το λιγνό σου σώμα περιτυλίγεται
τον τεφρό μανδύα της αλλοφροσύνης(?)
Αδελφή μου πως μ? εγκατέλειψες τα μεσάνυχτα
να ψάχνω δίχως λύχνο
ν? ανακαλύψω τα ίχνη των απωλεσμένων βημάτων σου;»

Τον ξαναχτύπησε η αρρώστια. ΄Έξι μήνες στο σανατόριο της Πάρνηθας. Απάλυνε τον πόνο του με την ποίηση. Στο κρεβάτι του νοσοκομείου έγραψε την «Εαρινή συμφωνία». Ένα ερωτικό υμνολόγιο?

«Θ? αφήσω τη λευκή χιονισμένη κορυφή
που ζέσταινε μ? ένα χαμόγελο
την απέραντη μόνωσή μου
Θα τινάξω απ? τους ώμους μου
τη χρυσή τέφρα των άστρων(?)
Θα περάσω κάτω απ? τις ανθισμένες ακακίες
των χαδιών σου(?)
τυλιγμένος εγώ το κορμί σου
γυμνός, δίχως άνθος φωνή και τραγούδι
Κανένα φως άλλο
να μην ισκιώνει το φως
που ανατέλλει απ? τη σάρκα σου(?)
Αγάπη, αγάπη,
δεν μου? χες φέρει εμένα
μητ? ένα ψίχουλο φωτός για να δειπνήσω
Ζητώντας το θεό
ζητούσα εσένα»

Βελτιώθηκε η υγεία του. Και το 1938 συνέχισε τη δουλειά του ηθοποιού στο Εθνικό Θέατρο και στη Λυρική Σκηνή.
Εκείνη τη χρονιά ο πατέρας του πέθανε στο Δαφνί.

Στην Κατοχή φιλοξενήθηκε στο σπίτι ενός ζευγαριού χορευτών που γνώρισε στη Λυρική. Πέρασε δύσκολα. Εκτός από την πείνα, αντιμετώπιζε και τον υποτροπιασμό της φυματίωσης.

Είχε γραφτεί στη Νομική αλλά δεν τον γοήτευαν τα νομικά. Ο δημοσιογράφος της εφημερίδας «Ακρόπολις» Αλέκος Λιδωρίκης δημοσιοποίησε το πρόβλημα του Ρίτσου και συγκέντρωσε ένα χρηματικό ποσό για τη σωτηρία του. Αρνήθηκε ευγενικά. Ζήτησε να μοιρασθεί σε όλους τους καλλιτέχνες που είχαν ανάγκη.

Στη δεκαετία του 40 έγραφε συνεχώς:
«Δοκιμασία», «Παλιά μαζούρκα σε ρυθμό βροχής». «Τελευταία προ Ανθρώπου εκατονταετία», «Πανηγύρι του ήλιου» «Μια γυναίκα πλάι στη θάλασσα», «Στους πρόποδες της σιωπής».

Η εμφύλια σύγκρουση το Δεκέμβρη του 1944 τον οδήγησε στην Κοζάνη όπου με άλλους διωκόμενους κομμουνιστές καλλιτέχνες εντάθηκε στο «Λαϊκό Θέατρο Μακεδονίας» και ανέβασε το έργο που έγραψε με τίτλο «Η Αθήνα στ? άρματα».

Μετά την συμφωνία της Βάρκιζας, τον Φεβρουάριο του 1945, επέστρεψε στην Αθήνα. Η ταλαιπωρία του συνεχίσθηκε γιατί διώχθηκε από το Εθνικό Θέατρο.

Άρχισε να γράφει τη «Ρωμιοσύνη» και τη «Κυρά των αμπελιών», ενώ συνεργάσθηκε με το περιοδικό «Ελεύθερα Γράμματα» δημοσιεύοντας ποιήματα, μεταφράσεις, πεζά, χρονογραφήματα και κριτική χορού.

Τον Ιούλιο του 1948 συνελήφθη και εξορίστηκε στο στρατόπεδο της Λήμνου, όπου έγραψε τα δύο «Ημερολόγια εξορίας» και το «Καπνισμένο τσουκάλι».Πίκρα για τα βάσανα, αλλά και χαρά για το όραμα ενός δίκαιου κόσμου?

«Ήταν μακρύς ο δρόμος ως εδώ
πολύ μακρύς, αδελφέ μου
οι χειροπέδες βάραιναν τα χέρια
Τα βράδια που ο μικρός γλόμπος κουνούσε το κεφάλι του
λέγοντας πέρασε η ώρα
εμείς διαβάζαμε την ιστορία του κόσμου
σε μικρά ονόματα, σε κάποιες χρονολογίες σκαλισμένες με το νύχι στους τοίχους των φυλακών
σε κάτι παιδιάστικα σχέδια των μελλοθανάτων»

Τον Μάιο του 1949, ενώ ο εμφύλιος πόλεμος έβαινε προς το τέλος με νίκη του κυβερνητικού στρατού, μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο της Μακρονήσου. Μέσα σε κακουχίες έγραψε τον «Πέτρινο χρόνο» και το «Τρίτο ημερολόγιο».

Τον Ιούλιο του 1950 επιδεινώθηκε η υγεία και απολύθηκε. Όταν σε ένα μήνα έγινε καλά συνελήφθη και? ξανά στη Μακρόνησο και από κει στον Άη Στράτη. Εκεί έγραψε το «Οι γειτονιές του κόσμου», «Το γράμμα στο Ζολιό Κιουρί», «Το ποτάμι κι εμείς», «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο».

Το όνομα του Ρίτσου είχε αρχίσει να γίνεται γνωστό στο διεθνές αριστερό κίνημα. Διανοούμενοι της αριστεράς, όπως ο Αραγκόν, ο Νερούντα, ο Πικάσο, ύψωσαν τη φωνή τους για να απελευθερωθεί ο ποιητής. Τον Αύγουστο του 1952 αφέθηκε ελεύθερος και έγινε μέλος της διοικούσας επιτροπής της ΕΔΑ (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά) αφού, εν τω μεταξύ, το ΚΚΕ είχε τεθεί στην παρανομία.

Το 1954 παντρεύτηκε τη γιατρό Φαλίτσα (Γαρυφαλιά) Γεωργιάδη, από το Καρλόβασι της Σάμου, που την είχε γνωρίσει από την Κατοχή. Απέκτησαν μια κόρη, την Έρη,(από το Ελευθερία) που τόσο υπεραγάπησε?

«Κοριτσάκι μου,
μες το βουβό πηγάδι του φεγγαριού
σου? πεσε απόψε το πρώτο δαχτυλίδι σου
Δεν πειράζει. Αργότερα θα φτιάξεις άλλο
να παντρευτείς τον κόσμο μες στον ήλιο(?)
Κοριτσάκι μου,
θέλω να σου φέρω τα φαναράκια των κρίνων
να σου φέγγουν τον ύπνο σου
Κοιμήσου κοριτσάκι μου?
Είναι μακρύς δρόμος»

Ατέλειωτο το χρονολόγιο της ζωής και του έργου του. Μερικές βασικές πινελιές:

1956
Ταξίδι στη Σοβιετική Ένωση. Τριάντα τρεις συνέχειες στην εφημερίδα «Αυγή». «Η σονάτα του σεληνόφωτος», Ά Κρατικό Βραβείο Ποίησης.
1957-1958
«Υδρία», «Πέτρινος χρόνος», «Οι γειτονιές του κόσμου», «Όταν έρχεται ο χρόνος».
1958-1959
Επίσκεψη στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία για την επιμέλεια ρουμανικής ανθολογίας ποίησης.
1960
Ο Μίκης Θεοδωράκης μελοποιεί τον «Επιτάφιο».
Κυκλοφορούν τα «Ποιήματα 1930-1940».
1962
Ταξίδι στην Ανατολική Γερμανία.
Ταξίδι στη Ρουμανία. Συνάντηση με τον Τούρκο ποιητή Ναζίμ Χικμέτ.
Ταξίδι στην Τσεχοσλοβακία για την επιμέλεια ανθολογίας ποίησης.
Νοσηλεία στο τσεχοσλοβάκικο νοσοκομείο της Οστράβας.
1963
«Μαρτυρίες Α΄», «Θρήνος του Μάη».
1964
Υποψήφιος βουλευτής της ΕΔΑ στην Α΄ Περιφέρεια Αθηνών. «Ποιήματα του Μαγιακόφσκι» (Μετάφραση).
1966
Ταξίδι στην Κούβα. «Ποιήματα του Ναζίμ Χικμέτ» (Μετάφραση), «Μαρτυρίες Β΄», «Ρωμιοσύνη».
1967
Συλλογή «Οστράβα».Σύλληψη τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου από τους δικτάτορες, μεταφορά του στον Ιππόδρομο Φαλήρου με άλλους αριστερούς, εξορία στη Γυάρο και μετά στο Παρθένι της Λέρου. Απαγόρευση των βιβλίων του.
1968
Επιδείνωση της υγείας του. Μεταφορά υπό φρούρηση στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας» και μετά από ολιγοήμερη επιστροφή στη Λέρο απομόνωση στο σπίτι της γυναίκας του στο Καρλόβασι Σάμου. Πρόταση 75 Γάλλων, ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών, για το βραβείο Νόμπελ.
1970
Άρση του περιορισμού. Στην Αθήνα για εγχείρηση. Ανακήρυξή του σε μέλος της Ακαδημίας Λογοτεχνίας του Μέϊνζ Δυτικής Γερμανίας.
1971
Περιορισμός της λογοκρισίας. Έργα του στα «Νέα κείμενα», «Ο αφανισμός της Μήλος».
1972
Απονομή του Μεγάλου Βραβείου Ποίησης της Μπιενάλλε του Κνοκ Λε Ζου.
1974
Πτώση της δικτατορίας. Συνεχείς επανεκδόσεις των έργων. Βραβεύσεις και τιμές από πολλές χώρες του κόσμου. «Τα λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας»-μελοποίηση από το Μίκη Θεοδωράκη. Βραβείο Δημητρώφ.
1975
Νέα πρόταση από Έλληνες λογοτέχνες αλλά και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας για να του απονεμηθεί το βραβείο Νόμπελ. Επίτιμος διδάκτορας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
1976
Διεθνές βραβείο Αίτνα-Ταορμίνα.
1977
Βραβείο Λένιν.
Mέχρι το θάνατό του ο Ρίτσος συνέχιζε να γράφει στίχους, θεατρικά και πεζόμορφα ποιήματα, που κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ. Υπολογίζεται ότι εκτός από εκτός από 127 τόμους και συλλογές που έχουν εκδοθεί από το 1934 έως το 1990 ο ποιητής άφησε πάνω από 40 ανέκδοτες συλλογές, επιλεγμένες από τον ίδιο, για δημοσίευση.

Βέβαια για την υπερβολική έκταση του έργου του είχε επικριθεί από τους κριτικούς, ακόμη και από τα πρώτα χρόνια της ποιητικής του παρουσίας. Γι αυτόν τον ποιητικό κυκεώνα στο «Τερατώδες αριστούργημα», το 1977, απάντησε ποιητικά?

«?και μ? ακονίζανε οι νωθροί τις κατηγορίες του κομπογιαννίτη και του πολυγράφου κι από κοντά τους σεγκοντάριζαν γαβγίζοντας τα σκαλιά της Ασφάλειας όμως εγώ χαμογελούσα κι έκρυβα κάτω απ? το κρεββάτι μου τις εννιά μου χιλιάδες περιστέρια (?) γονάτιζα στο χώμα κ? έπλενα στοργικά τα πόδια των εκτελεσμένων και τους έβγαζα βόλτα με το φεγγαράκι για να ακούσουν τα τριζόνια και τις σημαίες?»

Από την άλλη πλευρά πάντως, μέσα στο ωκεανό των στίχων του, δεν παρέλειψε να σχολιάσει, στο παραπάνω πεζόμορφο ποίημα, κάποιους ψιθύρους κομματικών για έργα του που? λοξοδρόμησαν από την γραμμή?

«?και εκείνη η δαχτυλογραφημένη απόφαση της παράνομης κομματικής συνεδρίασης όπου με αδελφική φροντίδα διατύπωναν το παράπονο οι σύντροφοι ότι τα νέα ποιήματά μου διανθιζόταν από κάποιες τάσεις μεταφυσικής κι εγώ απαντούσα με πολύ μεταφυσικότερα ποιήματα ενός βαθύτερου ρεαλισμού σαν εκείνα του Ζντάνωφ αλλά μαζί και με τις καταδικασμένες γάτες της Αχμάτοβα?»

Στο «Εικονοστάσιο ανωνύμων Αγίων», σε μια ενότητα από εννέα πεζογραφήματα και ιδιαίτερα στο «Ίσως να είναι κι έτσι», που κυκλοφόρησε το 1985, ο ποιητής, διαισθανόμενος ότι διανύει τα τελευταία χρόνια του, αφήνεται σε μια σειρά εξομολογητικές αποκαλύψεις των εφηβικών χρόνων μιλώντας παράλληλα για την αθανασία?

«?κι αυτό το άγνωστο που σε περιβάλλει και που περιέχεις, σπίθες, σιωπηλές εκρήξεις, αστραπιαίες λάμψεις, πλαταίνει τα όριά σου ως την έσχατη κι άτρωτη απάθεια κι ευαισθησία, ως την ευδαιμονία του όλα και του τίποτα, κάτι σαν πρόγευση η και κατάκτηση αθανασίας, μια ταυτόχρονη σμίκρυνση και μεγέθυνση, ο τροχός του παλιού ποδηλάτου, οι καμένοι γλόμποι, οι ατμοί του τσαγιού, το σαμιαμίδι στον τοίχο της θείας Ουρανίας, το πουκάμισο που κλαίει?»

Ο Γιάννης Ρίτσος, αυτός ο υμνητής της κομμουνιστικής ορθοδοξίας έγινε, μέσω του λυρισμού του, καθολικός ποιητής της Ελλάδας.
Καθώς μετά την Μεταπολίτευση τα ιδεολογικά πάθη κόπασαν, η μορφή του καταύγαζε. Στις επετειακές εκδηλώσεις (του ΚΚΕ και πολιτιστικών φορέων) έδινε πάντα το παρόν.

Αξέχαστη θα μας μείνει η «ιερατική» του μορφή: Εκείνο το ευθυτενές παρουσιαστικό του, εκείνο το ενορατικό βλέμμα με το κεφάλι υψωμένο, η γενειάδα, τα καστανά του μαλλιά που θύμιζαν Χριστό, το αψεγάδιαστο κοστούμι του, οι μεγαλόπρεπες και μαζί σεμνές κινήσεις του, η αδρή άρθρωση στην απαγγελία της «Ρωμιοσύνης» ?

«Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,
αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ? τα ξένα βήματα,
αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο
αυτές οι καρδιές δεν βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο»

Ο θάνατος τον βρήκε στις 11 Νοεμβρίου του 1990. Ζούσε χρόνια σε ένα μικρό διαμέρισμα στα Κάτω Πατήσια (οδός Κόρακα). Ένα σαλονάκι ζωσμένο με ζωγραφισμένες απ? τον ίδιο πέτρες, κόκαλα και ξύλα- έργα από τις εξορίες- και βιβλία τακτοποιημένα. Και στα συρτάρια του χιλιάδες κείμενα σε πείσμα των επικριτών?

Τάφηκε στη Μονεμβασιά, σύμφωνα με την επιθυμία του. Στη Μονεμβασιά των παιδικών του χρόνων. Εκεί όπου στέκεται ακόμη το πατρικό σπίτι. Με την προτομή του να αγναντεύει το πέλαγος. Μνημείο της αθάνατης ποίησής του.

Μιας ποίησης στολισμένης όχι μόνο με «πρωτοζωγράφιστες εικόνες», αλλά και διαποτισμένη με την αύρα μιας οραματικής ενατένισης.

Μιας ποίησης με στοχασμό, στωικότητα, πόνο, σύμβολα, πέτρες, αίμα, σημαίες, αγώνες, εργάτες, σώματα, καθρέφτες, άλογα, τρακτέρ?θάνατο και ζωή.

Mε λόγο άλλοτε κουβεντιαστό και άλλοτε επικό. Με δόξα και ματαιότητα. Με επαναστατικό ρεαλισμό και μεταφυσική αγωνία. Με αρχοντιά και λαϊκότητα. Με μύθο και ιστορία. Με πίστη και πλάνη?

Μπορεί να του προσάπτουν την κατηγορία της υπερογκώδους έργογραφίας, μπορεί να θυσίασε την ποιητική γραφή προσχάριν της κομματικής επικαιρικότητας (υμνολογία για τον Στάλιν), μπορεί?, μπορεί?

Όμως ο Γιάννης Ρίτσος, και μόνο με τη «Σονάτα του σεληνόφωτος» και τη «Ρωμιοσύνη», ποιητής της χαρμολύπης και του ονείρου μιας αταξικής κοινωνίας, τραγικός και τρυφερός συνάμα, στέκεται ως ένας από τους μεγάλους Έλληνες ποιητές .

Και-ίσως- ο μεγαλύτερος, από τους σύγχρονούς του στον κόσμο, κατά δήλωση του Γάλλου ομοτέχνου του Λουίς Αραγκόν. «Είσαι- του έγραψε σε επιστολή- ο μεγαλύτερος ποιητής απ? όλους μας τους εν ζωή ποιητές!».

Παθήσεις Αμφιβληστροειδή του οφθαλμού


Αμφιβληστροειδής    

Τμήμα Αμφιβληστροειδούς

Ο αμφιβληστροειδής είναι ένας φωτοευαίσθητος χιτώνας που πληρεί το εσωτερικό του οφθαλμού, υποδέχεται το φως και στέλνει την εικόνα στον εγκέφαλο. Ο οφθαλμός είναι σαν μια κάμερα. Ο φακός στο μπροστινό μέρος του ματιού εστιάζει το φως πάνω στον αμφιβληστροειδή. Μπορείτε να σκεφτείτε τον αμφιβληστροειδή σαν το φιλμ της κάμερας.

amfi_01

Μονάδα Διαβητικής Αμφιβληστροειδοπάθειας-Αγγειακών Παθήσεων Αμφιβληστροειδούς

Ο σακχαρώδης διαβήτης προκαλεί βλάβες στα αγγεία του αμφιβληστροειδούς. Στα όψιμα στάδια της πάθησης κινδυνεύει άμεσα η όραση των πασχόντων. Στη μονάδα διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας του Athens Vision αντιμετωπίζεται η πάθηση στην ολότητα της με μια εμπεριστατωμένη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση. Εφαρμόζονται πρωτόκολλα παρακολούθησης και θεραπείας βάσει των τελευταίων επιστημονικών εξελίξεων.

Μέσα στον ίδιο χώρο παρέχεται η δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης (ψηφιακή αγγειογραφία, spectral OCT), εφαρμογής laser (argon, diode, micropulse), σύγχρονης φαρμακοθεραπείας αλλά και χειρουργικής αντιμετώπισης των πλέον πολύπλοκων περιστατικών (ελάχιστα επεμβατική βιτρεκτομή).

amfi_02

amfi_03

amfi_04

 

Μονάδα Ηλικιακής Εκφύλισης της Ωχράς Κηλίδας

Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας προκαλεί προβλήματα στη κεντρική όραση των πασχόντων, συχνά σε βαθμό που παρεμποδίζει σε μεγάλο βαθμό τη καθημερινότητα τους.

amfi_05

amfi_06

amfi_07

Στην εξειδικευμένη μονάδα του Athens Vision εφαρμόζονται διαγνωστικά και θεραπευτικά πρωτόκολλα σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο μας. Υπάρχει η δυνατότητα πρώιμης διάγνωσης, «χαρτογράφησης» και παρακολούθησης της βλάβης (ψηφιακή αγγειογραφία φλουορεσκείνης / ινδοκυανίνης, spectral OCT), καθώς και εφαρμογής όλου του φάσματος των θεραπειών(ICG-enhanced φωτοθρόμβωση, argon laser, φωτοδυναμική θεραπεία με visudyne, ενδοφθάλμια φαρμακοθεραπεία, συνδυασμένες θεραπείες, χειρουργικές θεραπείες – μετατόπιση αμφιβληστροειδούς, μετατόπιση υπαμφιβληστροειδικού αιματώματος). Παρέχεται επίσης η δυνατότητα εφαρμογής βοηθημάτων χαμηλής όρασης για τη μεγιστοποίηση της όρασης των ασθενών μας.

amfi_08

amfi_09

amfi_10

 

Χειρουργική Μονάδα Αμφιβληστροειδούς

Στο κέντρο μικροχειρουργικής του αμφιβληστροειδούς του Athens Vision αντιμετωπίζονται όλες οι χειρουργικές παθήσεις του αμφιβληστροειδούς σύμφωνα με τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις του χώρου. Στα πλαίσια «περιπατητικού χειρουργείου ημέρας» αντιμετωπίζονται με τοπική αναισθησία περιστατικά αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς, οπής της ωχράς κηλίδας, επαμφιβληστροειδικής μεμβράνης, ελκτικής ωχροπάθειας, ενδοφθαλμίτιδας, επιπλοκών επεμβάσεων καταρράκτη κ.α. Υπάρχει η δυνατότητα ελάχιστα επεμβατικής βιτρεκτομής (25g), πνευματικής ρετινοπηξίας, συμβατικού χειρουργείου αποκόλλησης, καθώς και συνδυασμένων επεμβάσεων σε συνεργασία με τους εξειδικευμένους χειρουργούς των άλλων τμημάτων του Athens Vision. Πολύπλοκα περιστατικά επανορθωτικής χειρουργικής οφθαλμικού τραύματος αντιμετωπίζονται συνδυαστικά για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Μονάδα Παιδιατρικών Παθήσεων Αμφιβληστροειδούς

Επικεντρώνεται στη διαγνωστική και θεραπευτική αντιμετώπιση των παθήσεων του αμφιβληστροειδούς στα παιδιά και ιδιαίτερα στην αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας. Εφαρμόζεται πρωτόκολλο διάγνωσης, παρακολούθησης και θεραπείας της πάθησης σε πρόωρα νεογνά υψηλού κινδύνου. Χρησιμοποιείται κινητή μονάδα diode infrared laser καθώς και σύγχρονοι μέθοδοι μικροχειρουργικής (βιτρεκτομή) στα όψιμα στάδια της πάθησης.

amfi_13

amfi_14

amfi_15

 

Μονάδα Απεικονίσεων Βυθού

Πλήρως εξοπλισμένη με τελευταίας γενιάς μηχανήματα η μονάδα απεικονίσεων βυθού αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του τμήματος αμφιβληστροειδούς του Athens Vision. Εφαρμόζεται ψηφιακή αγγειογραφία υψηλής ευκρίνειας (φλουορεσκείνη, πράσινο ινδοκυανίνης) καθώς και οπτική τομογραφία συνοχής υψηλής ευκρίνειας (spectral OCT). Η τρισδιάστατη απεικόνιση των παθήσεων του αμφιβληστροειδούς επιτρέπει στους οφθαλμιάτρους του Athens Vision να προγραμματίσουν τη καλύτερη δυνατή θεραπεία για την αντιμετώπιση του εκάστοτε προβλήματος.

Μέσω της συνεργασίας του Athens Vision με το Doheny Retina Institute, University of Southern California των ΗΠΑ υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής νέων τεχνολογιών οφθαλμικών απεικονίσεων, καθώς και γνωμοδοτήσεων πολύπλοκων περιστατικών.

Η έλλειψη τροφίμων θα μπορούσε να πλήξει τον μισό πλανήτη έως το 2100


Στο έλεος της ζέστης
Η έλλειψη τροφίμων θα μπορούσε να πλήξει τον μισό πλανήτη έως το 2100

Η κλιματική αλλαγή απειλεί (και) την παγκόσμια διατροφική ασφάλεια
Ουάσινγκτον

Οι τροπικές και υποτροπικές περιοχές του πλανήτη, όπου ζει σήμερα ο μισός παγκόσμιος πληθυσμός, θα έχουν πληγεί από έλλειψη τροφίμων έως το τέλος του αιώνα λόγω της κλιματικής αλλαγής, προειδοποιεί μελέτη στο κορυφαίο περιοδικό Science

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι υπάρχει πιθανότητα 90% για πρωτοφανείς θερμοκρασίες στις περιοχές αυτές μέχρι το 2100. Συγκεκριμένα η μέση θερμοκρασία την περίοδο της σοδειάς πιθανότατα θα υπερβεί τις μέγιστες τιμές που καταγράφηκαν τον περασμένο αιώνα, αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Οι πιέσεις που ασκεί η αύξηση της θερμοκρασίας στην παγκόσμια παραγωγή τροφίμων θα είναι τεράστια, και μάλιστα χωρίς να ληφθούν υπόψη οι πιέσεις στα αποθέματα νερού» προειδοποιεί ο Ντέιβιντ Μπατίστι του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, ο οποίος συνεργάστηκε στη μελέτη με τον Ρόζαμοντ Νέιλορ του Πανεπιστημίου Στάνφορντ.

Η μελέτη βασίστηκε σε δεδομένα για τους καύσωνες που έπληξαν τρεις περιοχές του πλανήτη τα τελευταία 100 χρόνια, καθώς και σε εκτιμήσεις από 23 υπολογιστικά μοντέλα του παγκόσμιου κλίματος, τα οποία αναπτύχθηκαν για λογαριασμό της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC).

Στην τροπική ζώνη, δείχνει η μελέτη, η σοδειά ρυζιού και καλαμποκιού θα έχει μειωθεί έως το τέλος του αιώνα κατά 20 έως 40 τοις εκατό.

Η κατάσταση θα μπορούσε να γίνει δραματική χωρίς τη λήψη μέτρων, δεδομένου ότι ο πληθυσμός των τροπικών και υποτροπικών περιοχών προβλέπεται να έχει διπλασιαστεί στο ίδιο διάστημα.

Αυστραλία- Ομογενής θα φτιάξει γυαλί που θα αλλάξει τη ζωή μας


Αυστραλία- Ομογενής θα φτιάξει γυαλί που θα αλλάξει τη ζωή μας

Ένας ομογενής επιστήμονας μαζί με τρεις συναδέλφους του εργάζονται στην ανάπτυξη ενός νέου ‘γυαλιού’ για ουρανοξύστες και παρμπρίζ αυτοκινήτων που θα αλλάξει ριζικά τη ..ζωή μας!

Όπως λέει ακόμα και η παραδοσιακή κονσόλα του αυτοκινήτου θα “καταργηθεί” και η λειτουργία της θα γίνεται από το ..παρμπρίζ του!

Πρόκειται για το Νίκο Κεχαγιά, ερευνητή επιστήμονα νανοτεχνολογίας. Ο Νίκος Κεχαγιάς, αυτό τον καιρό εργάζεται στο Catalan Institute of Nanotechnology που στεγάζεται στο Universidad Autonomous στη Βαρκελώνη και είναι μέλος ερευνητικής ομάδας που ασχολείται με την ανάπτυξη μίας ειδικής ποιότητας γυαλιού.

Στη Μελβούρνη όπου βρέθηκε μίλησε στο στο “Νέο Κόσμο” και, μεταξύ άλλων, είπε για τη νέα έρευνά του:

“Για εμάς το γυαλί του μέλλοντος δεν νοείται να είναι το απλό υλικό του σήμερα. Αυτή τη στιγμή εργαζόμαστε στη δημιουργία ενός νέου γυαλιού που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο στην κατασκευή ουρανοξυστών αλλά και στην αυτοκινητοβιομηχανία.

Το νέο αυτό γυαλί θα έχει την ιδιότητα να διαχέει το φυσικό φως. Αυτή τη στιγμή το γυαλί που χρησιμοποιείται στην κατασκευή των ουρανοξυστών, ναι μεν, αφήνει το φως της μέρας να μπει μέσα στο κτίριο, αλλά τα εσωτερικά γραφεία των κτιρίων αυτών χρειάζονται τεχνητό φωτισμό. Αυτό το υλικό που κατασκευάζουμε θα στέλνει το φως σε όλους τους χώρους μειώνοντας έτσι την αναγκαιότητα τεχνητού φωτός, εξοικονομώντας ενέργεια και μειώνοντας τους ρύπους στην ατμόσφαιρα”.

Όπως εξήγησε ο κ. Κεχαγιάς η εφαρμογή αυτού του νέου υλικού δεν θα σταματάει στα πανύψηλα κτίρια των μεγαλουπόλεων.

“Αυτό το γυαλί”, συνέχισε ” θα μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί και για το παρμπρίζ των αυτοκινήτων, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Ήδη, η Fiat στηρίζει το ερευνητικό μας πρόγραμμα γιατί θέλει να αναπτύξει αυτοκίνητα όπου το οδόμετρο, το κοντέρ και όλα όσα περιέχονται πάνω στην κονσόλα του αυτοκινήτου, θα βρίσκονται πάνω στο παρμπρίζ, εννοώ πάνω στην διαφανή επιφάνεια. Θα πάψει να υπάρχει πλέον η κονσόλα όπως την γνωρίζουμε σήμερα”.

Ο κ. Κεχαγιάς είπε ακόμα ότι χάρη στη νανοτεχνολογία στο μέλλον η μπογιά που βάφουμε εξωτερικά το σπίτι μας θα το εξοπλίζει και με ηλεκτρική ενέργεια και μπλουζάκι που φοράμε και το ?λαδώσαμε, θα μπορεί να καθαρίζεται μόνο του χωρίς να χρειάζεται μπουγάδα.

“Η επιστήμη της νανοτεχνολογίας” κατέληξε “αναπτύσσεται ραγδαία και ενώ ήδη βλέπουμε τα αποτελέσματα στην πληροφορική ή στα κινητά μας για παράδειγμα, τα υπέρογκα ερευνητικά κονδύλια που επενδύει τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία στον τομέα αυτό και η μεγάλη ερευνητική προσπάθεια τα τελευταία χρόνια, σύντομα θα φέρουν πολλά και ‘απίστευτα’ αποτελέσματα”.

Θεσσαλονίκη-Ο ομογενής κοσμοναύτης Θεόδωρος Γιουρτσιχιν


Θεσσαλονίκη-Ο ομογενής κοσμοναύτης Θεόδωρος Γιουρτσιχιν στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματίων Παλιννοστούντων Ομογενών

Ο πρώτος ελληνικής καταγωγής κοσμοναύτης, «Ήρωας της Ρωσίας», Φιοντόρ (Θεόδωρος) Γιουρτσίχιν για έβδομη φορά βρέθηκε στην Θεσσαλονίκη στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματίων Παλιννοστούντων Ομογενών, της οποίας είναι επίτιμος μέλος.

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ομογενής κοσμοναύτης επισημαίνει ότι ετοιμάζεται για τις επόμενες αποστολές στο Διάστημα και δηλώνει «πάντα έτοιμος για αυτά τα υπέροχα μακρινά ταξίδια».

«Για μένα τα ταξίδια στο Διάστημα είναι, θα έλεγα πια, δουλειά ρουτίνας. Ως εκ τούτου δεν ανησυχώ για τα αποτελέσματα του ταξιδιού, παρόλο που για έξι μήνες αφήνω πίσω μου στη Γη, τους αγαπημένους μου ανθρώπους- στη Μόσχα τα παιδιά και την σύζυγό μου και στη Θεσσαλονίκη τους γονείς μου και τα αδέλφια μου», τονίζει ο Θεόδωρος Γιουρτσίχιν.

Οι Έλληνες της Ρωσίας και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης αισθανθήκαν για άλλη μία φορά υπερηφάνεια για τον συμπατριώτη τους Φιοντόρ Γιουρτσίχιν-Γραμματικόπουλο, με το χρυσό αστέρι του «Ήρωα της Ρωσίας», που του απένειμε στις 23 Δεκεμβρίου του 2008 ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, σε ειδική τελετή στο Κρεμλίνο. Στο σχετικό προεδρικό διάταγμα αναφέρεται ότι ο Θοδωρής Γιουρτσίχιν τιμάται για «την ανδρεία και τον ηρωισμό, που επέδειξε κατά τη διαστημική πτήση στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό».

Το παιδικό όνειρο του Γιουρτσίχιν να ακολουθήσει τα βήματα του Γιούρι Γκαγκάριν εκπληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2002, όταν ξεκίνησε για την πρώτη του πτήση στο διάστημα, μαζί με αμερικάνους συναδέλφους του, με το διαστημόπλοιο «Shuttle-Atlantis» (sts-112). Εκεί ο Γιουρτσίχιν παρέμεινε για δέκα μέρες. Μαζί του ο 43χρονος τότε ομογενής είχε την Ελληνική σημαία, σε ένδειξη της μεγάλης και βαθιάς αγάπης του για την ιστορική παρτίδα. «Οι δέκα μέρες στο διάστημα ήταν για μένα βραβείο υπομονής και πίστη για τον εαυτό μου. Μου αρκούσε που είχα την ελληνική σημαία μαζί μου», θυμάται ο Γιουρτσίχιν.

Τη σημαία αυτή ο Γιουρτσίχιν αποφάσισε να την παραδώσει στον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο, κάτι που έγινε στις 8 Ιανουαρίου του 2003 στην Αθήνα.

Στις 7 Απριλίου του 2007 ο Γιουρτσίχιν πραγματοποίησε το δεύτερο ταξίδι του στο διάστημα με το ρωσικό διαστημόπλοιο “Soyuz-TMA-10”, αυτή τη φορά επικεφαλής της 15μελούς αποστολής. Στο ταξίδι αυτό, που κράτησε 197 μέρες, πήρε μαζί του τη σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία και παρέδωσε στον πρόεδρο Χριστόφια στις 19 Νοεμβρίου 2008 στη Μόσχα.

Οι γονείς του Γιουρτσίχιν, Μικρούλα Γραμματικοπούλου και Νικόλαος Γιουρτσίχιν, μαζί με τον αδελφό του Παναγιώτη, ήλθαν στην Ελλάδα από το Βατούμι πριν από δεκαπέντε χρόνια και έκτοτε ζουν μόνιμα στη Σίνδο Θεσσαλονίκης. Ο ίδιος πάντα επισημάνει ότι του αρέσει που βρίσκεται στην Ελλάδα και υπογραμμίζει ότι το να μένουν μόνιμα οι γονείς του εδώ τον κάνει να νιώθει περισσότερη ασφάλεια και σιγουριά.

Πλούσια παρά την κρίση η μεγάλη έκθεση ηλεκτρονικών του Λας Βέγκας


Πλούσια παρά την κρίση η μεγάλη έκθεση ηλεκτρονικών του Λας Βέγκας

Στην έκθεση συμμετέχουν φέτος 2.700 εκθέτες
Λας Βέγκας
Τελευταία ενημέρωση 08/01/09 18:53

Παρά την παγκόσμια οικονομική κρίση, το τεχνολογικό υπερθέαμα της έκθεσης καταναλωτικών ηλεκτρονικών του Λας Βέγκας παραμένει φέτος εντυπωσιακό όπως πάντα.  Στο επίκεντρο οι «δικτυωμένες» τηλεοράσεις και τα netbook, με έμφαση όμως στην εξοικονόμηση ενέργειας.Το Consumer Electrοnics Show (CES) άνοιξε την Πέμπτη σχεδόν αλώβητο από την κρίση, καθώς οι νεοσύστατες εταιρείες υψηλής τεχνολογίας δεν έχουν υποστεί ακόμα σημαντικό πλήγμα, όπως συνέβη το 2000 με την κατάρρευση της φούσκας των «dot.com». Και οι μεγάλες εταιρείες δεν είχαν ακόμα το χρόνο να προσαρμοστούν στα συρρικνωμένα αγοραστικά κονδύλια των καταναλωτών.

Περίπου 2.700 εκθέτες συμμετέχουν στη φετινή CES. Μεταξύ των προτάσεων:

-Τηλεοπτικοί δέκτες που συνδέονται στο Διαδίκτυο και προβάλλουν βίντεο απευθείας από το YouTube, από ηλεκτρονικά βιντεοκλάμπ και άλλες υπηρεσίες (Sony, Samsung, Panasonic και Toshiba, μεταξύ άλλων). Οι νέες συσκευές βασίζονται στο τσιπ CE1000 της Intel και υποστηρίζουν την προβολή μικροεφαρμογών (widget) δίπλα στο τηλεοπτικό περιεχόμενο.

Φέτος παρουσιάζονται επίσης ασύρματοι δέκτες που προβάλλουν εικόνα υψηλής ευκρίνειας από οικιακούς μεταδότες. Τα προηγμένα αυτά χαρακτηριστικά θα είναι πάντως διαθέσιμα μόνο στα ακριβότερα μοντέλα.

Η Toshiba ανακοίνωσε ότι αναπτύσσει μια τηλεόραση που βασίζεται στον επεξεργαστή Cell του PlayStation 3 για να βελτιώνει την ποιότητα της εικόνας και να καταγράφει έως και έξι κανάλια υψηλής ευκρίνειας ταυτόχρονα.

Οι γιγάντιες επίπεδες οθόνες, επίκεντρο της περυσινής CES, φέτος λιγοστεύουν και αντικαθίστανται από τηλεοράσεις χαμηλής κατανάλωσης ρεύματος.

-Τα «netbook», μικροί, φθηνοί φορητοί, είναι η νέα «καυτή» κατηγορία υπολογιστών. Πέρυσι η μόνη πρόταση ήταν το Eee της Asus, φέτος παρουσιάζονται προτάσεις από σχεδόν όλους τους μεγάλους κατασκευαστές. Η Intel εκθέτει το νέο Classmate PC με αναδιπλούμενη οθόνη αφής, ενώ η Sony διαχωρίζει τη θέση της από τα «φθηνά μοντέλα» με τον «ελαφρύτερο φορητό των 8 ιντσών», ένα Vaio που τρέχει Vista και κοστίζει γύρω στα 900 δολάρια στην ιαπωνική αγορά.

-Αλλοι κατασκευαστές εκθέτουν φορητούς που προσφέρουν πολύ μικρούς χρόνους εκκίνησης καταργώντας τα Windows. Η Phoenix Technologies εκθέτει ένα λειτουργικό σύστημα που ξεκινά σε 15 δευτερόλεπτα και περιλαμβάνει browser. Αν ο χρήστης θέλει να τρέξει κάποια άλλη εφαρμογή, πατά το ειδικό κουμπί μετάβασης στα Windows.

-Η Nvidia, κορυφαίος κατασκευαστής τσιπ και καρτών γραφικών, παρουσιάζει ένα ζευγάρι γυαλιά τρισδιάστατων γραφικών που υποστηρίζουν οποιαδήποτε συμβατική οθόνη. Η τιμή καθορίστηκε στα 199 δολάρια.

-H ιστορική φωτογραφική μηχανή Polaroid αναβιώνει σε ψηφιακή μορφή. Το μοντέλο PoGo ενσωματώνει έγχρωμο εκτυπωτή και κοστίζει γύρω στα 200 δολάρια.

-Η Mattel παρουσιάζει το Mind Flex, ένα καπέλο με ηλεκτρόδια που «διαβάζει τη σκέψη» του χρήστη και του επιτρέπει να μετακινεί ένα μπαλάκι με νοητικές εντολές. Το παιχνίδι αναμένεται το φθινόπωρο με τιμή γύρω στα 80 δολάρια.

-Η Blaupunkt εκθέτει τον πρώτο διαδικτυακό ραδιοφωνικό δέκτη για χρήση στο αυτοκίνητο. Εναλλακτική λύση στο δορυφορικό ραδιόφωνο, η συσκευή λειτουργεί συνδεδεμένη σε κινητό τηλέφωνο με δυνατότητα πρόσβασης στο Διαδίκτυο.

-Η Cisco παρουσιάζει ένα ασύρματο στερεοφωνικό συγκρότημα.

-Τα τηλεοπτικά δίκτυα είναι παρόντα στην έκθεση με προτάσεις για την προβολή τηλεοπτικού σήματος στα κινητά τηλέφωνα. Οι μεταδόσεις θα μπορούσαν να ξεκινήσουν φέτος, δεν είναι όμως ξεκάθαρο αν υπάρχουν συμβατές συσκευές λήψεις, δεδομένου ότι οι εταιρείες κινητής έχουν τις δικές τους λύσεις για τη λεγόμενη «φορητή TV».

Πάντως παρά τα εντυπωσιακά εκθέματα, οι αναλυτές εκτιμούν ότι είναι θέμα χρόνου μέχρι να φανούν οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης στην αγορά.

Όπως αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων. η αμερικανική Ένωση Καταναλωτικών Ηλεκτρονικών (CEA), διοργανωτής της έκθεσης, προβλέπει ότι οι πωλήσεις καταναλωτικών ηλεκτρονικών θα φτάσουν το 2009 τα 724 δισ. δολάρια, αυξημένες κατά μόλις 4,3% σε σχέση με το 2008.

Θα είναι μια απότομη πτώση σε σχέση με την περυσινή αύξηση κατά 13,7%.

Στη φάση της ανοιχτής δοκιμής περνούν τα Windows 7


Στη φάση της ανοιχτής δοκιμής περνούν τα Windows 7

«Σας ενθαρρύνω να κατεβάσετε όλοι τη beta» είπε ο Στιβ Μπάλμερ
Λας Βέγκας

Η δοκιμαστική έκδοση της νέας γενιάς των Windows θα είναι διαθέσιμη στο ευρύ κοινό από τις 9 Ιανουαρίου, δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Microsoft από τη μεγάλη έκθεση ηλεκτρονικών του Λας Βέγκας. Τα Windows 7 μεταξύ άλλων υποστηρίζουν τις νεώτερες οθόνες αφής (multi touch) που υπόσχονται να αντικαταστήσουν το πληκτρολόγιο και το ποντίκι.

«Την Παρασκευή θα διαθέσουμε την beta σε όλο τον κόσμο έτσι ώστε οι χρήστες να μπορούν να δοκιμάσουν τα Windows 7 στο σπίτι. Σας ενθαρρύνω να την κατεβάσετε όλοι» είπε ο Στιβ Μπάλμερ την παραμονή των εγκαινίων του Consumer Electronics Show.

Το ντεμπούτο της τελικής έκδοσης αναμένεται σε περίπου ένα χρόνο.

H Microsoft φαίνεται ότι ανταποκρίνεται στα παράπονα των χρηστών για τις υψηλές απαιτήσεις συστήματος των Windows Vista: Ο διάδοχός τους μειώνει το χρόνο εκκίνησης, απαιτεί λιγότερη μνήμη και παρατείνει τη λειτουργία της μπαταρίας στους φορητούς υπολογιστές.

«Πιστεύω ότι τα Windows θα παραμείνουν στο κέντρο του τεχνολογικού ηλιακού συστήματος του κοινού» είπε ο Μπάλμερ. «Βάζουμε όλα τα κατάλληλα συστατικά: Απλότητα, αξιοπιστία και ταχύτητα» υποσχέθηκε.

Τα Windows 7 βασίζονται στον πηγαίο κώδικα των Vista αλλά υιοθετούν και μια σειρά νέων τεχνολογιών: Η νέα λειτουργία «Play-to» (αναπαραγωγή σε) επιτρέπει τη χρήση μουσικής, φωτογραφιών και βίντεο σε όλο το οικιακό δίκτυο. H λειτουργία Home Group επιτρέπει τη σύνδεση υπολογιστών προκειμένου να μοιράζονται αρχεία, φωτογραφίες, μουσική και βίντεο, ανεξάρτητα από το χώρο αποθήκευσής τους. Aκόμα, ο Media Player υποστηρίζει περισσότερα είδη αρχείων πολυμέσων και συγχρονίζει περισσότερες συσκευές.

Η Microsoft υπόσχεται επίσης ευκολότερη εγκατάσταση νέων περιφερειακών αλλά και λιγότερα προειδοποιητικά μηνύματα.

Ακόμα, τα Windows 7 υποστηρίζουν οθόνες αφής τις οποίες μπορούν να αγγίζουν πολλοί χρήστες ταυτόχρονα. Η νέα δυνατότητα καταργεί το πληκτρολόγιο και το ποντίκι για ορισμένες λειτουργίες, όπως για παράδειγμα η επιλογή και μετακίνηση αρχείων.

Ήταν η πρώτη φορά που ο Μπάλμερ αναλαμβάνει την παρουσίαση της Microsoft στη CES, μια αποστολή που μέχρι πέρυσι αναλάμβανε ο Μπιλ Γκέιτς. Πέρυσι το καλοκαίρι αποσύρθηκε από τα καθημερινά του καθήκοντα στην εταιρεία για να αφοσιωθεί στο φιλανθρωπικό του ίδρυμα.

Η προτροπή του Μπάλμερ προς τους χρήστες να δοκιμάσουν τη beta των νέων Windows εντάσσεται στην προσπάθεια της Microsoft να αντικαταστήσει το ταχύτερο δυνατό τα «απαιτητικά» Vista, τα οποία πολλοί χαρακτηρίζουν εμπορική αποτυχία.

«Τα Vista ήταν σε κάθε περίπτωση αποτυχία» δήλωσε στους Times του Λονδίνου ο Ρίτσαρντ Χόλουεϊ, πρόεδρος της εταιρείας αναλύσεων Tech Market View. «Τα Vista ουσιαστικά θα ‘σκότωναν’ οποιοδήποτε μηχάνημα δεν ήταν η τελευταία λέξη της τεχνολογίας, κάνοντάς το να τρέχει πολύ αργά» εξήγησε.

H Microsoft προγραμματίζει το λανσάρισμα των Windows 7 εντός της αγοραστικής περιόδου των φετινών Χριστουγέννων, ωστόσο την Τετάρτη ο Μπάλμερ παραδέχτηκε στο CNet ότι το ντεμπούτο θα μπορούσε τελικά να αναβληθεί για τις αρχές του 2010.


Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση